White Lies - Ritual (2011)

De eerste drie liedjes op deze plaat zijn steengoed. Ben vooral fan van het subliem opgebouwde "Is Love" met als hoogtepunt 3:35 wanneer de zwaardere gitaren worden ingezet en de spannende bridge in "Strangers" kan me ook keer op keer bekoren. De rest is alleraardigst, ben vooral fan van het geluid van dit album: Een beetje Chameleons meets Depeche Mode.

Aardig album, maar toch een beetje jammer dat m'n aandacht tegen het einde wat verslapt.

Na veel wisselvallige commentaren te hebben gelezen, was deze Ritual toch een bijzonder aangename verrassing. Het doet bij mij amper onder voor To Lose My Life.

Net als op het debuut hinken de teksten wat achterop, maar het drietal pende wel weer een reeks catchy, meeslepende nummers bij elkaar.

minder dan hun eerste album maar toch geen onaardig vervolg haha doei. hallo hier ben ik terug de singles vind ik wel het minste doeg.

Toch best een aardig album.

De donkere tonen en de mooie synths maken dat het een lekker 80s sausje heeft

Te lang links laten liggen deze plaat. Ik ga de schade inhalen met veel draaibeurten.

Vreemd dat deze zo laag scoort, ik vind dit juist hun beste plaat.

Bleek, geforceerd album. Bigger Than Us is natuurlijk een knaller en er staan wat redelijke, meezingbare nummers op, maar het is verder weinig memorabel.

Debuutplaat van White Lies vond ik prima.
Dit 2e album valt me eerlijk gezegd wat tegen.
Al door meerdere users geconstateerd; de muziek komt wat eenvormig en overgeproduceerd op mij over, bombast overheerst.
Begin van de plaat vind ik het sterkste gedeelte, daarna kakt het wat in.

Dit is dan ook wel hun minste plaat. Alle albums hierna zijn prima met opvolger Big TV als absolute uitschieter in hun repertoire.

​De eerste keren dat ik Ritual luisterde, met alleen To Lose My Life als bagage, viel me vooral het bombastische geluid op. Nu ik het album wat vaker heb gehoord, ligt het toch behoorlijk in het verlengde van dat eerste album.

Ritual begint sterk met het mooi opbouwende Is Love​. Ook Strangers en Bigger Than Us bevallen me. Daarna wordt Ritual wisselvalliger. Sommige nummers kabbelen teveel voort, maar hier en daar komen er best fijne deuntjes voorbij.​ Jammer dat het album met Bad Love en Come Down in mineur wordt afgesloten.

​Ritual weet To Lose My Life niet te overtreffen. Het is een heel aardig rockalbum, geen meesterwerk maar ook geen misbaksel.​