menu

U2 - Zooropa (1993)

mijn stem
3,37 (690)
690 stemmen

Ierland
Rock / Pop
Label: Island

  1. Zooropa (6:30)
  2. Babyface (4:00)
  3. Numb (4:18)
  4. Lemon (6:56)
  5. Stay (Faraway, So Close) (4:58)
  6. Daddy's Gonna Pay for Your Crashed Car (5:19)
  7. Some Days Are Better Than Others (4:15)
  8. The First Time (3:45)
  9. Dirty Day (5:24)
  10. The Wanderer / Hidden Track (5:41)

    met Johnny Cash

totale tijdsduur: 51:06
zoeken in:
avatar van Chameleon Day
4,5
En dan te bedenken dat dit zomaar een extraatje was na Achtung...

avatar van matthijs
3,0
Doet mij weinig, op Stay na. Desondanks respect voor het aangaan van het experiment, op 'Pop' is dat experimentele vastgehouden maar dan met aanzienlijk sterker songmateriaal.

avatar van Poles Apart
4,0
matthijs schreef:
Doet mij weinig, op Stay na. Desondanks respect voor het aangaan van het experiment, op 'Pop' is dat experimentele vastgehouden maar dan met aanzienlijk sterker songmateriaal.

Voor mij is dat nu juist andersom. Vind het materiaal op "Zooropa" sterker en de plaat als geheel evenwichtiger/meer in balans.

avatar van aerobag
2,0
U2 gooit het op Zooropa over een iets andere boeg. Post-Punk en Pop Rock laten ze even voor wat het is en ze slaan een experimentele kant op. Bewonderenswaardig, maar is het een geslaagd uitstapje? In mijn beleving niet. Tuurlijk, het zijn geen complete koekenbakkers, en ze hebben zo hun momenten, maar het ‘grensverleggende’ van dit album blijft aan het oppervlak steken. Ze doen eigenlijk niets wat andere experimentele bands al ver voor ’93 ook al deden en hetgeen ze dan presenteren is daar eigenlijk maar een mak lammetje bij.

avatar van Minneapolis
4,0
Belachelijk ondergewaardeerd. Zoals zo vaak bij bands die een totaal andere richtig kiezen.
Ja, hun top lag inderdaad rond de vorige 4 (waarbij Rattle & Hum ook wel iets hoger mag scoren), maar Zooropa (inclusief tour) en in iets mindere mate Pop kon ik nog prima hebben.

avatar van Hans Brouwer
5,0
Minneapolis schreef:
maar Zooropa en in iets mindere mate Pop kon ik nog prima hebben.
Sterker nog, beide U2 albums draai ik het liefst en beluister ik het meest van alle U2 albums.

avatar van vielip
Dan ben je één van de weinigen gok ik. Maar dat is juist ook wel weer mooi natuurlijk...

avatar van Poles Apart
4,0
vielip schreef:
Dan ben je één van de weinigen gok ik. Maar dat is juist ook wel weer mooi natuurlijk...

"Achtung Baby" en vooral "Zooropa" zijn hier de meest gedraaide U2 albums, met de Passengers plaat er ook nog bij (natuurlijk meer een zijstapje). "Pop" ook veel gedraaid, en in ieder geval spannender dan alles dat erna kwam, maar wat minder evenwichtig dan "Zooropa".

avatar van Minneapolis
4,0
Poles Apart schreef:
(quote)

"Achtung Baby" en vooral "Zooropa" zijn hier de meest gedraaide U2 albums, met de Passengers plaat er ook nog bij (natuurlijk meer een zijstapje). "Pop" ook veel gedraaid, en in ieder geval spannender dan alles dat erna kwam, maar wat minder evenwichtig dan "Zooropa".


