CunninLynguists - Oneirology (2011)

Dat zijn inderdaad de nummers die ik nog te pruimen vind. Maar er zijn maar een paar momenten dat ik denk: hee, dit is leuk zeg! En die verwacht ik op een CL album toch consequent.

En nee, dat haalt mijn cijfer niet omlaag. Dat doen het smoothe geluid van het hele album en Kno en de gastartiesten - die (c)rappen er naar mijn mening te lelijk op. Bovendien vind ik dat het album te weinig afwisseling biedt. Natti en Deacon rappen overigens wel naar behoren.

Het slaat totaal nergens op, maar ik heb een beetje het idee dat ik mijn cijfer moet verantwoorden na al die beschuldigingen van schaapjesgedrag (ja, heel erg, ik voel me daardoor aangesproken). Hieronder kort mijn ratingssysteem (heel, héééél basaal, er komen natuurlijk ook zaken als sentiment en invloedrijkheid bij kijken):
0,5* Ik kan het boekje misschien nog gebruiken als WC-papier?
1,0* Dit is een marteling om aan te horen, de tranen springen in mijn ogen.
1,5* Ik snap niet dat mensen dit uit vrije wil draaien.
2,0* Gewoon slecht.
2,5* Onvoldoende, maar niet verschrikkelijk (een 5 dus).
3,0* Zeker niet slecht, maar ik wordt er niet echt warm van.
3,5* Dit klinkt erg goed.
4,0* Geweldig!
4,5* Uitzonderlijk geweldig!
5,0* Tegen het perfecte aan.

Ik geef dit album een krappe voldoende, wat neerkomt op een 3,0*

Ik heb het album nu een paar keer geluisterd. Ik ben het met MJ eens en denk dat ik dit nu toch moet gaan zien als individueel album. Neemt niet weg dat het nog steeds niet kan tippen aan hun oude werk. Ik heb er een nachtje op geslapen en hem even rechts laten liggen. Toen weer geluisterd en kom toch uit op een 3.5. Kno is op dit album een gemiddelde producer en niet meer de geniale die hij was. Natti en Deacon doen niet fout en trekken de kar. 3.5

Ja Rene1979 en MJ hebben gelijk alleen geef ik een 3.0* omdat ik het ook iets te eentonig vindt.

Natuurlijk zijn er bij 1,5* nog pluspunten te vinden; anders had ik het net zo goed een halve ster kunnen geven. Wanneer er wel iets te genieten valt, maar het merendeel voor mij onluisterbaar is, vind ik een 1,5* een prima cijfer. Onluisterbaar in dit geval vanwege de (grotendeels) ultiem saaie beats. Dan kunnen de raps nog zo hard zijn (overstatement!), maar een voldoende zal het never krijgen.

Bovendien bekritiseer ik je cijfer nergens; wel de manier waarop je het stemgedrag van anderen aan de tand voelde/voelt.

Kijkend naar panjoes lijst blijkt wel dat ik strenger ben in het beoordelen. Een 2,5* balanceert voor mij op het randje van onvoldoende, maar dat is een discussie voor dit topic, al wil ik er daar best verder op ingaan als je je geroepen voelt.

Je hoeft het inderdaad niet te vergelijken met eerdere werken, maar als je daardoor weet dat ze wel tot meer in staat zijn dan valt dit toch tegen. Dus in zoverre mag je wel terugkijken vind ik.

Uitstekend samen gevat, vroeger was Kno het die met fantastische producties het niveau enorm omhoog trok, Deacon en Natti waren gewoon goeie mcs die de beats waardig waren. Hier is het andersom, degelijke producties die nooit echt geniaal worden, wegens te gladjes en de mcs die het niveau omhoog trekken

Harco het was niks persoonlijk hoor, naar jouw gemiddelde kijkend weet ik ook wel dat je iets strenger bent dan ik of pakweg panjoe. Maar ik vroeg me af die positieve punten doen je 1,5 geven vond je de rest dan echt onluisterbare kutmuziek (0.5 muziek), ja dus

Moet je je dit eens voorstellen:
Je kent Cunninlinguists niet en je luistert dit dan denk je :O dope plaatje!

