Radiohead - The King of Limbs (2011)

Waar haal je nu vandaan dat ik per se al die dingen in een nummer nodig vind.
Kijk ik vind in rainbows een geweldig album. Maar dit is het gewoon niet. Dit lijtk mij meer op een Thom Yorke solo plaat. Het voelt voor mij gewoon niet als een album, maar als een verzameling nummers en dat is het grootste gemis wat mij betreft.

Dan is het toch behoorlijk mistig geworden voor je ogen, na 3 nummers (en 34 seconden) kon je er al een stuk meer over vertellen.

Ik ben benieuwd welk album er 21 november op de eerste plek van de rotatielijst komt te staan.
Zou ook nu Nick Cave degene zijn die Radiohead een stap terug dwingt.

Over hype gesproken; in 4 dagen tijd al 28 bladzijdes aan dit album besteed.

Jouw top 10 hint toch een beetje in die richting.

Jammer alleen dat de fansboy's niet willen horen dat dit gruwelijk tegenvalt.

Blijf op 3sterren.Ben nu even Ok Computer aan 't luisteren + In Raibows da's wel ff andere koek.

Want iedereen die dit wel een prettig album vindt is automatisch een fanboy?

als je zegt dat dit een thom yorke solo album is heb je echt niet goed geluisterd. niels94 zegt het hierboven duidelijk: de band is net onder de oppervlakte heel goed te horen. het baswerk op feral bijvoorbeeld is geschift. en die drums komen lang niet allemaal uit een drumcomputer, daarvoor klinkt het geheel veel te warm, menselijk en broeierig....

het is gelukkig een pak subtieler dan veel in your face gezeik dat tegenwoordig de norm is.....

PS beste RVS, schiet me niet af, maar ik besluit met de volgende kinderachtige opmerking: jouw favoriete band is volgens je top10 muse... dat geeft je niet direct recht van spreken als het op muziek aankomt

Nick Cave, ik mis iets geloof ik?

Jij gaf het nog 4*!?

In Rainbows verdween van de eerste plek in de rotatielijst toen Dig! Baby Dig! van Nick Cave uit kwam.

Na 3 luisterbeurten besloot ik daar van af te stappen.

Na 4 luisterbeurten wordt het 2 sterren, na 5 wellicht 1 ster.

Dus iedereen downloaden die handel.
1x luisteren en vervolgens ver weg stoppen op de PC.

De Newspaper editie bevat twee 10 inch LP's. Voor dit album van 38 minuten lijkt één me genoeg. Wat staat er op die andere?

De overeenkomst met Kid A en Amnesiac zie ik niet. Dit is een stuk lichter van toon en toegankelijker. Als mensen het teleurstellend zouden vinden, kan het onmogelijk komen omdat het 'te moeilijk' zou zijn.

Voor een oordeel is het nog veel te vroeg...

niet dus... een 10 inch plaat kan per kant echt max 15 minuten bevatten...

de Diskbox van in rainbows bevat ook 2 10 inch platen voor de 10 nummers en ca 45 minuten van in rainbows.

een 12" plaat kan max 25 minuten per kant bevatten, maar om een goeie kwaliteit te garanderen liefst niet meer dan 20

De plaat die morgen uitkomt

Dat is niet waar, die box bevat 2x12", echter wel 45 RPM.

Laat ik in het gekkenhuis van deze discussiepagina's ook maar mijn eerste indrukken plaatsen. Ik volg Radiohead al vrij lang en heb ze altijd tot mijn favoriete bands gerekend. Creep vond ik destijds maar een vervelende zeikplaat, maar toen ik eenmaal High and Dry hoorde heb ik meteen The Bends geleend bij de bieb (toen net een week uit, ik was de eerste). Sindsdien was ik helemaal om, al was mijn liefde wel wat weggezakt ten tijde van Amnesiac en Hail to the Thief. Maar In Rainbows was dan weer een return to form en misschien wel hun beste plaat. Een perfect evenwicht tussen songs en experiment. Daarom ben ik ook wel benieuwd naar The King of Limbs. Kijken hoe het Radiohead vergaat op hun achtste album alweer.

Nou, daar gaan we dan. Koptelefoon op! Eerste luisterbeurt!

Bloom begint meteen erg goed met een soort tribaal drumritme en aparte baslijn daarin. Lekker electronisch tapijt eroverheen en subtiele knispers. Doet me qua ritme eigenlijk wel een beetje aan Can denken, dit. Een nummer van 5 minuten, maar de groove had best veel langer mogen duren. Dan had Radiohead zijn eigen Halleluwah gehad. Het vioolspel is trouwens echt een sublieme toevoeging. Wat een opener. Heerlijk nummer, zo ontzettend gelaagd.

Morning Mr Magpie heeft een soort gelijk ritme waarin we de vertrouwde gitaarklanken van Greenwood meteen horen. Aangenaam nummer.

Little By Little begint met een ietwat tropisch percussiemotief waarin ik Flying Lotus denk terug te horen, alsmede wat oud Radiohead-werk. Qua ritme zijn de eerste drie tracks stevig uptempo en ook hier heb ik het idee dat Radiohead speelt met het Can-erfgoed zoals Portishead dat een paar jaar terug met Third deed. Let maar eens op de drums.

Feral doet me ook weer denken aan FlyLo, maar ik vind dit vooralsnog niet zo'n interessante track. Lijkt qua melodie wat te kort te schieten.

Lotus Flower luisterde ik vanavond al een paar keer via YouTube. Nummer deed me door de clip erg aan U2's Lemon denken. Degelijk Radiohead-by-the-numbers nummer waar ik nog niet stijl van achterover sla. Dat orgel dat er na een paar minuten onderdoor komt zetten geeft het geheel wel een prettig dramatisch effect mee.

