Eminem - Recovery (2010)

Ik breng het niet als feit maar is wel mijn mening.

Bitch nigga's zijn er altijd al geweest of het nu 50ct is of Jarule.

Oké iets netter dan Phony mc's.

hoezo is dit provoceren dan. Mag toch mijn mening geven alleen zijn het meestal altijd dezelfde mensen die 50ct en dat soort kwuk figuren goed vinden. Alleen kijken die mensen vaak niet verder dan hun neus lang is. Want goed verkopen staat voor goede muziek maar dat is niet helemaal waar. Populair, image, gimmick behoord tot dit soort artiesten.

Goede muziek is een ander verhaal dat niet is belust op één van de drie dingen die ik net op schreef.

Schiet je er zelf ook nog wat mee op? Volgens mij vind je het erg lekker om te blijven afkraken. Ik heb ook weleens een artiest of album dat ik niks vind, maar dan laat ik mijn golf van negativiteit via een straal in de pisbak belanden.

Ik zou ze overgewaardeerd noemen.

7 Day Theory vind ik toch wel vrij geniaal, maar ja dat ben ik...

Ik kijk helemaal niet naar hoe goed iets verkoopt, als ik het mooi vind dan vind ik het mooi, als ik het niet mooi vind dan vind ik het niet mooi, al heeft het album miljoenen verkocht of 3 copies.

Als dat waar is wat je zegt, waarom staat er dan geen Please hammer don't hurt em van MC hammer in mijn top 10 of life after death van biggie... Ik vond 50 Cent goed van het begin tot ongeveer 2005, daarna werd het voor mij echt een ramp.

In mijn top 10 mogen dan hele bekende artiesten staan, dit gaat niet over wie ze zijn en hoe ze zich gedragen, maar het gaat om de muziek die ze maken. En die muziek vind ik geweldig.

Ik vind dat 2Pac goede muziek heeft gemaakt van het begin tot zijn dood. En ik vind all eyez on me en the 7 day theorie ver en ver van het prullenbak niveau.

Ik vind het altijd persoonlijk tof als die mensen disst waar ik een pleures hekel aan heb bijvoorbeeld Britney Spears en die crackhoer Whinehouse ofzo.

Ik ben het vaak wel eens met Raffael. Maar in dit geval niet helemaal. Ik vind eminem wel een goede rapper en misschien wel ook door zijn problemen. Dit maakt hem wel aantrekkelijk om naar te luisteren.. Daarbij vind ik Makaveli wel goed. Ik ben toch echt geen commercieele Hip Hop fan en loop volgens mij wel al een tijdje mee. Dus ook binnen dezelfde generatie kunnen er vershillen ontstaan.

@ No Surrender

Heb je ooit wel eens geweten wat voor leven zij heeft gehad. Ik denk dat dat van haar nog wel iets pittiger was dan dat van Eminem.

Bovendien kon hij het niet verkroppen dat Spears niets van hem moest hebben. Dus na een blauwtje lopen een vrouw maar dissen omdat je haar niet kan krijgen. Nee dat is kei gaaf of super cool joh

Wat Eminem doet kan je geen dissen noemen, hij heeft wel zo z'n diss nummers ( die overig ook ge-ni-aal zijn) zoals Go To Sleep en Hailies Revenge. maar Wat hij doet bij de celebrities is ze gewoon beetje voor gek zetten, en dat dan ook met 1 of 2 lines in een heel liedje. dat noem ik geen dissen, hij zelf heeft ook gezegd dat hij ze niet probeert te dissen maar gewoon iets zegt, en een naam verzint die erop rijmt.

@ pqt

Wat was dat met zijn moeder dan ook een line.

@ Raffael

nee maar die heeft hem ook wel wat ergere dingen aangedaan. Die verdient in zijn ogen dus ook een diss song.

Okee man je brengt het niet als een feit... Ik citeer:



Kijk je mag vinden wat je wil maar de manier waarop je het zegt is wel erg kort door de bocht...

Even over het album zelf: Deze sla ik lekker over. Mijn broer is er nogal fan van, maar ik blijf het opvallend vinden dat Eminem zoveel aandacht (ook op deze site) krijgt. Hoewel, hij heeft zo zijn kwaliteiten, en zijn hele imago levert ook gespreksonderwerpen natuurlijk.

Moet erbij zeggen dat de Dr. Dre beat (Ridaz toch?) me wel positief verraste, maar Eminem me toch erg geforceerd overkomt. Hierdoor kan ik me ook niet concentreren op zijn lyrics. Raffael, als je dit al beluisterd hebt, waarom eigenlijk?

Ik snap het ook niet maar ga hier gauw weg.

Ik zal jullie niet meer lastig vallen.

Okee man je brengt het niet als een feit... Ik citeer:



Kijk je mag vinden wat je wil maar de manier waarop je het zegt is wel erg kort door de bocht... [/quote]

ik citeer:



kijk iedereen zegt wel is "is" en vergeten daarna imo, of naar mijn mening te zeggen. Ik denk niet dat Raffael probeert het als een feit te zeggen, ookal is het ook allemaal bullshit wat hij zegt..... naar mijn mening

Touché.

