Opeth - Blackwater Park (2001)

Stuur Mikael Akerfeldt weg en je hebt geen Opeth meer.
Hij schrijft/bedenkt de nummers en speelt tevens lead guitar.
Ik vond die grunts in het begin ook totaal niets en ik haat grunts, maar op de een of andere manier weet Opeth me ermee te betoveren, waardoor dit één van mijn favoriete albums is

Het was natuurlijk ook een lachwekkende en tevens behoorlijk ontwetend klinkende uitspraak.

Even als deze:

Maar goed, ik had niet anders verwacht.

ipv te gaan lopen miepen over een of andere opmerking, zou je er beter aan doen eens te onderbouwen wat je nu precies niet bevalt aan die opmerking, voer een debat, kom eens op voor je smaak

wat is er zo uniek aan grunten? wat is er zo goed aan? wat is de toegevoegde waarde

heb het daar eens over

Als ik jouw top 10 zie dan zie ik eigenlijk alleen maar klasse albums en het had op 3 albums na ook mijn top 10 kunnen zijn. Ik snap de keuze van dit buitenbeentje daartussen dan ook niet goed. de Dreamtheater albums ken ik niet en kan ik niet over oordelen. Even een vraag aan de liefhebbers van dit album: Houden jullie nu specifiek van dit album, of van albums met grunts in het algemeen? Daar ben ik wel benieuwd naar eigenlijk, want er zijn velen hier die ongeveer dezelfde smaak als mij hebben. Ik heb een tijdje in de stad Groningen gewoond vroeger en had toen een buurman die fantastisch gitaar kon spelen, ook hij stond daarbij dan ook vaak te grunten, ik dacht gelijk van die vent die spoort niet, want ik vind het nergens op slaan dat gegrunt. Het klinkt in mijn oren gewoon dom en het verziekt voor mij compleet de muziek die erop staat, grunts zijn echt voor patienten vind ik. Neil Young is ook niet echt mijn muziek, maar ik heb nog liever dat ze mij met een dwangbuis om in een isoleercel zetten met Neil Young muziek erop dan met deze muziek, want dat zou dan pas echt straf zijn.

Ricardo, voor mij telt het totaalpakket en enkel het totaalpakket. Er zijn genoeg briljante groepen met matige zangers en omgekeerd, voor mij moet het totaalpakket kloppen.
Joy, hoe kun je nu over een toegevoegde waarde spreken van een artistieke uitdrukking?

Op zich heb ik geen moeite met grunts. Voordat ik met Opeth begon had ik dat echter wel. In het begin vond ik het eigenlijk niet heel overweldigend, totdat iemand mij het gruntloze Damnation aanraadde. Hoewel Damnation me niet heel erg wist te boeien, heb ik 'dat album wat er bij hoorde' (Deliverance) ook nog geprobeerd en opeens was er de klik en was ik compleet verkocht. Door Opeth ben ik grunts wel leren waarderen.

En ik ben ze erdoor gaan herwaarderen.

Wie de harmonie tussen de grunts en de rest van de muziek niet hoort, die hoort de rest van de muziek eigenlijk ook niet. Zo simpel is dat. Argumenten zijn hier al genoeg gegeven.

Wie van Opeth houdt, die houdt van die heerlijke vette grunt van Akerfeldt. Wie niet van die heerlijk vette grunt van Akerfeldt houdt, die houdt niet van Opeth.

Ik hoop dat het nu duidelijk is.

Ik hou enkel van de grunt die Akerfeldt kan produceren. k ben ook gewend geworden aan zijn toon en kan hem tegenwoordig zelfs echt goed verstaan.
Maar het is inderdaad het totaalpakket bij Opeth wat me liefhebber heeft gemaakt.
De afwisseling van zang ( grunt en normaal ) zijn zo prachtig bij deze band.

geen id, ik was alleen nieuwsgierig naar onderbouwing en stelde zo lukraak wat vragen

Die discussie is hier al gevoerd, een pagina terug, en ik heb niks anders van jullie gehoord dan het gemekker over de "kinderachtigheid" van de grunt.

En dan gaan lopen jammeren dat Opeth beter af is zonder Akerfeldt, terwijl Akerfeldt Opeth is gaf voor mij die ontwetendheid alleen maar aan. - Kan je verder natuurlijk ook niks aan doen, het is maar een constatering aan mijn kant.

Dat de grunts inherent staan aan de sfeer die Opeth probeert te creeren is ook al vaker aangehaald. Met een volledige cleane zang valt het werkje compleet uit elkaar, óf ze moeten zich in z'n geheel gaan schikken aan die style, wat ze precies één keer gedaan hebben.

