Kanye West - My Beautiful Dark Twisted Fantasy (2010)

Eindelijk binnen en gelijk maar twee draaibeurten gegeven. Het is daarom voor mij nog te vroeg om te oordelen, maar op het eerste gehoor toch wat teleurstellend. En Monster is echt een draak.

Ach, gelukkig zag ik als één van de weinigen al in dat het album hiervoor al zijn meesterwerk was. Dit is een toetje.

Tja, als je 4000 samples gebruikt van anderen, dan lijkt het misschien heel wat.
Wat een overgeproduceerd, met samplers volgepropt, bombastisch en matig album.

Niet hiphop-kennend Nederland (geen belediging) ontdekt de sample .

Haha, is inderdaad waar wat je zegt. Maar uiteindelijk maakt het niets uit vind ik. Zo lang een track mooi is, is ie mooi. Zo lang een track lelijk is, is ie lelijk.

Wat een onzinnige discussie weer over sampling. Wat maakt het in vredesnaam uit dat er wordt gesampled, West weet de samples zo te componeren dat ze net zo goed op hun plaats zijn als in het origineel en dat lijkt me een kunst. Ik blijf bij mijn punt dat dit album inderdaad geniaal is.

En om me ook maar even te mengen in de discussie over Kanye als nieuwe King of Pop. Natuurlijk is het nog niet zo ver maar ik denk wel dat Kanye West net zo getalenteerd is als MJ. Vergeet niet dat Michael een hoop hulp heeft gekregen van o.a. Quincy Jones en dat hij ook een paar albums van een aanzienlijk lager niveau heeft uitgebracht. En natuurlijk kan MJ beter dansen maar ik denk dat er ook wel een controverse rondom Kanye West bestaat zoals dat ook bij MJ was. Minder erg maar er kan wel worden gezegd dat Kanye West door veel mensen niet wordt begrepen. Zo was het bij MJ denk ik ook. Ik wil niet zeggen dat Kanye de nieuwe King of Pop is maar hij lijkt me wel de beste kanshebber en het is natuurlijk sowieso al een icoon.

Mensen die Kanye met Jackson vergelijken, of het nou positief of negatief is, kunnen sowieso een krijgen.

Raar dat Monster hier zo afgekraakt wordt. Ik zat dit album gisteren weer eens te luisteren en vond dit juist een erg vet nummer. Productie lekker minimalistisch in vergelijking met andere nummers op de plaat. En ik vind die Nickie Minaj ook wel apart, in positieve zin dan. En op het einde natuurlijk mijn held Justin Vernon op vreemd terrein. Het refrein is ook lekker opzwepend. De raps zijn misschien niet de beste op het album, maar toch ook niet storend.

Verder ben ik trouwens nog altijd erg te spreken over deze nieuwe Kanye. Opener Dark Fantasy is meteen een van m'n favorieten. Doet me erg aan de goede oude College Dropout denken. Vervolgens blijft het niveau erg hoog met twee nummers die vooral qua productie uitblinken. Maar toch vallen mij ook steeds de gevatte teksten van Kanye op. All of the Lights vind ik dan de eerste mindere. Een beetje een overdaad. Na Monster krijgen we dan So Appalled die ik al even goed vind. De melodie is erg apart en geeft het hele nummer een desolate sfeer, alsof het constant keihard regent. De rappers (en het zijn er nogal wat) leveren stuk voor stuk goede teksten af. Vooral het zinnetje van Jay-Z: "went from the most love to the most hated, but would you rather be underpaid or overrated?" bracht een glimlach op m'n gezicht.

Devil in a New Dress is niet slecht. Doet me ook weer erg denken aan College Dropout, maar het onderscheidt zichzelf helaas niet. Dat doet Runaway dan weer wel. Heerlijk, een hiphop nummer dat zo te tijd neemt om zichzelf op te bouwen. En dan ook nog een minutenlange outtro. Het zal vast vaker gedaan zijn in dit genre, maar voor mij was het nieuw! Kanye die het grotendeels zingend probeert en er nog grotendeels mee weg komt ook. Heel erg leuk refrein ook. Kanye wil zo graag uniek zijn, de beste zijn, onvergetelijk worden zoals MJ, en met dit soort nummers lukt dat hem. Echter, Runaway behoort nog niet eens tot mijn favorieten. De beste nummers komen nu pas. Hell of a Life is echt heel vet. Qua productie perfect. Het overstijgt genres, net zoals Runaway dat doet. Die piano riedel na het refrein is weer zo'n voorbeeld van iets wat je totaal niet verwacht in een nummer als deze.
Beste nummer van de plaat is misschien veel Blame Game. Hoewel het nek aan nek gaat. John Legend lijkt zijn inspiratie weer terug te hebben gevonden in de hip-hop. Ik moet maar snel eens aan Wake Up! beginnen. Blame Game is in ieder geval een prachtig nummer. Mooie instrumentatie en ook weer lekker lang. En dan die geweldige skit van Chris Rock aan het einde. Wat een meester is hij toch ook!

