Guns N' Roses - Use Your Illusion II (1991)

In de jaren 90 was GNR gigantisch groot.
Ik kocht deel 1, omdat ik een keuze maakte tussen de 2 albums; al had ik het prettiger gevonden als ze de 2 albums hadden samen gevoegd tot 1 album.
Alleen het beste werk er op.
Volgens mij had Use Your Illusion dan zo tussen Pearl Jams Ten en Nirvana's Nevermind gepast.
Verder zou een andere houding van hun frontman zeker in het voordeel gewerkt hebben.
Men kreeg ook wel een afkeer van de band; omdat ze bijvoorbeeld bij concerten erg lang moesten wachten tot ze uiteindelijk het podium betreden.
De onverschilligheid van Axl bepaalde vaak de sfeer tijdens het concert.
Hetzelfde verhaal als bij een band als Oasis.
Eigenlijk moet dit geen invloed hebben op de beleving van de muziek; de praktijk wijst helaas anders uit.
De teneergang van GNR lag vooral in eigen handen.

The Rise And Fall Of Ziggy Stardust; The Musical.

Waarom? Ik herinner mij de ophef rond GNR nog heel goed, er hebben hier honderden mensen op de albums gestemd dus er mag best een relatie worden gelegd tussen de ophef in die tijd en de uiteindelijke cijfers die er hier aan zijn opgehangen. Vooral omdat ik de reactie ook op musicmeter plaats.

Ik geloof dat je nog even moet worden ingefluisterd dat het vooral de bedoeling is dat je hier je mening geeft over een album. Dan kun je het met elkaar er wel of niet over eens zijn, maar dat is zo'n beetje waar het om draait. Dus je moet zelf een cijfer hangen aan het album (zie de sterren onder het album) en daarna kun je schrijven wat je er van vind. Doe je best!


Ja, je kunt je natuurlijk altijd afvragen "wat doe ik hier eigenlijk" maar die vraag kan ik niet voor je beantwoorden. Ik zie wel (maar dat kun je zelf ook zien) dat er heel veel users zijn die op de site overal en nergens veelvuldig actief zijn. Blijkbaar vinden ze het hier leuk zonder de belangrijkheid er van ter discussie te stellen.

Het is dus vooral de bedoeling met elkaar over muziek te praten, iedereen is hier liefhebber en verzamelaar, misschien hebben andere users goede tips voor nieuwe bands en albums.

59 berichten in 4 jaar en je dan vooral concentreren op de resultaten van Barcelona als aanhanger mag, maar het sporttopic is een zijpaadje van musicmeter bedoeld voor muziekliefhebbers die óók eens wat over sport willen schrijven.

Zoiets ligt meestal in eigen handen. Maar ik heb nooit het idee gehad dat het doodbloeden van Guns n Roses ligt aan de uitspattingen van de frontman. De meesten vonden dat er gewoon bij horen. Na de Illusion toer in 94 was het gewoon op. Men is wel aan het schrijven geweest, maar een nieuw album kwam er niet meer. Daarna is het succes vanwege het uitblijven van de buzz gewoon langzaam weggeëbd.

Niets ten nadele van anderen, maar ik vind het wel tekenend dat de meest kritische users, de users die 't beste in het genre thuis zijn en/of de users die een brede smaak hebben GNR eigenlijk steevast tussen de 2,5* en 3,5* beoordelen.

guns n'roses was in die tijd een bijzondere band, in alle facetten, zowel negatief( onmogelijk maken van touren doordat de ego's te groot waren) en positief( toch de muziek die ze hebben uitgebracht)
Ik heb nog ergens een boek in een doos liggen waarin de oprichting, opmars, hoogtijdagen en de teloorgang van de band haarfijn wordt beschreven. Het was erg interessant om te lezen. Met name hoe Roem vergankelijk kan worden. Jammer want in vond ze destijds geweldig

Het boek: Watch you bleed: The saga of guns 'n roses - Stephen Davis

Ongelofelijk dat ze 2 albums van een uur en een kwartier per album op dezelfde realesedatum hebben laten uitkomen. En op deel 1 zelfs 1 uur 16. Dat is in totaal meer dan 2 en half uur muziek. Logisch dat het hierna afgelopen was, ze zijn tussen 1987 en 1991 zo druk doende geweest dat ze alle creativiteit en energie gelijk opgebruikt hadden. Er zat hierna gelijk geen rek meer in.