Op Damnation.

Totaal sfeerloos, maar wel lekkere wegzwijmel nummers. Ik zie Opeth aan als méér dan dat, en gelukkig was dat experiment eenmalig.

Was de vraag niet eerder: wat onderscheidt Opeth van andere groepen in deze genre (weer dat lelijk woord "genre"). Dan staan hier genoeg argumenten op van genoeg liefhebbers en hoeft dit niet herhaald. Wel een boeiende en pittige discussie trouwens, iedereen akkoord?

smaken verschillen, met een cleane zang heeft opeth bij mij iig iets meer kans , ook al vinden verstokte opeth fans nu eenmaal dat de de grunts erbij horen en opeth niet kan bestaan zonder, voor mij verneukt dat gegrunt alles

over onderscheiden , ja opeth onderscheid zich van anderen, maar de onderscheiding zit hem wat mij betreft voornamelijk in die combi van sferische melodieuze metalmuziek in combi met grunts, en de combi van harde en zachte stukken

zoals aangegeven, vind ik dat laatste een fors minpunt, en het lijkt me ook teveel op een truukje dat men uitvoert

Natuurlijk, als Ricardo het niks vindt, heeft hij het volste recht om daar een bijbehordende stem aan vast te plakken. Maar...


als er hier soms wat fel gereageerd wordt, is dat ook omdat wij verbaasd zijn dat ricardo het nu al opgeeft. Zoals wij allen weten, wordt sommige muziek pas echt goed na veel (meer dan twee dus) luisterbeurten. Toen ik kennismaakte met Opeth vond ik het grunten ook erg lelijk, en sfeerverpestend. Maar langzamerhand kon ik het steeds meer hebben en al snel werd een nummer als The Drapery Falls gewoon geniaal. Nu is het titelnummer zo ongeveer mijn favoriete epic, staat dit album op twee in mijn top 10 en kan ik zeggen dat de grunts op dit album de sfeer niet verpesten, maar juist verhogen.


Dat klopt... het leek inderdaad nogal flauw om Lucas en Gea bij de discussie te betrekken - alleen om nog eens het niet op voorhand mogen stemmen te benadrukken - maar er valt meer over te zeggen. Ricardo heeft het daar over een stem in het algemeen, een genre wat hem niet ligt. Hij zou in feite na het luisteren van elk willekeurig piratenalbum een halve ster kunnen stemmen.
Maar aangezien hij Blackwater Park los van de grunts een verdomd strakke plaat noemt en toch niet hoger kan gaan dan een halve ster, kan ik ook concluderen dat geen enkele gruntplaat bij hem hoger zou kunnen scoren. Dit én het feit hij het dus al opgeeft nadat hij het slechts twee keer heeft beluisterd, maakt dat ik mijn vraagtekens stel bij de waarde van deze stem.

MAAR... dit betekent uiteraard niet dat deze stem verwijderd zou moeten worden, aangezien de regels m.b.t. het stemmen niet overtreden worden. Persoonlijk zou ik alleen nooit zo laag stemmen in een genre wat mij niet ligt - mocht ik zo'n plaat beluisteren, onthoudt ik mij simpelweg van een stem. Maar nogmaals, dit is voor iedereen anders.
En tenslotte hoop ik natuurlijk dat Ricardo het over een tijdje nóg eens probeert met Opeth... en is het niet met Blackwater Park, dan maar met Damnation: het volledig gruntloze album wat eveneens geproduceerd is door Steven Wilson.

Tot hier niks op aan te merken, gewoon een goed stukje.



Maar dit hoeft toch weer niet? Dat jij die grunts niks vind is best, maar om die combinatie die Opeth zo uniek maakt nou weer zo snel af te doen als truucje is toch weer wat flauw en makkelijk.

Ik ben niet een overdreven Metal kenner (ben meer een 'rocker' ), maar dat grunten is gewoon/vaak (?) een onderdeel van de death/ black metal en is/kan een aspect van de sfeer/muziek zijn (lijkt me). Als je dat 'stoort' luister je toch gewoon niet naar zulke albums? Ik heb misschien wel wat makkelijk praten, omdat ik gewoon niet zo'n groot liefhebber van deze muziek ben, hoewel ik wel vind dat het goed in elkaar zit. Er zijn vast wel bands die ook 'dit soort muziek' maken, maar dan zonder dat gegrunt; mocht dit niet zo zijn , dan heb je gewoon pech gehad.

