Prince - 20Ten (2010)

Zaterdag dan toch ook maar even stoppen bij een tankstation in Belgie als ik toch onderweg ben .

Wil je hem dan even (in lossless graag) aanbieden via het grote wijde web? Je zou ons een groot plezier doen.

Dat is natuurlijk ook een manier om nog meer lof te verkrijgen... Maar het is je gegunt Beaster...

Over 2 dagen krijg ik deze cd gratis bij mijn krant, dus zelfs als deze CD niet om aan te horen is, is het geen miskoop

De hoes heeft wat weg van "Reality" van Bowie - misschien is deze plaat even goed. Ik zal zeker ook langsgaan bij de krantenwinkel.

Een miskoop kan het in ieder geval niet zijn . Dus al de Belgen die deze artiest niet kennen ga zeker naar de winkel en neem hem met je mee...

Als je de cd niets vind kun je altijd nog gewoon de krant lezen.

En dan geef je de CD gewoon aan mij . . .

Heb hem net gedownload en ik moet zeggen, dat het album me aangenaam verrast, al is het wel duidelijk, dat hij als de 'oude' Prince wilt klinken. Dus gortdroge funk en ballads op de old school manier. Heb hem ook op Ebay voor 7 euro (incl verz) vanuit Engeland besteld...maar het is zeker 4 sterren waard!

Ja, vrij knap als de beste man zelf 'm zo sporadisch op de mensheid loslaat...

Downloadlink verwijderd.

Naar een eerste luisterbeurt erg lekker...nog niet genoeg gehoord om te stemmen...you need to lay it down!

Wees gewaarschuwd. Het is een gedrocht! Dit is werkelijk de slechtste CD die ie ooit heeft gemaakt! Ik begrijp nu waarom ie gratis is....

Samples, electronische drums, vocoder.... het hele spectrum aan prince geluidjes komt voorbij. Het lijkt wel alsof de nooit uitgebracht NPG sample box nu uit de kast is gehaald.

Ik heb hem nu 2 x geluisterd. Alleen het laatste nummer vind ik nog enigszins origineel (Bonus Track #77). Het 1na laatste nummer Everybody Loves me is gelukkig dan ook wel weer zóó fout en campy dat het bijna weer goed wordt...
Deze CD is een regelrechte miskleun in mijn ogen.... een snel in elkaar geflanst zolderprojectje met een synthesizer, drummasjientje, microfoon en computer.

Alles lijkt op elkaar..... alles is dezelfde stijl, geen afwisselingen, geen echte piano of iets wat lijkt op échte blazers. Zap maar eens snel van nr 1 naar 10 en het lijkt gewoon 1 geheel! 2 wat rustigere nummers, ballads waar geen grijntje emotie in te bespeuren is, ook al is Prince goed bij stem. De overige nummers zijn wat meer uptempo, groovy funky standaard nummertjes. Je hoort continue dezelfde drumbeat (een goedkope variant van de Lynn drummachine) en ik word gek van die synthesizer riedeltjes die me continue doen denken aan een of ander bekend hitje waar ik niet op kan komen....duidelijke poging tot "old school" prince, maar alles klinkt zo ontzettend gladjes en gelikt. Kale rauwe onderbuik funk is dit absoluut niet, het geheel is volgestouwd met geluidjes, effectjes, handclaps, elektronische basdeuntjes, gitaarlicks en een op een of ander manier goedkoop klinkend huis tuin en keuken synthsizer. Gek genoeg kan ik niet ontkennen dat het geheel wel goed geproduceerd klinkt zoals we van Prince kennen, maar op de 1 of andere manier klinkt het allemaal wat goedkoop en rommelig.


Voor mensen die deze kritiek niet weten te waarderen of te plaatsen: ik ben al meer dan 23 jaar fan en ik heb pareltjes en minder goed gelukte projecten van Prince voorbij zien komen. Ik heb altijd alles met een open mind ervaren en geprobeerd te waarderen. Als puber was ik euforisch over alles wat ie ooit uitbracht, maar nu ik ouder ben en dít voor het eerst hoor.... ben ik echt helemaal de kluts kwijt. Met de komst van Lotusflow3r was ik eindelijk weer eens ouderwets verrast, dat was mooi, om van te genieten en dan nu dit.... teleurstellend! Zucht... snel vergeten! Tenzij je de Prince van de afgelopen 3 decenia niet echt kent dan kan ik me voorstellen dat je 20ten wel aardig vind en niet zult klagen.

