CunninLynguists - Oneirology (2011)

Stemsample op My Habit werkt verslavend, ik vind dat nummer ook één van de weinige te pruimen nummers...

De plaat wordt naar mijn mening steeds beter, ik neig naar een 4.0

Plaat word inderdaad beter, nummers als Dreams vind ik te pruimen ik verhoog 'em voorzichtig met een halfje

De plaat begint mij meer en meer te bevallen. Wat een heerlijke sfeer wordt hier neergezet.

Heb kaartjes al tijdje besteld.. Hoopte dat hij beter zou zijn, hij valt iets tegen, maar blijft een prima album.
2x geluisterd en heb nu een 3,5* gegeven, verwacht wel dat bepaalde tracks nog wat gaan groeien en dat hij naar een 4 zal gaan. We zullen zien.

Hoop in ieder geval dat Melkweg mooi wordt!

Na wat wikken en wegen toch bij een 3.5 gelaten. Alhoewel Kno hier geweldige producties neerzet, is hij ook gelijk het grootste minpunt. Niet alleen met zijn middelmatige en niets toevoegende verses, maar ook met de aanwezigheid van zijn producties die te vaak Deacon, Natti en de gast artiesten overstemmen. Sowieso opvallend dat juist Kno's verses daar het minste last van lijken te hebben, maar goed. Uiteindelijk komen Deacon en Natti gewoon weer met sterke teksten die net als de beats het hele droom concept goed uitwerken, een echt sfeerplaatje.

matig album

Mja dacht ik ook even aan, maar dit is toch geen vier. Daarvoor is het me wat te smooth en ik gaf dirty acres ook al een 4 en dat is toch een niveau hoger dan oneirology... Misschien moet ik dirty acres sowieso op 4.5 zetten want shit is geniaal merkte ik toen ik em nog eens draaide. Dit album blijft niet meer dan wel aardig eigenlijk...

Trouwens als ik overal reviews lees, snap ik toch eerlijk gezegd niet waarom je overal 4 a 4.5 op 5 tegenkomt. Vond ik de rating hier aanvankelijk wat aan de lage kant dan moet ik toch zeker wel toegeven dat ik het album op review sites erg gehyped vind. Op hip hop dx waar ik het meestal niet eens ben met de reviews (4.5 voor joell ortiz 3.5 voor eligh en sims wtf !) geven ze dit (net als mij dus) een 3.5 en iedereen reageert daar verontwaardigd. Nu goed daar is het gemiddelde onder luisteraars voor zowat elk degelijk album wel een 4.8 op 5 dus erg kristisch zijn ze daar niet. Maar toch vreemd het contrast tussen de ratings hier en die van de meeste reviewers...

Ik vind het eigenlijk wel een dope album, draai hem al de hele dag!
De Biggie-sample op Predormitum is heel goed gedaan, waardoor het hele nummer gelijk gaver is.
Daarnaast zijn Dreams, Darkness, Enemies with Benefits, Get Ignorant en Stars Shine Brightest ook gewoon goede nummers. Minpunt is inderdaad Kno wel af en toe. Ten eerste lijkt hij de plaat teveel naar zich toe te trekken en zijn de producties soms iets te gelikt, met name Embers.
Toch komt hij er vaak net mee weg (imo) dus gewoon een goede plaat dit!

Yep maar tussen gewoon goed (3.5je) en een 4.5 gaapt toch nog een enorme kloof imo...

Klopt, maar je moet jezelf niet dwingen tot een hoog cijfer.
Ik probeer alle negatieve reacties hier maar ff te negeren en zelf het mooie van de plaat in te zien, en zo in het begin van de lente lukt me dat heel goed