Dat objectiveert het behoorlijk, dit is niet wat je gewend bent maar het is nog steeds dope! Ik geef het nog een beurt of 3 voordat ik oordeel, want ik zie te veel negativiteit, dus ik ga niet te snel conclusies trekken, ik laat het lekker inwerken. Heb er nu 3 beurten op zitten.

Nee, en ik ben de bagatellisering van mijn mening over dit album eigenlijk kotsbeu. Ik geef het 1.5* omdat het een kutalbum is, of het nu van CL of van 50 Cent is.

Hele zooi berichten over stemgedrag en gemiddelde weggehaald. Het gaat hier over de muziek mensen.

Was het al bekend dat de coverart afkomstig is van Nederlandse hand??!! Nl. van Lois van Baarle! Vet!

Leuk, het is wel een vette cover.

Hoe heeft dit kunnen gebeuren? De afgelopen weken heb ik, in voorbereiding, veel oude albums geluisterd waarop Kno gewoonweg briljant is. Maar dit..? Misschien mag ik niet oordelen, ik heb namelijk nog niet de volledige plaat gehoord, maar het is zwaar teleurstellend.
Alleen op Stars Shine Brightest tilt Kno het niveau omhoog. Tracks als Hard As They Come en Looking Back zijn te gelikt en gewoon niet leuk. Had ik niet verwacht.

Edit: Hoe kan het dat voor de rest iedereen op het internet (vooral op Twitter) dit album wel een meesterwerk vindt?

http://m.youtube.com/#/watc...

Hoe een nummer te verpesten.

Weet het niet hoor, maar ik vind dit toch wel erg relax en dus

Het is prachtig, alleen het originele nummer is opgefokt. Wat erg zonde is als je de klasse van de acoustische versie hoort. Komt ook door al die vervelende riedeltjes erdoorheen, zeer hinderlijjk.
Dat bedoelde ik eigenlijk met Hoe een nummer te verpesten. Ze hebben van een mooi nummer (acoustisch) een vervelend nummer gemaakt.

Zoals ik hem nu luister op Bandcamp vind ik hem eigenlijk wel vet. Even wachten tot ik hem helemaal kan downloaden en dan kom ik wel met een evenwichtig oordeel.

Die akoestische versie is juist verschrikkelijk mooi en met gevoel gemaakt. Waarom niet zo op het album ipv van de versie die er nu op staat.

@ murdoc wtf ik vind dat nummer 1 van de zwakste op het album, het klinkt zo kitscherig met een beat eronder. Maar deze akoestische versie maakt het ineens prachtig en minimalistisch, opeens blijkt die zangeres wel wat soul te hebben ipv iets urban r&b achtigs. Deze had idd beter op het album gestaan. Maarja dan moesten de creds naar de gitarist en de vocalists gaan en had kno niet genoeg 'shine' enkel wat simpele drums, hij zit er maar wat bij en dat zal em niet zinnen. Maar de nadruk ligt wel op diegene die dit album sowieso dragen, de mcs: Natti en Deacon blijven dope

Hoezo wtf? Je zegt precies wat ik ook vind. Ik vind het nummer op het album, om het maar ff duidelijk te maken, zwaar klote. De akoestische versie daarentegen is prachtig. Simpel en eenvoudig maar mooi. Op deze manier voegt Anna Wise ook echt wat toe. En dan de albumversie, allemaal vervelende riedeltjes erdoorheen en ook de raps vind ik er veel slechter uitkomen. Vandaar ook de opmerking: Hoe een nummer te verpesten. Kno heeft het voor elkaar gekregen om van een prachtig nummer een rotnummer te maken. Erg zonde.

Het gehele album begint me trouwens wel steeds meer te bevallen. Slechts tracks 12 t/m 14 weerhoudt me ervan om dit 4* te geven. Alle recensies die ik tot nog toe heb gelezen zijn wel iets te positief wat mij betreft. Komt waarschijnlijk ook omdat de meeste dit vergelijken met bekende Gangster hiphop als 50Cent, the Game, lil Wayne en dat soort neppe mensen. Dan is dit inderdaad geweldig. Een andere verklaring voor het ophemelen van Oneirology door de meesten heb ik niet.

