The Boxer Rebellion - The Cold Still (2011)

Bedankt, jongens. Leuk ook dat je je er helemaal in kan vinden wat betreft 'Doubt', RensZ. Hadden we dat ook niet met 'Runaway' van The National?

Dat hadden we inderdaad ook met 'Runaway', beide gewoon prachtige nummers. Ik vind dat van die zeldzaam (klinkt misschien overdreven maar ik weet even geen ander woord) mooie nummers.

In het kader van de tour van dit album treedt the Boxer Rebellion op in Tivoli de Helling (fraaie zaal overigens) op 16 mei. En ik ben erbij.

Deze plaat blijft nog elke dag groeien, vind het toch een sterker geheel en iets volwassener dan de voorganger. Dat komt de houdbaarheidsdatum ook zeker ten goede. Both Sides Are Even en No Harm kan ik echt de hele dag horen.

Hee! dit klinkt nog eens tof!

mooie soundscapes worden gecreeërd door de gitaar en zang is erg aangenaam

Mijn interesse is gewekt.

edit: het is me toch allemaal net iets te braafjes.

The Cold Still valt net bij me op de deurmat: Wat een schitterend artwork zeg! Echt een aanwinst voor mijn collectie.

17 Mei in E hoven, kleine zaal v/d Effenaar, ben benieuwd net kaartjes gekocht

Ik vind het wel opvallend dat ze in Nederland in relatief klein zalen spelen. De kleine zaal van de Effenaar, Tivoli De Helling en Rotown moeten ze toch met gemak kunnen uitverkopen. Ten minste, daar ga ik vanuit als ik zie hoe populair ze hier op MuMe zijn.

Ze zijn nog niet zo bekend (wel op Mume) dusdat zal wel meevallen, vorig jaar kleine zaal melkweg was ook niet uitverkocht.
Ga je ook nog ergens kijken Koen?

No Harm is trouwens ook prachtig nummer zeg. !!

Probeer dan eens de voorgaande albums Union en met name Exits, wat minder accent op de vocalen en meer op het gitaarwerk.

Bedankt voor de tip Boris1!

Ik zal deze binnenkort nog een draai geven, even kijken of het dan wat beter binnenkomt

Ik heb al wel licht overwogen om te gaan, maar ik ben er nog niet uit. Hangt er ook een beetje vanaf of er iemand mee wil of niet. Ik zal er de komende twee maanden eens goed over nadenken

En No Harm is inderdaad een fantastisch nummer, mijn favoriet!

Ik ken deze groep nog niet zo lang, maar ik weet nu zeker dat dit een groep is met een enorme potentie. The Cold Still maakte mij gelijk een beetje verliefd op deze groep. Wat een album! Ik kan en durf ook niet de de discussie aan met diegenen, die deze band al op hun netvlies hadden. Ze staan alledrie op mij rotatielijst. Ik vind het derhalve ook moeilijk om te zeggen welk album het best is. Wat ik wel, persoonlijk, vind is dat deze groep zich enorm aan het ontwikkelen is. Waar het in het begin nog "zoeken" is naar hun "sound" gaan ze van wat hardere sound, zeker wat hun gitaarwerk, over naar hun eigen stijl, Bij hun voorlaatste cd Union kreeg ik af en toe het idee, dat ze aardig geïnspireerd waren door Death Cab Of Cutie (en misschien ook wel zijn). The Cold Still is inderdaad een stuk rustiger, afwisselender, meer geperfectionneerd opgenomen en afwisselder dan de eerste 2 albums. Die zijn overigens zeer bovengemiddeld. Met de opener No Harm ga je al gelijk stil op je stoel zitten, Caught By The Light is van een buitengewone klasse en gelijk daarna het magnifieke Organ Song. Wat een heerlijk tempo!
De afsluiter Doubt is ook van uitzonderlijke klasse. Tja, eigenlijk alle nummers daartussen boeien enorm.
Dit is een band, die nog enorm kan gaan groeien. Ik snap eigenlijk niet dat deze groep zo onderbelicht is gebleven, bij velen (ook bij mij). Ik ben blij dat ik deze groep ken en ga blijven se seker blijven volgen. Ik hoop dat velen eens goed gaan luisteren naar deze geweldige band. Er zijn m.i. niet zoveel jonge, nieuwe bands meer, die boven de middelmaat uitspringen. Er zijn er nog wel waar andere, maar daar ga ik binnenkort eens wat over schrijven, maar nu even gewoon even The Boxer Rebellion, omdat ik het zo lekker vind. Zo, ik ben klaar!!!!

