Opeth - Blackwater Park (2001)

Net zoals het opvalt dat je regelmatig op een bericht van mij reageert ,waarbij je voornamelijk een persoonlijke opmerking maakt ,die ook niets toevoegt

(btw, ik ben niemands makker)

Enfin, back to music, ik vind het jammer dat de grunts me tegenstaan, ik ga er niet aan wennen en wil er niet aan wennen

Het verstoord voor mij teveel de op zich goeie muziek

Opeth zonder grunts is voor mij geen Opeth. Laatste album vond ik ook zo tegenvallen daardoor. Dit soort metal moet gewoon hard zijn en beuken met grunts. Vanmiddag nog eens opgezet deze cd. Blijft een van mijn favorieten dit. Vooral Blackwater Park

Op naar Damnation dus?

Dat zou best eens kunnen:)

Regelmatig, dat moet wishful thinking zijn. Maar als ik reageer dan zijn het inderdaad wel eens persoonlijke opmerkingen, omdat het opvalt dat jij graag wat reacties los peutert met provocerende berichtjes en daar reageer ik niet inhoudelijk op.

Net zoals deze plaat jou bezig houdt blijkbaar. Zo'n 30 berichten bij een album waar je maar 2* voor over hebt. Na 20 keer zeggen dat je niet van de grunts houdt weten we dat ook wel een keer.

Als het jou zo tegenstaat waarom verwijder je die berichten dan niet.

Ik ga dergelijke berichten niet verwijderen, uiteindelijk ben je altijd inhoudelijk. Maar je kan toch wel voorstellen dat mensen het irritant gaan vinden als je er maar over bezig blijft en steeds maar in herhaling valt? Je mag soms ook jezelf wel censureren. Als ik iets vervelend vindt blijf ik dat ook niet tot in den treure herhalen, daar wordt ook niemand blij van. Heb je een pm gestuurd met een kleine bloemlezing en dan heb ik nog niet eens alles meegenomen.

Lol, eentje ala Hans Brouwer

Edit: Mijn bericht is nu onbegrijpbaar geworden omdat heman die +/- 20 quotes over de grunts die ricardo plaatste heeft gedeleet...

Dat laatste is jouw persoonlijke bevinding, maar het gaat hier toch juist om de meerwaarde van de som der delen.

Gemeten dus over de hele lengte van het album. Daar is de samenhang te zoeken en te vinden. Ik heb daar in een eerder bericht over geschreven en er enkele voorbeelden van gegeven.

Het kenmerkt de muziek van Opeth.

Ook op hun laatste album Heritage dat een heel andere stijl heeft is dit in compositorische zin het geval.

Mooi stuk.

Juist mijn favoriet op dit album, prachtig sfeervol nummer. Via Harvest heb ik Opeth leren kennen en het blijft één van mijn favoriete nummers van de band.

Je hebt gelijk hoor, het is nog altijd een prima nummer. Minder is natuurlijk een relatief begrip op zo'n monster van een plaat als deze. Hij past goed op het album en staat op de goede plek.

Dit is een verschrikkelijk goed album!

Met als uitschieter Bleak! Wat een agressie!

Dit album hinkt heel dicht tegen mijn nummer 1 aan. Werkelijk prachtig album, ja.

Niet de beste Opeth, maar wel een ijzersterke Opeth!

Opener is meteen één van mijn favoriete Opeth nummers, en ook The Drapery Falls hoort tot hun beste. Bleak vind ik eigenlijk redelijk saai - don't shoot me! Harvest was het eerste nummer van de band dat ik ooit hoorde, blijft me nauw aan het hart liggen. Net als The Funeral Portrait, nooit geliefd maar één van mijn persoonlijke favorieten. Dirge is matig, en Blackwater Park degelijk (maar niet hét oernummer van Opeth, zoals iedereen ervan maakt).

En Patterns In The Ivy is euh... tja, is Patterns In The Ivy hé.

Wat me wel opvalt bij deze plaat en andere Opeth platen is dat ik de muziek opzich goed vind, maar dat de productie me nogal tegenstaat. Het klinkt allemaal iets te gelikt en hoewel het gitaargeluid opzich rauw is zorgt de productie ervoor dat het niet zo is (vaag ja, maar ik weet niet hoe ik het anders zou moeten verwoorden). The Needle Drop zei het ook al.

Heb ik ook bij o.a. deze Opeth plaat. De hand van Wilson...

Hij geeft zelf toe dat zijn albums (en die van anderen waar hij aan meewerkt) soms wat overgeproducet zijn, o.a. ook Blackwater Park. Dit zag ik in een nieuwe zesdelige reeks video-interviews op starsdie.com. Hij legt er o.a. uit dat zijn favoriete 70s albums eigenlijk allemaal nogal 'sloppy' opgenomen waren, maar dat dat er net de charme van was. Nu hij King Crimson, Jethro Tull, Caravan en ELP (en andere) aan het remixen is, tracht hij zijn producing-skills wat bij te schaven door er de sloppiness bewust in te houden, maar de kwaliteit toch naar een hoger niveau te brengen, wat hij zelf absoluut geen makkelijke opdracht vindt. De hele reeks (samen zo'n 35 minuten) is heel interessant. Er komen veel nieuwe dingen aan bod die in vorige interviews nooit besproken werden - het gaat over bijna alles, zelfs zijn hond

Niet meteen de meest geschikte plek, maar Opeth heeft nieuwe tourdata bekendgemaakt en ze passeren op 20 november (met Anathema!) in de AB in Brussel. Geen Nederlandse datum. 25 euro, voorverkoop start volgende week vrijdag om 11u.

