U2 - Zooropa (1993)

Idem.

De afkeer voor The First Time vind ik erg vreemd, is mijns inziens één van de beste balades uit hun repertoire.

Deze vond ik (op pop na) zeker het slechtste album van U2. Laatste tijd terug opgezet en kijk eens aan, na al die jaren bekruipt ie mij volledig. The First Time is een zalig nummer, Lemon klinkt lekker, daddy's.. heeft een speciaal sfeertje rond zich en Stay is altijd al een klassieker geweest in mijn ogen. Enkel Some days are better than other doet het em echt niet bij mij.
Van 3 naar 4 voor deze plaat!

Valt mij op hoe vaak een soortgelijk verhaal geplaatst wordt bij dit album en bij Achtung Baby. Veel mensen hadden toen een afkeer van dit album, maar als ze het een aantal jaren later beluisteren vinden ze het opeens goed.

Wat ik me dan afvraag is: hoe komt dat?
-hebben ze toen niet goed geluisterd?
-hebben ze zich meer ontwikkeld?
(zijn slechts suggesties)
Iemand andere suggesties?

Ik denk dat het wel door beiden zal zijn. Tuurlijk ontwikkel je je als luisteraar meer en meer door de jaren heen. Toen ik mij vorige keer waagde aan dit album was ik nauwelijks 18 jaar. Met het gevolg dat ik dit dan ook niet voldoende geluisterd had.
Iedereen heeft het over U2 als mainstream band maar eigenlijk was dat voor All that you can't leave behind helemaal niet het geval. Samen met How to dismantle... vind ik dat de enige echt mainstream platen uit de hoop.
Tuurlijk is hun show nogal spectaculair maar daarom niet minder in kwaliteit. IK heb ze vorige week in Hannover (en vorig jaar in Dublin)gezien. Beide keren was het toch wel vakmanschap wat de heren brachten.

Na herbeluistering vandaag kom ik tot onderstaande scores per nummer (werkt heel verhelderend ). Moet mijn waardering dus bijstellen van 3,5* naar 4*.

Zooropa (4,5*)
Babyface (4*)
Numb (3,5*)
Lemon (5*)
Stay (Faraway, So Close) (5*)
Daddy's Gonna Pay for Your Crashed Car (3*)
Some Days Are Better Than Others (3,5*)
The First Time (4,5*)
Dirty Day (4*)
The Wanderer (4*)

Ik snap wel niet wat iedereen hier tegen Daddy's Gonna Pay... heeft. Ik vind dat juist een erg leuk nummer, een beetje gek (net als Lemon), maar daarom zo goed. Ik vind vooral de laatste vier nummers, op Dirty Day na, zwakker dan de rest.

Het zal wel vloeken in de kerk zijn maar The Wanderer vind ik echt een verschrikking...

Vind ik ook. Zeker het einde van het nummer, als die piano er in komt, de synths aanzwellen en een golf van melancholie het nummer overspoelt. Fraai hoor.

Vind ik dus ook. Zo saai.

Vind ik dus niet. Mooi nummer met die donkere stem van Cash. Vooral mooi in zijn eenvoud, met subtiele atmosferische toevoegingen op de achtergrond en een snufje suspense.

Als je van de stem van Cash houdt, die heeft echt wel betere dingen gedaan dan dit. Dat eenvoud hoor ik wel, "subtiele atmosferische toevoegingen", zijn dat die nuffige neuzelige iele electronische "melodie"-lijntjes?

Sorrie, ik hoor het echt niet... inderdaad, dodelijk saai...

Ik hoor ook liever een nummer van Johnny Cash zelf. Zjin stem matcht toch niet helemaal met de muziek van U2.

Ik zeg ook nergens dat 'The Wanderer' het beste is dat Cash ooit heeft uitgebracht. Wel vind ik zijn stem prima bij het nummer passen. Weer eens wat anders dan Bono's falsetto. Prima nummer dus, ook al is het geen absolute U2-topper.

Samen met Achtung Baby de enige 2 platen die ik af en toe nog luister van U2.

Pop had ik op plaat maar die heb ik maar weggegeven aan een echte fan....

Ik bleef het een merkwaardig fenomeen vinden dat deze en "Pop" zo matig scoren. Niet dat deze niet onder doen voor het geweldige "Achtung Baby", maar zo bedroevend laag is nu doet het plaatwerk geen eer aan. Er is voldoende te genieten.

U2 weet mij hier wel te raken: nummer 3, 4 en 5 zijn stuk voor stuk geïnspireerde nummers met prachtige, hartverwarmende melodieën. Maar er staat ook een hoop rommel op... Wel jammer dat ze niet op deze voet zijn doorgegaan, ze hadden er na Pop beter mee kunnen stoppen wat mij betreft...

