Sigur Rós - ( ) (2002)

Het staat zelf in de Sigur Rós Faq
"there is a long silence in my copy of ( ), is this normal?
yes, that's what it's supposed to be like. the abrupt end of track 4 is followed by 36 seconds of silence, which signifies the division of the album's two halves: the "sweet" half and the "heavy" half."

Dat draagt aan bij aan de nabootsing van een LP. Je hoort aan het begin en aan het eind van het album ook een klik.

Dat is me nog nooit eerder opgevallen. Straks maar eens naar gaan luisteren.

zo zie je maar dat smaken verschillen. ik vind dit nog steeds een van de beste albums ooit gemaakt. toch is het wel grappig dat ik Vaka (nog steeds mooi) de minste vind en Frysta bij de beste vind horen! haha hoe kunnen jullie nu Vaka meer stemmen geven als Njósnavélin of Dauðalagið?

die rustige drums vind ik geweldig klinken.

voor diegenen die Dauðalagið hier al goed vinden (wat haast niet anders kan lijkt me zo) dan zou ik dat nummer eens beluisteren op de Heima DVD. Geweldig!

Ik vind Álafoss juist te laag staan. Wat een onwaarschijnlijk mooi nummer is dat!

Mij pakt 'ie nog niet echt. Heb al vier pogingen moeten doen om überhaupt voorbij het eerste nummer te komen, en na poging vijf heb ik het hele album geluisterd, maar is 't allemaal nog niet echt overtuigend...

Maar waarschijnlijk is dat dan natuurlijk doordat Sigur Rós niet in één keer duidelijk hoeft te zijn...

Vier pogingen voor 't eerste nummer, tjonge man, je moet maar nooit freejazz gaan luisteren als dit al zo'n grote opgave voor je is

Nu ga ik dus juist wel een poging wagen om freejazz te gaan luisteren... als dat hetzelfde is als met Sigur Rós, dat je 't een keer of vier, vijf moet luisteren voordat het kwartje valt, dan teken ik ervoor!

Maar, het is ook, Sigur Rós heeft een hele hoop eerste nummers die (voor Sigur Rós-begrippen natuurlijk) redelijk toegankelijk zijn... Svefn-g-englar, Glósóli, het beste voorbeeld is natuurlijk nog Gobbledigook, maar Vaka is eigenlijk helemaal niet zo toegankelijk.
Dit is ook het enige Sigur Rós-album dat (naar mijn mening) helemaal geen nummers heeft die je na de eerste keer snapt. Maargoed, dat maakt het alleen maar mooier als ik het wel snap, geloof ik...

Dan heb je Von nog niet geluisterd. Daar snap je helemaal geen reet van.

Nope, inderdaad, nog niet geluisterd Is dat wel een aanrader dan, op hetzelfde niveau als Takk, AB en ( ) ? Dacht namelijk dat die een heel stuk minder was?

Het is heel, heel anders. Duister, vreemd en expirimenteel. Ik zou een poging wagen, is zeker de moeite waard!

Ga ik doen!

Wat een prachtig album! Het album klinkt donkerder en op de één of andere manier afstandelijker dan "Ágætis Byrjun". "( )" klinkt echter ook meer als één geheel en tevens valt de mooie opbouw van het album mij op. Met name "Untitled 1 (Vaka)" en "Untitled 8 (Popplagið)" bezorgen mij kippenvel (geweldig hoe "Untitled 8" ineens als een fontein van geluid open spat).

Dit schijnt een winteralbum te zijn, maar ook aan het begin van de lente bevalt dit album uitstekend.

kippenvel muziek

Meer jankmuziek. Als ik niet de enige ben.

Meer luchtige / vrolijke muziek. Lekker voor op vakantie, middenin de zomer

Zeker zeker. Jonsi is een held.

haha, ik luister dit album juist meer tijdens de donkere dagen.

Ik denk niet dat hij serieus is. Luchtig is dit uiteraard allerminst en niemand kan er onderuit dat dit pure wintermuziek is.

Ik heb laatst een videomontage gemaakt van de eerste minuten na de geboorte van mijn zoontje met Vaka als soundtrack op de achtergrond. Bijna iedereen in de familie hield het niet droog na het zien van de video in combinatie met de muziek... en Sigur Ros had er na dat moment een aantal fans bij

Geen gezeik over gecastreerde smurfen die te hoog zingen?

"Het eerste nummer is als een geboorte in deze onbeschrijfbare plek. De distortion klik is het moment dat je ogen openen. Je bent helemaal alleen op deze vreemde, kale plek, niet wetend wat je te wachten staat. De stem van Jonsí is dan haast een troost, iemand die je in wil fluisteren dat het goed zal komen. Het eindigt met een bescheiden climaxje waarin Jon zijn zangkunsten op onvoorstelbare manier aan ons te horen brengt, en we lijken gered te worden van die plek."

Je had het niet beter kunnen verwoorden

Untitled (Vaka) 6 minuten en 38 seconden genieten .
Zijn stem en de instrumenten passen zo goed bij elkaar.

Vaka wordt hier vaak genoemd als 1 van de beste tracks, maar laat ik dat nu net het minste nummer op deze plaat vinden. Absolute prijsnummers zijn voor mij E-Bow, met dat prachtig synthesizermotiefje dat er op het einde bijkomt en uiteraard de magistrale afsluiter.

E-Bow vind ik weer het minste nummer. Kwa emotie valt 't een beetje in het niet bij de andere nummers. Is ook de enige track waarbij ik niet huil.

Eh? Ik vind het juist één van de meest emotionele nummers!

De nummers op dit album zijn of verdrietig of duister. E-Bow blijf daar maar ergens tussen hangen. Fraai nummer, dat zeker, maar niet hun mooiste.

Op het eerste gehoor deed het niets met me maar toen ik gewoon eens besloot goed te gaan luisteren reisde ik compleet af naar een andere wereld.

Dus de opnamen van de CD-versie en de vinylversie verschillen?
Wel grappig: de opnamen verschillen, maar qua beleving is het verschil dan juist kleiner dan bij een ander album.