Lost in the World maakt toch nog iets interessants van een van de minste Bon Iver nummers. Zo zie je maar dat samplen niet altijd slecht is. Want het origineel (Woods) kon ik echt niets mee. Met het slotnummer nog eens een indrukwekkend sound clip. Zo is dit album van Kanye weer eens indrukwekkende verzameling van stijlen, artiesten en producties. Zoals College Dropout en Late Registration ook mijn aandacht lange konden vasthouden, door die diversiteit, zo lukt dat hier eindelijk weer. Ik ben vanaf nu weer heel erg benieuwd hoe deze man zich zal ontwikkelen.

"I was fucking parts of your pussy I've never fucked before. I was in there like: Oh shit I've never been here before! I've never even seen this part of pussytown. It's like you got this shit re-upholstered or something!" - Briljant!

Leg mij eens uit waarom het zo'n vreemde vergelijking is? Kanye heeft vaker aangegeven een bijna obsessieve bewondering voor Michael Jackson te koesteren en ik denk dat er ook wel aardig wat raakvlakken zijn zowel op muzikaal als op persoonlijk niveau. Natuurlijk zijn het twee compleet andere personen maar daarom mag er nog wel worden vergeleken.

Misschien bedoelt MJ dat Kanye nooit het niveau van Jackson zal halen?

Ik heb het niet over niveau, maar als je wil fatsoenlijk wil gaan vergelijken moeten de artiesten een bepaald aantal overeenkomsten hebben, wat MJ en Kanye bij lange na niet hebben. Dat Kanye de naam Jackson laat vallen wil niet zeggen dat ze direct ook maar vergelijken moeten worden, ook al wil ie het zelf. Maar ga gerust je gang als je het wel wil doen, hoor.

Het gaat natuurlijk niet om het muzikale vlak. Het lijkt mij dat hij op de status van MJ doelt. Die heeft Kanye West natuurlijk nog lang niet en ik denk ook niet dat Kanye West deze ''King'' status ooit zal bereiken. Maar ambities hebben mag altijd..

Dat was dus ook mijn punt. Alleen is het zo vreemd om mensen die er zogenaamd verstand van hebben op tv het tegendeel te zien beweren.

Ik heb het over de controverse die bij hun beide de persoon omringt. De megalomane opzet van hun projecten. De vernieuwing die zij binnen hun genre aan het grote publiek presenteren. En voor mij persoonlijk zijn beide artiesten even geniaal maar dat is maar een mening.

Daar vind ik wel dat hij een punt heeft MJ_DA_MAN. Natuurlijk, kwalitatief gezien is het niet hetzelfde, maar het zijn beide toch wel vernieuwende artiesten.

Jackson toentertijd vernieuwend? Viel wel mee. Kanye vernieuwend op dit album? Valt ook wel mee, valt heel erg mee zelfs. Er zullen heus wel wat puntjes van waarheid tussen zitten maar kom op, ze zijn toch niet, op welk gebied dan ook, fatsoenlijk te vergelijken?

Was Thriller niet vernieuwend? Misschien waren er wel eerder mensen zoals hij, dat weet ik niet, maar die waren dan niet erg bekend. Ik weet in elk geval dat mijn moeder hem ten tijde van Thriller eigenlijk maar rare muziek vond maken, met al die geluidjes in de beats en de bekende gilletjes van Michael Jackson, omdat er daarvoor niet van dit soort muziek was.

Lekker on-topic dit trouwens.

Ik vind persoonlijk dat je Kanye West echt niet met Michael Jackson kunt vergelijken op de manier die hier gedaan wordt. Uiteraard hebben ze raakvlakken, alleen is Michael Jackson toch 100x vernieuwender dan Kanye West, The King Of Pop zal over 100 jaar zeker nog herinnerd worden, maar Kanye West...? In elk geval niet zoals MJ.

