White Lies - Ritual (2011)

Het is inderdaad niet de vrolijkste clip, maar het lijkt me ook de bedoeling dat deze clip shockeert om het zo maar te noemen, vind het nummer wel prachtig.

Ik vind Rituals sowieso een goede plaat. met hoogte punten Bigger Than Us, Strangers en Holy Ghost. Ik heb zin in Pinkpop!

Pfff, dit is het echt niet.

Hun debuut was een goeie poprockplaat met enkele erg leuke nummers maar dit gaat echt de verkeerde kant uit

Bombastisch, over the top, geforceerd donker (die teksten ) en dan in sommige nummers nog die verschrikkelijke samenzang die alles nog dramatischer moeten maken.

De twee singles zijn goed te pruimen, maar de rest mag recht de virtuele prullenbak in

Ik ben op dit album gekomen door de single 'Bigger Than Us'. Nu had ik er al eerder iets over gehoord (en de cover gezien), maar ben er toen er niet echt op in gegaan. Ik ben vandaag terug gekomen op die beslissing en hem vandaag beluisterd. Ik heb niet echt veel verstand van Britse indie (correct me if i'm wrong), dus neem me niet kwalijk als ik met dit bericht tegen iemand zijn borst stuit. In tegenstelling tot anderen vind ik dit best wel een vermakelijk album. Het is dan niet
het beste van het beste, maar het kan er prima mee weg. Sommige nummers schieten er uit ('Strangers', 'Bigger Than Us' oa), sommige dan weer niet. Eigenlijk is ieder nummer wel goed en zijn er geen echte 'mislukkelingen' aan boord.

Dit album is zo ondergewaardeerd. 2.99 sterren, kom op zeg, Pablo Honey van Radiohead staat nog hoger...

Trouwens, wat is het probleem met de clip van Strangers? Ik zou het eerder apart noemen dat ze voor die beelden gekozen hebben, in plaats van walgelijk.

dus...?

en dit album dan?
Bassie & Adriaan - Bassie & Adriaan Als Geheime Agenten (1991)

What the heck!

Bij Bassie & Adriaan speelt natuurlijk het jeugdsentiment een erg grote rol.

Maar je kunt een album natuurlijk niet ondergewaardeerd noemen door het te vergelijken met een ander album dat jij slechter vindt. Anderen kunnen daar anders over denken. Waarom zeg je niet gewoon dat jij dit album ondergewaardeerd vindt? Je stem spreekt voor zich.

Had Bassie & Adriaan Als Geheime Agenten een wat conventionelere tijdsduur gehad, dan zou het succes nog groter zijn geweest. Gelukkig zijn er toch nog altijd artiesten die hun eigen ding blijven doen en het experiment opzoeken. Het is dan ook maar normaal dat deze beter scoort dan Ritual van White Lies.

Het debuut werd een groot succes maar vond ik niet echt bijzonder vanwege te weinig eigenheid, de matige en soms potsierlijke teksten en de te gladde productie. Maar deze band kon wel degelijke songs schrijven en had beslist wat in huis, ik was toch benieuwd naar de opvolger.

Wel, de band is hier geen meter vooruitgegaan, meer nog, hun tekortkomingen hebben ze nog meer in de verf gezet. Tekstueel stelt het nog minder voor, de band moet het hier vooral hebben van de bombastische (over)productie met een overdaad aan synths en overdreven pathos. De band wil groots klinken door het geforceerde donkere geluid die het gebrek aan diepgang moet camoufleren. De eerste 3 songs en het slotnummer kan ik nog aardig noemen, van de rest lig ik niet wakker. Uiteindelijk vind ik het album te eenvormig om te blijven boeien.

