Opeth - Blackwater Park (2001)

Dan zou ik eerst Morningrise doen en dan Orchid.

Mee eens. Orchid is denk ik de meest ontoegankelijke.

Misschien wel. Maar doorzetten wordt rijkelijk beloond.

Ik kan inmiddels vrij snel de juiste titel op een nummer plakken als ik het hoor.

Niet dat ik volledig zicht heb op de composities, want die zitten elk zo vol met afwisseling dat ze blijven verrassen.

Opeth is daar heer en meester in natuurlijk. Soms kan één enkel gitaarriffje al onnavolgbaar zijn.

Deze is wel erg hard aan het switchen in de Top 250.
van mij zou deze plaat veel hoger mogen staan.

Van mij ook, maar deze muziek is nu eenmaal niet alomtegenwoordig he. Ben al blij dat ze zo gewaardeerd worden.

Er zijn een hoop goede dingen aan Opeth zoals het spel, de productie, de vocalen(grunts én zang) en de riffs. Toch weet ik maar geen persoonlijke band te verkrijgen met hun nummers/albums.
In ieder nummer moet werkelijk alles aanwezig zijn, de nummers verliezen zo aan uniciteit. Ik vind het altijd belangrijk dat een nummer/album een verhaal vertelt en dat is het onderdeel waar Opeth nooit in slaagt mijns inziens.

De pro zit 'm in de composities, de muziek.
De con's zit 'm in de grunts maar als je daar doorheen kluift wacht je een meer dan goede band.
De combinatie tussen de muziek en de grunts afgewisseld met cleane zang is uitstekend te noemen.
Het werkt niet altijd, maar welke artiest levert wel 100% werk af?

Ik heb ooit 's een clip gezien van Death's Lack of Comprehension. Technisch gezien was ik positief verrast maar het duurde een eeuwigheid voor ik aan de grunts gewend was. Ik was er nog niet echt klaar voor denk ik, maar met Opeth zat ik er toch vrij snel in.
Eerste nummer dat ik hoorde was By the Pain I See in Others, en dit was mijn eerste Opeth cd.

Geen spijt van, verre van dat.
Vooral The Leper Affinity, Harvest, The Drapery Falls en het titelnummer zijn parels.

Toegegeven, de rest van hun discografie borduurt hier her en der op door maar het klinkt wel allemaal zo lekker.

Harlequin Forest?

Elk nummer op Blackwater Park heeft een eigen opbouw en sfeer, elk album van Opeth heeft een eigen opbouw en sfeer. Kwestie van vaak genoeg beluisteren denk ik. Als het succes van Opeth al ergens aan te danken is dan is dat volgens mij juist omdat liefhebbers een heel persoonlijke band met hun muziek ontwikkelen.

Voor Opeth was er natuurlijk ook leven, maar zonder te overdrijven kan ik toch zeggen dat hun muziek leren kennen aan het mijne een mooie meerwaarde geeft. Dat is omdat ze toelaat me er echt in te verdiepen, te nestelen, te blijven beluisteren om er weer allerlei nieuws in te ontdekken.

Op amazon las ik van iemand bij het album Orchid eens een mooie analogie.

Listening to Opeth is like falling in love with a woman who is beautiful in both body and mind. You are drawn to her exquisite appearance, but it takes time to really gain a full appreciation for the depth of her character. Over time, love grows, and the relationship gets more rewarding. Opeth is like that...it starts good, and gets much better over time. This is not a band that you listen to for a while then forget...it is an enduring experience, and a promise of reward. Listening to Orchid and enjoying it is like a gift that offers ineffable delight.

"Nooit" moet je in deze niet te letterlijk nemen . Maar ik ga hem eens beluisteren, hij staat op Ghost Reveries heb ik al gezien.

Ben dit album nu voor de eerste keer het beluisteren.
Het is even wennen aangezien ik alleen Damnation ken.
Maar klinkt vooralsnog zeker niet slecht!

Ontzettend mooi metal album. Erg afwisselend vooral. Dit doet me vaak (heel erg) aan Porcupine Tree denken. Vooral de rustige stukken natuurlijk, waarin vooral de zang er erg op lijkt, maar de instrumentatie ook wel. Dat deel van het album is echt heel erg mooi. De hardere stukken, met de grunts e.d. zijn vooral heel erg lekker. Het geheel zit verder muzikaal uitstekend in elkaar. Erg goed album dus.

