Sigur Rós - ( ) (2002)

'Popplagið' is inderdaad grandioos nummer, ook live. Ik heb Sigur Rós twee keer live gezien. In 2005 in Paradiso en dat was ronduit geniaal en in de HMH vorig jaar en dat viel zwaar tegen . Beide concert sloten ze af met 'Popplagið' en in de HMH maakte dat nummer samen met de show veel goed. Dit blijft ook mijn favoriete Sigur Rós album. Het is één mooi geheel .

... Inmiddels (pas) twee keer geluisterd. Eerste keer, op de zondag die me door Gallow was aangeraden, viel wat tegen, hoewel ik me daar al wel op had voorbereid. Tot overmaat van ramp brak ik tijdens het luisteren per ongeluk een kristallen lotus die, hoewel niet duur, toch mooier was in ongebroken versie. Verder overigens wel een erg leuke dag gehad toen met onder andere het luisteren van een heel mooi album dat ik al langer kende.
Tweede keer luisteren was gisteravond en toen begon ik sommige instrumentale stukken erg mooi te vinden, vooral in nr. 3, 5 en "natuurlijk" 8. Maar als de zanger weer gaat zingen vind ik het minder. Ik heb totaal niets tegen niet-bestaande talen, ik heb er zelf eens een lied mee geschreven en vroeger was alles ik verzon gebrabbel bij gebrek aan enige kennis van het Engels, maar doordat voortdurend dezelfde klanken worden gebruikt, klinkt het alsof hij keer op keer hetzelfde verhaal probeert te vertellen en daarin steeds mislukt. Waarschijnlijk vergt dit vooral open-minded-heid en dus meer luisterbeurten om me hier niet meer aan te irriteren. Het geheel vind ik tot nu toe nog wat saai klinken, maar wel interessant en ik word er wel door getriggerd om binnenkort weer te gaan luisteren. Verder vind ik dat er veel gevoel voor muziek in ( ) zit, met name het laatste stuk van #5 en het naar de climax toewerken in het tweede gedeelte van #8, die dan eindelijk komt. Dit wordt nog wel wat...

Ja open minded is het sleutelwoord! Ik stoorde me er ook wel lichtelijk aan maar nu merk ik het niet meer. Gewoon genieten van de heerlijke geluidsstormen die zich naarmate het einde ontwikkelen tot een superorkaan.

Jups, het klinkt allemaal misschien wat fout of 'gemaakt' maar bij 8 vlieg je gewoon en dat kan niemand je ontnemen.

Dit album is zodanig gegroeid dat hij plaats nummer 9 in mijn Top 10 heeft bemachtigd. Van begin tot eind boeiend, meeslepend van intro tot climax en in elk nummer zit gewoon een kippenvelstukje. Eerst gebruikte ik dit album om in slaap te vallen: ik viel ongeveer bij 4 wel in slaap maar bij 8 werd ik telkens wakker natuurlijk. Om even het ( ) te benadrukken. Nu heb ik het gehele album leren kennen door het ook eens overdag op te zetten, en zeker nummer 2 draagt inmiddels herinneringen met zich mee. Mede door de teksten, die niet meer zijn dan klanken, is dit een echte 'herinnerings' plaat, ik denk jullie wel begrijpen wat ik bedoel.

Tja, en bij 8 kun je er niet meer omheen, het uur luisteren naar ( ) wordt daar rijkelijk beloond, en ( ) is oprecht een prachtig album.

Vandaag de dvd "Heima" binnengekregen, echte aanrader voor iedereen die het geweldige gevoel van untitled 8 live in de huiskamer willen hebben.

14 minutige hypnose in DTS surround, 6 minutige distortion op het eind, visueel is het zeer mooi, het moment dat de chaos begint flipt het beeld, en wil je eigenlijk wegkijken omdat het zo moeilijk is om nog normaal naar de tv te kijken, je zou zo denken dat je blind wordt... maar zo oorverdovend mooi.

Heerlijk vind ik dat. Het moment dat je weer wakker wordt en dat je precies kunt nagaan op welk moment je in slaap bent gesukkeld
Ik had ook een fase waarin in veel muziek luisterde om in slaap te komen. Volgens mij heeft deze ook nog weleens opgestaan in het donker. Meestal echter luisterde ik Carnavas van Silversun Pickups om te slaap te vatten.

