Anathema - We're Here Because We're Here (2010)

Ja, background vocals op Angels Walk Among Us.

Sorry, kerel, maar "0" was niet mogelijk, het is inmiddels 0,5 geworden. Terecht? Wie zal het zeggen? Wellicht niet, maar de ontgoocheling is immens. Deze jongen gaat al een heel tijdje mee, en heeft het allemaal al zo vaak gezien. Als er dan nog eens een groep is die me enthousiast maakt, word ik gelijk al weer wat bang dat het doemscenario zich zal voltrekken, en jawel hoor, ze doen het bijna allemaal. Waarom? Weet niet, ik heb zelf ook altijd muziek gemaakt en (vooral) geluisterd, en nooit die behoefte gevoeld om "een toontje gladder te gaan zingen". Deze muziek is ontdaan van al zijn energie, een gitaar mag geen gitaar meer zijn, een stem geen stem meer. Alles moet glad, zacht klinken en dus hapklaar zijn voor de "doorsnee" luisteraar, dat die toch zeker niet moet gaan nadenken, laat staan emoties gaan voelen die hij misschien niet gewoon is... Enfin, ieder zijn gedacht, maar na de schnabbel van 2008 (Hindsight), die al nattigheid deed voelen, is het nu de volle kwak miserie die we over ons uitgegoten krijgen. Men is vrij om te blijven bewonderen en slikken, natuurlijk, maar ik heb ondertussen geleerd onmiddellijk zeer kritisch te zijn. Ik vrees dat dit nooit meer goed komt, maar hoop voor jullie van wel.

Ik kan de ontgoochelde reacties hier wel begrijpen, zonder daarom meteen een 0,5* of 1* uit te reiken.
A Natural disaster blonk niet uit in onvergetelijke melodieën, maar wat een sfeer! Judgement blonk niet uit in variatie, maar het is wel een tijdloze klassieker door de chronisch depressieve sfeer doorheen het album. We're here because we're here biedt echter niet veel van dat positieve. Goed gemaakte songs hooguit, maar een globale sfeer doorheen het hele album - nochtans een beetje Anathema's handelsmerk - ontbreekt hier geheel. Het is een verzameling liedjes, en het is inderdaad moeilijk om niet het woord 'glad' te gebruiken.
Ik gok nu reeds dat ik dit album snel zal vergeten en dat op mijn ipod enkel 'A simple mistake' (wèl een weergaloos nummer!) zal overleven.
3 sterren geef ik, wat in mijn redenering 'zeer gemiddeld album' betekent.

Ik begrijp je verhaal maar toch begrijp ik niet dat dit dan de plaat is waarop je afhaakt. Metal maakten ze niet meer na A Silent Enigma. Stevige rock maakten ze al niet meer na Judgement. Als je de evolutie in hun oudere albums volgt ligt deze toch ook wel duidelijk in de lijn der verwachtingen. Tenzij je AFDTE en AND ook al niet meer te pruimen vond, vind ik 0.5 echt onbegrijpelijk.

Nu ik heb het volledige album nog niet gehoord maar wel Thin Air, Dreaming Light, A Simple Mistake, Angels Walk Among Us en dan ben ik bekend met de oude versie van Everything en de live versie van Hindsight.

Thin Air lijkt me een goede opener te zijn want dat nummer staat toch met minstens één voet in het verleden van de band. Dit nummer had in mijn ogen zo op Judgement of AFDTE gekunnen. Voor een dergelijke stevige riff moet je trouwens toch al terug gaan tot Judgement.

Persoonlijk heb ik altijd een zwak gehad voor hun ingetogen luisterliedjes zoals Temporary Peace, Are You There enz. Maar Dreaming Light overklast die nummers op alle vlakken imho.

En Angels Walk Among Us, dat is toch echt "classic" Anathema. Typischer als dit kan bijna niet.

Enfin, ik wacht de rest van het album af om zelf een definitief oordeel te vellen, maar afgaande om de nummers die ik al ken lijkt me dit geen al te grote verandering in hun geluid te worden.

Ik ben erg tevreden met dit album. Hoewel ik het nog maar 3 keer naar geluisterd heb, denk ik dat dit een album is waarin niet alleen op de veilige modus wordt gespeeld. De band heeft het geluid weer heel anders geproduceerd dan op andere albums. En dat is in mijn ogen een pluspunt. Niet altijd gaan voor een product waar je de bestaande fans weer tevreden stelt, maar de grenzen van je eigen spectrum verkennen. Absoluut een groeiplaat. Nu neigt het cijfer al naar 4 te gaan. Potentiele top plaat dus.

Nog even een aanvulling op mijn berichtje van gisteravond. Ik heb het inmiddels nog even heerlijk rustig in de bank geluisterd met mijn hoofdtelefoon op en ik ga de gebruikers tegenspreken dat dit een album is zonder sfeer. Ik ben van mening dat juist wel een album is met heel veel sfeer! Alleen al de nummers Presense, A Simple Mistake en Dreaming Light zijn waanzinnig sfeervol. Ik ben ervan overtuigd dat het een groeiplaat is. Zoals veel goede albums moet dit gaan groeien. Een album als Brave van marillion ging bij mij ook pas na een aantal beurten leven, maar gaandeweg ontpopt het zich toch in iets genialiteits. Natuurlijk klinkt het allemaal iets gladder dan de andere albums, maar dat is een proces van een band die zich elke keer weer probeerd te ontwikkelen..