Affiche

Het duurt een tijdje vooraleer Blackwater Park echt begint te rollen, vanaf het moment dat The Drapery Falls inzet met name. Bij elke luisterbeurt constateer ik dat het 2de deel mij zoveel meer doet dan het eerste.

The Leper Affinity kan me op geen enkel vlak bekoren. Niet qua instrumentatie en zeker niet qua grunts. Bleak is veel beter, maar lang niet zo goed als wat nog komt. En Harvest, tja, op Still Life was ik al tot de constatatie gekomen dat wanneer Opeth gas terugneemt, het me niet zo bevalt.

Dan is het de beurt aan The Drapery Falls en kan het genieten beginnen. Het hoogtepunt is het titelnummer Blackwater Park, het beste is voor het laatst gehouden. Keer op keer sta ik ervan te kijken (of eerder te luisteren) wat een goed nummer het is. En wat een goed tweede deel deze plaat heeft.

Het wordt tijd om mijn stem met een halve ster te verhogen. Dit is het eerste album wat ik van Opeth leerde kennen (het was een blinde aankoop) en destijds kon ik deze muziek maar moeilijk op waarde schatten. Ik hoorde dat het goede muziek was die erg sterk in elkaar zat, zonder dat ik er door werd gegrepen of er echt van kon genieten. Toch gaf ik alvast 4 sterren, omdat Blackwater Park daarvoor genoeg kwaliteit had te bieden.
Inmiddels ken ik 4 volledige albums van Opeth en ben ik (veel) beter thuis in de metalwereld dan toen (Blackwater Park was mijn eerste echte kennismaking met grunts). Nu, met veel meer luisterervaring en vergelijkingsmateriaal op zak, kan ik niet anders concluderen dat dit album geweldig is. Na een grondige herbeluistering vallen The Leper Affinity en Blackwater Park eindelijk ook op hun plaats en daarom vind ik 4,5 sterren niet meer dan terecht. Dit album begint zelfs tegen mijn top aan te schurken.

Schurken? Misdadig goed album dus?

EDIT: Ik zie al dat het ook 'wrijven' betekent...

Inderdaad ja! Maar die woordkeus was geheel toevallig

Grappig om hier de hele discussie omtrent grunts te lezen. Ik moet zeggen dat ik er geen idee van had dat Opeth voor vele mensen hun eerste kennismaking met grunts was.

Bij mij was dit helemaal niet het geval. Ik was destijds (bij het verschijnen van Morningrise) al jaren een fan van death metal en aanverwante genres en ik had in die tijd meer platen met dan zonder grunts. Puur op de nogal vreemde hoes afgaande besloot ik die plaat in de platenzaak te beluisteren en ik werd gewoon weggeblazen. Die combinatie van vette riffs, beestige grunt, cleane zang, progressieve stukken, akoestische partijen, de melancholische sfeer,... Ik was er weg van.

Maar Blackwater Park was de laatste Opeth plaat die ik gekocht heb. Tegen die tijd had ik al zoveel andere muziek ondekt waardoor ik steeds minder naar metal ging luisteren. En hoewel ik moet toegeven dat BWP een ijzersterk album is zet ik het zelden op. Dit komt door, juist ja, de grunts. Ik heb er in het verleden teveel van gehad denk ik. Het boeit me gewoon niet meer.

Gisteren Opeth live gezien en het was super, zelfs met grunts. Maar je kan mensen niet kwalijk nemen denk ik dat dit hun afkeert van deze muziek.

Ik heb de laatste tijd zeer veel genoten van deze Opeth. Maar ik heb een vraagje i.v.m. The Drapery Falls. Namelijk, na 3.03 hoor ik een tekstueel gedeelte van Harvest.

Halo of death, all I see is departure
Mourner's lament, but it's me who's the martyr

Het gaat hier om een kopie en niet om een origineel exemplaar. Iemand interesse om dat toch es te checken.

Ik zal het eens checken bij het teksengedeelte op mijn LP.

EDIT: Staat alleen bij Harvest en is me ook nog niet opgevallen tijdens het luisteren dus ik denk dat het aan jouw kopie ligt.

Op 3:03 word er niks gezongen. Op 3:25 begint de volgende strofe met deze tekst:

I'm counting nocturnal hours
Drowned visions in haunted sleep
Faint flickering of your powers
Leaks out to show what you keep

Nog vragen?

Lijkt me dan duidelijk, denk ik. Toch voor het origineel exemplaar. Kan het misschien nog voorkomen op de Legacy Editie (Label Sony Music) die in 2010 voor de Europese markt uitkwam? Geremastered incl. DVD.

Ik heb deze in FLAC uitvoering gekregen van een collega. Het geluid is overweldigend goed moet ik zeggen. Toch maar maandag es vragen als ik hem terug zie.

Maar ik ben nu al heel nieuwsgierig natuurlijk.

In ieder geval is de LP het aanschaffen waard. Dat zal ik dat dan ook binnenkort doen.