Genesis - Duke (1980)

Ah, dank je!

En met sacd kun je 5.1 surround krijgen maar dat kunnen de niet sacd-bezitters weer compenseren door de dvd af te spelen.

Dan is vervolgens de vraag of het geluid van Duke als cd beter of slechter is dan als sacd/5.1 surround. Dat kan ik inderdaad maar moeilijk inschatten. Maar dat ligt niet aan Genesis, dat heb ik eigenlijk bij alle bands waarvan ik cd/sacd/dvd heb.

Als sacd als techniek niet meer zo aanslaat, zal dat gevoel blijkbaar voor meer mensen gelden. Jammer, hadden ze de techniek maar eerder geïntroduceerd. Nu kwam het op de markt ten tijde dat de verkopen van cd's juist (zwaar) begon terug te lopen.

DVD-audio met 5.1 is een stuk praktischer dan SACD. Voor weinig geld, de juiste zaakjes, een paar (optische) kabeltjes en met een goed inschattingsvermogen heb je zo een 5.1-systeem bij elkaar die je op je versterker en vervolgens op de dvd-speler aansluit. Bij SACD kan je niet anders dan een duur apparaat aan te schaffen.

Sorry, maar dit is beneden alle (GENESIS) peil.

Volgens mij vergis je je in cd en heb je Abacab in je hoofd zitten. Bij The Lamb Lies down on Broadway schreef je ook al dat er blazers zitten op Duke en er is er echt geen één op te vinden....

Of ben je al aan de champagne begonnen?

Je kunt als Genesis fan haast geen 2 ** geven voor een Genesis album met tracks als Dukes travels/Dukes end.Heb je de sacd van Duke al eens gehoord?

heb deze lp net voor 70 cent op de kop getikt, maar heb geen idee of het wat is, heb helaas pas morgen tijd om te luisteren. maar ben benieuwd

Deze toch eindelijk ook maar eens gekocht. Hoewel ik veel meer ben voor de vroegere Gabriel-Genesis staan hier toch ook wel een paar mooie stukken op.
Met Misunderstanding en Alone Tonight heb ik evenwel helemaal niks, noppes.

OK, met die eerste heb ik ook niet zo veel maar ach, ik zie het maar in de categorie Follow You Follow Me... 'a song for the ladies' maar verdorie Alone Tonight vind ik persoonlijk fantastisch. Ik hoor daar ook heel erg de hand van Tony Banks, die aanzwellende toetsen natuurlijk maar ook de akkoorden en hoe dynamisch de song is opgebouwd.

Dat nummer is toch van Rutherford? Ik hoor er juist een herkenbaar slepende en conventioneel aandoende structuur in, nogal typerend voor die man. Moet zeggen dat ik ook vaak de neiging heb die te skippen, samen met dat andere dreutelnummer. De rest mag van prima tot geweldig Genesisnivo worden genoemd wat mij betreft.

Follow You Follow Me vind ik dus niks aan... Overigens zou er wel een interessante verzameling gemaakt kunnen worden met die categorie nummers: FYFM, Misunderstanding, Your Own Special Way, hm.... Ik voel een bouquetreeks-uitgave aankomen

Er zijn al heel wat Genesis compilaties uitgebracht of zoek je naar een soort balladachtige verzamelaar?

Nee, ik was eigenlijk wat sarcastisch t.a.v. alle tenenkrommende tranentrekkers uit het totale Genesis-oeuvre...

Ik wel want (inderdaad) Abacab en Duke zijn uiterst zwak. Dat begon in feite al met "and then there were three" toen was het Genesisgeluid (lees: Hackett geluid) verdwenen en dat is nooit meer echt teruggekomen helaas.

Dus ik blijf bij 2 sterren (oh ja Calling all stations zou ik één ster geven)

Moet Neil wel nageven dat Hackett idd een van de hoofdbestanddelen van het groepsgeluid was en daarna is het nivo zeker niet meer gehaald. Ik schat Hackett als creatief brein m.u.v. Gabriel ook een paar treetjes hoger in dan de rest van Genesis. Maar om de rest daarmee af te doen als inferieur is natuurlijk belachelijk en getuigt gewoon van een oogkleppenmentaliteit. Het leven gaat door en zelfs een Hackett heeft zijn beperkingen. Bijvoorbeeld coherente albums maken waar hij lange tijd de weg in kwijt was en Genesis alsnog prima mee voor de dag kwam wat mij betreft.

