Guns N' Roses - Use Your Illusion II (1991)

Hadden ze de originele versie van 'Don't Cry' erop gezet en 'November Rain' in plaats van 'Knockin' on Heaven's Door' en 'My World', dan had ik er een halve of hele ster meer voor gegeven.

ok waarom is het origineel van don't cry beter dan de versie die hier op staat??? behalve de tekst, hoor ik geen verschil

De zanglijnen verschillen. Subtiele verschilletjes, maar toch. Ik geef de voorkeur aan deze versie.

Heer Hendrik en Edwynn, mijn opmerking over 'Don't Cry' slaat achteraf gezien nergens op. De verschillen zijn te klein om een verschil te maken in sterren.

Ik zat te fantaseren hoe het was geweest als 'Use Your Illusion I' het reguliere album was geweest en 'Use Your Illusion II' het restmateriaal. Dan was het logisch geweest dat de originele versie op het reguliere album terecht was gekomen.

Vind het niet een super album, maar Civil War is een van de beste nummers van Guns N' Roses.

Dat heb ik met veel nummers van guns n roses als ik ze op dat moment beluister dat ik het hun beste nummer vind.

Appetite For Destruction en de Use Your Ilussion albums zijn gewoon Guns n roses must have albums in mijn ogen.

Guns n' Roses is lang mijn favoriete band geweest, ondertussen enkel voorbijgestoken door mijn voorliefde voor Bruce Springsteen. Maar nog altijd zeer hoog en dat begon eigenlijk met Use Your Illusion I en II. Toen ik Knockin' on heavens door hoorde op de radio, leerde ik hen kennen. Al had ik voordien wel gehoord van Paradise City en vaag van Sweet child o' mine. In een tijd van voor het internet en gebrek aan deftige rockradiozenders, moest ik mij als kind vooral muzikaal laten voeden met de muziek die ik kreeg via vrienden en neven. Ik zat net in het middelbaar toen Knockin' on heavens door uitkwam, en ik wou per se het album Use your illusion hebben om meer te leren kennen. Maar dat heb je met ouders natuurlijk, onder de kerstboom lag deel 1 en niet deel 2. Geen Knockin' on heavens door, maar wel November rain en Live and let die. Daarna zelf gespaard voor het juiste album en zo aan de hand van beide cd's de groep leren kennen. Samen met Appetite for destruction klassieke albums die af en toe wel eens op staan.

Waar ik het debuutalbum vooral als dynamische rock bekijk dat Guns n' Roses ook het best live zal weerspiegelen, ademt Use your illusion I en II (en vooral voor mij dan deel II) de creatieve kant van de groep. Misschien daarom ook dat het niet zo zeer leuk rocken was, maar met momenten wat progressieve hardrock rond vooral Axl Rose op zijn best. Wat later zal leiden tot de breuk in de groep en sommige muzikanten andere horizonten doet opzoeken op zoek naar hun eigen stijl. Civil war is nog altijd één van hun beste nummers en ook als is Knockin' on heavens door vrij commercieel, ze slagen er in om het nummer naar hun eigen hand te zetten.

Is dit het beste album van de groep? Misschien niet, daarvoor is de sfeer van Appetite for destruction nog sterker. Maar samen met deel I toont de groep wel hun creatieve talent, waarin ze zich onderscheiden van de zoveelste hardrockgroep met één toevallig succesalbum.

Maak maar eens een echt goede opvolger (niet Lies) van Appetite for Destruction. Nou ja, ze maakten er gelijk maar twee. En ook die waren weer erg goed tot geweldig. Vooral dit tweede deel van Use Your Illusion staat vol met steengoede songs, zoals gewoonlijk ook weer uitstekend uitgevoerd door Axl, Slash en consorten. Dit keer - en vooral op dit deel II - soms wat minder hard rock en wat meer blues. Het levert ook een wat andere sfeer op.

Het begint gelijk fantastisch met Civil War, voor mij nog steeds één van de betere rocksongs ooit. Knockin' on Heaven's Door is een cover die precies goed wordt neergezet. Get in the Ring & Shotgun Blues is een heerlijk duo. Verderop vallen Locomotive, Estranged & You Could Be Mine nogal positief op. De rest van de plaat mag er trouwens ook wezen. Mooie herinneren levert deze muziek op, maar ook nu staat 'ie nog als een huis.

Get in the ring en Shotgun blues vind ik 2 zwakkere broeders op dit album. Aangezien achter elkaar staan op kan b van het album vind ik dat een inkak moment. (niet qua snelheid van de muziek) maar ik vind het echt 2 nummers die zwaar onder het niveau zakken van de rest van het album.

Ik heb niet echt een voorkeur voor deel 1 of 2, vind beide albums in totaal gewoon super goed! Knap om 4 kanten zo vol te bakken, zeker (zoals west ook al schreef, na zo'n album als appetite.... Daarna was het kruid dan ook wel verschoten helaas....


De laatste zin in dit nummer is echt kort maar zeer krachtig... "what's so civil about war anyway?"
Misschien moeten ze dit nummer even naar Putin sturen..... en een Russische vertaling erbij uiteraard!

