Johnny Cash - American VI: Ain't No Grave (2010)

heb net een stuk over deze cd in de Oor gelezen... ben nu toch wel benieuwd, ook al is het niet mijn muziek

Luisterend naar dit album, met een brok in de keel. Deze man is een legende. Op dit album hoor je nog duidelijk hoe zwak hij was, geen diepe zware stem meer, maar slechts een broos stemgeluid. wat het overigens niet slechter maakt, het heeft juist zijn charmes. Puike plaat

Ik krijg waterige oogjes bij deze plaat..

Door het werk van Rick Rubin met Neil Diamond viel mij eigenlijk voor het eerst Johnny Cash op. Niet dat meneer Cash een volledig vreemde voor mij was (een oud collega, draaide contstant dezelfde plaat en daarmee was Cash al redelijk snel afgedaan. Hoe vaak kan iemand Ring of fire aanhoren...) maar nooit meer echt aandacht aan gegeven.

Doordat ik Neil's laatste 2 studioalbums zo geweldig vind, heb ik nu toch maar de tijd genomen om dit 6e album eens te beluisteren.
En wat een geweldige plaat. Alles klopt, de muziek, de teksten en vooral de uitvoering door Johnny Cash.
Deze nummers krijgen een compleet nieuwe lading door deze opname en de persoonlijke situatie van Johnny Cash.

Ik ga eens de overige Rubin albums beluisteren. Heerlijk om weer iets "nieuws" te ontdekken.

Normaal zeg ik vlot mijn gedacht, maar van dit album word ik stil, momenten van bezinning zijn nodig, woorden van bezinning van een man op de laatste rechte lijn in zijn leven.
Normaal ben ik niet zo'n emotioneel mens maar van dit album krijg ik het koud, momenten van kippenvel omdat hier weeral mooie dingen opstaan, muziek van een man, gitaar, piano, zo simpel mogelijk.
Bedankt, Mr. Cash.

schitterend afscheid!

Heb zojuist de cd opgezet. Na de eerste 3 nummers ben ik al ontzettend onder de indruk! De oude mannen stem zoals ik die ken van Hurt schittert hier ontzettend. Wat een emotie zit er in deze muziek. Heerlijk om naar te luisteren! Ben benieuwd naar de rest van dit album.

Zou je denken dat dit inderdaad de laatste is? De American recordings machine gaat volgens mij gewoon door. Aangezien IV de laatste was waarbij johnny cash nog in leven was. V was werk waar hij daarna voor zijn dood mee bezig was... Ik heb zo'n vermoeden dat er nog wel meer werk op de plank ligt, waarmee we de komende jaren nog wel vooruit kunnen.
Niet dat dit erg is trouwens, zolang de albums van een dusdanig hoog niveau blijven, heb ik niets te klagen.

Nog één keer: klik.

Op zich zou dit wel een mooie laatste volume zijn. Stuk voor stuk pareltjes die erg mooi worden vertolkt. Maar inderdaad: mogelijk volgen nog 10 volumes .

@MJ: sja, ik geloof niet zo in de verkooppraatjes als "echt de laatste keer of volume". Maar als jij het zo plaatst... dan zal er wel een kern van waarheid inzitten

Haha, ja sorry had niet alle pagina's gelezen. Moet wel zeggen dat ik nog niet echt overtuigd ben dat dit dan ook idd de laaste wordt... Is wel een weddenschapje waard. Voor de eer oke. Statement Sibren: Binnen drie jaar American VII. Mark my words!

Ik hoop dat jullie gelijk hebben, maar ik denk zelf ook wel dat dit de laatste is.

Er komt in ieder geval vast nog wel een mooie verzameldoos. Dus als je daar je geld op in zet, doe ik ook mee

Er zal idd nog wel een (dubbel)verzamelaar komen met nog een paar unreleased tracks daarop.

Zijn laatste adem heeft Cash hier op uitgeblazen. Een laatste adem die voelbaar is. Een laatste adem die mij kippenvel bezorgd. Keer op keer. Rondom dit album hangt een treurige sfeer. Eentje van waar de dood op de loer ligt. Maar tevens is het zo verschrikkelijk eerlijk en oprecht. Wat heeft deze man ons een fantastisch slot nagelaten, niets dan lof over deze laatste adem van The Man in Black.

Dit is idd een fanatisch slotakkoord van een reeks fantatische platen waarbij de meesten postuum zijn uitgekomen. De bedrukte sfeer en de benarde situatie zitten in deze cd verwikkeld.

Een prachtig maar pijnlijk slotakkoord dit. Laten we hopen dat de platenfirma de legende nu laten zoals ze tot nu toe is, nu dat we zo'n mooi beeld hebben van deze wereldster.