Dat het vertrek van Hackett een aderlating is geweest die de band niet meer te boven is gekomen, zal ik direct erkennen. Heb ik ook altijd geroepen.

Maar het vertrek heeft de eerste paar jaar niet geleid tot een val van de hoogste berg van de Himalaya naar het diepste punt van de Marianentrog.

And then there were three en Duke zijn echt nog zeer acceptabele albums, ik zou heel wat over hebben voor nog eens een Genesis album in deze kwaliteitscategorie. Het onderscheid tussen Duke en Abacab is juist dermate groot dat je als Genesis-liefhebber daar toch wel minimaal enig onderscheid tussen moet worden erkend en dan druk ik mij nog zwak uit.

Duke is een album met een groot Tony Banks-stempel. En het waren naar mijn mening zowel Banks als Hackett die de sound van het oude Genesis het meest bepaalden. Dat is zelfs een belangrijke reden geweest voor Hackett's vertrek: beiden waren constant aan het vechten voor creatieve input en dat werkte op een gegeven moment gewoon niet meer.

Duke is wat mij betreft een echt 'tussenalbum' dat de oude en nieuwe Genesis met elkaar verbindt. Meer nog dan And Then There Were Three, dat ik nooit helemaal heb kunnen plaatsen.

Ik kan me goed voorstellen dat Duke voor de diehard liefhebbers van het oude Genesis bepaald geen traktatie is, maar om het nou op hetzelfde niveau te plaatsen als het gedrocht dat Abacab heet vind ik wel wat ver gaan

Ik heb Duke nu een paar maanden in mijn bezit, maar ben er eigenlijk al zo goed als op uitgekeken. Zelfs de beide slotnummers boeien me niet meer zo, er mist gewoon een bepaalde magie en bezieling, iets menselijks en fundamenteels. Terwijl ATOTT en WAW nog behoorlijke diepgang hebben (muzikaal), is Duke wel erg oppervlakkig in zijn beleving geworden... Ik haal er zelfs een half sterretje vanaf...

Sorry, maar Duke en Abacab zijn hobbyplaatjes van Phil Collins. Zwaar comercieel en mag het woord GENESIS nooit dragen.
Maar goed iedre goede band heeft wel eesn uitglijers.
Ik blijf bij mijn cijfer en zou dit eerder nog omlaag schroeven.

De hobbyplaatjes van Collins beginnen bij Abacab. Op Duke vind je zoals gezegd geen blaasmuziek en het materiaal is nog veel symfonischer. Verder is het Duke thema toch wel degelijk Genesis en de wereld had toen nog geen flauw idee wie Phil Collins was. De plaat had destijds sowieso geen echt commercieel doel maar was meer een poging wat eigentijdser/vernieuwender te gaan klinken. Ome Phil heeft pas daarna de hype ontketend om een toevalstreffer ''In The Air'' te scoren waar het allemaal mee begon.

Verder mag je uiteraard stemmen wat je wilt en de plaat helemaal niks vinden, maar goed, iedereen heeft wel eens een uitglijer.

Niets aan toe te voegen.

Ik begrijp absoluut niet waar het (voor)oordeel over Duke van Neal Peart op is gebaseerd. Dat album en Abacab zijn echt enorm verschillend van elkaar, als dag en nacht.

De aanleiding van het verschil is inderdaad het er in chronologie tussenliggende album Face Value, een groot succes en aanleiding waarvan Phil Collins dacht dat de bakens dringend moesten worden verzet bij een nieuw Genesis album. En aldus geschiedde, met Abacab tot gevolg.

Niet te ontkennen valt, dat Abacab mee werd genomen in de commerciële vlucht die Collins met Face Value had gemaakt. Dat kan bij de leden van de band wellicht tot het idee hebben geleid dat het ook goed was. In hun optiek hadden ze ook gelijk, als je goed en aantal verkochte exemplaren van elkaar laat afhangen.
Het heeft tot 1991 (We can't dance) geduurd voordat ze muzikaal weer een beetje op de rit stonden.