#1 4.0
#2 4.0
#3 4.0
#4 .5
#5 3.5
#6 3.5
#7 3.0
#8 3.5
#9 4.0
#10 3.0
#11 4.0
#12 3.5
#13 4.0
#14 3.0
#15 4.5

3,73

3.5

Grootste probleem vind ik de overtuigingskracht/delivery en de flow.

Sorry verkeerd begrepen ik dacht dat je bedoelde dat ze in het filmpje het nummer verkloten dat je op het album erg goed vond. Maar dus andersom, ok dan heb je zeker gelijk. Ik heb nog niet veel recensies gelezen, hier wordt het album alvast niet opgehemeld. Maar ik kan me ook niet voorstellen dat gelijk welke serieuze hip hop of muziek site dit als briljant bestempeld. Dat ze dit met APOS, southernunderground of will rap for food zouden vergelijken. Dit album komt niet eens in de buurt van het minder geniale maar wel steengoede Dirty Acres, teleurstellend is het dus zeker wel, het is niet eens beter dan hun strange journeys, die zijn minder consistent maar bevatten wel meer geniale momenten...

State of mind, de flow en de delivery vind ik eerder uitstekend, het is gewoon dat er geen memorabele beats zijn (genre black dog op NWL om maar iets te noemen) en daarnaast dat het wat te easy klinkt

Het feit dat Stars Shine Brightest als het beste nummer wordt gemarkeerd, geeft voor mij persoonlijk al het belabberde niveau van de plaat aan. Tijdens het 'lekken' van dit nummer schreef ik al dat ik het een filler vond. Om dan van een hoogtepunt te spreken - voor zover je daar in deze context überhaupt over kan spreken - gaat me te ver. Het zwaktebod ligt bij de producties. Kno draait door in het pitchen van samples. Hij zoekt naar een combinatie van melancholie en toegankelijkheid, maar slaagt niet in het bewerkstelligen. De rappers voorkomen een fiasco, maar een voldoende is deze plaat niet waard.

Na alle kritiek hier, heb ik mezelf er toch maar toe gezet om het eens goed te beluisteren. En spijt van, nee totaal niet. Wat een heerlijke plaat. Geweldig, nee. Maar zeker geen zwak album. Het heeft imo wat meer pop invloeden. Het is een erg relaxed album die lekker weg luistert. Af en toe neig ik toch wel naar skippen, dit is vooral bij de tracks Hard as They Come (Act I), Murder (Act II) en Dreams. Verder stoor ik mij niet echt ergens aan en kan ik er zeker van genieten. Biggie mocht wel weggelaten worden in Predormitum (Prologue). En wat een drama is Hypnopomp [Epilogue] . Verder echt een top album, Predormitum (Prologue), Stars Shine Brightest (In the Darkest of Night), Enemies with Benefits en Embers zal ik nog vaak opzetten. Heerlijke relaxte nummers met heerlijke producties waar je lekker rustig van kan genieten maar je aandacht wel vast houden. Zit erg te twijfelen tussen 3,5 en 4. Maar ga toch voor 4* door de hoogtepunten waardoor je met de wat mindere tracks kan leven.

Edit: voor de hoes, echt gave!

Je stem is in 1 uur van 1, naar 0,5 tot 4* gegaan?

Haha ja klopt, zat even te kijken welk cijfer wat met het gemiddelde doet

van mij mag het gemiddelde toch ongeveer 3.20* hebben.

Met die stemsample van My Habit had Kno echt wel iets mooiers kunnen maken...

Oh, en iedere keer als ik Get Ignorant luister hoor ik op 2:43 dat geluidje van Atom.

Ik vind die stemsample in My Habit echt geweldig. Zal wel aan mij liggen

Hard As They Come is echt een bazennummer.

Sjit werkt verslavend.

Ik ook hoor maar dat komt omdat het zo'n ongelofelijk nice sample is... En dan Natti: "High as the sun of a beach".