Sigur Rós - ( ) (2002)

Nogal nietszeggend bericht. Graag een wat uitgebreidere mening, want aan zo'n tekst heeft niemand iets (het feit dat je 5* geeft, is namelijk precies even informatief).

ik heb daar wel iets aan. hoe meer mensen zeggen dat iets meesterlijks is, hoe intrigerender:)
nu ik het laatste album ken, ga ik deze nog eens checken. (was deze cd vroeger nooit doorgekomen).
de eerste 2 nummers zijn alvast heerlijk (klassiekers..). hier wordt een mens gewoon gelukkig van..het straalt zo'n rust, harmonie uit.

Heeft iemand wel eens het nummer DJ Tiësto - Elements of Life gehoord?

Een regelrechte rip-off van Vaka, echt waar. De intro is nagenoeg exact hetzelfde als de intro van Vaka.

Ik heb Tiesto ook weleens horen zeggen bij de Wereld Draait Door dat hij Sigur Ros vaak als inspiratiebron gebruikt. Maar het nummer zelf heb ik nog niet gehoord eigenlijk.

Edit: Even geluisterd, lekker nummer. Maar ik vind het rip-off gehalte wel meevallen. De intro is misschien een klein beetje in de SR stijl, maar het is toch wel een originele melodie hoor.

Nou, toen ik voor het eerst het nummer van Tiësto hoorde dacht ik echt dat het gewoon Vaka was. Pas nadat de beat kwam besefte ik dat er iets mis was...

Aardige plaat, maar ik ga er niet van uit m'n dak. Er zitten mooie stukjes muziek in, maar het wordt vaak zo eindeloos herhaald. Dat haalt bij mij het effect er wel wat uit.
Zal wel aan mij liggen, want deze plaat wordt hoog gewaardeerd op deze site.
Ben dit aan het luisteren als opmaat naar de nieuwe Sigur Rós, dus eerst nog even Takk... verkennen.

Tja wat moet je hier nou over vertellen..
Dan zie je de vele top tien noteringen,
en lees je de uitgebreide emotionele reacties,
nee, ik hou me liever stil

*5

Ik ben absoluut geen fan van sigur Ros, maar dit album vind ik wel duidelijk hun beste. Untitled #1, 7 en 8 zijn zeer mooi, en ook de rest op dit album vind ik zeer goed, wat ik niet van de andere albums kan zeggen.

4*, met kans op verhoging

Ik krijg maar geen genoeg van deze fantastische plaat. Altijd weer opnieuw blijft hij me boeien van de 1ste tot de laatste seconde en altijd weer krijg ik kippenvel van het o zo mooie einde dat dit album heeft. Zeker wanneer je het hele album langzaam hoort evolueren van lieflijk en hemels naar machtig en verwoestend is de impact ervan op mijn persoontje van een ongelooflijke grootte.
Het begint dan ook allemaal zo kalm en rustig. Vaka doet je wegdromen, geeft je even de waan in de hemel te vertoeven en heeft een einde om van te smullen.En zo zijn ook de meeste nummers van het 1ste deel op dit album met Samskeyti als hoogtepunt. Nooit maar dan ook nooit heb ik een mooiere pianomelodie gehoord dan in dat nummer en wanneer de gitaren er dan ook zo subtiel bij komen wordt het alleen maar beter en beter tot je gewoonweg in een muzikaal orgasme terechtkomt, zonder twijfel dus 1 van de prachtigste nummers die ik ken.
Deel 2 is wat kouder en killer en barst af en toe al eens uit. De spanning wordt opgedreven en de plaat wordt grimmeger om zo op te bouwen naar de wervelende climax in Popplagið,nog zo'n nummer dat het tot 1 van mijn persoonlijke favorieten heeft geschopt. Het begint allemaal nog vrij kalm met de mooie gitaarmelodie en de walmen die voor een soort van zweverigheid zorgen die weer doet denken aan het prachtige begin. Al snel verandert de sfeer echter en wordt toegeleefd naar een explosie, bij de gitaarrif die alles in gang lijkt te zetten voel je hoe de venijnige spannig tot haar hoogtepunt aan het komen is. Het doet me nog het meest denken aan een vulkaan die op uitstorten staat en dan keihard explodeert. De climax is dan ook zo krachtig dat het telkens weer aanvoelt alsof ik in een aardbeving ben aanbeland en compleet door elkaar geschud wordt.
En wanneer het dan gedaan is staar ik nog even wezenloos voor me uit, niet goed wetend wat er precies allemaal door me heen gegaan is. Begrijpen doe ik het ook nooit, de plaat overkomt je gewoon en is volstrekt onvatbaar. Het is zo eigenwijs, buitenaards en buiten categorie dat ik er nooit van genoeg krijg.
Een werkje uit de duizend dus en eentje waar ik oneindig veel respect voor heb.
Sigur Ros

