Gazpacho - Missa Atropos (2010)

tsjah... het heeft me nog steeds niet. toch ga ik deze straks nog een keer een kans geven. ik kan me tot nu toe wel vinden in nieuwstad (en als gazpachogek vind ik het jammer dit te moeten mededelen).

progrock en metal doet het goed omdat er niet heel veel ''doornee muziekliefhebbers'' het beluisteren. er luisteren dus meer fans van het gerne.

Ik wil me niet inlaten met de "yea" of "nay" discussies, muziek is een kwestie van smaak, en je vind het mooi, of niet. Dit album is duidelijk donkerder dan de voorgaande. Melancholie viert hoogtij. IMO een prachtig album, op hetzelfde nivo als de voorgaande twee albums.

Ik vond de melancholie anders ook wel al hoge toppen scheren op Tick Tock en Night, die ik beide een 5* gaf. Missa Atropos, ik weet het nog zo niet, nog niet erg vaak naar geluisterd, ik zou voor de 3,5-4* gaan, maar het is dus nog wat te vroeg

^^^ Ook Tick Tock en Night zijn wel enigszins melancholisch, dat is inherent aan de stijl van Gazpacho, maar dit album is over eenzaamheid en frustratie over kontakten met andere mensen..zeer negatief...en IMO komt dit hier duidelijk naar voren....

En dat is bij deze gebeurd. Als een band eenmaal zijn eigen niche gecreëerd heeft, willen de verwachtingen nog wel eens net wat hoger gespannen zijn dan anders. Na Night en Tick Tock klinkt Missa Atropos vertrouwd, maar ook (nog) wat verder down to earth: een beetje terug naar het werk van voor Night. Het niveau van Tick Tock wordt voor mij dan ook niet helemaal gehaald, maar een 'vertrouwde' Gazpacho steekt nog altijd ver boven het hedendaagse maaiveld uit.

Wat eigenlijk dan juist meer kritischere luisteraars zouden moeten zijn en dus die ook erg negatief kunnen zijn

Toch ontbreekt dat te vaak. Er zit wel een kern van waarheid in dat deze platen de haatstemmers ontberen waar die bij andere muziek vaak wel voorkomen.

Kom'tie weer; op zich is het natuurlijk vreemd dat een album bewust slechte cijfers moet krijgen van "haat" stemmers. Als je geen liefhebber bent van een bepaald genre, stem dan gewoon niet. Dan ontbreekt de kennis van het genre gewoon negen van de tien keer. Alleen al om het feit dat je die muziekstijl te weinig draait. Stem op een album als je de band wat beter kent en als je een album minimaal een keer of 2-3 in het geheel beluisterd hebt. Ik hecht geen oordeel aan stemmers die op basis van een vooroordeel over een band uit het verleden klakkeloos met een laag cijfer stemmen op een nieuw album. Kiezersbedrog noemen ze dat.

Kiezersbedrog is uiteraard iets heel anders, maar leuk gevonden. Echter, aangezien u dit woord introduceert, lijkt het mij dat uitgerekend u oordeelt over deze stemmers.

Volgens mij hebben de zogenaamde haatstemmers - waarvan blonde redhead geenszins meldde dat die op dit album afwezig zijn - juíst hun mening tot vervelens toe onderbouwd.

Bovendien voel ik mij niet aangesproken wanneer u beweert dat ik óf geen liefhebber ben óf geen kennis heb van het genre.

Ik noemde zowel u als blonde redhead niet bij naam volgens mij. Ik ging in op de stelling zonder daarbij namen te noemen.

Redelijke onzin, maar wel waar. Er zijn de nodige genres (metal, folk enz) waar een paar fans de score onredelijk hoog houden. Maar eigenlijk zijn er geen haatstemmers nodig maar gewoon veel stemmers, komt het vanzelf goed .
Maar wat die ik hier.. Ben een liefhebber van het genre, maar bij Tic-Toc afgehaakt want dat vond ik niet echt geweldig.

ik denk niet dat progrock liefhebbers, postrock liefhebbers, metal liefhebbers etc bewust een hoger cijfer geven omdat het HUN gerne is. zoals ik boven al zei; het wordt minder beluisterd door de doorsnee luisteraar die een album natuurlijk vlugger minder goed vinden.

als alle metal liefhebbers op de nieuwe kanye west zouden gaan stemmen zou dat album ook wat gaan dalen, omdat het gewoonweg niet hun muziek is.
als alle hiphop liefhebber op dit album zouden gaan stemmen zou deze ook gaan dalen lijkt me.

conclusie over dit album: deze ligt mij veeeel minder dan tick tock. volgende week ga ik stemmen, maar deze zal niet in de buurt komen van night en tick toch.

het komt inderdaad wat dichter bij hun eerdere werken die niet slecht zijn, maar lang niet zo sterk als hun vorige 2 albums.

Jep, daar komt het voor mij ook op neer. Tick Tock en zeer dichte achtervolger Night blijven voor mij de kroon spannen (ik denk, maar ben niet zeker, dat ik hier onlangs nog iets over gepost heb).

wat moelijker te doorgronden dan zijn voorgangers.maar het bevalt mij prima

Deze band heb ik eigenlijk nog maar net ontdekt. Naar aanleiding van deze 'Missa Atropos' ook maar eens de voorgangers 'Night' en 'Tick Tock' beluisterd, en dat bevalt me wel. Deze ook trouwens, fraaie muziek, mooie composities, de zang neigt af en toe naar Thom Yorke van Radiohead..