De aanloop naar My Beautiful Dark Twisted Fantasy werd gekenmerkt door veel geruchten en verklaringen van prominte figuren uit de muziekwereld, bewust uitgebrachte of per ongeluk gelekte nummers en kunst. Kunst, ja. Kanye West heeft duidelijk een grote interesse in de kunstvormen buiten de muziek. Zo liet hij de POWER clip baseren op werk van Michelangelo, zijn de verschillende covers van het album te beschouwen als een soort moderne kunst en bevatte de Runaway een aantal (controversiele) momenten die de kijker uitdaagde om na te denken over welke boodschap hij hier nou mee wou afgeven. En wat betreft muziek is het geen geheim dat hij de ambitie heeft om de ‘big thing’ van de 21e eeuw (en verder) te worden. De vergelijkingen met Michael Jackson wil ik hier buiten laten: tenslotte vergelijken we Vincent van Gogh ook niet met Mondriaan. Waar ik niet mee wil suggeren dat Kanye zich op een dergelijk voetstuk bevindt, maar.. laat ook maar.

De muzikale productie op My Beautiful Dark Twisted Fantasy is in ieder geval echt kunst van de bovenste plank. Kanye West trekt een indrukwekkend scala aan achtergrondartiesten, samples en effecten uit de kast, en mengt deze vervolgens tot een stevig en gevarieerd geheel. In tegenstelling tot veel hiphop producers neemt hij ook de tijd. Een nummer begint of eindigt niet met een verse of een chorus, dat zijn slechts onderdelen van het grote plaatje. Dat levert – inderdaad- vrij lange nummers op. Maar dat is absoluut geen minpunt, aangezien hij in staat is om die delen net zo interessant te maken, of soms zelfs beter, dan de gerapte passages (het blijft tenslotte hiphop). Enkel Chris Rock vind ik maar weinig toegevoegde waarde hebben. Voor de rest past de muzikale begeleiding perfect bij elk nummer.

Toch wil ik hier nog een kanttekening bij plaatsen. Ik heb een aantal keer het woord ‘experimenteel’ horen vallen. Dit is in mijn ogen niet helemaal juist. Kanye West is op MBDTF een kunstenaar, maar wel een kunstenaar die grotendeels binnen de lijntjes kleurt. Daarentegen gebruikt hij wel een van de bonstste kleurenpaletten in de geschiedenis van hiphop. Dat laatste zorgt voor een heerlijk afwisselend, maar soms een beetje onevenwichtig album. De nummers zelf vormen weliswaar een stevig geheel; als je het hele album samenneemt gaat dat compliment niet helemaal op. Maar toch: de zwaar aangezette autotune op Runaway, de progressieve rock op Hell of a Life, de intro van Dark Fantasy, de bombastische productie van All of the Lights: het is allemaal van hoge kwaliteit. Dat is te verwachten van Kanye West, maar met My Beautiful Dark Twisted Fantasy heeft hij zichzelf weer eens overtroffen. Is dat dan experimenteel? Het is maar hoe je het bekijkt. Ik zelf vind het meer een best of both (multiple) worlds dan een hele nieuwe ‘world’, maar ik kan me ook wel voorstellen dat daar weer andere meningen over zijn.

Dan komen we aan bij het meestal wat mindere gedeelte van Kanye West ’s ouvre: de raps. Een echt fantastische rapper zal hij nooit worden, maar toch is hij hier weer vooruit gegaan op het gebied van flow en lyrics. De wat eerlijkere, open tracks lijken hem het beste te liggen. Runaway, maar zeker Blame Game, kennen sterke lyrics, wellicht ook omdat die tracks geen ingewikkelde rijmschema’s of metaforen nodig hebben. Sinds 808’s is Kanye opener en eerlijker in zijn muziek geworden. Hij behoudt af en toe de neiging om anderen de schuld te geven (iets wat hij, eerlijk is eerlijk, ook zelf toegeeft op Runaway, respect daarvoor), maar voor de rest zorgt deze openstelling niet alleen voor uitstekende nummers, het biedt ook weer wat meer inzicht in zijn kronkelende geest. Hier ben ik al eerder op in te gaan, desondanks vond ik hethet waard om het hier ook nog even te melden.