Dat was in het begin toen ik net op mu.me begonnen was, ik zie dat dan ook een beetje als een valse start. Ik weet nu beter hoe alles hier in zijn werk gaat en hoe alles werkt hier. Ik vind het van jou eigenlijk een enorm zwaktebod om telkens dat verhaal erbij te halen. Duidelijk een teken van onvolwassenheid nog. Gezien jouw leeftijd ben jij dat ook nog niet, dus wat mij betreft zand erover, maar kom niet weer met die zelfde flauwekul aan, want dat zegt dan meer over jou dan over mij. Je kunt geen goede argumenten vinden om het mij lastig te maken en je komt weer met dezelfde ouwe koeien flauwekul aan, met link en alles erbij, van jongens moet je eens zien wat hij toen schreef. Ik had dat album van Lucas En Gea dan ook niet beluisterd en ten onrechte een stem gegeven. Dat geld zeker niet voor dit album. Ik had een paar nummers gedownload en daar zat het nummer zonder grunts ook bij, toen ik hem in de cd shop zag liggen dacht ik gelijk van ach kan hem ook wel meenemen, want hij kost maar een tientje. Dat was een fikse tegenvaller want op 1 nummer na word overal op gegrunt. Ik heb zelfs een tientje uitgegeven voor dit album, en dan heb ik zeker wel het recht om te stemmen lijkt mij. Er zullen genoeg mensen zijn die hem niet org hebben en die hem een 5* hebben gegeven denk ik. Je zou ook kunnen zeggen dat wanneer je alleen de download hebt niet zou mogen stemmen en alleen maar wanneer je hem org in huis hebt, zou net zo'n non argument zijn. Ik heb tijd en geld in Opeth gestoken om het proberen te waarderen, ik vind het dikke bagger door die grunts en vandaar die 0.5* stem, ik had me voorgenomen niet meer onder de 2* te stemmen, maar ja nieuwe voornemens van het nieuwe jaar he. Ik laat die stem hier dan ook zeker staan, want zo voel ik het bij dit album. De kans dat hij ooit weer in de speler komt is dan ook erg klein. Waarom zou ik hem 10 moeten gaan beluisteren, hij bevalt mij niet en daarmee basta.

Ongelofelijk, hieruit blijkt maar weer dat je NIETS van Opeth afweet.
Akerfield is een GEWELDIGE zanger, in de rustige nummers van Opeth klinkt zijn stem werkelijk waar geniaal.
Heerlijk rustgevend, echt de stem van een geweldige zanger met een hele mooie eigen sound.
Opeth's zanger is al meerdere malen uitgenodigd om rustige ballads in te zingen voor andere bands, omdat het gewoon een steen goede zanger is.
En zijn Grunts zijn werkelijk uniek.
Als je naar mijn toplijsten kijkt en de bands waar ik ongeveer op stem zul je zien dat ik ook geen liefhebber van grunts bent.
Sterker nog, buiten Opeth denk ik dat er niet 1 gruntende band is die ik regelmatig luister, omdat de grunts de muziek voor mij vaak verpesten en de sfeer wegnemen.
Opeth is hierbij een uitzondering die werkelijk een de andere kant van deze melkweg geplaatst kan worden.
De Opeth sfeer en grunts in de nummers zijn werkelijk zo geniaal gecombineerd met de strakke harde metal sounds en de rustige jazz en progressief achtige stukken.
De afwisseling van rustige mooie kalme zang, met in 1 klap snoeiharde grunts, dat is iets waar Opeth uniek in is en waar ik niets anders bij kan doen dan genieten.
Toen ik Opeth 3 jaar geleden leerde kennen had ik niet veel met deze band op.
Ik vond de grunt nummer veelte hard en had er zeer weinig mee.
Dankzij mijn vriendin begon ik de rustige nummers veel te luisteren, en via die rustige Opeth nummers kwam ik op den duur niet meer onder de hardere uit.
Hoe vaker ik de Grunts van Akerfieldt hoorde, hoe meer deze mij konden bekoren.
Nu behoord Opeth tot mijn absolute favoriete bands.

Ricardo zal dit vast niet begrijpen, omdat mijn smaak erg dicht bij die van hem ligt.
Pink Floyd, Rush en Dream Theater waren altijd mijn grote favoriete bands.
Opeth is daar sinds anderhalf jaar met gemak bij gekomen.