Gazpacho maakt vrij unieke muziek, is mijn conclusie. Ik merk dat ik het heel erg moeilijk heb om dit te plaatsen, om het te beoordelen. Aan de ene kant is dit natuurlijk geweldig mooie muziek, alles klopt; aan de andere kant voel ik me niet erg aangetrokken door 'Missa Atropos'. Iets wat ik ook voorheb met 'Tick Tock' en 'Night'. Ik ga me nog even onthouden van een score. Moeilijk!

Dat dubbele gevoel blijft me in de greep houden. Dit is allesbehalve een slechte plaat (met nummers als 'Defense Mechanism', 'River' en 'Splendid Isolation' als hoogtepunten), en de sfeer over de gehele plaat gezien zit ook wel goed, maar toch.. Een nummer als 'I Was Never Here' trek ik dan weer helemaal niet. Het dubbele gevoel zal waarschijnlijk wel altijd blijven overheersen, maar omdat kwalitatief is het natuurlijk wel erg goed. Daarom toch wel een vrij positief cijfer.

3,5 sterren

Wederom een zeer fijn plaatje van dit toch ook wel fijne gezelschap!

wat een heerlijke trip!

veel meer een samenhangend geheel dan Tick Tock.

Zoals velen (?) heb ik Gazpacho ontdekt via de hype die Night kreeg op MuMe. Die plaat vond ik vrij geniaal, maar na Tick Tock, dat me nogal koud liet en ik al een jaar niet meer heb opgezet, was ik toch wat angstig over hoe Missa Atropos zou uitpakken. Het heeft me wat tijd gekost, maar uiteindelijk heb ik hem toch wel ontleed gekregen - zover is het bij Tick Tock nooit gekomen. Ik plaats hem boven Tick Tock, maar wel nog een serieuze stap onder Night.

De levendige discussie die hier al is gepasseerd klinkt me niet geheel vreemd in de oren. Bij momenten is Missa Atropos toch echt wel extreem zeikerig (afsluiter An Audience bijvoorbeeld) met zowel muziek als stem die niet vooruit te branden lijken, alsof je Muse vertraagd laat afspelen Wat me dan weer wel bevalt - en hier overtreft Missa Atropos toch makkelijk Tick Tock - zijn de melodieën in sommige nummers (bv. River).

Natuurlijk is het Gazpacho, en dat wil toch zeggen dat het een afgewerkt product is. De muziek is uitermate gelaagd en bij momenten weergaloos mooi opgebouwd. Ook de androgyne zang van Ohme is een constante factor. Dat niet iedereen het kan smaken respecteer ik, maar mijns inziens heeft hij toch wel een vrij toegankelijk stemgeluid.

Geen slecht album dus, maar ook geen klassieker, daarvoor zijn er te veel mindere nummers. Heeft het iets te maken met de kortere lengtes van de nummers? Ook is het spijtig dat deze cd zo verdacht veel klinkt als Night... Tick Tock had dat niet. Het is allemaal wat te vertrouwd, en de kwaliteit van Night overtreffen ze niet dus is het een beetje een overbodige plaat. Een welverdiende 3.5*.

@ Gajarigon; Ik zeg niet dat je niet goed hebt geluisterd, maar ik bestrijd toch wel een beetje dat Missa Atropos erg op Night lijkt. Dan zou ik die albums toch echt eens achter elkaar luisteren. Overigens gisteren in Hengelo de band live bekeken en was echt onder de indruk. Zelden een band gehoord die het geluid zo goed kan kopieren zoals het op het album klinkt.

wat heb je dan aan een live optreden?
lijkt mij juist negatief dat een band heel goed kan kopiëren zoals het op het album klinkt

Nou The Eagles verdienen daar anders al tientallen jaren grof geld mee

Het ligt er ook aan voor de hoeveelste keer je gaat. Als je voor de 1ste keer gaat is dat helemaal niet erg, sterker nog... Ben je al vier keer geweest dan wil je wellicht wel eens wat variatie.

Als ik moet kiezen kies ik ook voor de variatie hoor.

De ene keer dat ik ze live gezien had, klonk het een stuk intenser en steviger dan op de plaat. Volgende week de tweede keer... eens kijken of het al tijd wordt voor wat variatie.

Ik zal het wat verduidelijken: deze lijkt veel meer op Night dan Tick Tock dat deed. Verder liggen ze natuurlijk helemaal in elkaars verlengde qua genre, tempo, melodieën, zangstijl, instrumenten, en productie. Beetje logisch aangezien het dezelfde groep is, maar bv. tussen Animals en The Wall van Pink Floyd zit er meer verschil. Een andere vergelijking zou Pearl Jam zijn, die brengen ook al sinds jaar en dag min of meer dezelfde muziek, met als gevolg dat ik altijd de neiging heb om naar dat ene album terug te grijpen dat ik hun beste vind.

Nou ben ik wel benieuwd welke hip hop albums je dan wel helemaal te gek vind, aangezien je outkast en lil wayne allebei rond de 1* hebt gegeven

Dat gevoel heb ik ook. Tick Tock vond ik in het begin fantastisch, maar vlakte al snel af. The Walk part I vind i daarvan nog steeds bijzonder sterk, maar de rest daarna wat kabbelend.
Ik heb deze nu 4 keer gehoord en ik hoop dat deze het zelfde positieve gevoel blijft houden als Night dat bij mee heeft.

dis

Aah... Je hebt er twee gevonden

Nou, geloof mij; die heb ik vaker gehoord dan menig prog album. Vraag mijn collega's maar....

en er zijn nog aardig wat te vinden bij je 0.5/1/1,5/2* stemmen