Maar goed, voor écht ingewikkelde rijmschema’s en dergelijke hoef je dit album niet aan te zetten. Vooral op dat eerste punt vind ik hem nog wel eens tekort schieten om echt bij de grote rappers te horen. Begrijp me niet verkeerd: ik vind Kanye zeker wel een goede rapper. Hij kan grappig uit de hoek komen, schrijft best goede rijms (steeds beter) en hij heeft een prima flow. Maar een wereldtopper? Nee. Is dat dan niet storend ? Niet echt, eigenlijk. My Beautiful Dark Twisted Fantasy zit zo goed in elkaar dat je geen buitensporige kwaliteiten als rapper nodig hebt om er goed tussen te passen. Iets wat je ook goed terughoort bij de featerings.

Want wat betreft gastartiesten heeft hij ook niet echt wereldtoppers meegenomen (even uitgezonderd All of the Lights, anders ben ik morgen nog bezig). Maar hier komt de kunstzinnige kant van Kanye zo goed naar boven: ze integreren allemaal prima in het album. In het slechtste geval storen ze in ieder geval niet heel erg. Ik heb helemaal niks met Rick Ross, maar hij komt best goed op Devil in a New Dress. Nicki Minaj dropt een prima verse op Monster, Pusha T vond en vind ik een matige rapper, maar hij is hier niet heel vervelend. John Legend kan weinig fout doen bij mij. Jay-Z is een beetje wisselvallig – op Monster vind ik hem echt heel matig, maar dat maakt hij later wel weer goed op So Appalled. Kid Cudi zingt een fijn refreintje in op Gorgeous, enzovoort enzovoort. Dat is misschien nog wel de grootste verdienste: Kanye is op MBDTF in staat om weinig bijzondere gastartiesten op zo’n manier in een nummer te integreren dat ze toch hun waarde hebben. Nu heeft hij dat wel eerder laten horen (nooit gedacht dat ik T-Pain zou waarderen), maar ditmaal overtreft hij zichwel. Alweer.

Ik wil toch even terug komen op de enorme hype die er rond dit album heerst. Pitchfork deelt haar eerste tien uit in acht jaar tijd, Rolling Stone magazine geeft de perfecte score, Metacritic geeft een gemiddelde score van maar liefst 93 aan en in ons land wordt My Beautiful Dark Twisted Fantasy opgehemeld in onder andere de Volkskrant en bij De Wereld Draait Door. Misschien ben ik van nature geneigd om dit soort cijfers en recensies te nuanceren, maar in dit geval lijkt het mij ook wel een beetje op zijn plaats. Dit album is in mijn ogen geen directe revolutie. Het is meer dan dat: het is meer de evolutie van genre’s als pop, hiphop, r&b en misschien zelfs (progressive/indie) rock samengevat in een enkele plaat. Uiteraard levert zo’n combinatie weer een hele discussie op over welk genre het dan is, maar dat vind ik totaal niet interessant. Genre’s zijn niet meer dan het creëeren van kaders voor muziek, terwijl de beste muziek soms ontstaat op de grenzen van die kaders. De slechtste ook, trouwens.

Kanye West heeft zich niet verslikt in de lastige taak om zoveel soorten stijlen te combineren en desondanks zijn eigen touch te behouden. Dat spreekt voor zijn talent als een producer, en zorgt voor een muzikaal sterk en vooral erg afwisselend album. Dat laatste kan af en toe als negatief ervaren worden, en ik vind het soms ook jammer dat hij daar op sommige momenten wat minder aandacht aan heeft besteedt. De daadwerkelijke inhoud is goed, niet alle gastartiesten tonen direct hun waarde, maar ik heb nergens het idee dat er iemand echt overbodig is. Kanye is duidelijk gegroeid als rapper. Een echt briljante rapper zal hij wel nooit worden, maar de perfect uitgebalanceerde producties en de zorgvuldige invulling daarvan door hem en zijn featerings zorgt ervoor dat My Beautiful Dark Twisted Fantasy een heerlijk album is geworden. Een daadwerkelijke revolutie is het niet, het beste hiphop album ooit is het ook niet, maar dat dit hoog zal scoren in de lijstjes van de afgelopen pakweg vijf, tien jaar lijkt me geen grote verassing meer. En ja, dat geldt ook voor mijn lijstje.

niet mijn ding..

Hoe krijg je het voor elkaar om zo'n tekst te typen en het dan ook nog te plaatsen op Musicmeter? Het muzikale talent wat Michael Jackson in zijn kleine teen had, is nog altijd heel wat meer dan deze overhypte zichzelf fantastisch vindende Kanye West heeft. Ik vind het dan ook echt triest om zo'n vergelijking te lezen hier op Musicmeter.

