Iron Maiden - The Final Frontier (2010)

Allen behalve één uitzondering dan toch. Nogmaals, dat mag natuurlijk. Maar veel medestanders zal je niet vinden om dit album buiten de genre-aanduiding metal te plaatsen.

Edit:

Inderdaad. Dat had ik nog niet gelezen.

Iron Maiden geen metal meer? No fucking way! Laat dit duidelijk zijn.

Dit album geen metal? Tsss... nou, dan ben ik bij deze klaar met metal...
Wat een gedoe om een paar opmerkingen van de heer West weer...

Eigenlijk was die discussie wel afgelopen.

Niks mis met een fanatieke discussie

Fanatiek liever niet. Wel graag goede argumenten. Helaas ontbreken die nogal eens.

Een ieder die 08-06-2011 deze band gezien heeft weet dat het nog steeds metal is.
Ook de nieuwere lange stukken.

En deze cd begint toch voor mij een klassieker te worden, ik hoop dat het niet de laatste is.....

Grt peterr

Na 8-6-11 ben ik inderdaad opnieuw fan geworden... en ook dit album is sterk in mijn achting gestegen! Hij is op dit moment weer een frequent bewoner van mijn CD-speler.

Zeg heren, ben ik er even niet: wordt mijn naam hierboven door het slijk gehaald. Mooi is dat!

Inhoudelijk: zo is het ClassicRocker. En inderdaad gaf ik wel aan dat STUKKEN van dit album, met name de nogal langdradige, wat MIJ betreft behoorlijk ver van Metal af zitten. En dat vind ik nog steeds: het is op die momenten eerder progressieve hardrock, hoewel dat natuurlijk weer dicht tegen progressieve metal aanzit. En dan wordt het een pure saaie definitiekwestie. Dus zitten we inderdaad hoofdzakelijk op één lijn. Zie ook mijn laatste discussie met Edwyyn hierover.

Wat berichten verwijderd. Zullen we het weer over Maiden hebben, heren?

Prima, goed idee Herman!

Dat had ik trouwens ook al voorgesteld.

Zijn we het toch eens eens.

Beter dan de voorganger, iets wat ik echt niet verwacht had. Het begint misschien iets moeizaam, maar barst ineens gewoon los. De thema's van de nummers doen me telkens aan bepaalde films denken. Het titelnummer aan Star Trek, El Dorado aan de nieuwe Indiana Jones, Isle of Avalon aan The Wickerman en de afsluiter aan 2012 (hoewel ik dat liever niet heb). Zal wel toeval zijn, maar dat geeft wel direct een mooie extra dimensie aan de nummers. Ga zo door!

Nu het idee ook van herman komt wel blijkbaar.


@Spock2011,

Leuk, je enthousiasme. Ik had dit ook met geen mogelijkheid verwacht. En zolang ik het op mp3 beluisterde bleef ik het merendeel maar matig vinden. Nu vind ik alles goed. Hoewel het deel van When the Wild Wind Blows dat aan Make It Real van Scorpions doet denken niet echt goed uitpakt wordt dat ruimschoots goedgemaakt door de rest van het nummer.

Wie weet er eigenlijk wie welke solo bij Coming Home doet? Ben toch benieuwd...

De eerste Murray, de tweede (de versnelling) Smith.

Edit: Wat uffing zegt

Was ik je net voor ?

Sorry

Het gaat erom dat The Cry wat wijzer is geworden.

Let vooral eens op het spel van Murray. Dat is heel gemakkelijk herkenbaar. Het is de meest clean klinkende sologitarist van het hele stijl. Smith contrasteert vaak met hem door iets ruiger te spelen, maar Smith is een kameleon en hij beheerst ook dat cleane wat Murray doet. Gers is meestal de ruigste en de rommeligste van het stel.

Meestal focus ik op Murray en dan haal ik de rest er ook wel snel uit.

Interessant, k zal er eens meer op letten bij andere solo's. Dank!

Het 'contrast' tussen Smith en Murray maakt dat dit gewoon de beste gitaartandem ter wereld is. De twee heren vullen elkaar uitstekend aan, maar kunnen ook schitterende duels uitvechten (het eind van Seventh Son of a Seventh Son is hier een mooi voorbeeld van; een aantal mooie duels gevolg door een werkelijk hemelse twinpartij). Hoewel Gers me een prima kerel lijkt, zal ik er niet meteen rouwig om zijn als hij een ander bandje zou gaan versterken.

Seventh Son vind ik ook één van de machtigste leads van de twee bevatten. Maar dat komt ook door het climaxeffect in het nummer.
Ik ben ook altijd erg gek op de leadsectie van Powerslave geweest. Met eerst die lichte wah wah en dan ineens vol gas.

Het middenstuk van Powerslave is inderdaad ook magistraal. En wat te denken van de leads in To Tame a Land . En zo kunnen we volgens mij nog wel een tijdje doorgaan

Toch vind ik het verschil tussen Murray en Smith op the final frontier soms lastiger te herkennen. Wie speelt bijvoorbeeld wat in Starblind? Daar zitten zoveel mini solo's in, maar ik weet niet zeker wie wat speelt.

Wanneer (ik denk) Murray binnen komt vallen bij Powerslave, klinkt dat echt als een denderende trein die door de muur van een piramide naar buiten stormt, fantastisch.

Laat dat nu net Smith zijn (ik neem tenminste aan dat je de versnelling bedoelt in de leadsectie).

Wel een prachtige woordspeling trouwens van die trein door die piramide, die ga ik onthouden.

. Dat zou kunnen, ik had altijd gedacht dat het Murray was, maar heb het nooit gecheckt.