Swans - My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky (2010)

Dat is zoiets als zeggen dat Neil Young wel wat aan Tim Knol doet denken.

Hij zegt toch niet dat Swans hun inspiratie bij BHP zou hebben gehaald?

Da's toch niet zo vreemd, want die werd vaak begeleid door Crazy Horse

The Black Heart Procession... goeie vergelijking!

Ik noem deze bands graag in één zin. Luister van TBHP maar eens naar hun beste werk, de cd's 2, Three en Six. Michael Gira wrijft zich al in zijn handen...

Luister de hele avond weer naar dit album en, echt mensen, dit album wordt beter en beter en staat echt niet in de schaduw van diens opvolger The Seer.
Zie het maar als een pas-de-deux van kleine broer en grote broer tegen de rest van de fucking wereld.
(dix, dat garandeert nu nog eens een knock out...)

Mijn hemel die opener blijft zo bizar goed he. Ongetwijfeld mijn favoriete Swans nummer.

Gira klinkt hier een beetje te gezapig. Soms sluipt er zelfs wat saaiheid in, bijvoorbeeld in de afsluiter Little Mouth. No Words / No Thoughts en Eden Prison vind ik duidelijk de twee beste nummers, verder niet echt uitschieters. Swans-onwaardig is dit album niet maar de drie worpen die ze hierna hebben geleverd staan hier torenhoog boven.

Deze kende ik nog niet van Swans (mark II). Maar opnieuw die heerlijke combi van brute meedogenloosheid en tedere lieflijkheid. Die opener is inderdaad fantastisch met die klokken kakofonie. En vergeet centerpiece 'You Fucking People Are Making Me Sick'.

Wat een absurd mooie hoes zeg.
Het album opent zeer sterk maar met jim is het mweh, ik veer weer op bij the birth en vanaf hier is het niveau weer zeeer acceptabel.

Eindelijk het comeback-album van de band beluisterd, en beter dan ik had verwacht. Natuurlijk kan je het niet vergelijken met de geniale trilogie van daarna en de jaren 90 albums, maar het is nog steeds goed. Ik weet niet of het aan mij of aan Spotify lag, maar is dit album nou gewoon heel slecht gemixt?