PJ Harvey - Let England Shake (2011)

Leuk, eindelijk nog eens een nieuwe van PJ Harvey. Da's alweer even geleden. Al was er intussen natuurlijk de mooie samenwerking met John Parish - A Woman a Man Walked By. Trouwens serieus ondergewaardeerd naar mijn mening.

Ja goed nieuws, een nieuwe Pj Harvey is altijd spannend, alleen al gestemd door iemand ?!

Voorproefje van dit album. Het moet bij mij nog even bezinken.

M'n eerste indruk over dit nieuw nummer is toch positief. Weer een ander geluid van PJ.
Ook al The Last Living Rose gehoord (liveversie) en, klinkt toch alvast in deze versie goed,
PJ solo met electrische gitaar. Op naar 14/02!

prachtig nummer

blood, blood, blood, blood and fire

Clip toegevoegd van ‘ The Last Living Rose’.
‘ The Last Living Rose’ is de eerste video die te zien is van het project dat PJ Harvey en fotograaf Seamus Murphy samen zijn aangegaan. Seamus maakt voor elke track van Polly Jean´s nog uit te brengen album ‘Let England Shake’ een korte film. De opnames maakte hij tijdens een rondreis door Engeland. De fotograaf die ook in Afghanistan en Irak heeft gewerkt gebruikte op zijn rondreis door Engeland een foto- en een videocamera. Hij maakte opnames van spontane gebeurtenissen waar hij in terecht kwam, maar heeft onderweg ook een aantal mensen PJ´s nieuwe teksten laten zingen. De zangeres zelf filmde hij tijdens repetities en optredens. De eerste van de in totaal 12 korte films is nu te zien. De video bevat veel foto´s waar op ingezoomd wordt en die vind ik niet allemaal even interessant, maar het is sowieso leuk om weer een nieuwe track te horen van PJ Harvey. (alternative.blog.nl)

alweer zon mooi nummer, met eveneens mooie beelden!

Ik kijk er weer naar uit. Een nieuwe PJ Harvey én een nieuwe Björk volgend jaar, dat is een fijn begin van 2011.

Dè plaat waar ik het meest naar uitkijk, in 2011.

let holland shake too, dear polly

Op dit album wacht ik al dagen in spanning. Ik vermoed namelijk dat ik hier erg veel plezier van ga krijgen. Veel luisterplezier. Afgaande op de nummers die inmiddels te beluisteren zijn. 'The Last Living Rose' is heerlijk om zijn drums, gitaarwerk en verrassende wendingen. Als na een minuut het tempo versnelt, word ik gelukkig. En dan die leuke trompetjes, en die snerende stem van Polly.

'The Words That Maketh Murder' raakte me nog meer. De autoharp, het refrein dat zich in je hoofd nestelt, de schitterende stemmen van de bandleden die ineens meezingen. Ik heb de nummers vele malen op YouTube bekeken.

'Written on the Forehead' is een duister nummer. Het is opnieuw de stem van Polly die het nummer draagt. De instrumenten zijn op dit nummer meer neer de achtergrond gedreven.

En vanmorgen kwam daar ineens 'Let England Shake' bij. Wat een heerlijke opener. Klokkenspel, drums en de zweverige stem van Polly. En blazers subtiel op de achtergrond!

Dit zijn al vier sterke nummers die over het internet slingeren en die veelbelovend zijn voor de rest van het album. Alleen al deze nummers zijn een dikke 4* waard. Het vroegere werk van PJ Harvey ken ik, al heb ik het niet vaak beluisterd. Pas bij 'White Chalk' werd ik echt gegrepen. Alleen al het titelnummer bezorgde mij kippenvel. Ze laat op dit album weliswaar een ander geluid horen, maar opnieuw weet ze mij te raken. Ik wil snel kennismaken met de overige acht nummers!

zooo.
waar haal je let england shake zomaar vandaan?

the words that maketh murder is inderdaad geweldig, kippevel bij het stuk van de dansende mensen: "These these these are the words that maketh murder".
Ook het einde is geweldig : 'What if I take my problem to the United Nations? "

Goed zoeken!




Inderdaad, dat is een prachtig moment. Ook wel een beetje hilarisch. De zingende bandleden en de schommelende kont van de oude dame.

De cover herinnert mij veel aan deze plaat
Hermano - ...Into the Exam Room (2007)

En intussen zwerft 'The Glorious Land' ook over internet. God, wat een intro. Het pakt me bij de kladden. Zo sterk. Dit is het vijfde nummer op rij dat ik beluisterde en dat me zeer bevalt. Ik vrees dat ik al snel kennismaak met één van de mooiste albums van 2011!

En laat het album nu maar komen! Vandaag is 'Hanging in the Wire' ineens te beluisteren. Prachtige samenzang tussen Harvey en een bandlid. En zacht roffelende drums. Heerlijk pianospel.

Iedere dag wordt er een nieuw nummer op internet gegooid, lijkt het wel. En weer zo mooi. Ik kan nu echt niet meer wachten om dit in een hoge kwaliteit te beluisteren en in één luisterbeurt!