Na het eerste album van White Lies (To lose my life) was ik best positief over de band.
Al vond ik het vorrige album tekstueel niet overal even sterk,... muzikaal gezien viel er in mijn beleving niets te klagen.
Na het horen van de eerste geruchten van een aankomend nieuw album was ik erg benieuwd of de band, A: Gegroeid zou zijn, B: Of de stijl ongewijzigd is gebleven, en C: Of het (altijd lastige 2de album) net zo'n groot succes als het debuut album zou worden...
De eerste single die van het album af kwam was ''Bigger than us''.
Een erg bombastisch en donker klinkend nummer,..... iets dat inprincipe naatloos aansluit op het al bestaande uit 2009 stammende repertoire.
In een later stadium maakte ik kennis met (Nr.2 van het album) ''Strangers''...,een naar mijn mening erg goed klinkend nummer met redelijk tot goede inhoud.
De bijbehorende VideoClip is op z'n zachts uitgedrukt; ''Controversieel.''
Ik ben weer helemaal bij als het om vreemd soortige Fetishes gaat.......laten we het daar maar op houden...
Vervolgens werd ook ''Holy Ghost'' op 3FM gedraaid. (Nr.6 van het album)
Het eerste wat ik dacht was; ''Wat een fantastische sound!''
Ik vind de toevoeging van Synthesizers eigenlijk best een grote aanwinst voor de band.
Ook bij (1 van m'n favoriete bands) Editors was na het 2de album een Synthesizer evolutie te horen,....overigens ook met zeer positieve inbreng.
Het creeerd in zekere zin de nodige variatie op zowel het album, als tijdens een concert. (Zeker in combinatie met de nummers van het vorrige Album)
Bij de eerste aanblik van het album staren 2 Brits ogende meisjes me met een ondoortastende blik aan.
Wederom dus weer een apparte CD cover, maar passend bij het Imago van de band.
Wat mij ook opviel was dat de dood niet langer als centraal onderwerp stond.
De openings track ''Is Love'' was voor mij een zeer prettige kennismaking.
Het begint op een manier zoals we die reeds van eerdere nummers kennen,...maar na iets minder dan 1,5 minuut komt een (ik zal bijna zeggen) soort beat het nummer muzikaal aanvullen.
Een erg prettige track...
Een paar nummers verder belande ik bij Nr.4,...''Peace & Quiet''...
Dit is absoluut 1 m'n favoriete tracks van dit album.
Werkelijk van de begin tot de eindklank prachtig!
Ook Nr.5 (''Street lights en wat ik al aangaf Nr.6 ''Holy Ghost'') vind ik zeker de moeite waard.
Al had ik een beetje het idee dat de zanger (Harry McVeigh) bij Nr. 5 (in het begin van het nummer) vocaal niet echt lekker mee kon komen...
Na ''Holy Ghost'' vind ik dat het album qua kracht afneemt.
Het laatste nummer bijv.,''Come Down'' vind ik persoonlijk niet eens in het rijtje passen.

T.o.v. het eerste album vind ik de Synthesizers een goede aanvulling,.....muzikaal is dit album dus wederom sterk te noemen.
Tekstueel is het 2de album helaas niet of nauwelijks vooruit gegaan.
Het is nog steeds een lange weg verwijderd van een Diepgaand niveau....zoals dat van o.a Editors..
Ook de kleinere hoeveelheid sterke/goede nummers maken dit nieuwe album in mijn belevingswereld niet beter dan het 1ste.
Net als het 1ste album geef ik dit 2de album dus ''Ritueel'' 3 sterren.

Bij het eerste album vroeg ik mij al regelmatig af waar de zanger het over had. Maar doordat de meeste nummers best goed opgebouwd waren, werd die zwakte regelmatig gemaskeerd. Maar bij dit album volgen alle nummers eenzelfde opbouw en daarnaast zijn de teksten ook nog eens dramatisch. Ik heb zelden zoiets zwaks, vermoeiend en geforceerd gehoord. Zelfs de “hits” als Holy Ghost en Strangers zijn ondermaats en volgen allen een vaste formule. Het beste nummer vind ik het popachtige The Power & the Glory, en ook dat nummer scoort maar een kleine voldoende. Eigenlijk denk ik niet dat White Lies nog lang zal blijven bestaan, het ontbreekt simpelweg aan schrijftalent. Of ze moeten natuurlijk bereid zijn om alleen maar te teren op het succes van het eerste album.

