Sigur Rós - ( ) (2002)

Mooi album! Voor mij doet Untitled (Samskeyti) het 'm vooral: zo ingetogen, zo rustgevend, ietwat droevig en melancholisch, alsof je wat zó prachtig is niet kan bereiken...

Hebben jullie ook dat je deze plaat niet te vaak wil luisteren, zodat je er niet 'gewend' aan raakt en de magie niet kwijt raakt?

Dat is bij mij, stiekem, allang zo.

Nee, ik heb er gewoon niet altijd zin in, maar áls ik er zin in heb...

Draai deze denk ik 5/6 keer per jaar, misschien iets meer. Nu het zomer wordt zul je mij deze plaat niet snel zien opzetten.

Hoe moet ik door deze plaat heenkomen? Ik heb het meerdere malen geprobeerd, maar het voelt voor mij zo saai aan, wat niet zo is, al bijkende uit deze reacties.
Ik hou van muziek van Godspeed You! Black Emperor, wat ook post-rock is.
Iemand misschien een MAGIstrale tip voor mij ?

Een gebroken hart doet wonderen

Bijwerking,
Ik zal hem deze avond nog eventjes pakken, en beluisteren.
Hopen

Ik vind het eerlijk gezegd bijzonder dat je wel GYBE kan waarderen en dat je deze Sigur Ros toch saai vindt. Ikzelf heb dat gevoel net andersom, hoewel ze beiden geweldig de spanning er kunnen inhouden.

Ik ben er over uit: Untitled 3 is het mooiste nummer allertijden en gaat op mijn begravenis gedraait worden. Is meteen me leven samengevat en hoeft niemand meer te spreken.

Ik doe met je mee, wat een fantastisch nummer is dat toch

Heb dit nummer laten spelen op de begrafenis van mijn grootvader een goed jaarenhalf geleden. Is werkelijk een buitengewoon prachtig, emotioneel nummer. Dit is voor mij inderdaad het meest toepasselijke nummer dat ik ooit gehoord heb om op een begrafenis te laten spelen.

Wouw, dan heeft het denk ik al helemaal een bijzonder plekje in je hart. Respect van mijn kant.

Persoonlijk vind ik Samskeyti het minste nummer van deze plaat. Het is best een mooi nummer, maar veel te eentonig in vergelijking met de rest.

Wat mij betreft, de tweede beste van de plaat!
Wat een emotie en zo ontroerend.

Opbouw mijn vriend. Ik had het een stuk minder mooi gevonden als het niet zo 'eentonig' was. Dat piano riedeltje mag voor eeuwig door gaan. Als ik er aan denk krijg ik al kippevel.

Ik kan je wel begrijpen, vind het zelf ook een machtig mooi nummer, maar het legt het in mijn oren af tegen de rest op dit album. De opbouw is inderdaad mooi en het nummer hoort er ook echt bij, maar zo heeft een ieder zijn favoriet.

En natuurlijk de magistrale gitaarriff van Untitled 4, wat zo'n beetje mijn favoriete riff ever is.

Sigur Rós is een van de meest speciale bands waar ik ooit naar heb geluisterd. Ik stoei er al mee sinds dat ik me hier heb ingeschreven, maar nu begin ik de band toch echt te waarderen. De band heeft echt een uniek geluid dat bijna hemels is en daardoor niet echt grijpbaar is, daardoor is het al een belevenis om hier naar te luisteren.

Het mooiste nummer vind ik toch ook wel Samskeyti. Die piano is echt zo mooi, het is bijna niet te omschrijven. Het is 6 minuten bijna hetzelfde loopje. Het klinkt klein maar het is groots, er komen veel gevoelens langs bij de luisteraar tijdens dat nummer. Ik word er blij van en aan de andere kant barst ik bijna in huilen uit.

Ook de afsluiter is er een om in te lijsten, vooral de laatste 5 minuten zijn niet normaal goed! Er wordt naar een climax toegewerkt waar geen eind aan lijkt te komen. Na het desolate muzieklandschap van ( ) komt de zon toch eindelijk op. De nacht met sneeuw en koude temperatuur maakt plaats voor de ochtend met zon. Deze en zijn voorganger zijn allebei kandidaten voor mijn top 10. Magnifiek is dit!

Mooi dat Sigur Ros je toch heeft kunnen pakken. Ik vind deze nog net iets beter dan AB, maar ook dat is natuurlijk een fantastisch album!

AB is misschien kwa variatie beter, maar geen enkel album komt kwa hopeloze emotie in de buurt van ( ). Een jaar geleden vond ik Sigur Ros nog vreselijk, nu behoord het tot de absolute top. Ik moet er nog steeds van janken. Wie heeft dit ook?

Ben gisteravond laat nog even de deur uitgegaan en heb toen dit album beluisterd. Kippenvel van het eerste nummer tot het laatste. Als Samskeyti start, kan ik het nog steeds niet drooghouden. Wat een plaat...

Haha, is misschien een beetje stom om te zeggen, maar ik word een beetje stoned van dit album. Sorry. Maar natuurlijk wel in positieve zin.

Ik vind het raar dat E-bow het in de lijst wat minder doet! Wat een nummer, die drums en dan die climax! Beest van een nummer!

Ik vermoed dat E-bow gewoon bij veel mensen op 3 of 4 zal staan van dit album, wat dan niet te zien valt in die lijst ntrlk (dat is bij mij alleszins toch het geval)

Hetzelfde hier, er is trouwens geen één nummer die eigenlijk achteraan hoort, maar het moet nu eenmaal.

En dit is het vervolg van de Sigur Rós platen die ik heb aangeven als platen die ik zeker moet beluisteren tijdens mijn verdere muzikale ontwikkeling. En ik vind dat deze plaat me nu al beter bij de keel grijpt dan Ágætis Byrjun. Dat heeft trouwens niet te maken dat ik het beter zou vinden, maar omdat deze plaat me meer aanspreekt. Ik kan trouwens nog niet zeggen wat er beter is, want dit is mijn tweede volledig album van deze band en ik heb nog niet alles gehoord.
Wat ik wel kan zeggen is dat Samskeyti, gevolgd met Njósnavélin, het beste nummer van deze plaat is. Die melancholie die tevens een dromerig randje heeft pakt gewoon hier enorm goed uit, hetzelfde geldt voor Njósnavélin. En eigenlijk geldt alles wat ik op de pagina van Ágætis Byrjun heb gezegd ook voor dit album, maar grijpt dit album me meer bij de keel. Een top tien plaatsje zit er dik in, maar ik weet natuurlijk niet hoe hij zal presteren tegenover andere bands die tot andere genres behoren.

Deze plaat vanmiddag op de gok gekocht en ben erg positief verrast. Waar Godspeed You Black Emperor! mij moeilijk weet te pakken, doet Sigur Ros dit uitermate goed. Wat een prachtige, gevoelige plaat die barst van de emotionele ladingen. Ik zal deze plaat niet snel opzetten, maar denk dat dit op bepaalde moment ongelofelijk goed tot zijn recht zal komen.