Sigur Rós - ( ) (2002)

Haha je snapt wat ik bedoelde
kacheltje aan en () in de speler, dan heeft het album bij mij nog steeds de meeste impact.

Dit dus, dank Jocharo. De hoeveelheid slowchat/eenregelige berichten kan wel wat minder, het is hier geen chatbox of twitter. Heb hier dan ook wat gebezemd.

Jaja het wordt weer winter dus deze gaat weer in de ceedeespelert

Hetzelfde bij mij Jelle, laat die winter maar komen!

Ook bij mij zal ( ) veel gedraaid worden deze winter.

Het blijft mooie muziek, al moet ik bij de zang wel vaak aan die act van Jiskefet denken waar de IKEA Peter mannetjes naar elkaar op zoek zijn.

Daar ga je een hoop fans mee op hun tenen trappen. Het is vaak een kwestie van gewenning. Ik vond het ook niks eerst maar nu is Jonsi mijn favoriete zanger.

haha! peteeeeer, kinnepinnekahs!

het verzonnen taaltje gaat inderdaad wel storen. verder mooi album. al blijf ik agaetis byrjun het hoogtepunt vinden van sigur ros.

Waarom stoort dat dan als het gewoon een dient als een extra instrument?

omdat het te veel hetzelfde klinkt in mijn oren. het is niet zo subtiel als het ijslands. als je het als extra instrument ziet, vergelijk het dan maar met een gitarist die steeds een bepaald loopje herhaalt (denk aan het beruchte 'you sat along the fire'). ok, beetje manke vergelijking maar you get my drift.

Ik vind het juist een toevoeging die helemaal bij de abstractere weg die Sigur Rós hier insloeg past. En ja, dat ligt mij wel

Het heeft wel iets, maar overwegend is bij mij toch ook het gevoel van teveel hetzelfde. Dat geldt trouwens ook voor de muziek. Het debuut is gevarieerder en muzikaal gezien vind ik het experimenteler, hoewel de opzet van () dan inderdaad wel abstracter is.

De muziek bevindt zich buiten de dampkring. Alle andere albums en nummers zijn op aarde gemaakt. De band zegt: '' Wij willen niets bereiken. Wij maken gewoon muziek,,. Maar toch bereiken ze wat. Koud en warm zijn de emoties. En dat tegelijkertijd. Het is geen reflectie van dingen die je hebt meegemaakt. Het voegt er juist een nieuwe demensie aan toe. De emoties zijn ook zoet en zwaar, wat dan weer op een veel directere manier wordt weergegeven in de nummers.

Opener Vaka is als de geboorte van het album. Het begin zoals het hoort te zijn. De piano is als de eerste echte zuurstof die je inademd. Er daar komen de tranen al. Gewoon uit het niets. Je hoeft er niet je best voor te doen. Bij de laatste engelachtige uithaal krijg je de warmte en de kou tegelijkertijd. Droevig maar ook ziels gelukkig. Fyrsta is een voorzetting van het eerste nummer. Je bent gewend aan de buitenlucht en je bent bezig met dingen te ontdekken. Gevaren ken je niet. Je wilt alleen maar meer. Maar op het einde vind je rust. Samskeyti is het ervaren van het eerste genot. Je weet wat je wil en even lijkt het alsof het genoeg is. Moeder pakt de kleine peuter op en drukt hem tegen haar aan. Langzaam sluit hij zijn ogen. Wat is ze warm.

Njósnavélin... Eindelijk voel je je groot. Je hebt controle over jezelf. Samen met je vader op een uitkijktoren staand terwijl je zicht hebt op Duitsland. De gitaariff is groots en echoed tussen de bomen. Je voelt je even koning van de wereld. Maar bij de laatste zucht gaat het mis. Je wordt je bewust van de nare dingen in de wereld. Het roer slaat om. Je huilt, maar dit keer niet van blijschap. Waarom? Bij de intrumentale outtro lijk je het weer even op te pakken. Dat was Álafoss.

