Opeth - In Live Concert at the Royal Albert Hall (2010)

zowel clean als grunt klinkt mikael gewoon weer geweldig. ik hoor geen enkele sleet.

Qua setlist vond ik the Roundhouse Tapes ietsje beter maar deze heeft net weer wat meer sfeer en met name mooier beeldmateriaal. Beter camerawerk maar komt ook door die schitterende ambiance in the RAH natuurlijk.

Al met al een hele fraaie wijze om de 20ste verjaardag luister bij te zetten.

Deze box heeft inmiddels een duizelingwekkend hoog stemgemiddelde. Na nog wat op YouTube te bekijken ben ik toch maar voor de bijl gegaan. En geen spijt van! Ik heb de cd's al beluisterd en nu ook de eerste dvd (met Blackwater Park) bekeken en ben onder de indruk.

Dit is echt wederom een live-registratie van grote klasse, uiterst interessant van opzet, want zowat geheel aanvullend. Enkel The Leper Affinity en Harvest waren eerder al live te vinden op Lamentations, van de rest stond live nog niets op een album.

Blackwater Park integraal live is volgens mij een droom die uitkomt voor vele Opeth-fans. Je ziet en hoort dat het merendeel van het publiek dit album van de eerste tot de laatste noot kent. Ik had er ook wel bij willen zijn.

En dan het tweede deel van het concert met op volgorde van verschijnen, telkens één nummer van elk album. Een heerlijke reis doorheen hun oeuvre.

Op amazon las ik kritiek op de montage van het beeldmateriaal. Die is inderdaad soms nogal snel. Maar meestal ook wel op gepaste momenten. Het vertraagt ook als de muziek rustig is. Iets minder had van mij wel gemogen, maar al bij al komt het de dynamiek zeker ten goede en brengt het leuke details onder de aandacht terwijl het toch een goed overzicht behoudt.

En dan de grunt van Mikael, die is bij de uitvoering van Blackwater Park beduidend lager. Bij het tweede deel hoor ik dat minder. Dus misschien een bewuste keuze. De cleane zangpartijen zijn live beter dan ooit, naar mijn mening.

Het valt me trouwens op hoe fris zo'n nummer als Lotus Eater nog klinkt na al dat geweld wat er aan vooraf is gegaan. Ik zou het zelfs één van de hoogtepunten van het concert willen noemen. Dat geeft me toch weer vertrouwen in de muzikale toekomst van de band.

Dat je daar uberhaupt twijfels over had

Voor een band die al 20 jaar bezig is en inmiddels aan de derde line-up komt het verval meestal al snel om de hoek kijken. Ze zouden niet de eerste of de laatste band daarin zijn.

Naar mijn bescheiden mening was de band na hun hoogtepunt Blackwater Park wat minder sterk met Deliverance en Damnation. Maar die laatste scoort dan juist weer erg goed bij een wat ander publiek. Hoe dan ook, met Ghost Reveries en zeker Watershed vind ik hen sterker dan ooit. Maar weinig bands die zo'n palmares kunnen voorleggen.

Even corrigeren; Bleak, Blackwater Park en Hope Leaves werden ook reeds live geregistreerd. De eerste twee op The Roundhouse Tapes en het laatste uiteraard op Lamentations, waarop het gehele Damnation album staat.

Toch een leuk gegeven op dit eigenste moment: gezocht op de criteria van minimaal 37 stemmen en een gemiddelde van minimaal 4.77*, krijg je maar één resultaat:

Opeth - In Live Concert at the Royal Albert Hall (2010)

Hierbij roep ik het uit tot allerbeste album ooit.

Ook The Leper Affinity en Harvest werden al op Lamentations gespeeld. Maar dat is verder totaal niet erg.

Het schijnt dat Opeth The Moor amper speelt omdat het moeilijk is om te spelen en dus vervelend.

Ja, maar juist die twee nummers had ik al vernoemd Nicholas.

Net integraal de nummers van Blackwater Park bekeken en beluisterd. Ik sluit me stilletjes aan bij alle lofzangen over deze registratie.

Typisch eigenlijk. Het is toch wel degelijk één van de beste Opeth-songs. Maar het feit dat ie dus ontbreekt op deze live-registratie, maakt dit album er in ieder geval niet minder om.

The Moor staat hierop hoor. Track 12

!! Duh, natuurlijk. Misverstandje....Kun je nagaan hoe weinig ze dat nummer live spelen, dat ik er per abuis vanuit ging, dat ie hier niet op zou staan . Niets is minder waar, dus.
Het motiveert me in ieder geval meer dan genoeg, om deze complete registratie nog eens flink onder de loep te nemen, aangezien ik 'm, sinds ik 'm heb, nog maar weinig afgespeeld heb. En binnenkort maar eens mijn definitieve stem te geven voor deze topper.

Ik weet niet waar het uit schijnt dat Opeth The Moor weinig zou spelen omdat het moeilijk is. Volgens mij speelt Opeth de meeste van hun nummers weinig. Tenminste zoals ze op live-opnamen zijn verschenen. Dat komt wellicht omdat Opeth nu niet bepaald een hit-band is, maar de nadruk op gehele albums legt, met als gevolg dat er maar weinig nummers zijn die steevast gespeeld moeten worden. Bleak en Blackwater Park zijn er misschien nog het vaakst bij. Maar voor de rest proberen ze volgens mij zoveel mogelijk uit hun hele oeuvre aan bod te laten komen.

toch wat te zeiken gevonden: jammer dat Demon of the Fall er niet op staat.

Imo de perfecte afsluiter van een Opethconcert.

Maar dit concert daarmee afsluiten zou wel de chronologische opzet verstoren.