Zeker geen slecht album, sterker nog: behoorlijk goed. Kno gebruikt natuurlijk veel te veel vocal-samples die weinig toevoegen en ook wat vaak wat niets toevoegende synth-achtige geluiden en is het in eerste instantie nog steeds zo glad als Death is Silent, máár: hij kan nog wel degelijk goed produceren; het is sfeervol en het klinkt nog steeds erg ''CL'' bij vlagen. Het klinkt ook direct veel beter als Deacon en Natti rappen over dit soort beats, wat perfecte rappers blijven voor dit soort beats. Jammer dat Kno zelf ook rapt, maar naar mijn gevoel kwam ie niet vaak langs en is het een stuk minder erg als je hem maar af en toe hoort wanneer je Deacon en Natti ook hoort. Enemies with Benefits is in principe een wereldtrack, enige co-productie van Blue Sky Black Death wat ook direct hoorbaar is; klinkt meer als een BSBD-beat met Kno als co-producer, alleen jammer dat laatstgenoemde er weer een vocal-sample toepast die weinig toevoegt plus de eerder beschrijven geluidjes. Verrassend genoeg komt Kno als rapper wél leuk op die track en levert Tonedeff een regelrechte topverse af; helaas duurt ie te kort. Enfin, ik vind het gewoon een goed album; het had beter gekund, maar imo ook veel slechter na de kritieken hier. Ik kijk iig nog steeds uit naar toekomstige producten van de heren.

3,5*

Is die "haat" tegen Kno's raps er altijd geweest of valt iedereen dat nu pas op?

Vroeger was het er ook al, maar dan in mindere mate, zodat het nauwelijks tot niet irriteerde.

Ok. Ik irriteer me er eigenlijk helemaal niet aan.

Ik irriteer me er ook niet aan. Zijn raps zijn juist altijd wel een leuke afwisseling.

Irriteren gaat me te ver, maar Kno vond ik sowieso al niet de beste MC. Hoor liever Deacon of Natti over die beats...

Kno is gewoon niet zo'n goede rapper. Een erg middelmatige flow en zijn teksten vallen soms uit elkaar met het veinzen van sociale/politieke interesses. Het beste voorbeeld dat ik me zo te voorschijn kan halen is zijn openingsregel op Get Ignorant: "Genocide in east Africa, but you watching Battlestar Galactica". Echt zo'n prekerige, nietszeggende uitspraak waar je niks mee kan. Deacon en Natti klinken gewoon veel oprechter.

Terwijl hij het op zijn eigen cd het alleraardigst deed. Op deze cd drijft hij zijn kunnen te ver door. Hij heeft gepiekt op zijn eigen plaat en nu wil hij doen alsof hij een goede rapper is. De man wordt arroganter met het uur.

.

En Rene weet over wat hij spreekt nadat hij werd aangevallen door Kno op Kno zijn forum.

Voor dat Rene dat vertelde had ik eigenlijk nooit gedacht dat Kno zo arrogant is.

Wat? Uitleg plz
Ik heb Kno op Twitter en soms heb ik ook wel de indruk dat 't beetje een stumper is. De beats op Oneirology hier zijn ook wel goed maar schreeuwen soms: PRETENTIEUS
Gelukkig heeft hij ook nog straight bangers zoals Get Ignorant.

Nou ben ik het ook wel benieuwd, wat is er precies gebeurd?

Kan dit ook gewoon via de PM dames?

Ik ga deze maar eens luisteren, hij kreeg op veel hiphopsites erg goede recensies. Hier is het cijfer wat minder. Bij veel (amerikaanse) hiphopsites was de rating tussen 3,5 en 5 sterren. Hier staat het op 3,17, dat verbaast me maar ik zal eens kijken of hij mij bevalt.

:: Official ’Niggaz With Latitude (NWL)’ Album Discussion Thread :: | QN5 Forums

Meneer leest graag naast de kwestie, heb ik de indruk. En hij heeft schoenmaat 52.

Ik heb dit nu vaak genoeg beluisterd om een definitief oordeel te geven. Dit is een gewoon een goed album met een duidelijk concept. Het is een goed geheel, waar ik sowieso altijd blij van word. Het gaat over dromen en daar hoort dan ook een dromerige stijl bij.

Predormitum is een erg goed nummer en een goede opener. De sample van Biggy Smalls is ook erg leuk gedaan en geeft zeker wel wat extra's aan het nummer.
Dan volgt Darkness, waarin Anna Wise een grote rol heeft. Ze heeft een mooie stem en voegt ook zeker wel wat toe aan het geheel. Het zorgt voor wat afwisseling en dat mis ik toch wel een beetje in het geheel. De beatwisseling in het nummer had van mij niet gehoeven.

Dan komt een erg hard stuk, wat in het midden ligt tussen een interlude en een normaal nummer. Phantasmata is een hoogtepuntje maar duurt jammer genoeg erg kort.