Tja, wat kan ik nog toevoegen aan al die reacties? Ik zal deze ruimte dan maar even gebruiken om aandacht te schenken aan nummers 2 en 5, die niet zo vaak genoemd worden: nummer 2 sleurt me nog verder in de depressie die nummer 1 al aangericht had; dat is super gedaan (hoewel ik het toen ik het voor het eerst hoorde nogal aanstellerig vond, maar nu niet meer), en het is een mooie inleiding voor de twee volgende, iets vrolijkere nummers. Na de pauze beginnen we weer lekker droevig: nummer 5 is gewoon weer een perfecte inleiding voor het tweede deel.

Tot slot nog wat over nummer 8: geloof het of niet, maar toen ik dat nummer de eerste paar keer hoorde, vond ik hem nogal 'hard'. Inmiddels is mijn mening nogal veranderd, en vind ik het een perfecte afsluiter van een nagenoeg perfect album: het zet je weer mooi met beide benen op de grond. Ik kan niets anders dan 5* geven voor dit album.

Mmja.. ik ben er niet kapot van.
Vind het geen slechte plaat,
's avonds/'s nachts is het een hele mooie plaat..
Fijne muziek om mee in slaap te vallen..
Muziek die je eigenlijk op de achtergrond zou moeten horen
als je over een mooi landschap uitkijkt, boven aan een berg staat, herinneringen voorbij laat gaan, etc. etc.
Verder trekt het me weinig.. Geen dagelijkse kost..
Mooi dat wel, maar daar blijft het voorlopig even bij.

Ik denk dat het jouw soort muziek eenvoudig niet is. Dit is muziek waarvoor je echt moet gaan zitten. Je moet je laten meevoeren.

Klopt wel ergens, ik weet dat dit muziek is die je kunt waarderen als je daar de tijd voor neemt. Nu is alleen één van mijn slechtste eigenschappen 'geduld'. Waardoor trage platen als deze er niet zo snel doorheen komen en ik skipneigingen krijg, omdat ik daar de rust niet voor heb.. Behalve 's avonds laat, als ik echt he-lemaal niks te doen heb (komt alleen weinig voor).. Voor het slapen gaan vind ik het een mooie plaat, dan waardeer ik hem ook wel..

Verder wil ik niet meteen zeggen dat dit niet mijn soort muziek is, aangezien ik Takk en het laatste album (waarvan ik de titel toch niet goed kan schrijven) wel erg waardeer.. Op één of andere manier bevalt de manier waarop de muziek daar verpakt is beter.. Ook zijn het net even iets vlottere platen dan deze..

Ben gewoon niet het type voor al die trage platen, ik neem daar niet de tijd voor om die te luisteren.. omdat ik daar vaak ook geen tijd voor heb.. Maybe some day.. Als ik afgestudeerd ben ofzo hahaha.
Of zeëen van tijd heb. Voor nu, heb ik er gewoon geen geduld voor.


edit: grappig trouwens, ik zie dat je Vespertine van Björk in je top 10 hebt staan.. Dat is dus ook typisch zo'n plaat waar ik skipneigingen van krijg, omdat het allemaal te lang duurt, te langdradig, te melancholisch... past niet goed bij me. Ja nou ja, soms wel, maar niet een heel album vol.