Ik weet ook niets van Opeth af verder, ik heb eerst wat nummers gedownload van dit album en hem daarna op goed geluk aangeschaft. Een gemiste kans dus, want de kans is klein dat ik deze ooit weer ga draaien, laat staan dat er ooit nog een Opeth album bij gaat komen. Ik laat Opeth maar liever voor wat het is geloof ik. Dan stop ik mijn geld liever in Steven Wilson solo of in Porcupine Tree want dat vind ik werkelijk super, als het om de hand van Steven Wilson zou gaan.

Soms betwijfel ik echt of je wel alles leest hier.

Waarom zou je hét advies om Damnation te gaan luisteren van de hand slaan omdat dit album je dan toevallig niet bevalt? (of eigenlijk, alles bevalt je op één ding na)

Als hetgene wat je niet bevalt wegvalt (de grunts dus), heb je toch het perfecte over? En toch...

hoezo? ik geef mij mening in de laatste regel net zo goed als in de regels daarboven

mag je het mee oneens zijn, fine by me, maar flauw is het niet, tis mijn mening, ik vind het namelijk helemaal niet zo uniek, het is eerder gewoon een leuke vondst , hetzelfde als dat ik onder de laatste megadeth wat grunts zou gooien, dat maakt die muziek toch ook ineens behoorlijk anders

men geeft het hierboven tig keer aan, het zijn de grunts die opeth zo uniek maakt

er zijn idd tig bands die dezelfde stijl muziek maken, met cleane zang, dus zo bijzonder of uniek is de toevoeging van grunts dan ook niet, eerder wat afwijkend, thats all

algemeen, ik stoor me niet immer aan grunts, bepaalde muziek kan niet zonder, smeekt erom, en daar heb ik op zijn tijd behoorlijk zin in

Van mij mag je het "alleen een leuke vondst" vinden. Maar dat maakt mijn mening dat ik dat flauw en makkelijk vind toch niet ongedaan?

Dat blijf ik namelijk ook vinden , vooral ook met je toevoeging van die megadeth vergelijking. Dat is niet meer dan kleine toevoeging, Opeth staat en valt op die unieke sfeer die ze creeren.

Laat één ding duidelijk zijn: ik haalde dat verhaal erbij met een knipoog. Ik wilde je zeker niet bespotten. Misschien was het een beetje ongelukkig, het zij zo.
Maar wat ik nu wil zeggen: je stemt niet in het piratengenre omdat je er geen platen van kent en je luistert ze niet omdat je ze waarschijnlijk toch allemaal 0.5* geeft, welke plaat je ook kiest. Je hebt nu twee keer geluisterd naar een gruntalbum en besluit om hem weg te leggen... puur en alleen omdat je niet tegen grunts kan. Dat is je goed recht, maar op zijn minst vreemd omdat je zeker niet de enige bent die het eerst niks vond. De halve ster die je geeft laat zien dat je het album niks vindt, maar aangezien je het instrumentaal goed vond, laat het nog veel meer zien dat je niet tegen gruntalbums kan en dat je in feite op elke plaat een halve ster kan geven. Je had ook de nieuwste van Opeth kunnen beluisteren, of het bovengemiddeld (4.36!) goed scorende livealbum... om er door de grunts vervolgens een halve ster aan te geven, en daarna tot de conclusie te komen dat je nooit meer een gruntalbum gaat beluisteren.
En daarom vind ik die halve ster, die nu toevallig bij Blackwater Park staat, maar evengoed bij elk ander gruntalbum had kunnen staan, niet van zoveel waarde en dan vraag ik mij af of je de stem niet beter helemaal kan verwijderen. We weten dat je het niks vindt, en je bent nou eenmaal niet verplicht om alles wat je hebt beluisterd in stemmen uit te drukken.

Maar goed, ik heb wel weer genoeg gezegd. Nogmaals: je hebt het volste recht om je halve ster te laten staan. Je hebt het volste recht om Opeth voorgoed links te laten liggen, zelfs na slechts twee luisterbeurten. Maar je weet ook dat hier zóveel mensen zijn die uiteindelijk tot de conclusie komen dat Opeth tóch niet zo slecht is... en die hebben er meestal meer dan twee luisterbeurten op zitten.
Ik zou zeggen, luister de komende tijd maar lekker veel goede muziek as usual, zodat de wrange smaak van dit album volledig verdwijnt... en pas als je Opeth niet meer onmiddelijk associeert met Lucas en Gea en kleine betwetertjes... zou je het misschien weer eens kunnen proberen. Met Damnation, uiteraard.
U zijt gegroet

Ik weet niet of ik een ander gruntalbum ook zo laag zou beoordelen. Geen idee. Ik heb er voorlopig geen behoefte aan om er nog eentje te beluisteren. Ik wil gewoon mijn stem eerlijk kunnen uitbrengen op albums die ik org in mijn bezit heb, en ook op sommige pindakaas cd's, maar dat heb ik niet op allemaal gedaan van de pindakaas versie. Ik zie trouwens dat er nog meer hier een 0.5* voor hebben gegeven, maar die plaatsen geen berichten hier. Stuurt de Opeth maffia die users allemaal ook een PM om hun onvrede over die 0.5* te uiten tegen die users over dit album? Of is het alleen maar tegen mij gericht, en omdat ik een ietwat afwijkende mening over dit album heb, maar dat wel durf te posten?

