Sigur Rós - ( ) (2002)

Prachtig geheel dit album. Het is fantastisch hoe het album van song tot song de spanning opbouwt om uiteindelijk totaal los te gaan in het epische laatste nummer. Deze plaat van sigur ros was meteen een schot in de roos.

Goed album wat je echt achter elkaar moet horen. Ik vind het net iets te rustig, te weinig energie. Ik kan hun vorige plaat beter waarderen. Untitled 8 is daarentegen wel één van de beste nummers ooit. Een aantal jaar geleden voor het eerst gehoord in de HMH en ik krijg nog kippenvel als ik eraan denk.

Ik zie bij VAKA steeds die clip voor me. Die is zo duister surrealistisch.
Waanzinnige plaat!

'Njósnavélin' vind ik het nummer met de leukste titel. Het bekt gewoon goed. 'Njósnavélin'. Het is echter niet het beste nummer. Op deze plaat staat muziek zoals ze alleen uit IJsland kan komen, neem ik aan. Of uit een ander bar land, waar men zich optrekt aan elkaars warmte. Dat wordt perfect weerspiegeld in de muziek, naar mijn mening. De verhouding warm-koud. De strijkers en het sfeertje dat opgezet wordt, leiden je naar dromenwereld. Maar de piano zorgt ervoor dat het besef blijft; "hé, je bent in IJsland, man! Stop met dromen."

Die wisselwerking heeft haast een louterend effect, een mañana-effect als het ware. Morgen is er altijd nog een dag. 'Samskeyti' loopt over de ruggengraat, als een net niet volmaakte rilling. Niets is volmaakt, we moeten de relativiteit van het leven onder ogen zien. Deze muziek lijkt te spreken, net niet te preken. Jónsi loopt met z'n makkers van Sigur Rós over de kille, mistroostige ijsvlakte in z'n thuisland, maar er is iets vrolijks aan hun tred. Alsof ze zweven. De droomvlucht vind je niet in de Efteling, dit is de droomvlucht.

'Álafoss' zet in. Dezelfde ijsvlakte als die van in de vorige alinea strekt zich uit, maar er gloort licht aan de einder. Een grote, houten kerk, gebouwd in een ver verleden. 500 jaar geleden platgebrand, maar inmiddels gerestaureerd. Of wat er in het verleden ook mee gebeurd is, als het maar schimmig is. Jónsi zingt met z'n zalvende stem, gele bloemetjes ontluiken aan zijn voeten (zei ik al dat ze blootvoets op pad zijn?). Iemand luidt de klokken. Dan openen de massieve houten deuren zich, als in een opwelling. De rust wordt echter snel hervonden. Men neemt plaats achterin de kerk, op een gammel bankje. De priester heeft het in een tirade over demons en heiligschennis. Op de achtergrond schellen de klokken steeds harder. De sfeer wordt om te snijden, een uitbarsting staat op til. Uiteindelijk komt er een eind aan de tirade van de priester. Het wordt stil.

'E-Bow' luidt een nieuw begin in. Hypnotiserende, repetitieve drums. Een spanningsboog werpt zich op, Jónsi vormt het engelenkoor. In zijn eentje, nota bene. Bedrukte gezichten vullen het beeld, al is er altijd wel minstens één hoopvolle ziel te vinden. Het einde van het nummer is magisch. Zo ongelooflijk mooi, zeg. Er bestaat vast een woord voor, maar niemand kent dat woord. Jónsi wel.

En het mooiste moet nog komen. 'Dauðalagið' sleept zich traag op gang, om via een paar heftige passages te ontluiken in een grandioze finale. Een beetje zoals een goeie thriller. Inclusief berustende epiloog. 'Popplagið' zet in met een gitaarlijntje, gestoeld op onder de huid kruipende achtergrondgeluiden. De drums rollen in het geheel, blazers weerklinken in de verte, misschien zelfs een misthoorn. Jónsi en co nemen ons mee naar een klif. De nevel verbergt het grootste deel van het indrukwekkende vergezicht. Geen probleem, we laten ons leiden door de muziek. Een panorama op zich. Een ruwe samenvatting van wat IJsland te bieden heeft. 4 kerels met talent te koop, en tijd te veel. Deze afsluiter had best wat indrukwekkender gemogen, is mijn enige puntje van kritiek op deze plaat. Al is de hele opbouw naar het einde van het nummer toe best wel sterk, daar hebben de IJslanders een handje van weg.