Ze hadden beter albums van rond de 40 minuten uit kunnen brengen en dan om de 2 jaar, dan was de houdbaarheid wat langer geweest. Wat op deze en op 1 staat had ook met gemak op 3 of misschien wel op 4 albums gekund.

Ze hebben nu alles gelijk aan de fan gegeven, de rek was er hierna gelijk uit.

Tja je moet het ijzer smeden als het heet is zullen ze wellicht gedacht hebben? De band zat op de top van haar roem, best slim om dan twee albums tegelijk uit te brengen natuurlijk. Ze wilden ook graag schoon schip maken, veel nummers waren al best oud die hier op stonden. Hierna zou een album uitkomen met alleen maar nieuwe songs. Het liep allemaal een beetje anders.

Slopende tour, de hoogspanning op de band en op en tussen de individuele bandleden onderling. Daar moet je mee om kunnen gaan. Ik denk dat dat eerder de Guns genekt heeft. Want man, wat waren ze groot toen. Ze konden alles maken.

De stijl van beide albums was best gewaagd. De mannen waren niet bang om allerlei invloeden op één hoop te gooien. Binnen hardrockkringen moest je daar beter niet aan beginnen. Illusion II kampt wel met wat missers. Knockin on Heaven's Door, So Fine, Get In The Ring, My World, Yesterdays.. Allemaal songs waar ons konijn spontaan diarree van krijgt. En ik heb er al zo'n hekel aan om dat hok schoon te maken.

You Could Be Mine, Shotgun Blues, Civil War (rare opener, dat wel), 14 Years en de alternatieve Don't Cry met zijn iets andere tekst en zijn subtielere en betere zanglijn vormen dan weer de goede punten.
Estranged vind ik een twijfelgevalletje. Het heeft dezelfde grandeur als November Rain, maar ik voel de emotie wat minder. En ik vind de solo te zeurderig. Gezien de speelduur bleef er dus voldoende aan redenen over om het in huis te halen.

Ik vind wel dat je beide albums moet kopen omdat ze min of meer een beetje bijelkaar horen, maar denk niet dat ze aan mij besteed zijn, omdat er in 2.5 uur vast genoeg Vullers zitten.

Ik houd het voorlopig mooi bij het debuut en die greatest hits.

Dan heb ik helaas coma en estranged niet, maar daar valt ook weer mee te leven.

Op zijn hardst bevalt het mij toch het beste.

Illusion I vind ik over de gehele linie erg sterk. Daar staan voor mijn gevoel niet van die rare uitschieters naar beneden op. De albums liggen qua stijl weliswaar in elkaars verlengde, maar het is beslist geen must om ze allebei in huis te hebben.
Appetitie For Destruction is superieur aan de rest van het werk. Dat ben ik wel met je eens.

Grotendeels mee eens qua sterke/ zwakke songs. Alleen Estranged vind ik geen twijfelgevalletje. Dat nummer is grote klasse.

De stijl was idd hier en daar best gewaagd. Dat was vooral Axls invloed. Hij kwam met die Elton John achtige ballads aanzetten. De rest vd band bleef liever vuige rock zoals op het debuut maken. My Wold was ook een probeerseltje van Axl. Izzy hoorde het pas toen het album al in de winkel lag en was behoorlijk pissig

De eerste heb ik nog niet gehoord en of ze echt bij elkaar horen, weet ik niet, maar ik kan je vertellen dat dit album van bijzonder hoog niveau is met weinig 'gevul'.

Kan me ook wel vinden in Edwynn's keuze, al vind ik Locomotive ook bij de betere helft behoren.

Als geheel heeft deze toch wel mijn voorkeur boven nummer I en de aanwezigheid van Estranged en met name Civil War spelen daar een grote rol bij. Die laatste is mijn absolute GNR-favoriet.

Het blijft alleen jammer van nummers als Get in the Ring of My World. Twintig jaar geleden keek ik wat makkelijker over die missers heen dan nu.

edit: eens met vielip

Ik hoor niemand over Breakdown. Wat mij betreft ook een absoluut hoogtepunt uit de Guns discografie!

Guns N' Roses waren heel groot destijds, te vergelijken met de Stones in hun hoogtijdagen. Beiden albums verkochten plm. 700.000 exemplaren de eerste week van uitkomen in Amerika. Ik ben het geheel eens met de visie van Edwynn waarom de band uiteindelijk kopje onder is gegaan, behalve dan zijn eindcijfer, die mag toch wel minimaal een half puntje omhoog.