Deze cd moet gewoon in die top 250, want daar hoor deze thuis. Het is bijna onmogelijk om op deze mijn 2 favoriete tracks aan te duiden. Maar "Ain't No Grave", "Redemption Day" en "Can't Help But Wonder Where I'm Bound" zitten er knal op. Dit is helemaal niet meer the Man in Black van vroeger, maar zijn oude ruwe stem geeft zijn laatste cd's iets enorm krachtig. Het is nog maar eens bevestigd Johnny Cash is een legende. Schitterende afsluiter!

Doe dit niet gauw na een eerste luisterbeurt 5***** maar hier kan ik niet onderuit.
Tranen + kippevel!!!!

Rick Rubin, ik heb je lief.

Dat doe ik dus ook nooit meer want ik haal er toch een halve ster vanaf.
De eerste drie nummers zijn werkelijk magistraal en de rest gewoon héél erg mooi.
Dus wat heb ik nu geleerd??
Oordeel niet te snel, het sterren geven komt later wel.

Ook deze postume Cash uit de American Recordings serie verdient 4****, zoals - in mijn waardering - alle voorgaande albums. Maar het is wel op het randje. Ik vind 'm toch iets minder spannend dan het eerdere werk uit de serie. Maar de prachtige arrangementen en die eerlijke, breekbare stem, hebben mij over de streep getrokken. Luistergenot.

Da's een waarheid als een koe. Ik laat 'm wel op 5 staan en ik denk dat als je 'm een tijdje niet draait, dat dat halfje er toch weer bijkomt.

Beneden alle peil hoe ze dit uitgemolken hebben en iedereen vindt het prachtig want ooh wat klinkt Cash hier breekbaar...

Volgens mij is dit nooit bedoeld om released te worden. Het platenlabel en Rubin verdienen weer een hoop duiten over de rug van Johnny. Driewerf bah!

Na "Solitary Man" is het steeds verder bergafwaarts gegaan met die American Recordings. En wat de Dood betreft, volgens mij zong Cash daar in het begin van zijn carriere ook al over, alleen veel beter!

Floater, de reaktie van jou bevat zoveel aantoonbare onzin, dat ik je adviseer, je eerst eens te informeren voor je een berg "rubbish" op gaat schrijven. Werkelijk alles wat betreft het uitmelken van..., nooit bedoeld om gereleased te worden tot de zogenaamde teloorgang van American Recordings is totale nonsens. Ik adviseer je eens naar docu's te kijken over de laatste levensjaren van Johnny Cash of voor mij part even naar Wikipedia Free te surfen en misschien , heel misschien zul je begrijpen waarom ik reageer zoals ik reageer. Het was de wens van June Carter vlak voor haar dood, dat haar man tot het laatst toe moest doen , wat hij graag deed en kon en dat was zingen. En de manier waarop Johnny Cash dat heeft gedaan verdient alles lof. Hij zong tot het eind, met de dood voor ogen, over zijn leven, zijn dood, rouwend over zijn vrouw en wilde dat vastgelegd hebben. Zoals een groot artiest, nam hij op deze grootse manier afscheid van zijn fans en zijn publiek.

Bericht zelf maar verwijdert. Achteraf gezien beetje kinderachtig



Weet je een goeie docu over die laatste jaren?
Deze ga ik sowieso binnenhalen maar tips van docu's over met name zijn laatste jaren, en de productie van deze laatste CD's zijn welkom!

Je bazelt. Die zogenaamde docu's worden door mensen gemaakt die ook duidelijke belangen hebben. Daar zit de platenmaatschappij achter. Natuurlijk gaan die beweren dat June Carter Johnny aanspoorde om alles maar op te nemen en op de plaat te zetten, ongeacht de kwaliteit... Wat een pathetisch kletsverhaal!

En waarom moeten er nu, bijna 7 jaar na zijn dood nog steeds opgepoetste outtakes worden uitgebracht? Omdat June dat gewild heeft? Laat me niet lachen!

Je mag er natuurlijk van vinden wat je wilt, Ad, maar dit is Johnny Cash niet meer. Zijn stem is ver heen. Ik had Johnny Cash een waardiger afscheid toegewenst...

Het is dus een HOAX!

Floater, die quote is niet van mij. maar van judgepaddy.

Je hebt gelijk. Sorry!

In dat geval raad ik je aan om deze aan te schaffen:

Johnny Cash - Johnny Cash's America (2008)

Dan heb je niet alleen een aardige documentaire (met commentaren van o.a. Bob Dylan, Sheryl Crow, Kris Kristoffersonen, Jim Dickinson en Tim Robbins) maar tevens een heel mooie cd...!

Ik zal deze zeker ook aan gaan schaffen, Floater. Thnx voor de tip. Ik vond alleen je reaktie op de mijne nogal een beetje onbehouwen en onvriendelijk. Laten we het gewoon een beetje vriendelijk houden aub. Of we het nu eens of oneens met elkaar zijn. Bij de gratie van meningsverschil bestaat deze site immers toch?