Die tekst blijft inderdaad helaas altijd (?) aktueel. Sommige leiders hechten niet zo veel waarde aan civilians.

Voor 1 euro op de kop getikt bij de spullenhulp.
Ik had Use Your Illusion 1 al in mijn bezit maar deze nog niet.
Eerste luisterbeurt is positief, Civil War, Yesterdays, Knocking On Heavens Door, Estranged & Don"t Cry bevallen mij zeer.
Ik zal er later wel een waardering aan plakken.

14 Years is echt een pareltje op dit album. Heb het een sterretje gegeven samen met Breakdown en Estranged.

Ook vandaag dit tweede Use your illusion-album uit mijn platenkast gepakt en opgezet. Gelukkig klinkt deze een stuk beter dan 'Use your illuion I'
Het tweede Use your illusion-album begint al goed met het prachtige 'Civil war', en de nummers 2 t/m 7 die daarachter aankomen waaronder 'Yesterdays', 'Knockin' on heaven's door (Bob Dylan-cover) en 'Breakdown' klinken goed, liggen goed in het gehoor. In de eindfase zijn dan o.a. de meezinger 'You could be mine' en het mooie 'Don't cry' te horen, maar het nummer wat daarvoor komt, 'Estranged' is het allermooiste wat er op deze cd te vinden is. Denk de nummer 14 weg, en dit album verdient zeker 4 sterren.

O.k.? Bij mij is het 'Estranged' met 'Civil war' en 'Yesterdays'.

Ik vind dat je You could be mine te kort doet. Dat start en dendert door

Lang niet gedraaid maar vond het destijds absoluut top. Ga snel weer eens luisteren.

Mee eens, heerlijke rocksong. Opvallend dat je de hits van AFD vaak hoort op de radio, of de songs van deze albums als Knocking on heavens door, Yesterdays of November rain bij bv Veronica. You could be mine hoor ik dan minder, zonde want dit is ook een heerlijk rockend nummer. De hamerslagen van Matt komen heerlijk binnen

Sterretjes voor mij bij Civil War, Locomotive en Pretty Tied Up.

Het is wel een van de betere nummers op het album, maar ik vind 'Estranged' en 'Civil war' sowieso mooier. Ook 'Yesterdays' zit zo goed, dat 'You could be mine' vind ik daartegenover tekort schiet. Het punt is dat ieder er maar 3 aan kan vinken.

Waarschijnlijk heb ik het hier en daar al wat eerder geroepen, maar ik vind het rustige stuk in Locomotive dat begint op pakweg 6.25 tot aan de fade out een van mooiste stukken muziek ooit gemaakt. Schitterend gewoon, ik zeg het u.

Verder natuurlijk Estranged met die complete over the top clip waarin onze fantastische Slash op komt rijzen uit de golven. Kan het epischer? Met zijn epische solo en net zo epische Les Paul. Wat waren dat toch mooie tijden, toen er nog echte rock bands waren. Ik ben nog steeds dankbaar dat ik dit mee heb mogen maken. Mijn collega's zijn veelal tussen de 25 en 30 jaar oud en die fuckers weten niet eens wie Slash is. Of Tom Petty. Of Eddie van Halen. Ik ben niet boos op ze, maar ik vind het gewoon zo jammer.

Zonde is het, dat al die rockartiesten door een groot deel van de jongerengeneratie teniet wordt gedaan.

Dit vind ik het hoogtepunt van de Gunners.
Eigenlijk geen zwak moment op de plaat en briljante momenten met Civil War, Yesterdays en Estranged.
Goede balans tussen snelle nummers en ballads.
Hierna ging het in sneltreinvaard bergafwaarts.

Geen zwak moment? My World ook niet?

Ach melig afsluitertje kan ik best door de vingers zien.

melig????? geenszins... Axl wilde per se dit gedrocht er op hebben, de andere bandleden wilde het niet. Het verhaal gaat dat Axl, voordat het album geperst zou worden, gauw voor de deadline dit geval op de opnameset heeft gezet.

En dat geeft precies aan waarom de rest van zijn werk zonder deze band compleet ruk is. De man heeft er geen kijk op. Want dit is echt een gedrocht.

Dat causale verband wordt mi gruwelijk onderuitgehaald middels So Fine. Veel erger dan My World.

Duffe ellende

Mooi is het niet maar als outro werkt het prima. Ik ben het eens met Funky Bookie. Dit album staat vol sterke nummers. Ook het Stones-achtige So Fine vind ik goed.

Het is juist die overvloedigheid die de Illiusions maken wat ze zijn.

Voor de beste luisterervaring kies ik echter vaak voor een promo CD getiteld 'Sample Your Illusion'.

Tracklist:
1. You Could Be Mine
2. Don't Cry
3. November Rain
4. Bad Obsession
5. Civil War
6. Double Talkin' Jive
7. Estranged.

5* album, zonder twijfel, en een klassieker als die als zodanig was uitgebracht.

En voor de onvermijdelijke deluxe editie dan graag Right Next Door to Hell, Locomotive en Coma als bonustracks.

Coma hoort er gewoon standaard op