Nee, dat lijkt me niet, nee. Ik kan me ook niet voorstellen hoe iemand dit elke dag kan luisteren zonder er depressief van te worden.

Verder wel mooie muziek, inderdaad, vooral de eerste helft. De tweede helft is een worsteling van jewelste met een paar hele goeie climaxjes en een monsterclimax op het eind.

Waarom zou je depressief worden van mooie muziek?

Het is mooie muziek, maar zo ontzettend zwáár. Geef toe, () kun je toch moeilijk een opbeurend album noemen.

Opbeurend voor depressievelingen.

Gehe, dan zal ik wel gewoon niet depressief genoeg zijn voor dit album

Maar dat kan nog komen. 16 hmm nog twee à drie jaar en dit wordt misschien je heilige graal in je zoektocht naar een niet-depressief bestaan.

Ik word eerlijk gezegd liever helemaal niet depressief. Als dat betekent dat ik dit album nooit ten volle kan waarderen, ach, het zij zo

Ik zou dit album ook niet bepaald opbeurend noemen, zelfs niet voor depressievelingen.. Dan zou ik toch een ander Sigur Rós album aanraden..


Niet dat dit album nou verschrikkelijk deprimerend is, maar opbeurend gaat wel ver

Gelukkig ben ik wel in staat om muziek te scheiden in slechts 2 ''hokjes'': mooi en niet mooi.

Mooi kan depressief zijn, mooi kan Fats Domino zijn.

Vervolgens; als ik mooie muziek hoor, wordt ik opgewekt. Als ik het nummer ''Untitled'' hoor van deze cd, met de prachtige opbouw en de geweldige uitbarsting op het eind, waarom zou je je dan depressief voelen? Dan ben je toch juist happy om het prachtig stukje muziek?

oké, ik geef toe, hij is grappig..

mannen... ...



..ok het blijft grappig

Ik heb vandaag niet veel gelachen, maar die opmerking is toch echt dol komisch.

Hij is zeker leuk Don

Maar goed, ik ga toch een poging wagen op een serieuze reactie. Ik denk dat je het over de laatste track hebt. En hoe prachtig ik hem ook vind, vrolijk kan ik er niet van worden. De toon voelt zo verschrikkelijk koud en naargeestig aan. Toch raakt de muziek me zodanig dat ik echt minuten nadat hij is afgelopen nog na zit te denken over wat er zojuist door mijn trommelvliezen denderde.

Ik vind () een traag en donker album, maar o zo mooi.
Dauðalagið, Fyrsta en Alafoss hebben me wel nog niet voor de volle 100% overtuigd, Vaka en Njósnavélin wel. De echte toppers van dit album zijn voor mij echter Samskeyti, E-Bow en vooral Popplagið.
Samskeyti klinkt zeer minimalistisch, maar ik vraag me telkens weer af hoe iets dat zo simpel lijk, me zo kan raken, een betoverend nummer dus. E-Bow bouwt langzaam op om uiteindelijk te eindigen met een prachtige climax, maar dan moet het beste nog komen.
Popplagið
Elke beschrijving die ik kan verzinnen, doet nog tekort aan dit nummer.

() is voor mij het tweede beste alubm van Sigur Rós na Ágætis Byrjun. Die is voor mij net iets constanter, maar op () staan wel de mooiste nummers van de groep: Samskeyti en Popplagið.

JC wat een zware bevalling is dit. Is me al menigmaal aangeraden maar kan me na meerdere luisterbeurten nog niet raken.
Vooralsnog 3 sterren voor deze ijskonijnen.

Hm ook ik ben er nog niet zo'n fan van..
Wilde vandaag Agaetis byrjun kopen, maar die was 19,99 :s
() lag er wel voor 8,99 .. zit in twijfel of ik hem zal kopen?

Aan de andere kant, neem aan dat de prijzen niet meer zullen stijgen (bij vlagen na...) toch?