Voorlopig op 4, maar nogmaals, dit album gaat groeien.

Alweer een sterk album van Anathema. A Natural Disaster overtreft het jammer genoeg niet, maar dat was dan ook niet makkelijk. De invloed van Steven Wilson hoor je toch wel goed. Sommige nummers neigen meer naar Porcupine Tree dan naar het vroegere Anathema. Dat het allemaal wat te glad is? Ik heb Anathema nooit anders ervaren...

Get off, Get Out is wel het ultieme voorbeeld van het Porcupine Tree/Wilson gehalte. Wat mij betreft een beetje teveel, want de herkenbaarheid van de band Anathema is hier wel heel ver te zoeken. Niet dat ik het een ellendig nummer vind, maar als ik eerlijk ben vind ik dat Steven Wilson dit zelf had moeten gebruiken voor een toekomstig album. Ook al staat de band zelf aan de basis, het kan gewoon niet anders dan dat daar een hele dikke vinger van Wilson in zit.

Wilson heeft enkel de mix gedaan, dus met het songschrijven heeft hij absoluut niets te maken gehad.

Waarmee ik niet wil ontkennen dat dit nummer als PT klinkt, want ik heb het nog niet gehoord.

Wel weet ik dat dit nummer (mee)geschreven is door John, de drummer, en zijn vroegere composities waren altijd al de meest "rare".

Hmm, nieuwe Anathema? Ben benieuwd!

Eerste luisterbeurt, holy holy holy wat is Dreaming Light VERSCHRIKKELIJK mooi, alleen dit nummer is het aanschaffen van dit album al dubbel en dwars waard!

We luisteren verder.........cijfer komt na enkele luisterbeurten.

Ik heb hem besteld. Eindelijk een nieuw studioalbum, na zoveel jaren wachten.

Een paar keer beluistert en ik moet zeggen dat het een sterk album is. Vooral de vocalen vallen me op. Veel losser en vrijer en daarom meer emotie dan op bijv. 'A fine day'. Ik ken de band niet zo goed, heb er een paar Cd's van die ik niet zo vaak draai. Dus vergelijkingen met andere albums verpesten het niet voor me. Zou trouwens voor iedereen moeten gelden. Maar dat terzijde.

Ook vergelijkingen met andere bands zijn niet erg relevant ook al doet Steven Wilson hier iets, begrijp ik uit de opmerkingen.
Of de productie de plaat verpest weet ik niet, want ik heb hem nooit anders gehoord. Ik kan hem wel anders voorstellen, op wel 100 manieren en de keuze voor juist deze is er een van de groep en de producer. Ik hoor niets storends. Het geluid is zelfs helderder en dat lijkt me niet iets om problemen mee te hebben.
Voorlopig een 4, omdat de plaat aangenaam verrast en de band weer even oplicht tussen al die anderen.

Wat mij juist opvalt dat er veel minder emotie in de nummers zitten, vooral als ik het vergelijk met eerder werk en de eerder uitgebrachte demo's. Dat komt voornamelijk door de overproductie, helaas.
Maar dat is mijn mening over het album.
Live komen de nummers wel goed over, gelukkig.

Nog maar een paar keer geluisterd, maar ben positief verrast
Dit is overduidelijk weer de Anathema sound, maar weer net even anders dan op voorgaande albums.
Je kan het ook absoluut niet vergelijken met de metal periode van de band.
De heren zijn weer een stap verder en dat hoor je. Niets mis mee!
Heb ze nu 2x live gezien en 2x genieten.

Het is ook maar net wat je als emotie ervaart. Of welke emotie je hoort. De emotie van hun oudere albums is een neerslachtige emotie. Een titel als "A fine day to exit " spreekt al boekdelen. Dat hoor ik hier nu minder in. Het is nog steeds geen Hosanna, maar het lijkt wel of ze verlost zijn van iets zwartgalligs. Zo klinken de vocalen voor mij tenminste. Of de teksten ook anders zijn weet ik niet. Zo goed heb ik nog niet geluisterd.

Ik doel niet op een andere emotie. En ja ik zie die songs ook niet zwartgallig, maar meer hoop of het zoeken naar hoop. Aan de songs ligt het niet, want de meesten vind ik wel sterk. maar meer aan hoe het op het album terecht is gekomen. Mijn bericht was wat ongelukkig neer gezet, excuses. Een song als Angels Walk Among us is een grote favoriet van mij, maar de album-versie van dat nummer lijkt alsof de vocalen wat naar achteren is gebracht, beetje PT-effecten qua zang. Ik moet het originele album nog beluisteren, want doe het nu nog met een gedownloade versie, dus hoop dat het echte album mij dan wat gunstiger gaat stemmen

Vergelijk het zelf maar eens op hun myspace, daar staat als goed is de demo-versie nog op.