Moeten lekkere dromen zijn geweest

Geen woorden voor nodig toch? 5 sterretjes voor deze parel. Wat jonsi met 2 regels zingen wel niet kan maken! bijzonder goed...wat bij het laatste nummer gewoon ontploft tot een heerlijke climax

Erg vervelend dat de LPs geen tracklist ofzo hebben. Ik moet iedere keer maar weer afwachten wanneer Samskeyti komt Maar dat maakt het wel iedere luisterbeurt erg spannend dus het heeft toch wel wat.

En die drums van E-Bow..geniaal gewoon!

Waar komt al dat Sigur Rós-gedoe eigenlijk vandaan de laatste tijd?
Met die vraag waagde ik mij eindelijk eens aan het luisteren naar dit album.

Na een eerste luisterbeurt (ja ik reageer nu al, mocht mijn mening omslaan dan is hier meteen het bewijs van hoe ik er eerst over dacht) staat mijn vraag nog steeds. Ik ben liefhebber van heel uiteenlopende muziek, maar ik vind dit gewoon slaapverwekkend en langdradig. Ik erken veel mooie muzikale delen doorheen de slaaptrip, maar daar red je het bij mij niet mee. En de zang enerveert me al helemaal.

Maak het allemaal wat korter, wat minder uitgesponnen. De climax van het laatste nummer is goed, maar die 6 goede minuten zijn het voor mij niet waard om eerst 64 minuten in slaap gewiegd te worden. Ik ben teleurgesteld en geef het nog niet op, maar misschien is dit toch echt mijn ding niet.

Heel herkenbaar. Had ik ook, en dat hadden er meer.

Slaapverwekkend is het inderdaad wel - maar op een goeie manier. Ik vind het prima muziek om te luisteren voor het slapengaan: mooi en min of meer rustgevend.

De climax van het laatste nummer is inderdaad heel goed, maar de twee nummers daarvoor hebben ook uitstekende climaxen - luister maar eens goed. (Ik geef toe: dat is lastig met zo'n slaapverwekkende muziek, maar na een paar keer luisteren begon er, bij mij althans, langzaamaan een kwartje te vallen.)
De eerste vier nummers zijn - zeker vergeleken met de rest - vrij toegankelijk. Dat moet op zich ook wel te doen zijn, denk ik. Al zijn meerdere luisterbeurten wel aan te raden, al dan niet zonder de laatste vier nummers. Misschien kun je het eerste gedeelte van dit album 'los' proberen, want 70 minuten aan slaapverwekkende muziek achter elkaar is vrij vermoeiend.

En als het kwartje maar niet wilt vallen, ach, het zij zo

Ja, wat Karl zegt, luister eens wat nummers apart (zeker van het 2e gedeelte). Untitled 5 (Alafoss) heeft bijvoorbeeld ook een prachtige climax, en ja, elk nummer eigenlijk wel! Het probleem is, en ik had het eerst ook, dat je ze niet meteen 'herkent' omdat je het album in één keer luisterd. Het lijkt ook wel alsof dat de bedoeling is, met de naamloze nummers en de pauze in het midden, maar om het album écht te kunnen waarderen moet je toch afstand doen van die complete rit en gewoon rustig de nummers op zichzelf luisteren.

ik vind deze muziek echt zo mooi dat ik best vaak een traantje moet laten eigenlijk. het ontroert me echt.

Ik vraag me ook af of deze geniale mannen het idee hadden om er één geheel van te maken. Sinds gisteren heb ik de plaatversie binnen en er staat geen titel op de hoes, geen "kantaanduiding" op de platen en geen enkel houvast welke plaat eerst zou moeten. Het lijkt wel of ze suggereren dat het niet uitmaakt waar je mee begint en eindigt... Sterker nog, behalve het internetadres zie ik helemaal geen tekst, maar dat zal bij de CD net zo zijn gok ik...

Dat is inderdaad ook zo op de CD.

Prachtig..

Veel meer kan ik er niet over zeggen gewoon luisteren. Zeker als je in ijsland bent geweest en het landschap voor je ziet.

Daar sluit ik mij volledig bij aan! Dus iedereen gewoon lekker naar Ijsland! En dan deze muziek aanzetten en gewoon helemaal niets doen en alleen maar genieten!