Eens geprobeerd, maar dit album valt weg in grote middelmatigheid, zowel in muziek, tekst, maar vooral de eentonige vlakke zang dat mij tergend langzaam door dit album heen sleept. Giel Beelen zal er wel weg van zijn.

Volledig eens met Co Jackso en Madjack71, White Lies is een hype die nu doorprikt is. Het debuut was nog acceptabel vanwege de aanstekelijke en goed opgebouwde songs, dit album moet het vooral hebben van de bombast om de zwakke plekken te camoufleren. Dit album en deze band hebben geen lange houdbaarheid.

Ik begrijp er niets van...het hoeft niet altijd moeilijk of intellectueel te zijn. Deze plaat is voornamelijk om lekker met de simpele teksten mee te brullen en met de simpele melodieën mee te deinen. Heerlijk tijdens het hard lopen!! Ik begrijp die Giel Beelen opmerking niet?? Heeft die een andere muzieksmaak dan Madjack?? Beetje raar!?!

Giel Beelen is voor mij tot een eufemisme verworden van potsierlijkheid. Vandaar ook de link naar White Lies. Het hoeft idd. niet altijd moeilijk te zijn of intellectueel...kijk mijn geschiedenis maar op na en je zult zien, dat ik dat volledig zal onderschrijven. Het probleem bij White Lies is dat ze wel moeilijk en intellectueel proberen over te komen naar mijn gevoel en daarin juist bij mij de plank volledig mis slaan. Voor meedeinen met simpele melodieën en teksten zet ik wel K3 op, dan heb ik ook gelijk een papa-dochter moment te pakken. Verders is het toch heerlijk om dit hier wel uit te kunnen halen voor jezelf en gelijk aan je conditie te werken.

Zie niet in hoe ze proberen intellectueel over te komen en juist daarin falen. Als ik de plaat hoor dan voel ik enkel lekkere, wat simpele nummers en al helemaal niet het idee dat de band intellectueel wil doen. Ze zijn wat depressief en hebben een ijskoud geluid op deze plaat; meer hoor ik er niet in.

Als je van jezelf vindt dat je lyrics poëtisch en literair zijn, dan doe je dat volgens mij wel.

Ok, niet zo diepzinnig als Joy Division of Interpol.. zelfs niet zo goed als Editors, zelfs niet zo goed als het debuut van White Lies, maar Ritual is m.i. toch gewoon een lekker popplaatje, met nummers als ´Bigger Than Us´, ´Strangers´, ´Is Love´ en vooral ´Peace & Quiet' die er toch echt wel mogen zijn.
3,5*

Zo, dat is een behoorlijk laag gemiddelde. 'Bigger than us' is mijns inziens fenomenaal. De rest vind ik grotendeels oninteressant, maar ik had niet verwacht dat er weinigen zouden zijn die me daar raar om aan zouden kijken.


Trouwens, al die kritiek dat de teksten simplistisch en dramatisch zouden zijn, is ronduit bespottelijk. Volgens mij heeft iemand dat ooit eens geroepen, en krijsen alle idioten hem en vervolgens elkaar nu na, simpelweg omdat zij -net als iedereen- moeten schiften in het oneindige muziekaanbod en White Lies een act is waarvoor ze zodoende genoeg excuusjes hebben om hem af te schrijven. Ik vind de teksten misschien wel het sterkste punt van deze band. Ik vind hun teksten juist wel degelijk impact hebben. Bij 'Bigger than us' sturen ze het nummer zelfs, laten ze het nog grootser klinken, zijn ze goeddeels verantwoordelijk voor de emotionele lading. En nee, vindingrijke metaforen en briljante poëzie is het geenszins. Maar dat zijn ook dingen die totaal nodeloos zijn in muziek. Muziekteksten kun of ga je niet rustig vier keer lezen en even fijn interpreteren. Oftewel: ze moeten niet te ontoegankelijk zijn. Ik vind dat White Lies op dit album een goede balans gevonden heeft tussen te volgen en verstaanbare teksten en een vervreemdende lading in diezelfde teksten. De geslaagdheid van die balans zit hem erin dat je als luisteraar de mogelijkheid krijgt om de regels op te pikken en te onthouden, zodat je samenhang aan kunt brengen, wat binnen de tijd die je daarvoor tijdens het luisteren naar het lied hebt, net niet lukt en derhalve lichtelijk ontwrichtend werkt. Bovendien: het gezongen woord kan veel beter emotie oproepen en meeslepend zijn. Nu is de instrumentatie hier daar vaak niet afdoende voor, maar aan de teksten ligt het niet.