Bitter Branches staat ook al op YouTube, hoor.

Ik wacht geduldig tot alle nummers uit zijn, zodat ik het album in een keer in zijn geheel kan beluisteren. Geduld is een schone zaak zeggen ze dan.

Hier zijn snippets te beluisteren!

PJ Harvey - Let England Shake MP3 Downloads - 7digital

En 'Hanging in the Wire' is toch wel mijn favoriet aan het worden. Wat een prachtig, breekbaar nummer. Alsmaar op repeat!

klinkt veeeeeelbelovend.

Idd en de spanning blijft maar stijgen, ik kan al me niet meer houden... Dit wordt wsl een potentiële nr 1 van 2011...

Nog twee weken en dan mag ik dit live gaan beluisteren!

Ik ben het met Bart eens. 'Hanging in the Wire' is geweldig, hoewel ik ook wel de neiging heb die repeatknop in te drukken als 'Written on the Forehead' is afgelopen.

Het schijnt dat het album morgen als stream wordt aangeboden!

@Dennis1990: inderdaad, 'Bitter Branches' circuleert ook al. Een steviger nummer. Belangrijke rol voor de drum, weer samenzang, een een snerpende stem van Polly. Het doet denken aan het vroegere werk van haar.

De eerste twee luisterbeurten zitten erop! Erg fijn om het album nu ineen keer te kunnen beluisteren. Er zit erg veel emotie in de nummers. Het intro van 'The Glorious Land' bezorgt mij kippenvel. Evenals het breekbare 'Hanging in the Wire'. De stem van Polly is soms erg breekbaar, zoals in 'On Battleship Hill', soms fel ('Bitter Branches'). Dit zorgt ervoor dat het album erg divers is geworden. De muzikale begeleiding vind ik erg fijn. Goede drums, autoharp, gitaar en zo nu en dan trompetjes. Dit is een eerste waardering per nummer!

Let England Shake 4*
The Last Living Rose 4,5*
The Glorious Land 4,5*
The Words That Maketh Murder 4,5*
All and Everyone 3*
On Battleship Hill 4*
England 4*
In the Dark Places 3,5*
Bitter Branches 3,5*
Hanging in the Wire 4,5*
Written on the Forehead 3,5*
The Colour of the Earth 3,5*

Vooral de nummers die ik al kende - en die ik al vaak heb beluisterd - scoren hoog. De eerste vier nummers vind ik weergaloos. Aan de nieuwe nummers moet ik dus nog wat wennen. Sommigen vind ik meteen sterk, anderen (nog) niet. De voorlopige stem is 4*.

Vanmiddag weer een paar keer gedraaid. Een mooie, consistente plaat. Alleen 'All and Everyone' spreekt me niet aan. Enerzijds komt dat, omdat ik de eerste vier nummers meesterlijk vind. Anderzijds spreekt het nummer me ook echt niet aan. Ik denk dat het door de melodie komt. Het is wat rommelig. Meer experimenteel.

Bij 'On Battleship' denk ik soms dat ik naar Joanna Newsom luister, bij 'England' naar Björk. Leuk is dat. 'In the Dark Places' vind ik steeds beter worden. Haar stem is echt prachtig in dit nummer.

Nou ja, het luisteren gaat door!

Niet om je jaloers te maken maar ik wil wachten met het moment waarop ik alle nummers hoor tot ik het allemaal live mag gaan zien. Daar heb ik zo een zin in, ben ook ontzettend benieuwd naar de overige nummers. Doe het nu dus nog even met de nummers die al op YouTube staan.

Maar je moet toch mee kunnen zingen tijdens het optreden?

Van het briljante krautrock/folk/punk-amalgaan A Woman A Man Walked By naar zo'n avontuurlijk surrealistisch en maatschappij-kritisch meesterwerk: wie in de hedendaagse popmuziek doet haar dat na. Twintig jaar na Dry en jezelf nog steeds opnieuw uitvinden: PJ Harvey is een onmiskenbaar echt talent te midden van een stortvloed aan zichzelf overschattende electro-folk frobelaars en retro-artiestjes. Belangrijke dame.

Dit vind ik nu naar een paar keer - op repeat - naar de cd hebben geluisterd een heel belangrijk punt in het album en daarbij juist een prachtig nummer!

Hierna komt iets dat me deed verbazen : On Battleship Hill.
England deed het zelfde , met dat zang fragmentje op de achtergrond kreeg ik bij de eerste luisterbeurt kippenvel.

Het enige nummer dat me iets minder kan bekoren is Bitter Branches
en in mindere mate Let England Shake, maar die vind het dan wel weer erg geschikt als openingsnummer.

dit album is een grote verassing en ik denk dat het zeker een van mijn favoriete albums van dit jaar - en van de afgelopen jaren - gaat worden.

Bij anderen las ik ook dat ze het een goed nummer vonden. Vooral een groeinummer. Bij mij slaat-ie nog steeds niet aan. Afwachten.