Zullen we het maar weer 's over de muziek zelf hebben in plaats van al dan niet terechte stemmen?

Nog een scheldbericht verwijderd trouwens.

Dat was ook volkomen duidelijk freitzen. Je schrijven hier getuigt trouwens van een maturiteit waar sommige ouderen een voorbeeld aan zouden kunnen nemen.


Over de muziek, die is gewoon niet erg toegankelijk. De grunts maken het toegankelijker voor liefhebbers van death metal, maar zeker niet voor de gemiddelde muziekliefhebbers. Want wie de grunts niet kan verteren krijgt slechts een glimp te zien van de genialiteit van de muziek zelf en mist bij het geheel de meerwaarde van de grunts.

Neem nu in Bleak, tegen het einde van die song na de tweede keer het refrein gaat Akerfeldt van cleane zang weer over naar grunt. Perfecte overgang en precieze timing. Zoiets maakt deel uit van de opbouw van het hele nummer, de perfecte balans ervan. In het groter geldt dit meestal ook voor het hele album. Ook op Watershed is er die zorgvuldig uitgekiende balans tussen grunt en clean.

Ik persoonlijk vind de ontoegankelijkheid zeker geen minpunt. Opeth is als band gestaag blijven groeien en hun aanhang ook. Maar het mag allemaal een beetje underground blijven, diep en donker zoals de grunts en de muziek dat ook zelf zijn.

Ik ga er straks weer eens voor zitten, beginnend met het begin. The Leper Affinity. Het aanzwellende geluid van die wegstervende pianogalm, en dan... knal!, meteen die intens beukende gitaarrif en even later Mikael die elke twijfel over de mogelijke vrijblijvendheid van dit album wegneemt als hij met een grafstem gromt, We entered Winter once again, Naked, freezing from my breath...

Damnation en Deliverence zijn vandaag bij mij in de bus gevallen. Kan ik er eindelijk op een waardiger wijze naar luisteren dan met die mp3gevalletjes.

Volgens mij is Damnation niet als losstaand experiment te zien, maar is de balans tussen lichte en duistere romantiek die Opeth zo kenmerkt hier te vinden in Damnation en Deliverance als tweeluik. Het artwork van beide albums bij elkaar heeft ook iets van yang yin. Ter beoordeling is het dus volgens mij essentieel om het ene album altijd in relatie te blijven zien tot het andere.

Maar ik kijk er dus naar uit om nader kennis te maken met deze albums. Geleuter over mijn bevindingen ermee volgen zeker later nog bij de albums zelf.

Brrr, als je in een slechte bui bent, moet je hier niet naar beginnen luisteren, want dan zink je nog dieper weg. Niet dat dat slecht is natuurlijk; het album weet zo perfect het gevoel van melancholie te vatten dat het, zeker nu in de koude winter, je compleet meevoert in de koude sfeer die overheerst. Iedereen die dus 4* of hoger stemt, moet hier toch wel al eens lang bij gezeten hebben met kippenvel?

Hier in België is het afgelopen week nog onder de -15°C geweest.

Eerlijk gezegd vind ik dat heel erg verfrissend! Heerlijk, die vrieskou.


Melancholisch is de muziek van Opeth op Blackwater Park zeker.

Maar nu ik het album echt goed ken ervaar ik het nooit als zwaar.

een 4.0*

ik heb het album nu in totaal 5x beluistert. Ik denk dat het nog heel wat luister beurten gaan worden voordat ik mijn definitieve cijfer geef.

goed is dit album zeker. Heerlijke grunts (zoals verwacht)

ik luister hem nu nog even met verstand op 0. Dus ik weet wat ik ga doen in mijn weekend!

Hmm ja, vijf luisterbeurten.

Van sommige plaatjes heb je dan al genoeg. Er wordt hier op de site wel eens het lelijke woord 'groeiplaat' gebruikt. Blackwater Park groeit traag. Heeeeel traaaaaag. Maar wel stevig als een boom.