Sigur Rós - Ágætis Byrjun (1999)

Vanochtend maar weer eens heerlijk genoten van dit prachtige Sigur Ros album. Ik heb al eerder geschreven dat ik deze band het afgelopen jaar heb herontdekt en als een blok ervoor ben gevallen. Ik heb lang geworsteld met () en Takk. Lang hebben deze albums in de kast gestaan. Via Inni ben ik opnieuw betoverd en met meer gevoel en geduld het oeuvre opnieuw gaan luisteren. Je hebt echt tijd nodig om de muziek te doorgronden. Ben ik blij dat dat is gelukt. Van dit album zijn 2 en 5 de echte uitschieters. Verder gewoon een prachtalbum dat soms betoverend is. Mooi.

Dit is een warme, meeslepende, maar ook gevarieerde plaat. De blues/jazz-invloeden van track 6, het etherische in track 2 en 7, het bijna frivole in track 8 en de ingehouden spanning in track 9 (ik begin maar niet aan het noemen van de titels, dan ga ik spelfouten maken). De plaat die Sigur Rós op de kaart heeft gezet.

Ik kan het u allen aanraden. Ga op een zonnige dag met aangename temperatuur naar een park in de buurt. Zoek daar een rustige plek op en leg je plat op de rug. Plaats dan vervolgens een koptelefoon op je oren waarvan beide oren perfect in werking zijn, zodat er geen geluiden van buitenaf meer kunnen binnensluipen. Laat dan Ágætis Byrjun afspelen. Dan gebeurt het. Magie. Vlagen van pure schoonheid. Je bevindt jezelf niet meer in dat park, nee, je zit in een andere wereld. Een wereld waarin enkel de adembenemde muziek telt, en de witte wolken die doorheen een blauwe zee golven.

Bij het beluisteren van dit album heb je twee opties. Ofwel is het een langgerekte geeuw en val je ervan in slaap, ofwel word je er volledig door meegezogen op weg naar hogere sferen. Ik bevind me gelukkig net als zovelen in die tweede categorie. Ik krijg onmiddellijk een krop in mijn keel als bij Staralfur alles even wegvalt en enkel een gitaar weerklinkt met de stem van Jonsi, gevolg door vuurwerk en machtige strijkers. Datzelfde gevoel komt vaker terug, als Jonsi met hoge engelenstem zingt in Ny Battery, als de intro wordt getokkeld in Olsen Olsen en als in datzelfde nummer vele stemmen meedeinen op een melodie die het ultieme zowat bereikt. Om kort te gaan, ik kan bijna niet anders dan 70 minuten lang met open mond naar dit werkstuk zitten luisteren. Enkel Flugufrelsarinn en Hjartað Hamast (Bamm Bamm Bamm) kunnen de magie niet bereiken, en zo kom ik bij 4,5* uit in plaats van bij 5*

Om af te sluiten zou ik Viðrar Vel Til Loftárása wat speciale aandacht willen geven. Het is mijn favoriet Sigur Ros nummer, en waarschijnlijk staat het in mijn top 30 qua favoriete nummers aller tijden. De piano begint koud, maar krijgt gaandeweg meer warmte mee. Dit is een nummer dat je alle ellende in de wereld doet vergeten. Viðrar Vel Til Loftárása is een nummer waar je volledig bij wegdroomt, ideaal voor koude fietstochten in het diepst van de nacht. Ik hou mijn ogen er zelden bij droog.

Viðrar is inderdaad een krankzinnig mooi nummer. Echt geen woorden voor hoe mooi dat opbouwt, om vervolgens tot een van de machtigste climaxen ooit te komen.

Flugufrelsarinn vind ik ook een minder nummer. Een van de weinige nummers van ze waarvan ik vind dat het sentiment nogal zeurderig overkomt in plaats van het gebruikelijke oprecht en beeldschoon.

Mooi stukje arcade!

Het drieluik Viðrar Vel Til Loftárása, Olsen Olsen, en Ágætis Byrjun vind ik echt een van de mooiste stukken muziek ooit gemaakt.

Die drie nummers zijn inderdaad prachtig samen en daarvan vind ik Ágætis Byrjun toch nog het mooist. Het hele album klinkt waanzinnig mooi; een van de weinige albums die van mij de volle vijf sterren krijgt

Ik kan er niet omheen, Sigur Rós is gewoon een van de beste bands aller tijden. Adembenemend, magistraal, betoverend, meeslepend.. tsja, eigenlijk zijn er geen woorden om de magie van Sigur Rós te beschrijven.

Deze plaat is misschien wel de beste van Sigur Rós, hoewel ik ze op de laatste 2(/3) na allemaal wel op een ongeloofelijk hoog niveau vind zitten. Een beetje een punt waar het haast niet beter kán worden dan dit. Geweldig.

Ik geloof dat ik ook om ben. Onlangs op vinyl gekocht, nu eens goed voor gaan zitten, en het kwartje valt.

Ný Batterí ... poeh, mooi mooi mooi!!

Morgen naar Concerto voor ()

Staat je morgen een nog mooiere dag te wachten

+1

Bij mij ook een kippevel moment! Prachtig!

