Scython schreef:
Zeer matig, de sound van die lek bedoel ik dan.
De sfeer van muziek zelf is een stuk minder deprimerend, er zit echt een lente sfeertje in. Daarbij is de melancholie nog niet verdwenen, maar gewoon in mindere mate ten opzichte van de vorige twee albums.
In kwalitatieve termen kun je het gewoon een volwaardige nieuwe Blackfield plaat noemen. Alleen zat er naar mijn mening misschien iets minder substantie in de muziek, alsof het allemaal net iets sneller in elkaar geknutseld was dan normaal.
Neem dat echter met een korrel zout. We hebben nog immers 3 nummers te gaan en mijn mening is gebaseerd op één enkele luisterbeurt. En daar laat ik het denk ik ook maar even bij, luistere naar incomplete albums is namelijk niet bepaald mijn ding.
De kwaliteit is er in ieder geval.
Een typische 3,5 plaat is dit weer wel, dat zeker.
De vorige cd was deprimerend, maar de zoete smaak van dat album was er ook snel vanaf vond ik. Ook al zijn het natuurlijk wel prima poppareltjes.
Of deze cd hetzelfde effect zal veroorzaken daar ben ik nog niet uit. Wel staat vast dat het in 320/FLAC allemaal nog gelikter zal klinken en het zijn echte pracht laat zien!