Met 'Popplagið' klinkt het slotsalvo van deze plaat weer wat venijniger dan het middenstuk. Dat klonk vrediger, daarin kon ik praten over gele bloemetjes. Die zijn inmiddels bloedrood geworden. Het gecamoufleerde gif dat in het begin van de plaat werd toegediend, in 'Vaka' en 'Fyrsta', onder het mom van goedigheid, begint zijn uitwerking te hebben. De luisteraar wordt stilletjesaan versmacht en verstikt, en gaat uiteindelijk ten onder, op de laatste tonen van dit album.

Het Untitled-album van Sigur Rós heeft z'n tijd nodig gehad bij mij. Maar ik denk dat ik er nu toch uit ben. Ik vind 'm gewoon nog ietsje beter dan opvolger 'Takk...', tot voor kort mijn favoriet van de IJslanders. De klik is er nu gekomen, en daar hoorde een mening bij. Die heb ik nu uitgeschreven, en mijn cijfer zal ik ook maar bekend maken.

4,5 sterren

mooie recensie .

Bedankt. Het was niet eens de bedoeling, maar toen ik de eerste zin typte, en ik de plaat toch aan het afspelen was, rolde de rest er als vanzelf mee uit, eigenlijk. Het is dus een per ongeluk-recensie.

Normaal heb ik nooit geduld voor deze superrustige muziek (post-rock?), maar vanaf de eerste keer dat ik ( ) oplegde vond ik het eigenlijk wel fijn. Heerlijke muziek om bij te ontspannen. Dromerige klanken en piano. Betoverend zelfs.

Ik heb dit album al veel te lang niet meer geluisterd (en nog niet eens vaak genoeg om echt een goed oordeel te kunnen vormen), maar als ik me Popplagið zo in herinnering breng, zou ik bij het beluisteren van een indrukwekkender versie gegarandeerd ter plaatse overlijden... maar een prachtige recensie inderdaad AOVV!

Dat hoor je niet vaak AOVV.

Check vooral even de live versie van Heima, die is echt waanzinnig.

De afsluiter is mijn favoriet.

Het op een na beste nummer allertijden zelfs. De climax is echt abnormaal goed.

Wat is het beste nummer dan?

Godspeed You Black Emperor - Sleep weet ik toevallig . Ook mijn favoriet allertijden trouwens , momenteel dan. Dit nummer komt er wel in de buurt ja!

Bedankt. Ik vind het ook een erg goed nummer, hoor. Zoals elk nummer op deze plaat. Maar niet het beste nummer op de plaat, maar ach. Hoeft ook niet, het is een prima afsluiter, maar in mijn ogen net niet geweldig.

Wacht maar AOVV, bij mij is het kwartje ook pas veeeeel later echt gevallen. Eerst vond ik het ook "wel aardig". Na al die jaren staat het nummer nu pas in mijn top 10 allertijden. Nieuwe binnenkomer met superstip . Man man, wat een nummer....

Ik kan echt niet ontspannen op het moment dat ik () luister, sterker nog, ik stop áltijd met muziek luisteren nadat ik hem uitgezeten heb. Ik weet niet waarom, de stilte na de laatste paar nummers () klinkt gewoon erg fijn, alsof ik uit een trance ontwaak.

Popplagið is op Heima veel mooier, sowieso een prachtige film.

Sigur Ros speelde live in Parijs, daar deden ze ook 'Njósnavélin'. Prachtig!

Sigur Ros - Njosnavelin (acoustic live in Paris) - YouTube

Ik gooi deze gewoon in mijn top 10, wat een fenomenaal album! Bij nummer 1 word je al weggeblazen, maar elk nummer dat daarna komt is telkens nog een stukje mooier. Om uiteindelijk te eindigen met één van de meest schitterende nummers ooit gemaakt.

