Ataloona schreef: Oké, want ik ben niet zo'n grote fan van PT, maar met een pop randje zou het mij welleens kunnen pakken, ik zal het eens proberen.
Voor mij primeert PT wel boven Blackfield, maar dat kan zijn omdat ik PT eerst zeer goed leerde kennen en dan pas BF (en omdat die laatste toen maar 2 albums hadden en gewone songs van 3-4 minuten brengen). Maar er zitten in BF en BF II zeker enorm goeie nummers. Maakt niet echt uit met welke je start, maar de meesten hier zullen je waarschijnlijk toch de eerste aanraden. Ik vind ze allebei even goed.
Ach, ik wacht wel even op de release van deze plaat (wellicht komt deze nog op de luisterpaal) en dan probeer ik gelijk deze even, zoals altijd: proberen doet geen pijn
In tegenstelling tot de officiële Blackfield-website en diverse online winkels (28 maart) staat de releasedatum van Welcome To My DNA op deze site op 21 maart, wat dus zou betekenen dat hij vandaag al te koop is. Iemand enig idee wat correct is?
Dan ligt het album dus vrijdag de 25ste in de winkels
Dat vermoedde ik al inderdaad. Toch jammer, had stiekem gehoopt dat ik hem vandaag kon kopen. Volgende week vrijdag ga ik richting Port Zélande voor het Marillionweekend, dus dat wordt dan bij thuiskomst de 28e meteen naar de winkel rennen!
Morgen komt hij uit Ben zeer benieuwd, hoewel ik al weet wat de sound wordt (degelijk, maar ook weer meer van hetzelfde). Ik hoop dat als ze nog meer muziek gaan maken samen, dat ze hun sound ook eens laten evolueren. Op gegeven moment zal ik het waarschijnlijk niet meer pikken. Het niveau van het debuut zal waarschijnlijk toch niet meer gehaald worden, ook deze keer niet te oordelen aan de 8 gelekte nummers. Maar goed zal het vast en zeker worden.
Als je hem in de winkel gaat halen (of laten opsturen) komt hij toch echt pas de 28ste uit en dus de 25ste in de winkel. Nogmaals als hij morgen uitkomt had hij dus vrijdag in de winkels gelegen en dat lag hij dus niet...
Overigens komt hij uit bij K-scope en niet bij moederbedrijf Snapper.
Heb m hier nu voor me liggen en zoals we gewend zijn van kscope ziet dit er ook weer fantastisch uit! Mooie digi met 24 pagina tellend booklet. Benieuwd naar eerste luisterbeurt
net toch ook maar gekocht, volgens mij weten ze bij het platenhuis dat ik een zwak heb voor mooie hoesje, dus daar speelde hij dan ook mooi op in.
aja zometeen maar is ff luisteren, vond de vorige albums altijd wel te pruimen.
De eerste luisterbeurt zit erop, hier het eerste oordeel:
Het eerste Blackfield album vond ik geweldig, track voor track geniaal, geen zwak moment, dicht bij het perfecte aan. Deze staat dan ook in mijn top 10.
Het tweede Blackfield album is ook een zeer goed album, het mist echter een bepaalde magie die ik bij het debuut wel voelde, het klonk nu op de één of andere manier wat gekunstelder, alsof ze hun debuut wilden namaken en dat nét niet goed gelukt was. Eigenlijk heel erg moeilijk uit te leggen wat ik precies wil zeggen.
Nu komen ze met een derde album. En wederom is de sound nauwelijks veranderd, het is precies zoals we van ze gewend zijn. Echter heb ik na één luisterbeurt weer datzelfde gevoel als dat ik bij de tweede had: het mist weer iets om het debuut te evenaren. Een prima album met allemaal goede nummers, maar de magie van het debuut zit hier weer niet in, of het beter of minder goed is dan de tweede kan ik nu echt nog niet zeggen. Ik zal ze nu nog een derde album met bijna precies dezelfde sound vergeven, maar ik hoop dat ze een volgende keer (als die er is) nog wat meer nieuwe dingen doen. Dit wordt trouwens al wel een klein beetje gedaan op bijvoorbeeld een track als Blood, die toch net wat anders klinkt dan we gewend waren.
Maar nu even de eerste indruk van puur dit album:
Met de kwaliteit is natuurlijk weer niets mis. Ik hoor zo al dat dit weer een verzameling geweldige nummers is. Het is eigenlijk precíes zoals ik verwacht had, het klinkt allemaal goed, het zit allemaal uitstekend in elkaar, er is toch voldoende variatie binnen dit album. Natuurlijk heeft dit album nog wat meer tijd nodig voordat ik tot een fatsoenlijk oordeel kan komen, maar dit is de eerste indruk. Favorieten kan ik dan ook nog echt niet aanwijzen, hoewel Glass House, DNA en Blood eruitsprongen, waarschijnlijk omdat ik Glass House al vaker heb gehoord en omdat Blood gewoon door zijn sound opviel dus dat kan allemaal nog veranderen als ik de rest van de nummers beter leer kennen, wat de komende tijd zeker zal gebeuren.