Hoho, Ad. Je bent helemaal niet klaar. Vort in de benen naar een optreden van de heren in de komende maanden. Gisteren gezien in de Melkweg, ik weet zeker dat je de band na een live-ervaring nog meer gaat waarderen.

Ik heb begrepen dat ze in Eindhoven gaan optreden , dus ik ga gelijk kijken of het niet uitvekocht is. Breda-Eindhoven is immers maar een kort reisje. Anyway tnx voor je reaktie. Ik vond het liveoptreden op YouTube van 23 minuten al indrukwekkend!

Mooi album en ook live komen de nummers goed tot hun recht in de Melkweg tijdens hun laatste concert.

No Harm

Step Out of The Car

Caught by the Light

Memo

The Runner

Doubt

Yes, kaarten voor het concert in Effenaar gescoord !
Ben erg benieuwd of ze me live ook kunnen raken. Wat ze in ieder geval wel doen op hun laatste fantastische 2 albums (Union en deze dus).

Overigens kwam ik er vorige week achter dat ik ze ooit al eens als voorprogramma van Editors gezien heb in 013 (29 oktober 2007). Hebben toen in ieder geval geen indruk op me gemaakt, maar eerlijk gezegd doen ze dat op debuutplaat Exits ook niet ...

Meerder malen beluisterd inmiddels dit album. Ben het twijfelen tussen 4* of 4,5*.

Met dit derde album volgt The Boxer Rebellion de weg die eerder ingeslagen is met Union. Dit album is zelfs nog beter dan dat album, voornamelijk omdat het album prachtig in balans is. Er is echt nagedacht over de volgorde van de nummers. Ook wordt op dit album uitstekend gebruik gemaakt van de prachtige stem van zanger Nathan Nicholson. Hoogtepunten op dit album zijn voor mij de combinatie tussen Both Sides Are Even en The Runner. Beide nummers verschillen nogal van elkaar, maar ze bewijzen met deze nummers dat de band zeer gegroeid is ten opzichte van voornamelijk het eerste album.

Heel aardig album, maar kan voor mij helaas (tot nu toe) niet tippen aan zijn voorganger.
Het begin is veelbelovend met het fantastische No Harm (wat een emotie!), opswepende 1e single Step out of the car en heerlijk 3de nummer Locked in the basement.
Bij het midden van het album is het kwartje bij mij nog niet gevallen en weten de nummers me ook nog niet echt te raken. Vanaf Memo gaat het niveau weer omhoog en het album sluit zo af als het begonnen is met het heerlijk rustige Doubt.
Nu nog ff kaarten scoren voor de Effenaar, want deze groep moet ik gewoon live zien.

Doubt is inderdaad echt prachtig. het prachtig subtiele opzwellen tot aan de climax is echt geweldig. De climax van mij had zelfs nog wel wat langer gemogen, maar misschien is het dan ook net veer te veel. In ieder geval een prachtig nummer.

Gisteren eindelijk in de brievenbus. Nu kan ik hem op een goede set afsprelen.
Er is hier op mume ook een topic aangemaakt, plastic of karton? Als de kwaliteit altijd zo zou zijn als van dit album, kies ik zeker voor karton. Mooi ook hoe het blaadje van de cover op elke bladzijde iets meer verwelkt en uiteindelijk half vergaan is.

