Swans - My Father Will Guide Me Up a Rope to the Sky (2010)

Geweldige albumtitel, matige hoes. Desondanks wel benieuwd naar dit plaatje. Heb Swans pas net leren kennen en nog een hoop te ontdekken, maar met het oog op hun optreden in Utrecht in november lijkt het me wel verstandig om eerst juist deze nieuwe plaat eens goed te gaan luisteren.

Meesterlijke come back.
Dit gaat het album van het jaar worden.

Swans laten de tijden van weleer herleven zonder te verzanden in nostalgie. Swans is nu! En ze kruipen nog even tergend mooi onder je huid.

Hier heb ik niets meer aan toe te voegen

Poeh wat een heerlijke comeback zeg!

Zeer puike plaat. Het tweede nummer weerhoudt me er vooralsnog van een 4,5* uit te delen.

Negen van de tien keer draait een comeback uit op een teleurstelling en blijkt er van het vroegere heilig vuur nauwelijks nog wat over. Met de nodige scepsis begon ik derhalve aan het beluisteren van dit album. De conclusie is snel geformuleerd: dit is die ene keer op tien dat het wel goed uitpakt. Chapeau!

Hmm, hier moet ik dus eens werk van gaan maken..

No Words/No Thoughts is een instant classic. Wat een belachelijk goed nummer zeg. Die explosie op het einde, fenomenaal.

Jaja, maak me maar lekker!

Jee, wat een tof album zeg. Eigenlijk hoopte ik op oneindige variaties op nummers als The Sound of Helpless Child (hun beste nummers, ga ze checken!), omdat ik dat als maximaal haalbare zag, maar dit zijn gewoon acht hele coole relevante nieuwe nummers. Supercomeback!

Allemaal prima natuurlijk.
Folk uitstapjes met een wat rustiger geluid.
Al zat ik daar niet echt op te wachten.
Liever de aansluiting met The Great Annihilator.
Michael Gira is ook een paar jaartjes ouder geworden.
Hierdoor aangenaam verrast door My Father Will Guide Me Up A Rope To The Sky.
God die de Messias nu niet laat kruisigen.
Maar hem als een oorlogsmisdadiger de strop geeft.
Hem hiermee zijn paradijs in sleurt.
Het touw steeds strakker om zijn nek.
Zou de titel een knipoog zijn naar het live album Real Love.

Opener No Words/No Thoughts klinkt als een langere, zelfs spannendere versie van She Lives.
Brute mokerslagen en het geluid van een slijpende kettingzaag.
Wat voert hij daar uit onder in die kelder.
Gruwelijke beelden van The Texas Chain Saw Massacre passeren mijn netvlies.
Leatherface in zijn persoonlijke naai atelier.
Bewerken van de huiden van zijn slachtoffers.

You Fucking People Make Me Sick geeft soortgelijk gevoel.
Priester die eerst bij een onschuldig jongetje de biegt af legt.
Vervolgens hem vergiftigd met Het Bloed Van God.
Verdoofd door de rode wijn hem het torenkamertje insleurt.
Handelingen die het daglicht niet kunnen verdragen.
Terwijl reddingsvliegtuigen actie ondernemen.
Zelfs rakelings over de kerktoren heen vliegen.
Tevergeefs op zoek.

Reeling The Liars In klinkt als Iggy Pop.
Begeleid door The Bad Seeds.
Vervolgens de opbouw van Jim.
Welke persoon wordt hier mee bedoeld?
Toch Iggy Pop?
Jim is gemakkelijk te herleiden tot James (Newell Osterberg).

Michael Gira is dus niet alleen muzikaal een duizendpoot.
Ondanks zijn stem altijd herkenbaar blijft.
Op ander werk linkte ik hem aan Sisters Of Mercy of Nick Cave.
Ik moet toegeven; zijn geluid is er niet op achteruit gegaan.

Het enige minpuntje.
Ik mis hier Jarboe.
Fluisterend of schreeuwend.
De feeks die Gira het verkeerde kant op praatte.
Duiveltje op de schouder.
Waarschijnlijk heeft ze het te druk in het huishouden.
In haar heksenketel vervuld met verderf.
Of is ze verworden tot braaf vrouwtje.
Op tijd naar bed.
Met het nachtlampje aan Een Huis in Toscane van Frances Mayes aan het lezen.

Ik ga van deze release maar eens gebruik maken om wat vroegere Swans-platen te beluisteren. Kan je geloven dat ik deze band niet kende???