Rafael, ik vind je gewoon een ordinaire relnicht met een chronisch aandachtstekort. Het enige wat je doet is in het wilde weg dingen roepen die vol zitten met hypocrisie, ongefundeerde argumenten en weinig inhoud hebben.

Maargoed, iedereen mag zijn mening geven, hoe jammer dat ook in sommige gevallen is.

Toch heeft hij wel gelijk vind ik, zowel over Eminem als over Pac en Snoop.

Het verschil is dat jij het al over 'vind ik' heb, waar hij zijn mening als feit presenteert, wat velen irriteert. Van Eminem mag hij van mij vinden wat hij wilt.

Lijkt me dat alles wat je hier schrijft per definitie al subjectief is, maar goed.

Blijkbaar denken sommigen daar dus anders over.

.

Het is toch wel duidelijk dat wanneer er hier iets wordt gezegd als "2Pac is beter dan Eminem" dat dat dan een mening is, want jij zelf weet natuurlijk wel dat er mensen zijn die daar anders over denken, DUS is het geen feit. Maar door "is" te zeggen versterk je je mening.

Hij wilt alleen maar zeggen dat het irritant kan overkomen. Meningen als feiten brengen draagt schijnbaar niet bij aan een gezellig klimaat.

Ik heb persoonlijk geen problemen als mensen zeggen "die artiest is beter dan die". Het betreft een recensiewebsite dus je mag er al van uitgaan dat ieder bericht een mening is, maar Rafael's berichten zijn erg over de top en lijken vooral gericht op het irriteren van anderen.

Dat valt toch wel? Anderzijds zijn mensen hier ook snel op hun teentjes getrapt als er iets (negatiefs) geschreven wordt over hun favorieten artiest.

Hoewel ik me voor een groot deel in de kritiek van Rafael kan vinden, blijf ik zeggen dat Eminem wel degelijk een goede rapper (kan) is (/zijn). Dat bewijst hij hier ook weer eens bij Letterman

Na meer dan een maand kan ik eindelijk mijn conclusies trekken op dit album. Intussen speel ik het album bijna nooit meer af; op een paar tracks na. Dat had ik met Relapse minder. Een maand na de 'lek' luisterde ik het album nog steeds, nu lijkt Recovery van mijn iPod te gaan verdwijnen.

Het is fascinerend om te zien dat je via een paar Twitter berichtjes, berichten op je eigen website en wat interviews zo'n hype kan creëren voor een album. Dat kan alleen Eminem natuurlijk. Ondanks alle kritiek lijkt zijn fanbasis elk jaar te groeien, en dit jaar lijkt hij qua sound een veel jonger publiek aan te trekken. Not Afraid is een goed voorbeeld, alle populaire ingrediënten zijn er, het heeft echt zo'n beat die ook door T.I. of Young Jeezy zou worden gebruikt. Maar Eminem doet er gelukkig totaal iets anders mee. Hij uit zijn agressie en gevoelens, en dat is ook gelijk het hele concept van Recovery. Op papier klinkt dat geweldig, Eminem die serieus rapt. Maar het pakt anders uit.

Het is gewoon too much. Eminem rapt op bijna alle tracks agressief, op dat When I'm Gone toontje, en dat is prima. Maar op den duur zou ik willen dat hij iets rustigers zou doen, in de zin van Beautiful. De eerste helft van het album is prima uit te zitten, maar tegen het einde toe word dat steeds moeilijker. Een rustige beat bij Seduction komt eigenlijk perfect na Not Afraid, wat doet Eminem? Hij gaat de beat schreeuwerig aan gort aan rappen. En zo kabbelt dat aan het einde een beetje door. Die snelle ratelflow leek ook leuk op Forever en Drop The World, maar hier begint het me de keel uit te hangen.

Een ander minpunt zijn de beats. Nog nooit had ik gedacht dat ik een Eminem productie zou gaan missen, maar het is echt zo. De beats missen een soort gevoel, ze passen niet bij Eminem. Just Blaze laat weer zien dat hij zijn oude gloriedagen niet kan doen herleven; de sampe op No Love is lachwekkend en de andere tracks die hij doet zijn een slap aftreksel van zijn zuidelijke collega's. Cold Wind Blows is wel weer aardig, maar dat lijk meer op een Dr. Dre imitatie. Laatsgenoemde heeft met So Bad een dreunende beat geleverd, maar echt speciaal is dat ook niet te noemen. Klinkt als een Relapse leftover. DJ Khalil levert de meeste beats, die zijn ook wel prima maar helaas onder zijn doen. Ik mis die West Coast sound van een paar jaar terug. Almost Famous is wel het voorbeeld, hij kan zoveel beter. 25 To Life vind ik wel een geslaagd experiment. Boi-1da en Jim Jonsin produceren voor hun doen best aardig, en Emile levert de meest sfeervolle productie die het best bij Eminem past (Going Through Changes. Ook de beat van Mr. Porter beat op On Fire mag er zijn.

Ook wat kwalijk is: de refreintjes. Nu moet ik zeggen dat ik daar nu wel overheen been, maar op You're Never Over blijft het tergend.