Je hebt blijkbaar geen benul waar je het over hebt. Ik respecteer je mening en ben het in het verleden vaak met je eens geweest over een hoop muziek maar hier kraam je gewoon onzin uit. De uitspraak dat Kanye West 'overhypt' is, is wat mij betreft pure onzin. Als je na vijf albums van pure klasse die door zowel critici als 'de gewone liefhebber' worden gewaardeerd nog steeds iemand een 'hype' noemt ben je wat mij betreft al niet serieus te nemen. Natuurlijk is Michael Jackson vooralsnog een veel invloedrijker artiest dan Kanye West maar jij gaat tien stappen te ver. Al was het alleen maar door mijn mening zonder enige redenatie af te schrijven als 'triest'.



Ik zeg ook niet dat ze per se vernieuwend zijn maar ik zeg dat ze een vernieuwing toegankelijk maken voor het grote publiek. Dat is wel een belangrijk nuance-verschil in mijn bewering.

Voor mij had Power wel instrumentaal gemogen, en ik vind Monster een van de betere tracks samen met So Appalled en Devil in a New Dress.


Luister eens naar het afschuwelijke Lost in the World, dan vraag je al om een lagere waardering.

Ik heb net even gekeken welke samples er allemaal gebruikt zijn voor dit album en dan kom je bijvoorbeeld bij het nummer Power op dit uit; Power sample, dat vind ik een stuk aangenamer, maar dat lijkt me logisch.

Ook een leuke reactie: Well, Kanye actually doesn't make any of his music. He samples a%uFEFF bunch of music from really good artists.

Dus je zou kunnen zeggen dat dit een soort verzamelalbum is van verschillende goede artiesten? Goede muziek dan toch? Of wat is het punt nou? Het gebruik van samples bij hip-hop muziek is al zo oud als het genre zelf.

Precies, maar niet de verdienste van de betreffende artiest in dit geval. Ik erger me persoonlijk niet zo heel erg aan de sample's, maar kan me wel heel goed vinden in de redenering van SSS.

Dit album is echt geweldig! De samples de raps alles klopt hier gewoon aan!
Ik denk dat ik dit zelfs wel een 5 ga geven en een plek in me top 10!

Hele discussie over een lage stem verwijderd. Iedere gebruiker mag luisteren en waarderen zoals het hem/haar goeddunkt ook al is dat niet volgens de gangbare opinie.

Ik wist niet dat je kwaad werd: . Als je goed leest, dan vind ik kort samengevat het triest dat je deze Kanye West vergeleken hebt met Michael Jackson. En dat terwijl hij qua muzikale talenten niet in de schaduw mag staan van MJ. Oftewel: een beargumenteerde 'triest' voor de vergelijking die je maakt. Mogelijk ben je wat overenthousiast voor deze mijnheer West. Maar ja, je bent duidelijk niet de enige. Waren ze maar zo enthousiast over de enige echte West.

ach MJ was ook maar een nerd, als we t over hypen hebben, sinds die vent dood is, is ie ook in een keer weer t genie wat ie in de jaren 80 misschien was, maar daarna naar mijn idee zeker niet meer.

Als ik even eerlijk ben, word ik aardig gek van alle mensen die dit album minder maken dan het is, omdat er "zoveel gesampled wordt". Nu wil ik niet het argument brengen dat het "zoveel in hiphop gebeurt". Het is inderdaad waar. Maar mensen, mensen... Als jij denk dat samplen jatwerk is, of ze een sample nou klakkeloos overnemen of niet, dan zou ik zeggen: probeer het zelf. En ja, dat is het kutste wat je kan zeggen "kan jij het beter of zo?" Maar serieus, samplen is een kunst en als je dat niet inziet, dan stel ik voor om het zelf te proberen. Download een muziek-maak programma, vind wat originele samples, en maak je beats. Kijken of jij dezelfde dikke beats kan maken als Kanye.
Zelf vind ik Kanye West echt neit zo super, ben totaal geen fan van hem, integendeel. Maar die kerel is een serieus goede producer.

ach mensen die zeggen dat samplen jatwerk is, leven nog in de tijd van de auteursrechten internet democratiseert gelukkig en kunnen mensen zoals girl talk bestaan