Er zullen altijd wel nummers voor iemand ontbreken. Ik bedacht daarstraks nog dat ze naast Harvest ook wel Benighted tijdens het eerste deel van Lamentations hadden mogen spelen van mij. Prachtig nummer vind ik dat en het zou perfect gepast hebben bij de andere nummers.

klopt.

met bijna 3 uur op de klok hebben ze hun best sowieso al gedaan natuurlijk.

Als je zoekt op albums met een gemiddelde van 4,63 of hoger en met 15 of meer stemmen, dan krijg je deze plaat als enig resultaat. Veruit het best gewaardeerde album dus. En aangezien ik Opeth wel een leuke band vind (ken enkel een aantal nummers), komt deze zeker op mijn verlanglijst. Maar ik ga deze pas luisteren als ik meer van Opeth heb geluisterd.

Nog leuke statistiekjes:

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 6 stemmen:
Oceansize - Feed to Feed (2009) met een gemiddelde van 4,80 en 10 stemmen

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 10 stemmen:
Fela Kuti - Music Is the Weapon (2004) met een gemiddelde van 4,77 en 11 stemmen

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 11 stemmen:
Opeth - In Live Concert at the Royal Albert Hall (2010) met een gemiddelde van 4,76 en 40 stemmen

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 40 stemmen:
Bruce Springsteen & The E Street Band - Hammersmith Odeon, London '75 (2006) met een gemiddelde van 4,58 en 120 stemmen

Hoogst gewaardeerde albums met meer dan 120 stemmen:
Elbow and the BBC Concert Orchestra - The Seldom Seen Kid Live at Abbey Road (2009) met een gemiddelde van 4,54 en 215 stemmen
Neil Young - Live at Massey Hall 1971 (2007) met een gemiddelde van 4,54 en 365 stemmen

Hoogst gewaardeerde albums met meer dan 365 stemmen:
The Beatles - 1967-1970 (1973) met een gemiddelde van 4,41 en 420 stemmen
Pink Floyd - Wish You Were Here (1975) met een gemiddelde van 4,41 en 1709 stemmen

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 1709 stemmen:
Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973) met een gemiddelde van 4,32 en 2213 stemmen

Hoogst gewaardeerde album met meer dan 2213 stemmen:
Radiohead - OK Computer (1997) met een gemiddelde van 4,10 en 3349 stemmen

Zoiets had ik hier eerder ook al gepost.


Dat op een livealbum als dit enkel de grote fans afkomen zal ook wel wat te maken hebben met het duizelingwekkend hoge stemgemiddelde. Volgens mij spelen de jongens op The Roundhouse Tapes overigens nog wat beter dan hier. Maar de hele opzet van deze omwille van hun twintigjarig bestaan is wel erg goed gekozen.

@odi,

Het is door jouw bericht hier dat ik van het bestaan van deze uitgave op vinyl weet heb. Vandaag door de post bezorgd. Echt een prachtige box. En helemaal te gek als je ook nog zelf bij het concert was.

Dat is altijd goed om te horen, het kost wel wat maar het is het meer dan waard!!

4,74 sterren? Zo hoog heb ik op musicmeter nog nooit bij een album met meer dan 40 stemmen gezien. Niet dat Opeth het niet verdient natuurlijk .

@teunnis: je schreef

""Hoogst gewaardeerde album met meer dan 40 stemmen:
Bruce Springsteen & The E Street Band - Hammersmith Odeon, London '75 (2006) met een gemiddelde van 4,58 en 120 stemmen"
Maar vanaf deze week is het toch echt dit album, met een duizelingwekkend gemiddelde van 4,75!

Ik ken opeth pas 2 weken, met deze plaat, werd getriggerd door deze hoge waardering alsmede de intrigerende cover en de kennismaking bevalt me erg. Ik geef na 2 x luisteren (klinkt als weinig maar is toch bijna 6 uur!) een 4 voor mij is een zeer hoge waardering, maar haal hier wel t gemiddelde mee naar beneden. bizar!

de muziek: erg strak, sfeervol, doet me denken aan paradise lost, celestial season, en de rustige stukken veel aan porcupine tree, zowel de zang als muziek, gitaar. zeker geen tweederangsimitaties van deze bands, maar zeer geinspireerde gevoelige muziek!

Leuk matthijs, dat je Opeth met deze hebt ontdekt.

En er valt trouwens nog veel te ontdekken dan, want hun hele discografie is onvoorstelbaar de moeite.

Ik maakte twee jaar geleden voor het eerst kennismaking met hun muziek en draai nu bijna dagelijks iets van hen, nog steeds volop aan het ontdekken.

Ik verbaas me werkelijk over het hoge gemiddelde. Is hier de hele fanclub langsgeweest om te stemmen? Maar goed, ik heb me er zelf eens aangewaagd, en ik blijf Opeth een vreselijke band vinden. Muzikaal is het nog wel in orde, maar van dat gegrunt wordt ik niet goed. Na 2 nummers gestopt met luisteren, dus ik zal ook geen cijfer geven, maar 2 sterren zou het denk ik worden ofzo.

zo blijft die score zo hoog natuurlijk

Ik denk ook dat dit een genre is van you hate or you like it. Dus het zou me verbazen dat iemand die niet van dit genre houdt, deze cd in zijn geheel gaat afluisteren. Ik vind dat ik toch minimaal een album in zijn geheel moet hebben beluistert, voor een stem.

Zo hoort het inderdaad in principe. En onder andere dat verklaart inderdaad het hoge stemgemiddelde.

Voor de liefhebbers is dit natuurlijk een geweldig livealbum. Het meest geliefde album (Blackwater Park) intergraal en daarbij nog een fantastische reis doorheen hun hele oeuvre. Gewoonlijk kan je van zoiets alleen maar dromen in het echte leven.