Zojuist dit album weer eens gedraaid, nu in de 2007 geremasterde versie. En opeens werd ik geraakt door de schoonheid van 'Heathaze'. Een vergeten parel uit hun euvre hoor !

Wel een toepasselijke op dit moment ja........... het ergste hebben we gisteren hopelijk gehad gelukkig.

De commercialisering, ingezet met 'Follow You Follow Me' en eigenlijk ook al 'Your Own Special Way' gaat hier verder. De singles 'Misunderstanding' en 'Turn It On Again' met hun korte speeltijd en eenvoudige tekst tonen het heel duidelijk aan. Toch vind ik dit aangename nummers. Het openingsnummer, 'Duchess' en alles met 'Duke' in de titel zijn de hoogtepunten, veel meer de Genesis waar ik van houd. Op de interviews uit de box noemt Banks dit zijn favoriete Genesisalbum, 'Wind & Wuthering' één van zijn twee favoriete albums. Zijn 1 en 2 zijn duidelijk. Hij zegt dat 'Duchess' ook 'Madonna' zou kunnen heten als het later ontstaan was, best grappig. Wie 'Duke' is, weet ik nog altijd niet. 4 sterren

Sorry geef mij maar de oude Genesis....dit is pure shit

hele goeie Genesis-plaat dit!

Ik stel vast dat veel mensen de boxen bezitten met de bijhorende dvd's, maar haast niemand daar iets over zegt. Het vraagt natuurlijk veel tijd die allemaal te bekijken en ook al bezit ik de boxen al jaren, ook nu pas bekijk ik de dvd's. Persoonlijk vind ik dat ze een schat aan info en beelden bezitten.

Bij 'Duke' krijg je beelden van het concert dat ze gaven op 6 mei 1980 in Londen. Ik keek voorlopig alleen naar de dvd 'Genesis in Londen', gekocht via Amazon.
Genesis - In London [DVD]: Amazon.co.uk: Genesis: Film & TV

Daarover heb ik 2 vragen voor de kenners:
(1) Bevat de bijhorende dvd bij 'Duke' identiek dezelfde beelden en aantal nummers als het bootlegdvd'tje waarover ik spreek of is het een ingekorte versie?

(2) De bootlegdvd bevat alleen het eerste deel van 'Selling England by the Pound' en het tweede deel van 'Ripples'. 'Seconds Out' bevat dan alleen het slot van 'The Musical Box'. Bracht Genesis die nummers toen ingekort, of brachten ze de nummers volledig en kwam slechts een deel op de dvd of cd? Misschien was iemand toen aanwezig bij die concerten en kan die antwoorden.

Ik heb alleen een antwoord op vraag 1 voor je. De bonus-DVD bij Duke bevat alleen de volgende nummers van het Londen-concert:

Behind the Lines
Duchess
Guide Vocal
In the Cage
Afterglow
Dance on a Volcano
Los Endos

Beeld- en geluidskwaliteit zijn echter ontelbare malen beter dan op de Genesis in Londen dvd, want dat is een bijzonder matige bootleg. Hoe die ooit in de winkels terecht is gekomen is mijn een raadsel, zal wel via eenzelfde constructie zijn als ook bijvoorbeeld labels als Immortal hun releases uitbrengen.

De bonus-dvd bij 'Duke' is dus ferm ingekort. Ik zal het toch bekijken omwille van de betere kwaliteit.
Hoe zwak de kwaliteit van de bootleg ook is, ik houd ervan omdat er veel nummers opstaan die anders live niet aan bod komen.
Dank voor het antwoord.

Dit gewoon pure top 40 muziek. Dramatisch vergeleken bij meesterwerrken als: Selling England, Foxtrot, Nursery Crime, Tresspas ,The Lamb en Wind en Wuthering. Ga dat maar eens draaien dan kon je er met ABACAB eb DUKE zeer bekaaid af en is bij jou een kinderhand zeer snel gevuld.

Kan me bijna niet voorstellen dat je hem in z'n geheel beluisterd hebt. Dat er enkele nummers bij zitten die je te populair vindt kan ik enigzins inkomen. Verder ligt deze toch meer in de lijn van W&W(maar dan zonder Hacket-sound) en vind hem weer een stuk beter dan ATTWT.
IJzersterke CD!