White Lies - Ritual (2011)

Ik snap echt niet dat ze zoveel minder wordt gewaardeerd dan To Lose My Life..
Deze vind ik zeker gelijkwaardig zo niet beter dan de eerste van White Lies.
De songstructuren zijn eigenlijk gewoon hetzelfde, en deze heeft ook nog is nog meer een 80's vibe door de synths, wat wil je nog meer.
De teksten zijn zeker niet geniaal, maar dat waren de teksten op To Lose My Life ook niet, dus dat kan het ook niet zijn.

Na de plaat vaker te hebben beluisterd, toch besloten om mijn stem te verlagen.
De kracht die de nummers in de eerste luisterbeurten hadden is helaas sterk afgenomen.
Hoewel nummers als Strangers, Holy Ghost en Bad Love nog altijd zeer aangename nummer zijn, luister ik er toch met steeds minder plezier naar naarmate de luisterbeurten vorderen..

Het blijft een aardige cd, niet meer en niet minder.

YouTube - Broadcast Yourself.

De nieuwe video van White Lies: Strangers

Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden, ik vind het persoonlijk walgelijk

Daar sluit ik me bij aan, verschikkelijk

Nee, vrolijk word je er zeker niet van

Dan moet je toch echt nog even goed gaan luisteren. Luister dan vooral naar de energie van de nummers. In de HMH werd dit helemaal duidelijk. Bij de tracks van het nieuwe album viel de zaal vaak gewoon dood, en dat lag zeker niet alleen aan het feit dat mensen de nummers nog niet zo goed kennen. 70% van de nummers is slappe drap. Ik vind het haast sneu voor de jongens dat ze dit nog een heel seizoen voor zalen moeten spelen, want er zit gewoon niks in. Het dieptepunt op het album vond ik al Power and the Glory, en in de HMH kwam dit idd zo slecht uit de verf dat de meeste mensen gewoon met elkaar gingen staan te praten.

Nou, ik weet niet of wij dan naar hetzelfde concert zijn geweest. Geen noot vals gezongen? McVeigh zat er heel erg vaak naast, pas na een half uur ongeveer (dus bijna halverwege het 1 uur en een kwartier durende concert) warmde hij een beetje op en had wat minder missers. Ik houd van zijn stemgeluid op de albums, maar live was hij toch écht helemaal niet goed. Bij de voorrondes van X-Factor heb ik tientallen mensen zuiverder horen zingen.

Nou wordt mijn muzieksmaak wel eens omschreven als depressief aar dan hebben ze White Lies nog niet gehoord, hier word ik zelfs een beetje down van..
Vind de synthesizers soms wat te overheersend en de sfeer is me toch wat te donker....
Single Bigger Than Us is een mooi 'lichtpuntje' op deze CD

Als ik zo een blik werp in je stemlijst zie ik niet echt in wat er depressief aan is...

Maar White Lies valt toch best mee? De stem van de zanger is af en toe misschien wat emotioneel maar voor de rest vind ik dit zeker niet depri...

Hij bedoeld deprimerend kwa kwaliteit heb ik het idee, bij deze plaat

De video van Strangers is inderdaad walgelijk, jammer want het nummer is geweldig en voor mij het enige nummer dat het niveau haalt van "Too lose my Life"
Ik hoorde van een collega dat de nieuwe nummers niet uit de verf kwamen.

Ik vind de clip eigenlijk wel okee!! Ja, niets mis mee.

Ken de clip niet, maar het nummer vind ik geniaal. Het perfecte hardloop-liedje ook.

Ga dan ook maar niet opzoek naar de clip, voor de clip heb je een youtube acount nodig van 18+ en wat je te zien krijgt is niet voor iedereen geschikt

Nou, nou, het is allemaal echt niet zo schokkend hoor!! Het is gewoon een goed, wat zeg ik hele goede aparte clip!!

Leuke aparte clip. Stuk beter dan de muziek in ieder geval. Wat is men hier preuts zeg!

Het gaat niet om preuts of niet, het is geen clip die je ooit maar dan ook nooit op TV gaat zien, en kijk jij graag naar dat soort beelden dan? Beetje ziek zo'n clip imo.

