Radiohead - The King of Limbs (2011)

Beide eigenlijk. Al is kan je er ook gewoon op een normale manier naar luisteren. Maar ook helt twee hoeft niet per de met zo veel aandacht te worden beluisterd als bijvoorbeeld OK Computer.

Het album werkt inderdaad prima als achtergrondmuziek, maar als je het op de koptelefoon zet (zoals vanochtend in de trein weer eens) dan hoor je pas hoe intelligent de nummers inelkaar steken. Overal verborgen baslijntjes, rifjes, etc. Stuk voor stuk hele sterke nummers, maar toch mist het album iets (wat ik wel vaker teruglees hier). Ik denk dat het vooral 2 nummers mist. Ik vind het wat kort zo.

Mee eens en dat maakt dat dit voor mij geen achtergrondmuziek is. OK Computer en Kid A kan ik dan wel weer prima op de achtergrond horen, maar dat komt ook doordat ik die albums al door en door ken.

Het blijft toch wel pijnlijk, Radiohead, een band voor achtergrond muziek...

Als je dit als achtergrondmuziek gaat behandelen snap ik dat veel mensen er niets aan vinden. Dit is juist muziek waar je intensief naar moet luisteren en waardoor je je moet laten opnemen om de ware schoonheid eruit te halen, anders mis je veel te veel belangrijke details, iets zeer belangrijks bij dit album in mijn beleving.

Ik heb het gevoel bij het beluisteren van Radiohead dat ze anno 2011 her en der wat zijn ingehaald op het innovatieve vlak en er enige muzikale verzadiging is opgetreden. Iets waar veel bands mee van doen krijgen na een jubileum van 25 jaar. Het venijn zit hem bij dit King of Limbs in de staart. Vooraf wordt de muziek vooral vergezeld met -een voor mij- vlak, saai en achterhaalde drumbeats, maar op het eind krijg ik weer het gevoel dat ik 'meegezogen' wordt in de sfeer, iets waar ze zo een patent op leken te hebben. De excentriciteit is wel wat zoek en de muzikale gekte is wat nederig geworden. Op het eind zou ik zelfs zweren dat ik de zanger van Bon Iver hoor. Niet onaardig...maar das voorheen nooit een term geweest die ik zou gebruiken voor muziek van Radiohead.

Vooral Bloom is perfecte achtergrondmuziek.

Verrek, spontaan helemaal vergeten te draaien de afgelopen weken/maanden

Da snijdt hout zou'k zeggen

Toe omschrijf toch eens het technisch vlak.

Vind je dat een debiele opmerking? Ik denk dat zo meer mensen het zouden moeten doen in plaats van die track-voor-track analyses.

Zo jong en dan zo'n slecht geheugen....

(zie Dark Side Of The Moon).

Wat is in godsnaam je punt? Mag ik dat niet vinden?

Een geintje is niet leuk als je het uit moet leggen, maar vooruit.

Zie jouw bericht bij TDSOTM van 4 juli 2011 20:46.

Sorry, mijn activiteit op MusicMeter is zeer hoog.

Technisch was geen ideale woordkeus voor die mening inderdaad. Ik bedoelde dat ik de mening persoonlijk zeer sterk in elkaar vond zitten.

No problem.

Hmm, mooi om te zien. Zie ik dat ( waarvan ik dacht dat het zoveel synths was ) toch een gitaar / drum band.

Misschien raar gezegd, maar nu komt het wat ' menselijker ' over... Ik ga er juist nu anders naar luisteren. Had eerst zo'n ' kil ' gevoel bij deze plaat toen ik hem hoorde, het raakte niet. Maar nu ' Sound & Vision '.. Mooi..

Sterretje erbij..

Moet ze eens live gaan zien..

Natuurlijk doen ze het meeste met gitaar en drums. Alleen Johnny heeft een boel gekke apparaten waarmee hij samplet en speelt. En je hebt In Rainbows in je top 10 staan? Kijk dan In Rainbows Basement Sessions eens.

De nummers live doen me ook meer dan als ik ze van het album hoor. En ik weet niet precies hoe het komt. Typisch.

YouTube - ‪RADIOHEAD - The King of Limbs (live from the basement)‬‏

Feral

Ik kom woorden tekort voor die Basement Sessions.
Bloom... Wat een compositie.

idd, maar ik vind de uitvoering van Give Up the Ghost nog het best, ga het nummer nu ook steeds meer waarderen.