Zeer middelmatig Princeplaatje. Zo zijn Compassion en Sticky Like Glue bijvoorbeeld erg goed, maar songs als Everybody Loves Me en Sea Of Everything halen het niveau toch fors naar beneden. Gelukkig heb ik geen cent betaald voor deze CD(gratis bij het Nieuwsblad ,) anders zou ik mij een beetje bekocht voelen

Heb hem net binnen en ik sluit me aan bij ArthurDZ.
1,60 € voor een plaat van Prince, waar je nog gratis een krant vol Oranjegekte bij krijgt, is géén geld.

Om 't land te kloten, zoals wij dat hier plastisch uitdrukken, krijg je regulier alle tracks van track 1 tot 9, daarna allemaal trackjes met niets op, allemaal 5 seconden of zo, en dan track 77 pas Laydown, zo heeft meneertje Prince zich weer goed geamuseerd!

Ik zoek bij Prince altijd naar goede funky grooves, zijn sterkte zeg maar, en wat vind ik?

Compassion is een redelijk nummer, maar toch één van twaalf in een dozijn, hij deed dit al beter;

Beginning Endlessly is wat meer rockgetint maar klinkt toch niet erg overtuigend, neen;

Future Soul Song is wat de titel zegt; dit klinkt wel lekker, een goede soulballad, waar Prince toch ook een patent op heeft;

Strictly Like Glue: kijk voor zulke funky songs gà ik dus volledig, dit had op 3121 of op Musicology niet misstaan, de eerste topper voorlopig op dit album;

Act Of God; tja, niet echt wat ik een topper zou noemen, redelijk doffe song;

Lavaux, eindelijk nog eens iets dat swingt en funkt, yes!

Walk In Sand is alweer een soulballad, en lang geen slechte, vind ik toch;

Sea of Everything is nog méér soulballad, maar dan minder lekker dan de voorgaande, voorlopig reken ik dit ook niet tot de "hoogtepunten" op dit voorlopig nogal matig plaatje;

Everybody Loves Me; dàt zou hij wel willen, ja! "Tonight, I love everybody, everybody loves me", zo begint hij, nou ja... leuk van hem om zijn nieuwste zomaar bij een krant weg te geven, maar zijn glorietijd is al lang voorbij, Prince is niet hot meer, en dat moeten zelfs de grootste fans toegeven! Dit liedje is niet echt gewèldig, eerder wat platjes en mak en het mist spanning en drive...

Track 77 Laydown, is behoorlijk en sluit de plaat toch enigszins met wat hoop af, maar al bij al kom ik niet hoger dan *** voor dit krantenplaatje, en dan ben ik nog redelijk mild, omdat deze kleine man een zéér groots muzikaal verleden heeft...

*** dus en tja, zijn hoogtijdagen zijn lang voorbij, net als die van de Rode Duivels, trouwens

Tool deed zoiets al op Undertow.
Toch wel een beetje achter de feiten aanlopen, dus...

Het truukje is irritant en al zo oud als de cd zelf. Ook Tool liep met zijn Undertow op dat vlak ruim achter de feiten aan.

En wat dacht je van Lovesexy dat alleen maar als 1 track afgespeeld kan worden. Erg leuk als je track 10 even wilt beluisteren. Ongein van een artiest op zijn retour.

@Kaztor
En ook Prince deed het al een paar keer eerder. Op new power soul en eigenlijk ook op the rainbow children.

Voorlopig kan me er nog niet toe zetten dit album helemaal te beluisteren. Na een minuutje zap ik alweer door. Herhaling van zetten. 'Laydown' blijft wel hangen. Die heb ik zelfs afgeluisterd!

1e indruk: Helaas weer te plastisch, te geforceerd zoeken naar de sound uit de 80's die eens zo baanbrekend was.. Net als op MPLSound.... Dan wat Lotusflow3r toch echt een stuk lekkerder..

De produktie had echt wat rauwer gemogen...

Vanavond ga ik maar eens lekker genieten van de Prince die zo onverslaanbaar is: live.

Op studiogebied is het helaas al een tijd voorbij.

Sign O the times?

Around the world in a day?

THe gold experience?