E-bow: De tranen zijn nog nat. Met veel vragen maar ook rust worden er voorbereidingen getroffen om alles weer even op te pakken. Het moet. Tewijl de gitaar wel lijkt te janken krijg je weer kracht. Alles komt goed. Je kunt er niet in blijven steken. Iedereen moet door de winter heen. De eerste grijzen haren steken uit het hoofd. Een emotionele terugval: Dauðalagið. Het hart wordt verscheurd en de stukjes verpulverd. Waarom houd het niet op? Het duurt te lang! Ik kon het toch weer aan? Het besef dat het misschien niet goed komt komt naarboven. En terwijl Jonsi de laatste hoge noten zingt heb je het al tot je genomen. Popplagið luidt de laatste Euforie in. Alle mooie dingen komen weer om de hoek kijken. Je vrienden knuffelen je, het kacheltje staat aan en langzaam vermager je. Nog even de laatste pijn (de climax) en het is voorbij. Toch was het een gelukkige conclusie.

Prachtig stuk Bram

Bedankt Sam. Een klein stukje uit mijn leven en heel misschien wel de toekomst. Het zit in dit album.

Zeer treffend

Heel mooi stuk inderdaad.

Hartelijk dank, heren. Excuses als mijn taalgebruik wat slecht is. Ben niet zo'n taalwonder.

Mooi geschreven stuk, je schrijft het precies op zoals je het ervaart. Mooi.

Prachtig stuk Bram.
Na de DVD Heima gezien te hebben vind ik deze plaat nog beter hoe ze hun nummers op de prachtigste plaatsen in Ijsland spelen. Alle mensen van het dorp kwamen samen en gingen rond een kampvuur zitten en jong en oud zat te luisteren naar hun muziek, ze waren gewoon gezellig samen en die beelden samen met de prachtige muziek deed mij haast wenen.

Sigur Rós - ( )

Ik ga dan ook na een mislukte recensie van mij ook een stukje schrijven natuurlijk gaat mijn stuk niet zo mooi zijn als die van Bram maar ik zou toch even mijn mening over deze plaat willen delen.

Maar eerst start ik met een kleine tip voor de mensen die deze plaat goed en niet goed vinden raad ik ze aan om naar de DVD Heima te kijken, de beelden + de muziek is samen gewoon perfectie.

Maar ook zonder de DVD zien we die prachtige locatie's voor ons want ( ) is gewoon in één woord emotie. Het doet me denken aan mijn overleden hond. Het verliezen van een belangrijk persoon of huisdier, de koude muziek is meer dan een troost tijdens de koude winterdagen, ( ) is gewoon een houvast als je het even moeilijk hebt om een bepaalde reden dan leg je deze cd in je cd-speler en dan vergeet je even alles.

Ik kan al niet meer wachten om mijn koptelefoon op te zetten en de koude te gaan trotseren met ( ) die ik tijdens de wandeling afspeel. Deze plaat is als de vriendschap tussen twee vrienden met de dagen, weken, maanden of zelfs jaren wordt deze vriendschap alleen maar sterker zo ook deze plaat. En als je dan na al die jaren vol plezier opeens die vriend verliest dan blijf je achter met een leeg gevoel en zou je ieder moment in tranen kunnen uitbarsten zo ook bij ( ) na een 71 minuten als de muziek stopt blijf je ook achter met een leeg gevoel en zou je ook in tranen kunnen uitbarsten.

Na deze nog een keer gehoord te hebben is duidelijk de vriendschap weer gegroeid en verhoog ik hem opnieuw naar 5 sterren.

Je doet het zelfde als ik: Je gevoelens op papier zetten. En dat doe je uitermate krachtig, Glenn.

Bedankt!
En sorry als mijn recensie wat te veel op die van u lijkt, het was zeker mijn bedoeling niet.

Nee nee totaal niet. Ik vind het altijd mooi om te zien hoe mensen hun recensie met veel gevoel onderbouwen. Dat is sneller raak dan bijvoorbeeld dingen vertellen over de stem van de zanger. Muziek is emotie.

Ook een mooie recensie van jou Glenn!

Bedankt!

Prachtige stukken tekst jongens! Ik krijg meteen weer zin om dit album nog eens op te leggen. Maar ik ga denk ik toch nog wachten tot wanneer het echt begint te vriezen en te sneeuwen
Het is alweer een halfjaar geleden dat ik deze plaat beluisterd heb. Maar om jullie vergelijking voort te trekken, net als bij een goede vriendschap ben je achteraf des te blijer als je elkaar weer terugvindt

Bedankt!
En een leuk vervolg van mijn vergelijking.

Dat kan ik beamen. Maar dan wil ik ook gelijk de tip geven om "anti-Heima" Inni te beluisteren/bekijken. Ruim 15 minuten Popplagið. Was Sigur Rós ooit beter? Ik denk het niet.

Ja verdomd!