Over zijstapjes gesproken; in de late uurtjes wil ik The Million Dollar Hotel nog wel eens draaien.
Verder vind ik alles na Pop redelijk saai en zielloos.

avatar van milesdavisjr
2,5
De voorganger van het magere Pop en ook dit schijfje maakt maar weinig indruk. De creatieve en geïnspireerde invalshoek van Achtung Baby werd min of meer losgelaten voor een meer mainstream pop benadering met wat alternatieve trekjes. De kwaliteit van opener Zooropa rechtvaardigt niet de speelduur en dan te bedenken dat er nog nummers als Babyface en Lemon langskomen. Het stemmige Stay vormt de beste song op de schijf. Voor het overige moet deze plaat het hebben van momenten maar dan zijn het vaak ook maar ingevingen, een solo of een veelbelovend intro waarna de track vaak verzand in een ongeïnspireerd vervolg.

avatar van Poles Apart
4,0
milesdavisjr schreef:
De voorganger van het magere Pop en ook dit schijfje maakt maar weinig indruk. De creatieve en geïnspireerde invalshoek van Achtung Baby werd min of meer losgelaten voor een meer mainstream pop benadering met wat alternatieve trekjes. De kwaliteit van opener Zooropa rechtvaardigt niet de speelduur en dan te bedenken dat er nog nummers als Babyface en Lemon langskomen. Het stemmige Stay vormt de beste song op de schijf. Voor het overige moet deze plaat het hebben van momenten maar dan zijn het vaak ook maar ingevingen, een solo of een veelbelovend intro waarna de track vaak verzand in een ongeïnspireerd vervolg.

Wat te denken van "The Wanderer" met Johannes Contant, valt dat nummer ook niet in de smaak? Schitterend nummer wat mij betreft!

avatar van milesdavisjr
2,5
Wat te denken van "The Wanderer" met Johannes Contant, valt dat nummer ook niet in de smaak? Schitterend nummer wat mij betreft!


Nee, absoluut niet, het (met alle respect) dronkemans gemurmel van Cash en het elektronische deuntje vind ik strontvervelend.

avatar van milesdavisjr
2,5
Wat een bevalling en een stuk minder dan zijn voorganger. Achtung Baby stond vol met geïnspireerde songs werd er door de heren gebruik gemaakt van elektronica en ging met het experiment aan. Zooropa is niet doorheen te komen. De schijf is gespeend van alle spanning, duurt bij vlagen veel te lang en kent maar 1 nummer dat er voor mij bovenuit steekt; Stay. Het titelnummer alleen al is worsteling van een minuut of 6.
Nee, echt slecht wordt het ook weer niet maar een groot gebrek aan inspiratie levert een wat futloze plaat op. The Wanderer met Cash wordt hier en daar de hemel in geprezen, in mijn ogen en oren is dat onterecht, het gemompel van Cash vind ik niet om aan te horen.

Tussenstand:

1. Achtung Baby
2. The Unforgettable Fire
3. Rattle and Hum
4. Boy
5. The Joshua Tree
6. War
7. October
8. Zooropa

avatar van BoyOnHeavenHill
3,5
Indertijd ervoer ik dit vooral als een ráre plaat, nú zie ik er meer de kwaliteiten van in: een experimenteel en vaak ook opmerkelijk warm geluid dat wordt opgehangen aan een aantal uitstekende nummers, zoals de sfeervolle opener, het contrastrijke Numb (leuke videoclip was dat) en Lemon waarop Bono zich met zijn falset mag uitleven. Stay is eveneens een hoogtepunt, mede dankzij die sologitaar die ook zonder een typische Edge-sound toch door merg en been gaat. (De Irish Post van 3 oktober 2018 meldt dat "Bono claimed that Zooropa's Stay (faraway, so close!) is 'perhaps the greatest U2 song' ", en volgens diezelfde krant was het "written for and inspired by Frank Sinatra".)
        Helaas zit er aan de nummers op de tweede kant zowel qua melodie als qua zeggingskracht te weinig vlees. The wanderer maakt nog wel wat goed omdat de melodie zo sterk is en de tekst zo suggestief, maar daar staat tegenover dat het een beetje beschamend is om een grootheid als Johnny Cash te laten zingen tegen de achtergrond van een speelgoed-keyboard waar zelfs de goedkoopste acts uit het begin van de jaren 80 zich voor zouden hebben geschaamd. Zo is dit een plaat waarvan het geslaagde experimentele karakter voor mij enigszins wordt ondergraven door tekortschietend compositorisch vernuft op bijna de helft van de nummers.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:05 uur

geplaatst: vandaag om 05:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.