Om er maar eens 3 te noemen

Ik heb 'maar' 45 albums van de man . . .
Hoe kom je er in vredesnaam bij dit album geniaal te noemen. Ik vind het prima dat smaken verschillen enzo, maar hier moet ik om lachen.

Eindelijk nog eens een album van Prince dat de moeite is om te kopen.

Zielig.

En ik had me nog zo voorgenomen om tijdens mijn vakantie nu eens niet iets te schrijven bij albums laat staan nieuwe cd's te beluisteren.
Maar ja, wat is nu mooier dan vanuit landelijk Italië, uitkijkend over een vallei, tsjirpende krekels en aan het zwembad waar verder niemand ligt toch een uitzondering te maken voor de nieuwe Prince 20Ten.
Vandaag gaan vrienden naar het optreden in België waar ik dus niet bij kan zijn. Ach, er zijn vervelender redenen om zoiets te missen zullen we maar zeggen en dan mag uitgerekend op de dag van dat optreden één uitzondering gemaakt worden op mijn voornemen.

Afgelopen donderdag verscheen 20Ten bij het Franse blad Courrier International en zo had Frankrijk de primeur en wist je gelijk al dat het dan snel op internet zou verschijnen ook al wil ' the Purple Yoda' daar niks van weten en wil hij dit album zelfs helemaal niet op reguliere wijze uitbrengen. Hij doet en denkt maar; dit valt niet te vermijden uiteraard en het zou mij niet verbazen als het straks alsnog overal gewoon te koop is.

Is 20Ten een album waar ik naar uitkeek? Ja en nee. Ja, omdat ik nog steeds nieuwsgierig ben naar nieuw werk en nee omdat Prince me al jaren eigenlijk zeer weinig doet. Ik heb er anno nu gewoon niet veel meer mee en ik draai alleen zijn jaren '80 werk nog met veel plezier. Mijn verwachting was dat 20Ten geen uitzondering zou vormen op albums als Musicology, 3121, Planet Earth etc.
Dat hij terug zou grijpen naar zijn oude sound lieten de ' hijgerige' reviews van te voren al weten. Nu zouden we wederom een meesterwerk gaan horen en dat nog gratis ook.
Compassion laat inderdaad de oude drumcomputer horen, maar dat was op het vorige album al het geval. Het is een lekkere binnenkomer die goed in het gehoor ligt. Partytime oude stijl? Nee, partytime laatste jaren: automatische piloot en een truukje dat Prince van top tot teen beheerst. De oude fans liggen er niet meer wakker van, nieuwe liefhebbers zullen het prima vinden. Gewoon een leuk nummertje dus.
Beginning Endlessly heeft wederom opvallende synths die behoorlijk bepalend zijn voor de sound van eigenlijk het hele album. De eerste luisterbeurt viel niet slecht, maar naarmate ik het vaker hoor gaat de sjeuigheid er toch wel wat vanaf en beginnen de riedeltjes, bliepjes en piepjes zelfs wat te storen.
En dan komen we bij de afdeling kwijlballades waar hij steeds vaker mee aan komt zetten de laatste jaren. Future Soul Song is geen The Beautiful Ones, geen Adore, geen Question of U of noem de klassiekers maar op. Het is er zo eentje die ook een album als Musicology had. Niks voor mij dus en weer veel te veel automatische piloot.
Het funky Sticky Like Glue volgt en Prince gebruikt er één van zijn bekende stemmetjes voor. Het is een middenmotertje die mij verder niet zo veel doet. Niet slecht maar zeker ook niet memorabel.
Act of God is qua titel al niet erg aantrekkelijk voor mij, maar als Prince-kenner weet ik uiteraard ook wel hoe de wind waait bij mister Nelson en daar kan ik me wel overheen zetten. De tekst is goed doorheen te komen maar als ik daar algemeen een opmerking over moet plaatsen vind ik dat niet over het hele album opgaan eerlijk gezegd. Soms zijn ze tenenkrommend. Muzikaal gezien is het een prima swingend nummer: geen klassieker, maar zeker ook geen draak of prul.
Lavaux heeft funky gitaar-rifjes en een vrij overheersende synth-saus (wat op zich niet vreemd is voor deze artiest en wat ook wel verklaart waarom men het heeft over een terugkeer naar de 'oude sound'). Een aardig nummer, maar ook hier geldt weer: zeker niet behorend tot zijn beste of opvallendste werk.
Walk in Sand is wederom categorie ballade waar ik niks mee heb. Te zoet, te flauw en zeker al veel te vaak gedaan. Nu kennen we dit echt wel hoor.
Ik weet dat er veel liefhebbers voor zijn maar ik kan mezelf daar helaas niet toe rekenen.
Het nummer loopt over in Sea of Everything dat ook een langzaam tempo heeft. Niks mis met een langzaam tempo, maar dit is er ook eentje uit de categorie waar ik niet veel aan vind. Te stroperig en te vol met overbekende Prince-maniertjes.
Everybody Loves Me heeft een soort Controversy / 1999 geluid en dat kan nooit verkeerd zijn natuurlijk. Is het ook niet, maar ik denk wel dat dit nummer in die tijd toch snel een b-kantje zou zijn geworden. Het is een vrolijk niemandalletje dat na de twee vorige nummers wat luchtigheid brengt. Leuke backings ook, maar ik kan me tegelijkertijd ook niet helemaal aan de indruk onttrekken dat het, alweer, automatische piloot werk is.
Afsluiter Laydown heeft een wat donkerder geluid en hier noemt hij zichzelf Purple Yoda met een 'dirty new sound'. Ietwat overdreven maar had hij dit toch maar wat vaker gedaan op deze cd, want dit nummer vind ik duidelijk een wat betere.