Ik heb geen enkel zwak nummer op het album kunnen ontdekken (alleen organ song weet me niet echt helemaal te pakken, wellicht wegens de (te simpele en de overhand hebbende drumbeat).

Zanger en band weten een heerlijke atmosfeer op te roepen in een aantal nummers.

Een pluim voor dit album, maar ik heb het gevoel dat er nog meer potentie in deze band zit. Daarom een (dikke) vier sterren mijnerzijds!

Wat een emotie dat die zanger in zijn stem kan steken. Dit was 1 van de 1ste platen die ik dit jaar beluisterd heb en nog altijd in duel voor de 1ste plaats hier. De drums zijn hier ook geweldig.

Doubt maakt deze plaat af en net op het moment dat je denkt dat het gedaan is krijg je er nog een toetje bij om de plaat volledig af te maken. Deze plaat blijf ik maar draaien en kan zeker ooit eens die 5 sterren krijgen als ik hem beter en beter blijf vinden.

I will lock you down

Dit album locked mij behoorlijk down, mooie ingetogen zang met spannende nummers!

Prachtig album zonder vullers, maar met stuk voor stuk nummers die staan als een huis. Heerlijke drums. Toch nergens echt vernieuwend. Bij veel nummers komen uiteenlopende referenties naar boven drijven, en dan zeker niet in negatieve zin. Bij het openingsnummer kun je niet om The National heen, bij bepaalde stukjes in 'Memo' niet om de oude Interpol, terwijl ik 'The Runner' in hart en nieren een typische R.E.M.-song vindt. Zo'n zwoele lange ballad als 'Caught by the Light' had niet misstaan op een Low-album, terwijl het nummer zonder het bestaan van Explosions in the Sky niet zo had kunnen eindigen. Dan zijn er nog Scandinavische raakvlakken. Rustigere nummers zoals 'Cause for Alarm' en 'Doubt' klinken een beetje als Kent en Eskobar en dat soort bandjes, terwijl de zuivere stem van de zanger daarin als twee druppels water lijkt op die van Morten Harket (van a-ha). Wanneer ik een van mijn favorieten, 'Both Sides Are Even' luister, denk ik aan hoe Coldplay na hun eerste twee albums verder had moeten gaan, terwijl mijn hart verwarmd voelt omdat ik weemoedige invloeden van Steve Wilson en Porcupine Tree opsnik.

Genoeg gerefereerd. Bij zoveel referenties denk je misschien: is er dan niets origineel? Zeker wel! Het album is in zijn geheel meer dan uniek. Super strak ingespeeld en dito geproduceerd. Het is noch saai, noch overgevarieerd. Noch hard, noch slapjes. Er is een gulden middenweg gevonden. Misschien zijn al die referenties er wel voor om uit te leggen waarom dit album in zijn geheel zo goed matcht met mij als luisteraar.

De één na hoogste score ga ik niet geven. Daar is het nazeur-gehalte iets te hoog voor. Ik worstel een beetje met het element dat de liedjes iets te veel pakken en 'plakken'. Ze blijven in je hoofd plakken alsof er bison-kit onder zit. Was het iets minder herkenbaar maar iets abstracter geweest allemaal, was er een hogere score weggelegd. 4,0*

Knap van deze band dat ze bijvoorbeeld hier op musicmeter binnen no time ontzettend populair zijn geworden. Wat mij betreft terecht. In de Song van het jaar-2011 werden ontzettend veel nummers genomineerd. Daaraan kan je zien dat dit album ontzettend constant qua songs is. De opener blijft mijn topfavoriet maar alles wat daarna komt doet niet of nauwelijks onder voor de opener.

4*

Vandaag eindelijk op cd gekocht, zo klinkt het allemaal nog een stuk beter.
En wat een mooi boekje zit erbij!

Gisteren in Rotown ging het dak eraf! Klasse!!

@handeman: hear, hear! Het was bij vlagen groots. Loepzuiver en toch met scherpe kantjes. De nummers van dit derde album komen live nog beter uit de verf