Crystal Castles - Crystal Castles (II) (2010)

Kan iemand uitleggen waarom Doe deer een goed nummer is? Wat een ** herrie...

Ik zal straks nog eens proberen het nummer af te luisteren

De reacties ook op youtube bij dat nummer:
"this songs reminds me of running around with knife and just stabbing people"

Ok..

Fakking goed album, al die anti hipsters hier, fuuuu

:'D

niet helemaal mijn stijl dit album, maar het is wel lekker gevarieerd en het klinkt allemaal best aardig, al vind ik sommige nrs wel wat eentonig, Year Of Silence bijvoorbeeld....

Doe Deer is wel echt supertof

Hoewel ik de debuutplaat van deze band heel leuk vond heb ik zonder echte reden vrij lang gewacht met het beluisteren van dit vervolg. Vandaag was het eindelijk zo ver en ik ben totaal niet teleurgesteld, wederom een goed album. Ga ik wel vaker afspelen.

Voor degenen die het gemist hebben, er circuleert een remix van Not in Love op internet met vocalen van The Cure's Robert Smith. Beter nog dan het origineel als je het mij vraagt. Aanrader.

heel vet nummer dank!

Berichten over het optreden in Paradiso verplaatst naar Crystal Castles

Ik vind het album wisselvallig al wil ik het wel in men cdkast hebben alleen maar als eerbetoon voor het nummer Baptism

Laat de score nog even achterwege want het album heeft wel degelijk meerdere luisterbeurten nodig..

Voor mij mag deze album van het jaar worden, kort gevolgd door Gonjasufi of The Black Angels allemaal top in hun genre. Binnenkort live in Antwerpen 25/11 te zien trouwens (Trixx).

Het zal moeilijk zijn om met een derde album te komen na 2 pareltjes.

Not in love is opnieuw uitgebracht met Robert Smith van the Cure en is in mijn beleving de gaafste clubplaat van 2010 geworden...

Enkele missers daargelaten - de opening Fainting Spells en Doe Deer - is dit verder toch een zeer genietbaar album. Voor mij toch zonder meer een van de betere albums van het afgelopen jaar.
Mooiste nummers; Celestica, Empathy en Suffocation.
De missers zoals eerder door mij genoemd en ook de lawaaierige afsluiter weerhouden mij er van dit album een 4,5* te geven. Voor die nummers trek ik er een half puntje af.

4,0*

baptism is echt fantastisch!

Crystal Castles was me als naam al bekend, maar de echte appreciatie kwam na het nummer met Robert Smith. Toen ik dit nummer voor het eerst hoorde werd ik wel heel benieuwd naar de uitvoerder; het klonk als een jong bandje met een frontman wiens stem verduiveld goed op die van Smith leek. The Cure was geen mogelijkheid, Smith en co klinken al jaren slaapverwekkend en dit nummer klonk zo sprankelend... als The Cure in de beste dagen!

Over de tweede van Crystal Castles kan ik vrij kort zijn; als ze er naast zitten, zitten ze er ook écht naast; op hun best zijn ze meer dan genietbaar e nog vaker subliem.

Van de eerste vijf songs zijn er slechts twee goed, maar - je raadt het al -, deze zijn dan ook écht goed. Celestica is een zuiver, mooi dromerig popliedje. CC bewijst ook zonder luide feedback in staat te zijn tot het voortbrengen van mooie composities. Tweede prijsbeest is Baptism; CC op z'n best met een combinatie van dromerige en harde stukken. Die andere drie nummers; de opener en Doe Deer zijn net wat téveel herrie voor deze gezegende popjongen en één Sigur Ros is voor mij al meer dan genoeg.

Gelukkig valt nadien een constante kwaliteit te horen; Empathy en Suffocation zijn opnieuw vrij dromerig -ik had me de muziek van CC harder voorgesteld-, vrij softe sound met zweverige vocals en (elektro)gaze geïnspireerde muziek. CC doet me op hun meest melancholieke momenten wat denken aan oude Clan Of Xymox, ik weet niet of de band dat zelf als een compliment zou ervaren.

Vietnam klinkt als soundrack van een Koreaanse horrorfilm en Birds eerder als een ouwe Deathrock song voorzien van een flinke portie feedback en bliepjes.