Wat een heerlijke plaat is dit, je kan voor 1 uur en 11 minuten op reis gaan samen met Jónsi en zijn vrienden naar Ijsland we spreken de taal van de hoop. En het lijkt alsof we uren lopen of is het dan toch zweven? De piano heeft en grote rol op ( ) in Vaka zitten er zelfs geen drums.
Het is alsof Jónsi ons iets in de oren fluistert. Dit is pure emotie, de muziek voelt aan als ijs.
Het is ook zo ongrijpbaar, we tasten ernaar maar we weten eigenlijk niet naar wat. We zien mist voor ons en er komt maar geen einde aan ons pad we hebben nog een lange reis voor de boeg.

Maar Jónsi en zijn vrienden helpen ons wel om onze reis te voltooien, langs de vlakte zie je kleine steentjes van de rotsen vallen. We hopen dat ons niet hetzelfde staat te wachten als die steentjes.
Maar vol moed stappen we door, we zien na lang stappen ergens een huisje we zijn moe en hebben geen drinken meer en we bellen aan eindelijk een rustpunt.

We stappen verder we zijn wat bang voor wat ons nog te wachten staat, in de verte horen we een man fluiten. We rennen zo snel mogelijk naar de plek waar de man hoorden, als we aangekomen zijn staat er niemand meer en we voelen ons leeg, net als deze plaat.

De trage drums samen met de piano en gitaar geeft een intieme sfeer.
Jónsi zingt vol emtie en je kunt maar niet genoeg krijgen van zijn stem en als hij even niet meer zingt voelt het aan alsof je er alleen voor staat.

Ik ben opnieuw even met mijn gedachten in Ijsland geweest deze plaat spreekt tot de verbeelding, en als het epische Popplagið gedaan is zit ook je reis erop.
Je wilt zo snel mogelijk terug gaan en opnieuw een toch maken samen met de bandleden van Sigur Rós. 5 sterren.

Het beste album van Sigur Ros. Na het nogal bombastische eerste album en het in mijn oren niet lekker liggende tweede album, is dit er 1 om bij weg te dromen. Geweldig

Dat laatste nummer is hemels, echt hemels, zo wonderschoon. Dat hoge geluid, doet de zanger dat met zijn stem om is het een instrument?

Wonderschoon!

[modknipje]

Vandaag Popplagið nog geluisterd, die uitbarsting aan het eind!

Inderdaad, een van de mooiste stukken van deze plaat vind ik.
Maar mijn favoriet blijft wel Vaka . Deze staat nu trouwens op de tweede plaats in mijn Top 10.

Iemand had me een tip gegeven om me 1 uur in me kamer te houden en de lichten uit te katen en dan de muziek te horen. Ik heb dat bij het liedje gedaan van Popplagið en eigenlijk was dit nog een goed nummer niet super goed maar goed. Dus ik heb deze album een 3 gegevan en misschien word het wel meer als ik deze muziek beter en beter begint te begrijpen.

Wel ik heb vaka ook beluisterd en vind nu dat er een mooie melodie in zit van begin tot het einde. Dat liedje heeeft gelijk mijn gevoelens er uit gegooit door die melodie. Echt een kwap liedje.

Ik heb dat eigenlijk al zo'n 15 keer gedaan.
Maar ik vind dat de plaat het beste tot zijn recht komt als het mistig is, je ziet amper waar je loopt en de gradenmeter zit onder de 0.

Dit, mijn fijnste () luisterbeurt was op een boot met windkracht 9 en mist buiten. Comfortabel in een loungestoel liggend. Geen idee wat de mensen die langsliepen gedacht hebben want ik wil nog wel eens vreemde gezichten trekken als ik muziek luister maar dat maakte me op het moment niet zo veel uit

Tja, bij mij is deze het beste in de winter, kacheltje aan en () erop, heerlijk
Mijn topper van dit album is nog steeds Njósnavélin, alhoewel Vaka al dicht in de buurt begint te komen.

Lijkt me niet al te verstandig hoor... Alhoewel, als je vinyl hebt kan je er daarna wel vormpjes mee maken, dat is ook heel leuk.

Voor mij werkt deze plaat het beste op een rustige mistige ijskoude winterdag.