Ik trap af met 4*

Ik vind dit een van de beste platen die gemaakt zijn.
De hele cd is gevuld met een prachtige donkere sfeer.
Toen ik de plaat voor het eerst luisterde was ik er nog niet helemaal weg van, maar even doorbijten en er opent zich een prachtige wereld.
In elk album van Opeth zit deze spannende sfeer.
Mijn favoriet is The Drapery Falls,
Natuurlijk 5 sterren voor Blackwater Park, en een plek in mijn Top 10.

Na intensieve beluistering van al het voorgaande werk blijft dit voor mij toch duidelijk het sterkste wapenfeit van de band.

Op Still Life is een verbetering qua productie te horen en ook speltechnisch vooruitgang geboekt, maar het album kent naast ijzersterke composities ook wat minder materiaal in mijn oren. Daarbij gaat er ook nog wat aan duisternis en bruutheid verloren ten opzichte van My Arms, Your Hearse.

Blackwater Park neemt mijns insziens het beste van twee werelden (My Arms, Your Hearse en Still Life) en smeedt dat tot een verpletterend meesterwerk waarin nergens een dip te bespeuren valt. Van begin tot eind weet men onvermoeibaar en moeiteloos te overtuigen. Artistiek vakmanschap tot in de puntjes.

Helemaal mee eens.

Maar eh, betekend dit nu dat Watershed bij jou van zijn voetstuk is gevallen?

Ik beluister ze momenteel in volgorde van verschijnen en deze maand is Blackwater Park aan de beurt.

Wat ik schreef moet dus begrepen worden als, hun sterktste wapenfeit tot dan toe.

Ik volg nog steeds het spoor van Kronos door Opeth's discografie. Dit is het album waarmee ik Opeth leerde kennen, het is hun album dat ik het beste ken, en naar mijn bescheiden mening is dit ook hun beste album.
Wellicht dat ik de komende maanden mijn mening moet herzien, maar ik kijk uit naar de komende maand - Blackwater Park nog beter leren kennen .

Voor mij ook de eerste kennismaking met Opeth. En de rest geldt eigenlijk ook voor mij, behalve dat ik Watershed even goed ken en even goed vind. Of misschien wat beter vond, maar de laatste keer dat ik het heb beluisterd viel het me wat tegen.

Blackwater Park weet me nog elke keer omver te blazen door de intensheid van de muziek.

Hoort hier niet thuis, maar ik denk dat dit de meest bekeken Opeth pagina is:

'We can exclusively reveal that the new Opeth album will be titled 'HERITAGE'. The record is due for release through Roadrunner Records in September. More details to follow soon.'

Mocht eens tijd zijn dat er iets bekend werd van het nieuwe album.

Toch zullen we nog even geduld moeten hebben.

Ik heb afgelopen weekend The Making of Blackwater Park gezien, maar veel stelt die documentaire niet voor. Hoewel leuk om te zien weinig inzichtgevend materiaal.

Op 20 September komt de nieuwe plaat uit onder de naam 'Heritage'.

Of ze BWP ooit gaan overtreffen is nog maar de vraag. Watershed is mij vies tegengevallen, en draai ik eigenlijk niet meer.

Tot ik verbannen word van deze page, hier is de tracklist:

•01. Heritage
•02. The Devil's Orchard
•03. I Feel The Dark
•04. Slither
•05. Nepenthe
•06. Haxprocess
•07. Famine
•08. The Lines In My Hand
•09. Folklore
•10. Marrow Of The Earth

De plaat zal in vier verschillende versies worden uitgebracht, een standaard editie, een collector editie met vele extra’s, een boxset exclusief voor de Roadrunner records en officiële Omerch webwinkel en als een dubbele LP

Bron: Ashladan.be

Oud nieuws dat hier al te lezen staat.

Bwa nog geen 24 uur, ik noem dat niet oud Wel redundant misschien.

Dat oud was een beetje een grapje. Maar daar staat het op zijn plaats hè.

De laatste dagen van afgelopen maand Blackwater Park nog een paar keer beluisterd en het blijft genieten. Een klassieker in de ware zin van het woord.

Ik heb hem ook een paar keer op de draaitafel gehad. Vervolgens naar een leeg beeldscherm zitten staren. Ik weet gewoon niet wat ik erover moet schrijven. Alle facetten van Opeth vallen perfecter dan ooit samen. Prachtig.

De afgelopen maand heeft dit album bevestigd wat ik eigenlijk al wist: het beste Opethalbum.

Volgens mij toch ook wel.

Toen ik Opeth nog niet zolang kende vond ik Watershed even goed, zo niet beter. Het heeft echter niet die tijdloze duistere klasse van Blackwater Park. Maar wie weet, misschien verander ik nog van gedacht in september.