James Blake - James Blake (2011)

Aha, ik had duidelijk een foute versie. Alles was vervormd oid.

4* toch maar omhoog gedaan naar 4,5*.
Ik heb er nu wat meer luisterbeurten op zitten, en begin -zoals ik verwachtte- meer en meer te ontdekken. Een fragiel album, waar je met aandacht naar moet luisteren.
Wilhelms Scream is een favoriet geworden (thanks voor de tip KampF), Blake zingt een breekbaar nummer, hoopvol en melancholisch tegelijk. De bass die iets na de helft toeneemt in volume, wat ervoor zorgt dat het hele nummer naar mijn mening een stuk intenser wordt.. De tonen tussendoor lijken wel uit iets als een regenpijp te komen, dus het roept direct een soort van grijze, regenachtige, en vooral lege sfeer op. Blake die er dan met zijn stem toch een hoopvolle draai aan weet te geven. Fijn!

Vind ik momenteel ook het dieptepunt van dit album.

Je kan het toetsen aan zijn EP's, misschien wat vergelijken met andere artiesten, om te achterhalen hoe dit te omschrijven. Enige feit is dat het momenteel al voor de derde keer vandaag loopt af te spelen. Deze muziek raakt me diep in deze weemoedige winter.

Gaan zingen, het was de beste beslissing die James Blake had kunnen nemen. "My brother and my sister don't speak to me, but I don't blame 'em", de enige zin die in de vijf minuten van I Learnt to Share wordt uitgesproken, met Londens accent waarbij zijn stem elke keer weer dreigt weg te vallen tegen de huilende electronica, het is alles wat we moeten horen om ons verlangen naar ons gemis aan te wakkeren. Op dezelfde manier wist hij al tegen Feist op te jammeren in Limit to Your Love, bijna een wedstrijd (gestaakt door een betraande jury). Je hoort het soms op dit album, maar James Blake is een van de weinige artiesten die a capella gerust een heel album zou kunnen boeien, niet vanwege een prachtige stemkleur of de perfecte beheersing, maar puur om hoe hij het weet te brengen. Nina Simone is nog zo'n artieste, zij het op iets andere wijze. Niet slecht voor iemand die het leeuwendeel van zijn leven aan knopjes heeft zitten draaien. Al is het goed dat hij daar ook wanten van weet. Het staat hem toe zijn verhaal op de juiste manier uit te kleden en uitkleden gaat soms moeilijker dan aankleden, zeker als het om muziek gaat. De teksten staan bol van onzekerheden, twijfels en angsten, maar de aanpak getuigt van ontzettend veel lef. Hoe verloren het soms ook klinkt, Blake weet verdomd goed waar hij naartoe wil.

Het is hem dan ook van harte gegund, maar het zou toch wel sneu zijn mochten we de beste plaat van volgend jaar nu reeds achter de rug hebben...

Gemengd gevoel tot nu toe. Beetje hit and miss. Wilhelms Scream is fantastisch, andere nummers doen me dan weer helemaal niks. Maar goed, nog even laten inwerken dit schijfje.

Vanwaar deze aandacht voor dit album?

Deze naam zoemt ontzettend na drie EPs die elke keer weer net even anders waren dus daarom

Limit to Your Love is een winterhit aan het worden & sowieso was 2010 een jaar waarin James Blake enorm gehypet werd op iedere muzieksite.

Mooie recensie kemm!

Voor mijn idee wordt dit album steeds beter. To Care (Like You) luisterde ik vandaag met ogen dicht in de trein, door mijn Sennheiser koptelefoon hoorde ik niets anders. Prachtig. Desondanks vind ik beide Lindesfarne nummers nog een beetje matig. Het mooie aan Blake is inderdaad zijn gedurfdheid. Z'n stem is fragiel en hapert af en toe. Dat maakt het echter bijzonder mooi. Ik vind het ook knap hoe Blake accenten van zijn vocals een klein-beetje aanpast af en toe. In het eindstuk van Wilhelms Scream zit er expres een soort flanger over zijn stem, heel zorgvuldig uitgekozen. In To Care (Like You) laat hij expres wat glitches vallen over zijn/haar vocals. Echt nice.

Voortkabbelende muziek. Ik mis eigenlijk van alles (met name spanning). Toch wordt het nergens slecht, had er alleen meer van verwacht.