3 goede nummers en een hoop rommel en het dan jammer vinden dat ze niet op deze voet zijn doorgegaan. M.a.w. alles na dit album vind jij rommel zonder enige goede nummers of ik snap niets van je bericht.
Enne, Numb een prachtig hartverwarmende melodie te noemen vind ik opmerkelijk. Explain yourself!

Eerlijk gezegd dacht ik hier af te haken, aanvankelijk was ik teleurgesteld in dit album maar na herkansing vind ik hier toch wel een aantal mooie tracks op staan (vooral Stay (Faraway, So Close) en The Wanderer) maar ook een paar zwakke. Met opvolger Pop had ik hetzelfde.

Ik zei "na Pop", niet na dit album. Na Pop vind ik er inderdaad niets meer aan. En er staan wel meer dan 3 goede nummers op, zie ook mijn review van anderhalf jaar terug ofzo.


Let maar op de achtergrondzang van Bono, vind ik erg mooi en melodieus.

Toen ik dit album destijds kocht moest ik er niet veel van hebben. Maar na jaren luisteren is het kwartje uiteindelijk toch gevallen.
Geen groots album maar ook zeker geen misbaksel van een plaat.

Same here... nog steeds vind ik dit geen ultieme U2 plaat, maar echt heel erg slecht is het ook niet!

Gewoon een lekker tussendoorje!

Momenteel is het weer tijd voor een tussendoortje.
Geniet er toch meer van dan ik gedacht had.

Het is niet bepaald mijn favoriete U2 album, daarbij ontbreekt het toch teveel aan de opwinding van de eerste albums, de spannende ontdekkingstochten vanaf The Unforgettable Fire en een hoogtepunt met Achtung baby.

De boog kan niet altijd gespannen zijn, maar daarmee vergeleken (en vandaag het toch behoorlijk tragische verschil tussen The Unforgettable Fire en Zooropa nog weer eens moeten constateren) is Zooropa een teleurstelling.

Een nummer als Numb is toch wel erg ondermaats maar eigenlijk komt het hele album niet boven 'gemiddeld' U2 niveau uit. Het slaat door naar een banaal soort persiflage op zichzelf, donker, redelijk computergestuurd en ontdaan van enig enthousiasme. Laat staan dat er nog sprake is van vlaggenvertoon en vooraan staan in de revolutie.

En als het dan als "tussendoortje" moet worden gezien, zoals hierboven in de reacties staat, dan geef ik daar ook een bijpassend cijfer bij.

Al bij al een "matig" U2-album, doch nog steeds goed voor uitschieters als Zooropa, Lemon en Numb en ook Stay. Ook het slottrio is goed te pruimen.

Zegt veel over het niveau dat U2 al die jaren heeft weten te halen.

Stay is eigenlijk het enige nummer wat mij echt is bij gebleven van dit album.
Maar dat behoord wel gelijk tot de hoogtepunten van U2.
Bij Zooropa ging het voor mijn gevoel al mis.
Opvolger Pop was nog minder; beetje zelfde soort album, maar dan zonder een topper als Stay.
Hier was er nog sprake van bloedarmoede, vervolgens pompte er helemaal geen bloed meer rond.

Niets mis met dit 'Zooropa'. Integendeel zelfs. Behoort tot het beste werk van U2. Ik begrijp de lage beoordeling eigenlijk niet. Ook met 'Pop' ontwikkelde het geluid van de band zich weer een stapje verder. Zeer genietbaar album. Daarna kwamen pas de jaren van (welverdiend overigens) pensioen.

En laten we eerlijk zijn: echt slechte albums heeft U2 (nog) niet gemaakt.

Dan kies ik voor oneerlijkheid - voor mij is dit, op een enkele track na, een album dat je zomaar cadeau had kunnen krijgen bij een pak waspoeder. Pop vond ik dan weer een stuk beter, maar niet van het niveau van Achtung Baby.

Toen ik Zooropa voor het eerst in 1993 hoorde dacht ik: wat is dit? Is dit wel U2. Gelukkig wel.
De band trok de lijn achtung baby door, in een extreme variant. En nam daarmee bewust een risico. Achteraf gezien maar goed ook, anders was het toen al een voorspelbare band geworden, wat het nu, 2013, inmiddels wel is.
De nummers zijn freaky, dansbaar, donker, excentriek en vreemd, maar daarom niet minder lekker.
Numb, vaak verguist, zit vol met onderhuidse spanning die langzaam naar een climax werkt. Schitterend.
Zooropa niet overal even sterk, maar toont wel lef en creativiteit. En dat is voor mij minstens zo belangrijk.

Wordt Numb zo vaak verguisd dan? Is toch één van de betere U2-nummers uit de 90s.

Voor mij als groot U2 fan zelfs een van de zwakste van deze plaat en van de jaren '90 ...