Wat een mooie muziek! Nog nooit had ik iets van Sigur Rós gehoord, dit is mijn eerste kennismaking. Wat heb ik al die jaren toch gemist

Iets in de muziek maakt me wel wat triest. Vooral het titelnummer roept zowaar echte emoties op. Ik vind dat erg mooi, dat muziek je zo kan raken. De zachte hoge vocalen, die breed uitwaaierende klanken en het stemmige karakter wekken wat droefenis op, maar tegelijkertijd biedt Sigur Rós een soort troost. Alsof ze zeggen: Alles komt wel goed.

Stom wellicht, dat deze muziek me zo kan ontroeren. Maar ik ben de enige niet, dat weet ik zeker. En ik schaam me ook niet het gewoon te zeggen.

Eh, nee, dat is niet stom. Dat heeft denk ik bijna iedereen die dit beluisterd. Ik wou dat ik SR nog eens opnieuw mocht ontdekken. Is dit het eerste album dat je van de band hebt beluisterd?

Niks stoms aan! Sigur Rós is misschien wel de enige groep die me zo kan betoveren met hun muziek. Bij de liveshows die ik dit jaar gezien heb stond ik echt met een brok in mijn keel, en op de albums weten ze me ook nog steeds heel diep te raken.

Bedankt Ik had nog geen andere reacties hier gelezen, wilde alleen even mijn gevoel achterlaten. Dit maakt wel indruk zeg...

Ik kan vrij snel ontroerd raken, ook bij films bijvoorbeeld. Mijn vader kan daar absoluut niet tegen. Het eerste wat hij zegt is dan 'stop met huilen!' Dus kost het mij ook moeite ervoor uit te komen

Ja, dit was het eerste wat ik ooit van Sigur Rós hoorde.

Ben jaloers dat je nog zoveel moois gaat ontdekken. Sigur Ros heeft prachtige albums gemaakt. Veel plezier. Vergeet vooral het live album Inni niet. Aanrader.

Ik heb tijden gehad dat ik elke keer als ik Viðrar Vel Til Loftárása hoorde, ik zat te janken. In de trein, op de fiets, maakt niet uit. Emotie is nooit verkeerd of niet stoer, dat maakt je mens. Ik vind mezelf best een stoere vent, maar zat gisteren nog een traantje weg te pinken bij de film Broken Circle Breakdown. Dus voel je gesteund, je bent niet de enige die dit voelt bij dit prachtige album. En ik ben jaloers, je mag Inni, ( ) en al die andere platen nog ontdekken. Het laatst genoemde album staat op nr. 1 in mijn top 10. Janken geblazen! Heerlijk. Enjoy!

Wees niet jaloers, Broem Op mijn beurt kan ik een beetje jaloers zijn op mensen die de band veel eerder leerden kennen en deze sensatie met Ágætis Byrjun dus veel eerder beleefden... Aan de andere kant is het wel weer prachtig te ervaren dat er voor mij dus nog altijd onontdekte pareltjes te vinden zijn.

Lekker even janken kan een mens totaal ontspannen. Wat dat betreft zou de aanschaf van Ágætis Byrjun vergoed moeten worden door het ziekenfonds! Huilen is immers gezond en heilzaam voor lijf en leden Bedankt voor de steun, dat helpt zeker.

De complete discografie ga ik de komende tijd langs laten komen, en ( ) is blijkbaar net zo mooi. Dat belooft nog wat. Een Engelse vriend van me schreef zojuist via Whatsapp dat 'Takk' iets steviger klinkt. Ik ben benieuwd. Eerst wil ik dit album nog een keer beluisteren, en dan proberen hier een mooie review te plaatsen. Als iets emoties oproept, moeten er ook mooie woorden uit mijn toetsenbord kunnen rollen.

Ik wou dat ik dit album hoger kon geven dan 5 sterren. Dit staat gewoon boven alles wat ooit gemaakt is.

Zelfs boven the Pogues?

Voelde hem al aan komen Sigur Rós is mijn favoriete band aller tijden en op het moment vind ik Agaetis Byrjun beter dan If I Should Fall From Grace maar vind het wat overhaast om de volgorde ineens aan te passen want the Pogues zijn wel speciaal voor mij. Misschien op de lange termijn

Een top 10 hoeft niet per se een weergave te zijn van de beste albums ooit, het gaat om je favoriete albums... om welke reden dan ook. Het kan ook om iets nostalgisch gaan, om maar iets te noemen.

Vandaar de knipoog. Toch bedankt voor de uitleg over hoe een top 10 werkt.

Het sarcasme wordt gewaardeerd.

Klopt helemaal

Waarom staat op mijn exemplaar dat het album uit 2000 is?

Buiten IJsland pas in 2000 uitgebracht. MM hanteert echter de releasedatum. Dus de IJslandse, en dat is 1999

Okee.

Ha, gaat Dazz zich wagen aan het oeuvre van deze band? Ben benieuwd naar je bevindingen. Gaat je wel bevallen, denk ik.

Ik heb vandaag deze en zijn opvolger gekocht. We zullen zien.