Ja, ook een aantal jaar terug via MuMe ontdekt.

Jim = Jim Thirhwell van Foetus.

op You fucking people na vind ik dit een heel aardig geslaagd plaatje. Komt alleen wat mij betreft niet in de buurt van bijv. een Great Annihilator of White Light.

gelukkig heb ik Soundtracks for the Blind nog te goed, alsmede de complete Angels of Light.

ik ben er trouwens van overtuigd dat deze nummers live wél ontzettend gaaf worden, vooral dat openingsnummer, brr.

You Fucking People Make Me Sick live wordt wel echt een kippenvel moment voor mij denk

Natuurlijk, Die link met Foetus had ik ook moeten zien.

Ah, Swans... Vroegâh (vertelt opa) deden ze live mijn broekspijpen wapperen en maag rondtollen, puur op volume. En dan stond ik achterin de zaal hè. Concerten van het kaliber 'vergeet je nooit meer'.
Ik moet zeggen: deze cd neigt naar ouderwets goed!

Ik heb hem nu net 2x beluisterd.. en wat een vette plaat! Ik hoop nog steeds dat dit op Soundtracks for the Blind lijkt, want dan heb ik nog wat voor de boeg.. maar dit is alvast een zeer vette plaat, waar inderdaad geen compromis wordt gesloten. Wat ook niet moet bij een band met deze geschiedenis! Ik kom nog terug met een definitief oordeel en cijfer, maar een voldoende.. ja, ruimschoots!

Helpless Child van Soundtracks for the Blind is, zo vermoed ik, echt een nummer voor jou, Orbit. De drums naar het einde toe (die iets weghebben van Burn van The Cure), in combinatie met de koninklijke muziek gaat je zeker bevallen.

Deze plaat moet het wat meer van zijn consistentie hebben, een punt waar Soundtracks for the Blind helaas weer niet hoog op scoort.

Paf! Meteen een 4,5* en misschien nog wel kans op meer! Wat een ongelooflijk vette schijf is dit zeg! Loodzwaar en dreunend hard. Niet alleen is Gira terug, dit is ook nog zwaarder en gemener dan het meeste van zijn oudere werk! Een soort genadeslag in muziekvorm lijkt het wel, met name You Fucking People Make Me Sick, Inside Madeline, Eden Prison en het openingsnummer. Het hakt en beukt er gestaag op los totdat een soort van murwe trance ontstaat. Beetje zoals Swans in hun begindagen, maar nu wel wat gestructureerder en daardoor eigenlijk nog venijniger. Jarboe had "uberhaupt niet gepast op deze plaat, dit is allemaal veel te zwaar. Gira zal zijn antidepressiva wel niet meer slikken, godzijdank!

Daar was ik inderdaad al een beetje bang voor (die consistentiefactor).. maar ik zal dat nummer eens los opzoeken, bedankt voor de tip!

Wat door het album "gescand". Nog niet de tijd gehad er goed voor te gaan zitten. Dit is ook geen hap-en-slik-door-muziek om tijdens andere activiteiten te draaien. Dit moet je op je laten inwerken. De scans beloven iig veel goeds - denk ik. Wordt vervolgd.

Er is ook een duitstalige versie van, die bovendien een intro van een minuut of 10 toegevoegd heeft. En dat duits, dat past Gira wonderwel. Je vindt 'm op Die Tür ist Zu

Opvallend dat deze band na veertien jaar in één klap weer zo'n sterk album af weet te leveren. De zwaarte die dit album kenmerkt heb ik dit jaar voorlopig een beetje gemist, maar Swans maakt dit weer helemaal goed. Ik moet hem nog een paar keer beluisteren voor een definitief oordeel, maar een hoge positie in mijn eindejaarslijstje lijkt nu al bijna onafwendbaar.

Potdomme, een nieuwe Swans?????
Shit ''mijn'' platenzaak is op zondag dicht dus ik moet wachten, dat word moeilijk!!

Volgens de winkels is de releasedatum verzet naar de 23e.

Schitterende plaat, maar Reeling The Liars in vind ik echt verschrikkelijk. Anders zonder meer 4,5*.

Wat een feest en wat een surprise.
Ouderwets goede Swans. De herfst kan beginnen.

een verrassend goede schijf deze van Swans, ik had er wat ''angst'' van eerlijk gezegd, maar deze valt heel goed mee,