Vervolgens Hard as They Come, de single van het album. Toen ik dit voor het eerst hoorde vond ik het een heel aardig nummer, nu begint het wat te vervelen. Freddie Gibs is niet echt speciaal.
Murder is gewoon weer een goed nummer, waarbij Big KRIT het zeer verdienstelijk doet.

My Habit maakt gebruik van een stemsample en die komt zeer aardig uit de verf. Het nummer zie ik als een soort intro van Get Ignorant, wat ik het als het hoogtepunt van Oneirology beschouw. De beat is keihard, alleen ik snap niet zo goed wat het nummer met het thema te maken heeft. Kno's flow op dit nummer vind ik wel prima, alleen de teksten zijn nogal nietszeggend. Dit nummer doet mij het meest denken aan Death is Silent, met snelle drums.

Shattered Dreams is weer zeer dromerig en klinkt zeer stabiel. Zeker geen hoogtepunt, maar past goed in het geheel. De tweede drop in het nummer klinkt erg hard, het einde is spacend en weer een soort van intro op het volgende nummer:

Stars Shine Brightest, de andere single. Deze single is veel beter uitgekozen, want het past een stuk beter in het plaatje van Oneirology. Weer een lekker dromerig nummer. De beatwisseling is eindelijk iets gewaagd en klinkt wel oke, maar niet hoogstaand.

Dan een tweede interlude (ik zie Phantasmata ook als een interlude). So as Not to Wake You klinkt zeer goed en het is weer jammer dat dit zo kort duurt. Zonde.

Enemies with Benefits is het tweede hoogtepunt. Tonedeff komt zeer dik en een space geluid door de beat heen maakt het af.

Looking Back vond ik aanvankelijk een vervelend nummer, maar dit is totaal omgeslagen. Na vaak genoeg de akoestische versie gehoord te hebben, is het kwartje gaan vallen. Anna Wise doet het fantastisch, zij is de enige artiest samen met Tonedeff die echt iets toevoegt. Veel passie en gevoel zit er in deze track.

Dan komt er iets waar ik me aan erger, Dreams. Het begin gaat nog wel, maar dan komt Tunji. Bleghh. Dit nummer had er van mij zeker af gemogen. Nou ja, de beat zelf is niet eens zo slecht, maar Tunji is gewoon hinderlijk. Het is ook nog eens het langste nummer van het album, jammer.

Hypnopomp en Embers vormen het einde van Oneirology. Embers is een zeer vet slot van wat uiteindelijk gewoon een goed album is geworden. Het had af en toe misschien wel iets gewaagder gemogen. Toch is dit een erg goed geheel, met een paar erg sterke tracks.
4*

Een van de betere reviews die ik al gelezen heb Murdoc. Misschien niet qua structuur en schrijfstijl maar wel qua inhoud. Wat ik tot nu toe las was te weinig genuanceerd (buiten hip hop dx vreemd genoeg) ofwel werd het album bestempeld als smoothe, poppy crap muziek, CL onwaardig ofwel was het weer een zogenaamd meesterwerk van CL. Het ligt er dus tussenin, geen APOS, WRFF of southern, zelfs net niet het niveau van dirty acres maar zeker wel vermakelijk.

De producties zijn vaak iets te glad maar zitten wel nog steeds goed in elkaar en geven het album een lekker zweverig geluid (concept droomanalyse je weet wel), Natti en Deacon zijn nog steeds top mcs en kunnen wel wat met dit soort beats. De mcs maken het iets minder glad, iets rauwer en underground. Kno liet op zijn solo-album al zien op het gebied van lyrics vermakelijk uit de hoek te kunnen komen, al laat zijn flow nog wat te wensen over (om niet te zeggen dat hij houterig is dan een eik). In plaats van op dit album al zijn energie in de producties te steken en zoals vroeger links of rechts eens een verse op een nummertje te doen, rapt hij hier gewoon te veel. Zijn inspiratie is op en hij komt inderdaad vaak prekerig over en zijn flow tja die is gewoon niet echt verbeterd. Ik twijfelde even om toch een 4 te geven omdat ik het gladde geluid wel enigzins kan waarderen na ettelijke luisterbeurten maar enkele mindere nummers en het ontbreken van een handvol bangers ga ik het op 3.5 houden...