Ray LaMontagne and the Pariah Dogs - God Willin' & the Creek Don't Rise (2010)

Ik ben benieuwd! Eerste single was erg mooi weer.

De man met de stem die kraakt samen met een begeleidingsband dit lijkt me wel wat...

Ben heel erg benieuwd naar deze plaat, ik hoop dat de officiele samenwerking met de Pariah Dogs nog wel wat ruimte overlaat voor de stem van Ray. Dat is voor mij toch echt wel het geheime wapen van al zijn platen! Aan de andere kant, deze Pariah Dogs (tijdens de vorige tour al gezien in de Melkweg, wat een vaklui!) zijn niet de minsten:

Hopelijk wordt dit wel weer een verborgen pareltje.

LaMontagne is toch wel mijn beste ontdekking van dit jaar.
Spijtig dat zijn samenwerking met David Gray niet de weg naar Europa heeft gevonden.

Eerste single klinkt alweer leuk. Zal hij tegenwoordig al zijn platen met Pariah Dogs uitbrengen, of hoe zit dat?

Lijkt aardig wat te beloven, vandaag via amazon een track uitgekomen... zie er naar uit om hem samen met David Gray in de VS te bekijken over een paar weken.

altijd klasse , die koop ik zeker en niet alleen voor mij maar mijn vrouw vind het ook prachtig die ray

Hopelijk komt hij nog een keer naar Nederland om zijn nieuwe werk te laten zien. Wat was hij vorige keer (met min of meer de Pariah Dogs erbij) goed!

De twee nummers die al te beluisteren zijn klinken goed, wel meer nadruk op de band. Ik hoop in ieder geval nog op een paar nummertjes waarin de stem van dhr. Lamontagne centraal staat!

Wat een te gek nummer is 'The Devil's in the Jukebox" zeg. Beloofd veel goeds.

Iets om naar uit te kijken

te horen op "stereogum" site. Ik vind de eerste te horen nummers juist best doorsnee countryrock. niet slecht maar heb liever zijn donkere kant.

Dit beloofd inderdaad ontzettend veel goeds! Gaat Ray hiermee een beetje de Roots-kant op? Het stukje devil's in the jukebox wat ik gehoord heb klonk in ieder geval geweldig. Maar met zo'n stem kan je het partijprogramma van de PVV zelfs nog mooi laten klinken.

Potentieel hoogtepunt van de zomer deze Lamontagne!

En ik had nou net het gevoel dat hij met dit nummer toch wel een beetje uit de box sprong en een rauwer geluid weet te creeeren. Maar ik snap wel wat je bedoeld het is tot nu wel wat luchtiger maar wel weer van ongekend hoog niveau.

komop man, laat hem na drie albums eens andere horizonten verkennen! =) Ik denk dat zijn hese stem juist uitstekend geschikt is voor country. Maar 'The Devil's in the Jukebox' klinkt inderdaad niet zo bijzonder moet ik toegeven.

Hoe zat dat eigenlijk met die samenwerking met David Gray, ik wist van niets! Hebben ze samen eigen nummers gemaakt, en zoja, is daar iets van te vinden?

In zijn geheel te beluisteren:
First Listen: Ray LaMontagne, 'God Willin' And The Creek Don't Rise' : NPR

This Love Is Over Tis dat het niet past bij de liefdesverklaring op Till The Sun Turns Black, anders had het er zo bij gekund en was het misschien wel het beste nummer! Instrumentatie puur ten dienste van Ray's stem..

Toen ik Till the Sun Turns Black voor het eerst hoorde was ik ontroerd en besefte dat het album me te pakken had. Dat werd na verloop van tijd zeker niet minder en Ray LaMontagne kon zich daarmee vervoegen tot het rijtje artiesten dat ik niet uit het oog wil verliezen.
Niet vreemd dus dat ik God Willin' & The Creek Don't Rise tot een album reken waar ik zeker naar uitkeek.
Het moet gezegd: het raakt me nu niet zo als indertijd. Sterker: ik heb tot nu toe nog niet zo veel feeling met de uptempo nummers, zeker als het country-geluid wat sterker aanwezig is. Dan doet zelfs de stem van LaMontagne me een stuk minder en dat is opmerkelijk.
Gelukkig staan er meer dan voldoende mooie nummers die me nog wel raken op dit album en zijn dat dus vooral de langzamere ballads die ik nog steeds heel erg mooi vind. Tel daarbij op dat het ook zo kan zijn dat naarmate er meer LaMontagne te beluisteren valt het steeds moeilijker gaat worden voor de nieuwe releases die moeten wedijveren met ouder werk. Uiteraard moet dit album gewoon op zichzelf beoordeeld worden en dan rest mij maar één conclusie: wederom een prachtig album dat misschien nog wat tijd nodig heeft en als die tijd niet veel extra's meer oplevert dan is dit slechts een klein stapje minder in mijn oren maar slecht is het allerminst. Van mij mag deze man ons nog een hoop mooie liedjes voorschotelen.

Heb het album lekker op repeat staan vandaag. Ik vind het echt een briljante plaat geworden. Het uptempo en de langzame nummers vind ik juist prachtig in balans. Vooral ook het gebruik van pedalsteal en mondharmonica doet het bij mij erg goed.

Bij mij dus een heel stuk minder

New York City's killing me.

(Doet me trouwens denken aan good old frankie Miller)

[quote]Woody schreef:
komop man, laat hem na drie albums eens andere horizonten verkennen! =) Ik denk dat zijn hese stem juist uitstekend geschikt is voor country. Maar 'The Devil's in the Jukebox' klinkt inderdaad niet zo bijzonder moet ik toegeven.quote]

heb je gelijk in, ik hou juist van artiesten die elke plaat anders klinken. En moet zeggen deze klinkt toch ook best lekker

Benieuwd! Ga hem nu opzetten!

Inderdaad een heel mooi nummer!

Rest van het album vin ik ook goed.
Voorlopig een 3,5 maar kan zeker nog hoger uit vallen.

De stem van Ray LaMontagne pakt enorm goed uit de Folkmuziek van The Pariah Dogs voorlopig houd ik het nog bescheiden op een 3.5

Ik zie het volledig goed komen met deze. Ray laat zich van een andere kant horen, toch nog steeds zeer herkenbaar.
Hij heeft de productie ook in eigen handen genomen wat het toch weer net wat moeilijker maakt, maar des te persoonlijker.

En nu maar snel naar België komen, Mr Lamontagne!

Ik verschoot even van het gemiddelde. Maar het is weer één of andere pipo die 0.5* gegeven heeft. Zucht...
Bij mij ligt hij nu voor de eerste keer op. Ik ken Ray nog niet erg lang maar was meteen verkocht bij zijn 3 eerste cd's. Ik ben benieuwd

Lekker de nieuwe Ray Lamontagne luisteren op mijn werk via 3v12! Wat een dag!

Eerste indruk is best goed. Begint erg sterk met een rock-achtig nummer, met zelf een beetje funk erin verwerkt. Later word het toch wat meer folk/country. Niet minder of zo, maar meer spanning krijgt het album echt na wat meer luisterbeurten.
Er zitten een aantal erg mooie songs tussen, alleen krijgt dit album van mij pas een 4 na een wat meer luisterbeurten.

Dit klink niet verkeerd!

Zal later wel een uitgebreider bericht plaatsen.

Voor nu: 3*