Toch sneu dat dit album zo snel is gelekt!
Iemand een idee hoe zoiets kan gebeuren?

na het beluisteren van Klavierwerke en CMYK verwachtte ik dat dit albums heel hoog in mijn top 10 zou komen voor 2011...

...en jeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeezusssss wat is dit fantastisch!! Met als spetterend hoogtepunt toch echt wel Lindersfarne I en Lindersfarne II... of toch To Care (Like You)? Of toch Why Don't You Call Me?

fantastisch werk maakt deze man. vind alleen limit to your love er nog een beetje buiten vallen.
ik begin op 5*

Het is inderdaad wel opmerkelijk. Vaak lekken albums doelbewust en is het onderdeel van de marketingstrategie (laatst kwam naar buiten dat sommige platenmaatschappijen zelf hun muziek op Rapidshare 'lekken'), maar hier gebeurde het de dag nadat tracklisting en hoes bekend waren gemaakt. Waarschijnlijk door een te enthousiaste journo die een promo in handen heeft gekregen.

Wel sneu voor James Blake, want met een beetje pech is het momentum verloren als de fysieke release daadwerkelijk in de verkoop gaat.

En Night Slugs is ook geen dubstep. Bok Bok en L-Vis hebben inderdaad afentoe wel een dubstep-ish nummertje uitgebracht maar het is meer UK Funky. Maar als je de toekomst van dubstep wilt horen is Night Slugs wel een goede zet inderdaad

Terug naar het album, het is wennen maar de tweede luisterbeurt al fijn. De hype rond limit to your love snap ik nog niet, maar I Never Learnt To Share is een geweldig nummer, alleen de opbouw naar de onverwachte climax klinkt een beetje suf maar verder is de kans groot dat dit nummer volgend jaar hoog eindigt in het eindjaarslijstje

Toekomst van dubstep is toch meer dingen als Architeq en actress voor mij.

Actress heeft weinig met dubstep te maken. Kunnen we Flying Lotus ook wel dubstep gaan noemen, dan is het einde echt zoek

Het einde is al zoek. Als dit en Gold Panda en dergelijke als dubstep worden getagd.

Klppt wel, beats en soul. Veel soul......

Intrigerend plaatje, ik weet nog niet goed wat ik er van vind. Wilhelm Scream en Limit to Your Love klinken op dit moment het best.

ik hoorde limit to your love zelfs op 3fm vanmiddag

Limit to Your Love is alvast een zeer genietbaar nummer. Toch wel vet dat deze jongen zowel achter de knoppen als aan de mic de touwtjes in eigen handen heeft. Lijkt me een mooie muzikale trend voor de komende jaren!

Album begint hier steeds beter te vallen.

Favorieten vooralsnog:

I Never Learnt to Share
Lindesfarne II => heerlijk hoe dat openbreekt
Limit to Your Love
To Care (Like You) => post-Burial dubstep met Antony and the Johnsons-achtige vocalen
Why Don't You Call Me

De andere nummers ben ik nog niet overuit.

Dit is gewoon helemaal mijn muziek, al bij het eerste gehoor, weet je cq hoor je, dat dit goed werk is.

Ik had niet verwacht dat hij zo'n goede stem had. Limit to your love is echt fenomenaal.

Geef mij maar Burial. Ben verder niet echt een fan van gezang, maar kan het bij burial nog verdragen/waarderen. Naar mijn gevoel/mening is deze James Blake nog net iets te zeurderig; jankerig bijna.

Iemand enig idee waar ik dit album kan bestellen? Bij voorbaat zeer veel dank

De release is pas over een maand ofzo, dus ik ben bang dat je nu alleen nog maar een pre-order kunt doen bij de gebruikelijke websites als Amazon e.d.

Waar in het begin vooral het gedeelte van Wilhems Scream tot aan met Limit To Your Love me kon boeien, tonen nummers als To Care (like you) en Why Don't You Call Me nu ook hun schoonheid. Erg fijne warme stem heeft de beste James. De vergelijking met Bon Iver vind ik een beetje vergezocht eigenlijk? Invloed van Bon Iver is zeker duidelijk bij Lindesfarne II maar verder?

Ik weet het nog niet helemaal met deze plaat. Nummers als Limit To Your love zijn heerlijk, maar bij andere nummers mis ik toch wat spanning en creativiteit. Ik houd het voorlopig op 3.5*.


Gistermiddag was Limit To Your Love zelfs op Q-music te horen

Omdat het nummer bij ons nu in de top 50 staat Fantastisch toch!