Codex is een rustpunt. Een warme maalstroom van electronica. Lastig om deze track concreet te beschrijven, maar hij bevalt me dus wel.

Give up the Ghost is ook aan de ingetogen kant, al hoor ik op rechts wel een zwaar vervormde tweede stem van Yorke die het nummer tekent. Gaandeweg wordt de rustige beat vergezeld van wat rijker gitaarspel en gebeurt er meer en meer in het nummer. Wel apart om Yorke drie keer verschillende zanglijnen tegelijk te horen zingen. Echt een prachtig nummer!

Separator is alweer het laatste nummer. Dat gaat snel. Weer een rustig liedje. Er zit een duidelijke opbouw in het album. Ik vind het wel mooi zo. De rustigste nummers van Radiohead kan ik nooit meteen helemaal op waarde schatten, maar dit lijkt me een nummer dat zich na vaker draaien wel prettig in je hoofd nestelt (zoals ik had met Nude van In Rainbows).

Dat was hem dan alweer. De kritiek dat de plaat tekort zou duren of maar 8 nummers heeft vind ik wel echt flauwekul trouwens. In het LP-tijdperk duurde elk album een minuut of 40 en was een album met 8 tracks echt geen uitzondering. Ik heb dit liever dan een album van een uur.

Qua beoordeling neig ik naar een cijfer tussen de 4* en 4,5*, maar eerst maar eens nog een keer draaien.

Ok, ik las op Wikipedia 20 minuten (max.) voor 10"

Nou afschieten zal ik je nooit hoor. Want het is en blijft gewoon een feit dat over smaak niet te twisten valt Alleen om nu direct te zeggen dat ik dan geen recht van spreken heb, vidn ik wel minder om te horen hoor.

En inderdaad Muse is mijn favoriete band. Ook zo;n band die wordt uitgespuugd en aanbeden tegelijk. Nou hoor ik zeker niet tot de laatste, maar grote fan kun je me zeker noemen.

Echter grote fan van in Rainbows kun je me zeker ook noemen, ik vind dat nog steeds een geweldig album, de beste van Radiohead in mijn mening. En ik heb misschien iets te veel gedacht dat dit album daarop zou lijken en misschien viel het album wel niet zo in mijn straatje. Kan, smaken verschillen. Het moge iig duidelijk zijn dat op dit album naar mijn mening (!) bij lange na niet nummers staan op het niveau van Reckoner. Wat dan blijkbaar toch iets meer in mijn straatje past.

En zoals ik al zeg vind ik het niet super slecht, het is echter gewoon totaal niet wat ik ervan verwacht had en het voelt voor mij gewoon ook niet echt als een album aan.

Daarnaast bedoel ik dat van solo album van thom yorke meer qua stijl. Ik bedoel dat dit meer op de thom yorke solostijl lijkt. Ik snap ook best dat de hele band hieraan heeft meegewerkt.

Minste album van Radiohead tot nu toe. Soms een beetje gezapig, maar over het algemeen best te pruimen. Nu blijkt dat het ook gewoon mensen zijn, gelukkig maar....

Best kort album trouwens, het was eerder afgelopen dan dat ik op mijn werk was

ok, my mistake..

neemt niet weg dat op een 10" LP echt geen 38 minuten muziek past, tenzij je zwaar met de geluidskwalitiet gaat klooien...

neen, simpelweg 2 10 inchkes met op elke kant 2 nummers... een garantie voor een geweldige geluidskwaliteit.

Het moest er ooit eens van komen dat de nieuwe Radiohead zwaar tegenvalt.
Ik vind hem na drie luisterbeurten toch best goed klinken. Voor een definitief oordeel moet ik toch nog even wachten en ik denk dat sommige anderen dat ook beter zouden doen. Het album is een halve dag uit! Laat het gewoon even bezinken. Radiohead albums zijn meestal niet de albums die je het snelste pakken (bij mij toch niet).

Wat een waanzin hier. Even 2 uurtjes niet gekeken en er zijn alweer 3 pagina's bij gekalkt.

Radiohead doet leven!

En ja, de kans is groot dat morgen de "echte" plaat verschijnt. Voor In Rainbows hadden ze ook genoeg nummers voor bonustracks. Dus waarom niet? Ik vind dit album ook een te hoog "Yorke"-gehalte hebben waarbij de overige bandleden enkel wat geassisteerd lijken te hebben.

Hij gaat nu op de ipod, zodat CD straks onder de dekens in de duisternis wat te luisteren heeft. Daar is dit wel een goed album voor.

If you think this is over, then you're wrong.... plaat alweer voorbij. Jup weet het vrijwel zeker, we horen binnen afzienbare tijd nog wel wat van Radiohead. Als dat morgen al is, helemaal top! Plaat bevalt steeds beter.

Het is wel apart dat er aangekondigd wordt dat de releasedatum 19 februari is, en dan de release 'opeens' een dag naar voren wordt gehaald. Waarom een dag eerder? 'Om de pre-orderers tegemoet te komen' lijkt mij een een raar excuus. Toch geloof ik niet écht dat morgen het echte album wordt uitgebracht, al is er stiekem wel een klein beetje verwachting.

Ja , hier ga ik wel van uit.

Ik ben geen Radiohead kenner, en aangezien dit album mij erg tegenvalt ben ik In Rainbows nu aan het luisteren. Puur om te weten te komen of dat ook zal tegenvallen, maar voorlopig vind ik dat album een stuk beter klinken.