Heb nu het album meerdere keren beluisterd en het valt allemaal niet tegen, maar het is ook niet de topper die ik na zeven jaar had verwacht.

Dreaming Light is wat mij betreft meteen het allermooiste nummer wat ik in jaren heb gehoord, wat een hemelse schoonheid! Verder steken Thin Air en Angels Walk Among Us er met kop en schouders bovenuit wat mij betreft.

Al met al drie hele sterke nummers, zes iets mindere en één draak van een nummer (Get Off, get Out). Ik geef voor nu een 3,5 maar dat kan nog een halfje meer worden als de plaat toch nog wil gaan groeien met de tijd.

Ik moet de plaat nog wat vaker luisteren voor een wat meer 'definitieve' mening, maar ik kan nu al vast vier sterren geven en die eerdere kritiek over een te groot 'Porcupine Tree-geluid' wijdt ik maar aan mijn nieuwe oordopjes of zo. Het klinkt allemaal prima -vooral A Simple Mistake! - maar Get Off, Get Out vind ik ook lang niet zo slecht als sommigen beweren. Dat wanhopige wat mij ook zo aanspreekt in A Fine Day to Exit (Looking Outside Inside bijvoorbeeld) vind ik er in terug, en dat bevalt me zeker.

Misschien is het trouwens maar goed ook dat ik niet te veel 'eerdere versies' van nummers geluisterd heb; persoonlijk ben ik ook te gevoelig voor dat soort dingen met de neiging vrijwel altijd een voorkeur voor het 'origineel' te houden.

En BOEM! Daar was ie dan opeens vandaag, de nieuwe Anathema sloeg vandaag in als een bom bij Crookie! Had het album alleen nog maar met de koptelefoon beluisterd de afgelopen dagen, maar nu ie vandaag een paar keer knalhard door de speakers is geknald kwam het besef dat we hier wel degelijk met een zeer bijzonder album te maken hebben.

M.u.v. de zwakke broeders (Get Off, get Out en Hindsight) gaan alle nummers zich steeds meer prijsgeven. Dreaming Light (lijkt de zang van Danny in het begin echt op de zanger van A-ha of ligt dat aan mij) blijft nog steeds het allermooist, maar ook Everything, Presence en A Simple Mistake gaan groeien.

Nooit gedacht dat ik blij zou worden van Anathema op een zonnige lentedag in mei trouwens

Ik doe het niet snel, maar BOEM! van 3,5 verhoogd naar 4,5!

Vandaag opgehaald bij de eigen lokale cd boer. Volgens mij is vandaag ook de release date. Vanavond 2 keer gehoord. Was ik al overdonderd door de laatste 4 albums, ook nu weer dat gevoel. Dit wordt wel een 5je!

Ben blij na 7 jaar eindelijk weer iets van Anathema te horen. Vind het werkelijk een prachtige CD met als uitschieters "Dreaming Light" en "Everything". Hopenlijk kan ik ze snel weer eens live zien.

Wat een heerlijk album
Met dank aan Steve Wilson

A Simple mistake is werkelijk schitterend.

Wederom een absolute bevrediging voor het oor. Dit album klopt! Wat mij positief opvalt dat Anathema in (technisch) muzikaal opzicht behoorlijke stappen vooruit maakt. Vooral de stem van Vincent komt steeds beter tot zijn recht. Ook live is hij nu een constante factor. Daarnaast het gitaarwerk van Danny is zeer constant en strak. Hulde aan dit album, helaas wel zeven jaar op moeten wachten. Als ik de uitspraken mag doen geloven van de heren dan is het volgende album wel wat sneller te verwachten (bron : Aardschok). Ik ben nu nog in het bezit van illegale kopie , maar kan niet wachten op het originele limited edition . Dus een oproep aan ieder om het origineel aan te schaffen, dit uit respect voor de muzikanten die het verdienen.

Inderdaad, koop dan gelijk de 5.1 dvda versie.

als je er niet op kan wachten dan kan je gewoon naar de winkel... Deze cd ligt er sinds vrijdag, de ltd hardcover versie incl 5.1. dvd versie lag voor 16,99 bij de Media Markt Alexandrium.

In de Belgische Media markt de hardcover gekocht voor 13,50 eur

Klopt, vigil, zoals gezegd was vrijdag de release datum. Ik betaalde voor de hardcover incl. 5.1. dvd 19,99. Maar mijn platenboer moet ook eten. Het is een mooi uitgevoerd boekje. De sfeer past uitstekend bij de muziek. Het is een beetje jammer dat er, naast de muziek, niets extra's op de dvd staat.

Het is dan ook geen dvd, maar een dvd-a, vaak geen videocontent, totaal niet zelfs, en bonus zijn vaak lyrics of een paar bonusnummers. Hier dus niet.

DVD-A is niet af te spelen als je dvd-speler geen DTS trekt.

Klopt, alleen audio. Toch jammer!