Meneer Yorke zit weer lekker overdreven te zingen. Wel een magistrale uitvoering van Bloom trouwens.

Enkele zéér goede live versies (oa Feral, Morning Mr. Magpie en Bloom)

Staircase had gewoon op het album moeten staan.

Van de meeste van deze nummers had ik überhaupt niet voor mogelijk gehouden dat ze live speelbaar waren . Maar leuk linkje; interessante liveversies ook!

Edit: Daily Mail, tof nummer! Kende het helemaal niet, zelfde geldt voor Staircase.
Edit 2: Wat is Yorke goed bij stem: kippenvel bij Codex, prachtig gezongen! En dan die ingetogen blazers er bij, wat een klasse
Edit 3: Gelijk ook maar even de In Rainbows sessie beluisterd. Ook zeker de moeite waard!

Daily Mail had er van mij ook gewoon op gemogen.

Vandaag dit album maar weer er eens opgelegd en moet zeggen dat ik hem nog slechter vond dan de eerste keer toen ik hem hoorde. Met dit album hink ik echt op twee gedachten. Enerzijds heb ik het gevoel dat ze bij Radiohead denken van laten we maar zo ingewikkeld mogelijk doen, onze fans zien er toch wel weer een diepere betekenis of genialiteit in. Anderzijds heb ik het gevoel dat ze maar wat doen. Zo van, laten we gewoon even lekker gek doen. We rammen gewoon op wat toetsen, verkopen doet het toch wel. Wij zijn immers het grote Radiohead. Als ditzelfde album nou door een onbekend bandje gemaakt zou zijn en dus niet door Radiohead, dan denk ik dat het veel slechter gewaardeerd zou worden. Maar goed, dat is mijn gedachte erover.

Het lijkt ook wel of die gasten er geen zin in hadden. Vooral bij de stem van Thom Yorke valt mij dat op. Het was zangtechnisch gezien al niet de beste zanger, maar dat was geen probleem omdat hij er met name op OK Computer nog een hoop emotie en bezieling in wist te leggen. Op dit album ben ik dat gevoel in ieder geval volledig kwijt. Als ik hem op dit album hoor zingen kan ik serieus geen slechtere zanger op noemen. Het klinkt als nagels over een schoolbord. Er zijn echter twee nummers op dit album waar ik dat nog wel mee vind vallen en dat zijn Lotus Flower en Codex. De enige twee nummers op dit album die er nog enigszins mee door zouden kunnen.

Nee, mij maak je er niet blij mee. Het is één grote elektronische brij geworden. Ik heb dit album nu twee keer gehoord. Eenmaal op de achtergrond en eenmaal zeer aandachtig en het weet mij geen moment te verrassen of te raken. Ik hou het zoals ik al eerder zij bij OK Computer, waar ik de emotie en bezieling wel hoor. In mijn ogen is dit album echt lichtjaren verwijderd van het niveau wat ze in 1997 haalden. Maar misschien verrassen die gasten van Radiohead ons nog eens. Dat zie ik nog wel gebeuren, als ze maar dichtbij zichzelf blijven. Want nu hebben ze maar wat gedaan in mijn ogen.

Heb je al gekeken naar die Basement Sessions?
Als je het doet zul je wel zien dat Thom Yorke het meent.
Bij Feral staat hij geen seconde stil. Hij laat zich volledig gaan volgens mij.
Dat Thom Yorke een slechte zanger is, is gewoon flauwekul. Dat je zijn stemgeluid vervelend vindt kan ik wel begrijpen.

Ik vind het zangtechnisch gezien gewoon niet zo'n beste zanger. (ik heb nergens gezegd dat het een ronduit slechte zanger is) Dat mag jij flauwekul vinden, dat is je goed recht. Ik vind het flauwekul dat mensen dat flauwekul noemen. Op zich vind het niet zo'n probleem als iemand niet een geniaal vocalist is, maar dan moet dat wel verbloemt worden met oprechte emotie. En ik persoonlijk voel hier de oprechte emotie niet, waar ik hem bij OK Computer wel voel.

Enisgzins eens met Jocharo

Wat clips from the basement bekeken, laat even het feit weg dat het radiohead is, zie en hoor het gebeuren aan als was het een volstrekt onbekend bandje en ik heb de neiging te zeggen, dit is gewoon ronduit slecht , bij vlagen ook enorm vals, gezongen en muzikaal

Nee dat hele basementgedoe draagt nie echt bij aan positieve beeldvorming