Voor de rest geniet ik wel enigszins van de muziek

Overduidelijk niets gewend!!

Ik vind het een beetje een vreemde keuze voor een clip. Waarom zou je een clip maken als je weet dat hij toch niet uitgezonden mag worden? Bovendien is hij echt smerig. Het nummer Strangers zelf vind ik dan weer wel goed. Jammergenoeg blijft het gemiddelde hier maar zakken. Er zal wel iets aan mijn oren schelen.

Ik ben genoeg gewend, snap alleen net als Dikkop niet dat je zo'n clip maakt. Wat voor functie heeft de clip als niemand hem toch te zien gaat krijgen, alleen als je een 18+ youtube account heb dan

Zo'n slecht album vind ik Rituals eigenlijk niet. Toegegeven, de teksten zijn helemaal niets, de zang wordt soms erg vervelend en de productie is bij sommige nummers erg rommelig. Maar, niet bij al het materiaal. De eerste vier nummers zijn bijvoorbeeld best sterk. Met name Strangers, welke mij op de één of andere manier doet denken aan Domino van Genesis, had op To Lose My Life... niet misstaan.

De resterende nummers zijn - op Bad Love na - inderdaad niet van het niveau dat we op de vorige plaat gewend waren.

3 sterren.

Ik vind dat ze gegroeid zijn ten opzichte van het vorige album. De nummers blijven beter hangen.

Dit album heeft wel een jaren 80 geluid. Doet me denken aan bv The FIxx en Tears For Fears.

Ja een prima album.

Ik heb hem al een tijdje maar hij zit vandaag pas voor het eerst in mijn playlist.

Eigenlijk zijn alleen Bigger Than Us en Strangers écht goede nummers (deze zijn dan ook meteen 100% raak). Is Love en Holy Ghost zijn nog degelijk maar de rest is niet veel soeps.

Gaan we weer terug naar de jaren '80??? daar heb ik echt geen zin in. Met dit album krijg ik wel het gevoel. 1 pluspunt, ik kon niet plaatsen waarom ik het vorige album niet zo goed vond. Dankzij dit album kan ik dat wel.

Soms heb je dat wel eens: je bent bezig en plotseling komt er een bepaalde melodie bij je op. Soms duurt het een moment voordat je weet welk nummer het is. Dit zijn de momenten waarop je het meest objectief naar muziek kunt kijken.

Dit soort momenten heb ik de afgelopen weken een paar keer gehad.
De eerste keer was het bij de echoënde stem (van één van de laatste nummers, welke weet ik nog steeds niet). Dat was toch eigenlijk wel mooi gedaan. Natuurlijk, het was niet geniaal, maar zeker goed uitgevoerd. Maar toen schoot het me opeens te binnen dat het een nummer van de nieuwe White Lies was. Een album dat ik falikant de grond in had gestampt.

Ook heb ik de afgelopen maand regelmatig gemerkt dat ik na het beluisteren van Lotus Flower van de nieuwe Radiohead opeens Bigger Than Us in mijn hoofd had. Ergens lijken de refreinen wel op elkaar.

En driemaal is scheepsrecht: Ook Turn the Bells nestelde zich als een tumor in mijn hoofd. Maar stiekem vind ik het toch leuk, want ook bij Turn the Bells had ik een moment van objectieve beoordeling. Toen ik me later opnieuw besefte dat het White Lies was wat ik goed vond, besloot ik dat dit album toch echt een aantal extra luisterbeurten verdient.

En de uitslag van die herbeluistering is niet geheel onverwacht: Het blijft niet bijzonder, maar wel bijzonder aanstekelijk. 1 ster omhoog.

Schitterende woordkeuze voor deze muziek

Heb hem nu eindelijk origineel en vind m toch lekker wegdraaien. Stuk voor stuk eigenlijk wel lekkere nummers en verveeld niet snel.

Straks zakt hij nog onder de 3.

Ja, stel je voor.

Hopla! Het is al van dat.
Buiten albums van Justin Bieber, The Cheeky Girls (zoiets) en Snappy ben ik nog geen plaat tegengekomen waarbij dat ook zo was. Daarom dat ik het vreemd vind .