Not In Love klinkt beter met de Smith vocals; al blijft het hoogtepunt van dit nummer (met of zonder Robert) het moment waarop de synths ons een fameuze uppercut bezorgen, meer dan raak!

Het voorlaatste nummer is gewoon een leuk en elektrodeuntje en wat de afsluiter betreft hoop ik aleen maar dat hiervoor niet écht een katje heeft moeten sneuvelen. Ik moest al eerder aan M83 denken (CC Violent Dreams vs In M83 In Church), mede door de afwisseling soft/hard en deze onheilspellende afsluiter had ook op de doomplaat van M83, Before The Dawn Heals Us, kunnen staan.

Conclusie : Dankzij die ouwe Smith één van de leukere acts uit de hedendaagse muziek leren kennen, er is leven na The Cure!

Dit album vandaag weer beluisterd en ik ga er toch weer een half puntje bijdoen want ondanks die 3 mindere nummers is dit verder toch een uitstekend album.

Vandaar!

Wat Crystal Castles zo goed maakt is Alice en het distortion effect dat bij de meeste nummers gebruikt is. Baptism zou nooit zo goed zijn zonder Alice's geschreeuw ertussen. Zo ook bij alle andere tracks. De synths zijn altijd erg melodieus, waardoor het aangenamer is om naar te luisteren. Beats zijn ook goed geproduceerd. Ik denk wel dat Crystal Castles je echt moet liggen om ernaar te luisteren. Dat het ook heel riskant is. Er zijn mensen die het ontzettend origineel vinden en het dan ook met veel plezier draaien, maar voor sommige is dit oorverdovend lawaai. Ik vind Crystal Castles één van de beste ''bands'' die ik ooit heb gehoord. Ze doen hun eigen ding en dit is één van de enige dingen waarvan je echt kunt zeggen dat er geen ander van is. Chapeau, prachtig album!

De single met Robert E. Smith is erg tof inderdaad. Misschien toch dit album maar eens proberen. Ik was na het eerste EP'tje en een wat minder eerste album al wel wat afgehaakt bij Crystal Castles.

Inderdaad een toffe single. Het nummer "Not in Love" staat trouwens wel op dit album maar niet in de uitvoering met Robert E. Smith. Wel jammer eigenlijk.

Vindt dit album weer goed, verassend ook vond de eerste plaat een redelijke gimmick plaat soort van, met veel screams en nintendo-sounds Maar ondanks de gimmickheid toch ook muzikaal dik in orde. Dat dit album achteraf zo verrast had ik niet verwacht. De melodieen zijn wat melancholischer en duisterder, er zit in mijn oren welgeteld een echte banger op die me doet denken aan het eerste album en dat is Doe Deer, voor de rest is de toon een stuk gevoeliger geworden. op Pap smear en Birds na vind ik elke song redelijk tot erg goed gelukt en die vage sounds in die afsluiter zijn ook echt goed, best wel geniale vibe vindt ik dat nummer hebben, 4 sterren maar wordt misschien 4,5..

NES RULES !!!!

kutherrie top 10 kut argumenten

Is er - naast Deerhunter en Flying Lotus - iets psychedelischer uitgekomen vorig jaar?

Staat dit bericht wel bij het goede album? Met andere woorden: wat is er psychedelisch aan Crystal Castles?

Niet van vorig jaar, maar goed: Fuck Buttons - Tarot Sport (2009)
Neon Indian - Psychic Chasms
@herman: Ik vind sommige synths en zang vrij trippend, oa. Baptism en Violent Dreams...

Okay. Jullie houden er een ander idee van psychedelica op na, begrijp ik.
Neon Indian zou ik zeker ook psychedelisch noemen, Fuck Buttons dan weer niet. Maar het zijn verder wel uitstekende tips.

Van vorig jaar zijn dit dan misschien ook nog wel tips:
James Holden - DJ-Kicks (2010)
Deutsche Elektronische Musik (2010)
Toro Y Moi - Causers of This (2010)

Dank mensen, ik ga de albums zeker proberen. Crystal Castles staan aan de top van mijn favoriete band-lijstje!

Birds doet gewoon pijn aan mijn oren, maar ik vind het toch ook weer fijn.

Word ik nu oud als ik me afvraag wat er muziek is aan track 1 en 3? Gelukkig staan er voor de rest nog een aantal goeie nummers op.

Je klinkt in elk geval als mijn vader, en die is 77.