Ik ben bezig met de eerste luisterbeurt. De eerste twee nummers zijn ronduit geweldig, het vervolg is iets kalmer. Het is volgens mij een erg degelijk nieuw blackfield album, weinig nieuws onder de zon, maar dat hoeft ook niet. Denk dat ik met 4* begin.
net de eerste luisterbeurt gehad. tja het klinkt zoals we gewend zijn eigenlijk, kwalitatief is alles super in orde, het klinkt allemaal weer geweldig.
kan alleen niet zeggen dat ik hem speciaal vind, als ik nou deze of de vorige 2 albums opzet ik heb er geen speciale voorkeur voor.
zoals al eerder vermeld hoop ook ik dat ze als ze doorgaan ze wel hun sound wat gaan veranderen aangezien de variatie niet erg veel aanwezig is, niet dat het slecht is natuurlijk.
voorlopig een 3*
De combinatie tussen Aviv Geffen en Steven Wilson werkt al twee albums uitstekend. Solo vind ik Aviv Geffen ook prima, maar dat gemekker van hem werkt soms wat op de zenuwen en Steven Wilson levert ook altijd fijn werk af met zijn bands.
Een derde album is wat mij betreft een welkome aanvulling en zeker als het ook echt wat is en aanvullend werkt.
Oei, daar begint de schoen nu toch wat te wringen: beetje meer van hetzelfde, maar ook ietwat bleker, fletser. Prima nummers, daar niet van van, maar het lijkt of ik deze keer de betovering niet weet te vinden of de betovering mij niet hoe graag ik ook wil.
Het is nog steeds mooie, melancholische, softe rock, maar echt pakken doet het vooralsnog niet en dat gebeurde op de twee voorgangers wel
Misschien is het een soort Blackfield-moeheid, misschien zijn twee albums genoeg en is de 'formule' wat uitgewerkt.
Ik ben nog steeds dol op de instrumentatie zoals ie te horen is in Dissolving with the Night, en het licht oosterse rocktintje in Blood bevalt me ook prima, maar ik mis iets en ik weet alleen niet wat.
Blackfield is altijd wel het brave jongentje in de rockklas geweest, maar dat heeft me nooit zo gestoord. Helaas begint dat nu een beetje te gebeuren.
Nogmaals: het is geen slecht album, integendeel. De heren slagen er wederom in om mooi verzorgde nummers ten gehore te brengen, maar de volgende keer toch graag een koerswijziging, meer peper in de kont of net iets pakkender nummers.
Heb het nou wat vaker geluisterd en ik vind tot nu toe Go To Hell behoorlijk zwak. Toch jammer.
Ik trap trouwens af met een 3,5, ik verwacht niet dat het cijfer nog gaat stijgen (of dalen natuurlijk) maar dat weet je natuurlijk nooit zeker. Het klinkt net nóg wat gekunstelder dan Blackfield II, ook al is het verder een prima album. Braafste jongetje van de klas is inderdaad een goede verwoording, degelijk maar totaal niet spannend. Het feit dat ik deze op een 3,5 zet en het debuut, waar het qua sound veel op lijkt, op een 5 heb staan laat zien dat ik deze toch echt een stuk minder vind. Ik beoordeel nu het album op zichzelf en niet in vergelijking tot, dat wilde ik nog even duidelijk maken. Dit album is toch een stuk minder, hoewel nog steeds goed.
Go to Hell heeft een heel andere mix, lijkt het, dan de versie van de sample. Maar vind het zeker geen slecht nummer.
Maar ook verder kan ik er weinig slechts van vinden. Net als het tweede album een ietsje minder dan het debuut. Maar zeker niet slechter dan Blackfield II, en heel misschien door iets meer variatie, wel wat beter.
Zo . . heb m gisteren binnen gekregen,( thanx Odi ) Na de eerste luisterbeurt moet ik zeggen dat de plaat goed klinkt maar dat was te verwachten! Ik kan hier natuurlijk ook een hele beschrijving geven van mijn bevindingen, maar na het lezen van de reviews van Aero en Niels kan ik me daar bij aansluiten. Ik vind Zigota tot nu toe het mooiste nummer. Dit komt voor mij qua gevoel het dichtst bij de melancholie die ik verwacht van Blackfield. Ook ik begin met een 3.5. Ik weet zeker dat hij nog gaat groeien, maar dat heeft even wat tijd nodig. Na 10 April zal de plaat wel wat extra lading krijgen. Can't wait!!
McRoland schreef: Ik vind Zigota tot nu toe het mooiste nummer. Dit komt voor mij qua gevoel het dichtst bij de melancholie die ik verwacht van Blackfield.