Das echt een heerlijk nummer ja. Begint als een rustig country deuntje en werkt langzaam naar een climax toe. En dan die scheurende solo van Slash op het einde, die hakt er goed in

Behoort idd tot de beste nummers uit hun oeuvre.

Nummers als Get In The Ring vond ik destijds ook vrij stoer. Nu vind ik het helemaal niks meer.

Misschien een rare vraag, maar wat is plm.?

Plusminus?

Ah oké gelukkig maar. Ik dacht al dat ik (weer) alleen stond
Wat Get in the ring betreft heb ik precies hetzelfde trouwens. Goh, wat vond ik dat destijds een ruig en stoer nummer. Nu denk ik; tsja, volgende nummer...

Voor de tour heeft Axl al ieder bandlid een contract laten tekenen dat de naam Guns N' Roses geheel op zijn rekening kwam te staan. Anders werd er helemaal niet getourd. Met andere woorden Guns was toen al geheel zijn band en niemand behalve de rooie dictator had een zak te vertellen. Teminste dat is wat Mick Wall verteld in zijn boek. Toch een redelijk gerespecteerd journalist denk ik. Volgens Mick heeft iedereen gewoon getekend.
Geinig boek trouwens. Teminste dat vind ik.

Ja, kan. Maar daar wordt het niet minder slopend door toch? De heren stonden niet bepaald bekend als figuren die net zoals de mannen van Iron Maiden na de show een broodje hamburger en een pintje nemen om vervolgens lekker te gaan slapen. Zelfs de Tallica boys konden hun zuipschema's niet bijhouden blijkens de interviews en de Year And Halfdocu uit die tijd. Dubbel slopend dus.
Dat die Rose de baas is, daar vind ik eigenlijk niks van. Die andere gasten zijn daar zelf bij geweest.

Daar kun jij wel niks van vinden. En ik ook niet. En gut dat is effe belangrijk. Feit blijft dat hij iedereen eruit heeft gekieperd. En dat heeft nou niet bepaald geleid tot een betere Guns toch?
En minder slopend? Kun jij of ik of wij dat bepalen? Ik dacht het niet!

Bepalen niet, vermoeden wel. Zo verwoordde ik het ook min of meer. Je kiepert je bandleden er niet voor niets uit. Dat komt ergens door. Misschien door de druk, de drank, de tour. Who knows? Ik observeer alleen.

Maar waar haal jij je informatie vandaan? Is dat puur op gevoel of vermoeden?
En niet dat meneer Mick Wall nu puur de waarheid spreekt!
Maar hij lijkt mij meer info te hebben dan jij of ik toch?
Kopen en lezen die hap Edwynn.
Leuk geschreven en een hoop info en volop lachen.
Vet lachen trouwens hoe Axl erbij loopt tijdens deze tour niet?
Een beetje als Dave of Freddy
Ik heb hier trouwens nog een boek liggen van meneer de hoed.
Binnekort maar eens lezen

Ik ga het lezen. Beloofd. Mick Wall schreef ook goede artikelen over Iron Maiden.

Dat iemand een dictator is, zegt niets over de verhoudingen binnen een band. Kijk naar Bon Jovi. Dat gaat al dertig jaar goed. Het rommelt daar weliswaar een beetje, maar toch.

Axl denkt daar anders over geloof ik..

Mick Wall at Kerrang
Bob Guccione Jr. at Spin,
What you pissed off cuz your dad gets more pussy than you?
Fuck you
Suck my fuckin' dick!!

soms heb je humor . aan edwynn natuurlijk.

Heb deze en 1 laatst toch maar in huis gehaald want was er toch benieuwd naar, 15 euro voor beiden. Niet veel voor 2.5 uur muziek.

Hier staat het magistrale estranged op wat een pracht nummer is dat met een supermooie opbouw erin.

Op de 1 of andere manier vind ik deze net zo stevig klinken als 1, maar deze staat vooral bekend als de minder stevige tegenhanger van 1.

Vind deze en 1 minder explosief dan appetite, maar kan van deze bijna evenveel genieten, soms is het ook gewoon leuk om een album in huis te hebben met veel belangrijke en stevige ballads erop.

Een 4,5*?

Inderdaad een viereneenhalf, deze is niet zo goed als hun debuut, maar bij vlagen word het debuut wel benaderd.

En deze ligt mij beter dan I

Maar na deze komt spaghetti incident, en chinese democratie dus denk dat de meesten dat wel hebben met de albums die na deze kwamen dat ze tegenvallend zijn.