Conclusie? Bekend recept en walgelijk concept. In een aantal landen op vreemde manier uitbrengen en daar andere fans moeilijk voor laten doen.
Het thuisfront had braaf de krant besteld en krijg je dan de cd erbij? Nee dus. Vrienden die nu bij het concert zijn grijpen ernaast omdat het al uitverkocht is. Ik zal dus eBay of iets dergelijks moeten gaan afstruinen en veel te veel geld neerleggen op een manier die mij niet zint. Prince heeft een hekel aan het internet want hij wil het daar niet uitbrengen? Jammer dan: voorlopig hou ik het bij de illegale versie want daar vraagt hij om.
20Ten is een aardig plaatje maar dat fans hier een meesterwerk in zien ontgaat mij volledig. Dat noem ik echt oogkleppengedrag.

Zo, en nu een wijntje pakken en genieten van de stilte en de krekels aan het zwembad..... veel plezier aan allen die vanavond de show gaan zien. Ik ben er zeker van dat dat als vanouds nog steeds dik in orde is i.t.t. zijn albums.

Dit is idd geen topplaat maar een herhalingsoefening... Nuja ik ben helemaal niet ontgoocheld, deze voelde je wel aankomen... Het ligt wat in de trend van zijn laatste albums deze 20Ten.

Dat is het 'em nu juist: ik kan geen trend meer ontwaren. Vanaf de Rainbow Children wisselt hij erg goed materiaal met 'serieus onder de middelmaat' af. Ik kan er geen pijl meer op trekken.

Prince is gewoon een grote artiest op zijn retour; Af en toe kan hij nog eens pieken, en zelfs niet eens een héél album lang; Van zijn laatste 4 of 5 studioplaten kun je wel makkelijk nog één steengoede compilatie maken, maar hele albums die van begin tot eind nog beklijven, dat is er niet meer bij;
Ik blijf 3121 zijn beste van de laatste paar jaar vinden, en zèlfs die heeft nog zwakke plekken.
Prince lijkt krampachtig te zoeken naar vernieuwd succes, maar ik vrees dat het niet zal komen.

Dat is net jammer aan zo'n legendes... Meestal maken ze het beeld van de legende alleen maar kapot door verder te gaan opnemen.

Waarom lijkt dat zo?

Volgens mij maakt die man gewoon graag muziek. Dat hij na een concert vaak ergens nog een fuif geeft getuigt daar ook van.

En nu krijg je zijn nieuwe cd zomaar bij de krant of een magazine. Goed nieuws zou je denken. Nee hoor, gezeur alom.

Ik geniet er in ieder geval gewoon van. Beginning Endlessly springt er voor mij meteen uit. Lekker slepend ritme.

Natuurlijk evenaart dit album zijn hoogdagen niet. Dat hoeft ook helemaal nergens voor. Behalve dan voor de paar kniesoren die ergens zijn blijven vaststeken.