Haha, inderdaad. Ijsland zou ik eens moeten bezoeken 't Zal niet voor de eerstkomende jaren zijn, maar ooit..
Prachtige plaat, hoewel ik hem nu de laatste keer in 3 stukken beluisterd heb.. Een integrale luisterbeurt zou er ook nog eens van moeten komen, maar 't is zo moeilijk om eens 71 minuten lang tijd te hebben zonder onderbreking hee

Muziek is eigenlijk ook gewoon het mooiste wat er is. Of je nou in een vrolijke, droevige of boze bui bent, ik zet altijd standaard muziek op.

Vindt het wel geinig, een uit overtrekpapier gemaakt boekje in de hoes zonder tekst maar toch bedrukt, het lijken wel watermerken, heel bijzonder, het geheel is tot kunst verheven, ik zal de cd echt vaker moeten beluisteren en leren kennen om een definitief cijfer te geven, vooralsnog 3,5 *.
Gewoon genieten van de rustgevende klanken, lijkt me een uitstekende therapie tegen overspannenheid of burn out.

Ik kan gewoon niet minder als een 5 geven, wat een schitterend meesterwerk. Of het nou zomer is of het stormt, dit album kan ik altijd luisteren. Wat een geniale nummers staan hier op, heerlijk opgebouwd tot het einde (geweldige explosie van geluid #8)

Mensen, respect voor Sigur Rós, heel veel.

Ik heb nu drie cd's van Sigur Ros. Af en toe is het echt geweldig om te luisteren. Toch is het voor mij niet te bevatten dat zoveel cd's zo hoog staan in de top 250. Als ik de cd's bekijk lijken ze veel van elkaar weg te hebben. Soms wat duisterder, zoals deze, en somt wat minder duister. Alleen Von staat niet in de bovenste regionen van de top 250. Deze cd zou van mij duidelijk niet in de top 250 te hoeven staan. Muzikaal gezien vind ik Takk en de 2e (geen zin om dat uit te schrijven) veel beter. Daarnaast denk ik dat je cd's in je top 10 zet die je ,omdat ze zo goed zijn, heel geregeld moet draaien. Ik kan me niet voorstellen dat iemand dat met Sigur Ros en dan voornamelijk deze cd heeft. Desondanks 4*

Het is mooie muziek die sommige mensen diep raakt; logisch dat 't in de top 250 staat. Naar mijns inziens hoeft een plaat ook niet dagelijks op te kunnen staan om in je eigen top 10 te kunnen komen. Als je 'm hooguit maar eens in de drie maanden kunt draaien, maar dan met een gigantische impact, dan vind ik dat goed genoeg.
The Bends van Radiohead draai ik bijvoorbeeld ook nog maar amper, maar dat album heeft zo'n grote invloed gehad op mij en mijn muzikale ontwikkeling, dat het wel een plaatsje in mijn top 10 verdiend heeft.

Takk.. heb ik een periode vorig jaar heel veel geluisterd. Volgens mij was het nog rond de eindexamens ook dat ik voor het eerst Glosoli hoorde. Wat betreft () en Agaetis Byrjun kan ik je dan wel volgen. Ik vind ze allebei erg goed en bijzonder, maar ik heb er niet vaak zin in en daarom zou ik ze ook niet hoger dan 4* geven en nooit in mijn top 10 zetten. Takk.. daarentegen staat tegenwoordig zelfs in de top 3. Nummers als Glosoli, Hoppipolla en Saeglopur zijn zo verschrikkelijk mooi en uniek. Daar kan ik gewoon niet omheen. En dan is er nog Se Lest, volgens mij zag ik die aan het begin grandioos over het hoofd. Nu is het, het nummer waar ik op wacht.

Voor mij zonder twijfel de beste plaat van Sigur Rós. Verslavend zonder meer..

Wáárom heb ik deze CD cadeau gegeven aan een oom die hem toch nooit luistert ? Ik moet hem snel eens herkopen want Aegitus Brilslang-dinges ben ik ook kwijt.

Vandaag ben ik voor het eerst in aanraking met Sigur Rós gekomen en ik moet zeggen: het smaakt nu al naar meer. Nu moet ik het nog wel een paar keer aandachtig beluisteren maar het is me erg goed bevallen en dat er een hoge beoordeling aan mijn kant inzit lijkt me nu al duidelijk. Het zijn vaak de fenomenale drumpartijen die het voor mij doen, de sfeer die alleen al door de instrumentatie neer wordt gezet is groots. Maar wat dit album ook goed maakt is de vaak mysterieuze zang: om bij weg te dromen. De komende dagen zal ik naast Neil Young ook mijn aandacht op Sigur Rós vestigen.