Is er dan niks goed aan dit album? Tuurlijk wel. Eminem blijft een fantastische rapper. Het begint allemaal erg goed. De flow en stem van Em op Cold Wind Blows is als vanouds en On Fire is een lekkere duistere track waarop Eminem zijn psychisch gestoorde teksten op loslaat. De sample van Black Sabbath op Going Through Changes is gewoonweg schitterend en voor mij het beste nummer van het album. Die track geeft me kippevel en doet me denken aan Sing For The Moment. Vooral het laatste couplet is mooi. Tekstueel zit alles prima in elkaar. Pas na Not Afraid zakt het in, dan wordt de stem van Eminem te irritant. Iets wat ik bij Relapse gek genoeg niet had. Maar toen zaten de beste tracks ook aan het einde. 25 To Life is ook het vermelden waard, wat een aardige twist op het einde heeft. Ook een van de weinige tracks waarop Eminem echt oprecht klinkt, net zoals Not Afraid.

3*, Eminem luisterde naar zijn fans maar heeft teveel van het goede gedaan.Wellicht moet hij The Eminem Show beter gaan bestuderen, want daarop vind hij de perfecte balans in humor, emotie en producties. En hij gebruikt zijn stem daar beter.

Wel ben ik blij dat Marshall Mathers nu eindelijk zijn drugsverleden achter zich heeft gelaten, hopelijk heeft hij met dit album een moeilijke periode in zijn leven afgesloten.

Nice review Game. Je beschrijft het album goed.

De punten die jij als minpunten noemt, vind ik zelf niet zo storend. Het eentonige vrij agressieve rappen, de zang refreintjes en de beats. Ik vind het allemaal vrij goed. De refreintjes die qua melodie, rap en zang vaak heel anders klinken dan de coupletten brengen voor mij juist de afwisseling in sommige tracks waardoor ik ze een stuk leuker vind om naar te luisteren. Als de refreintjes net zo 'agressief' waren, had ik het waarschijnlijk minder gevonden. Vaak vind ik het zeer welkom als er een verandering van stem of melodie in een track zit, en als dit dan zingend is heb ik daar vaak geen probleem mee. Zo vind ik Not Afraid redelijk eentonig maar vooral de verandering van stem en melodie na het tweede of derde refrein zorgt er voor dat ik de track meteen een stuk beter vind.

Tekstueel heeft Eminem altijd wel iets te melden. Ook na meerdere keren luisteren blijven de teksten mij nog zeer boeien bij een aantal tracks. Voorbeelden hiervan zijn Talkin' To Myself, Going Through Changes en Not Afraid aan het begin van het album en 25 to Life aan het eind. Laatstgenoemde vind ik zelf het beste lied van het album. De combinatie van tekst, refrein en de plot-twist maken het een erg goede track.

Van de feature met Lil Wayne, No Love, had ik (volgens velen natuurlijk tevergeefs) meer gehoopt. Lil Wayne kan ik zeker waarderen maar dit lied doet het hem gewoon niet. Drop The World luister ik vele malen liever.

Verder vind ik dat er helemaal geen zeer matige tracks bij zitten. Er zijn er een paar die ik vaak skip zoals dus No Love, On Fire en Seduction maar geen van deze tracks scoort een onvoldoende.

4* geef ik voor Recovery. Na een maand luister ik nog dagelijks zo'n 9 van de 16 tracks, wat ik een zeer mooi aantal vind. Meestal zet ik van een album niet zoveel tracks op mijn iPod.

Nooit fan geweest van de beste man, dus neem het niet te serieus, maar deze recensie uit den humo wou ik jullie echt niet onthouden. Pies

"Check één twee één twee / Dit is the G to the O to DB /
De witte neger ter redactie / Recensent van single, lp en maxi /
Yés, ik mag hier de nieuwe Eminem bespreken / Helaas: die is compleet bezeken /
Je zou denken: die Em, die kán toch wat? / Maar dit? Jezus, wat klinkt het flets en mat /
Ik dacht: als hij zo hard kan sucken / Moet dat rappen mij ook nog lukken /
Beetje roepen over het gezuig aan mijn vette pik / Plus wat moppen over homo's, en klaar ben ik /
Zeg Em, jouw 'humor' over parkinsonpatiënten / Daaraan herken je vast echte venten? /
Maar wél begrip eisen voor de ellende in jouw leven / Een mekkerende miljonair, zo kan-ie weer even /
Tekst à volonté, non-stop uitgeboerd / Maar niet één woord dat mij écht heeft geroerd /
En waren de beats nou origineel geweest / Maar neen: ook daar één lange, voze veest /
Almaar mikken op de grootste gemene deler / Een ex-maestro als de Grote Verveler /
Over de meerappende collegae wil ik dit zeggen: / veel gekakel, nul qua eieren leggen /
Kleine Wayne en Rihanna zijn nochtans best oké / Waarom doe jij daar dan echt níks mee? /
Zeg Em, we komen stilaan bij mijn oordeel / En dat is helaas niet zeer in uw voordeel /
't Was vast al duidelijk voor u allen / 'Recovery' zuigt zeer dikke ballen. / Pies."