Kortom: naar de normen van muziekteksten zijn de teksten door het de mate van sluitend zijn kunstzinnig en daarnaast weten ze tot op enige hoogte het gevoel aan te spreken. Dat is voor mij genoeg om ze goed te vinden.

Eens met Sjaakspier wat betreft het nivo van de teksten,deze hebben nog steeds een hoger nivo dan een doorsnee top40 song en in combinatie met de muziek maakt dit voor mij toch een 4*
Ik ben positief verrast en na zeker 5 draaibeurten gaat het me nog niet tegen staan.

Ik vind dit ook zeker geen verkeerde album, klinkt zeer lekker in het gehoor Stranger en Bigger Than Us zijn 2 super nummers trouwens. Niet zo goed als het debuut, maar waardige opvolger.

Hoewel ze live niet veel voorstellen, vind ik dit toch een zeer goed album.
Mijn persoonlijke favoriet van het album Ritual is Strangers.

Zeker nooit enige live performance gehoord bij Giel.

@sierra; Jazekers Agnes Obel, Nina Kinert, Stevie Ann o.a. White Lies dan weer niet.

Minder dan het debuut maar Strangers is een zalig nummer, de aandacht bij de laatste nummers zakt wel weg bij mij...

Strangers, Bigger Than Us, Peace & Quiet en Holy Ghost vind ik prima nummers, maar de rest van dit album vind ik ontzettend saai.

Over de teksten wordt inderdaad nogal flauw gedaan door sommige meerwaardezoekers. Het ligt heus niet aan de teksten dat dit album wat tegenvalt, wel aan de naar het einde toe slappe nummers.

Bigger Than Us blijft een toppertje. Ik zag laatst nog de film 'E.T.' en spontaan schoten me de beelden bij deze clip te binnen. Als je er dan ook nog eens de tekst naast legt dan durf ik te vermoeden dat het nummer een knipoog is naar de film over dat buitenaardse wezen.

Minder dan het debuutalbum. Duidelijk zo'n moeilijk tweede album. Hier staan toch wat mindere nummers op. het album gebint goed, maar naar haar het einde toe, zakt het album behoorlijk in met (te) langzame nummers.

Tja wat moet ik hier nou weer mee. Vandaag "voor de heb" meegepakt van de midprice tafel van Arend zonder ook maar de verwachting dat het echt wat zou kunnen zijn. De eerste plaat van White Lies was namelijk nogal...eh...lachwekkend. En dat is deze ook weer. Een berg gebakken lucht en een matige kopie van wat wave bandjes uit de jaren '80. Je hoort gewoon dat je in de maling wordt genomen. En toch.....vermaak ik me prima met dit album. Waarom? Geen idee. Nog steeds dezelfde gezwollen theatrale keys en nog steeds teksten die ik op mijn elfde, als non-native speaker, al beter voor mekaar gehad zou hebben. Ik kan verder echt werkelijk geen ene positeve kwalificatie aan dit album hangen. "Objectief" gezien dan. Voor wat zo'n term waard is bij muziekbeleving.

En toch....wat een lekkere plaat zeg. Voor in de auto weliswaar, maar daar zit ik best vaak in.

Meevallertje.