Cocteau Twins - Treasure (1984)
mijn stem
366 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: 4AD
-
Ivo (3:53)
-
Lorelei (3:43)
-
Beatrix (3:11)
-
Persephone (4:20)
-
Pandora (For Cindy) (5:35)
-
Amelia (3:31)
-
Aloysius (3:26)
-
Cicely (3:29)
-
Otterley (4:04)
-
Donimo (6:19)
0
Nihilisme
geplaatst: 30 april 2010, 16:38 uur
Enige plaat die ik van Cocteau Twins ken, al een jaartje of twee. Wordt eens tijd om de rest eens te gaan luisteren, want ik vind dit een schitterend album. 
0
geplaatst: 15 augustus 2010, 20:26 uur
In Cocteau Twins heb ik mij nooit verdiept hoewel ik sommige nummers wel kende. Dit album heb ik nu volledig beluisterd en het ligt mij wel.
Muziek van etherische schoonheid met sprookjesachtige sfeer, gezongen met een engelenstem. Als ik een vergelijking moet maken kan ik Kate Bush en Siouxie & the Banshees aanduiden, maar het is toch wel apart, je kan Cocteau Twins moeilijk in een hokje stoppen.
Alle 10 tracks vind ik behoorlijk tot sterk, vooral opener Ivo en Lorelei. Het minpunt van dit album is het gebruik van (de typisch jaren '80) syndrums die bij momenten afbreuk doen aan de sfeer.
Muziek van etherische schoonheid met sprookjesachtige sfeer, gezongen met een engelenstem. Als ik een vergelijking moet maken kan ik Kate Bush en Siouxie & the Banshees aanduiden, maar het is toch wel apart, je kan Cocteau Twins moeilijk in een hokje stoppen.
Alle 10 tracks vind ik behoorlijk tot sterk, vooral opener Ivo en Lorelei. Het minpunt van dit album is het gebruik van (de typisch jaren '80) syndrums die bij momenten afbreuk doen aan de sfeer.
0
geplaatst: 11 oktober 2010, 22:50 uur
Moeilijk te beoordelen dit album. Ik heb het nu twee maal beluisterd en ik weet nog steeds niet wat ik er van denken moet. Misschien toch nog maar een keer voor een 3e keer beluisteren. Tot nu toe in ieder geval minder dan "Garlands".
0
geplaatst: 12 oktober 2010, 12:57 uur
Wat Cocteau Twins betreft heb ik het gevoel
dat zij met hun twee eerste albums hogere ogen gooien
bij de meeste mensen omdat ze nog een enigszins herkenbare
postpunk stempel dragen. Naarmate de Twins meer hun eigen taal
ontwikkelden, geraakten mensen verdeeld in twee kampen.
Ofwel vind je het prachtig, ofwel kan je maar niet bevroeden
wat er achter al die gitaarsluiers en vocale watervallen schuilgaat.
Deze plaat (zie ook hoes) is het scharniermoment in hun oeuvre.
dat zij met hun twee eerste albums hogere ogen gooien
bij de meeste mensen omdat ze nog een enigszins herkenbare
postpunk stempel dragen. Naarmate de Twins meer hun eigen taal
ontwikkelden, geraakten mensen verdeeld in twee kampen.
Ofwel vind je het prachtig, ofwel kan je maar niet bevroeden
wat er achter al die gitaarsluiers en vocale watervallen schuilgaat.
Deze plaat (zie ook hoes) is het scharniermoment in hun oeuvre.
0
geplaatst: 21 oktober 2010, 22:56 uur
Dit album vandaag nu voor de 4e maal beluisterd en ik moet zeggen dat het toch niet tegenvalt, hoewel ik de eerste vier nummers enigszins teleurstellend vind. Pandora, Amelia en Cicely vind ik daarentegen schitterend en van Donimo vind ik het begin erg mooi. Treasure haalt het niet bij Garlands, dat ik duidelijk beter vind. Dat album bevat namelijk geen enkel zwak nummer en dat is bij Treasure wel het geval.
3,5*
3,5*
0
geplaatst: 27 oktober 2010, 23:33 uur
Ontegenzeggelijk het beste album van de Twins.
En als je de opening met Ivo en Lorelei teleurstellend vind, tja....Twee enorm mooi opgebouwde meeslepende nummers, met prachtig gitaarwerk van Guthrie: het beste wat ze te bieden hebben.
Ik vind het hele album een zeer mooi geheel, met perfect aansluitende nummers, uiteraard betoverend EN onbegrijpelijk gezongen door Fraser....
En als je de opening met Ivo en Lorelei teleurstellend vind, tja....Twee enorm mooi opgebouwde meeslepende nummers, met prachtig gitaarwerk van Guthrie: het beste wat ze te bieden hebben.
Ik vind het hele album een zeer mooi geheel, met perfect aansluitende nummers, uiteraard betoverend EN onbegrijpelijk gezongen door Fraser....
0
geplaatst: 3 november 2010, 12:52 uur
Als ik de titels van de nummers bekijk, gaat het dan niet over griekse mythologie?
0
skyline
geplaatst: 3 november 2010, 15:00 uur
Martyblack schreef:
Ontegenzeggelijk het beste album van de Twins.
Nietes.Ontegenzeggelijk het beste album van de Twins.
En als je de opening met Ivo en Lorelei teleurstellend vind, tja...
0
geplaatst: 3 november 2010, 21:16 uur
skyline schreef:
Ivo is werkelijk prachtig. Lorelei.... mmmh, die schelle toeters de hele tijd. Nee. Doe Persephone maar.
Ivo is werkelijk prachtig. Lorelei.... mmmh, die schelle toeters de hele tijd. Nee. Doe Persephone maar.
Helemaal juist
0
geplaatst: 3 november 2010, 21:24 uur
Tja, Voor mij Treasure mooiste CT album.
Enne Persephone een van de allermooiste liedjes ooit
Enne Persephone een van de allermooiste liedjes ooit
0
geplaatst: 3 november 2010, 21:40 uur
Ik sla Ivo altijd over. Lorelei lijkt wel een uittreksel van waar een krachtige popsingle over moet gaan. Verder zijn Persephone en de twee sfeeresque (ik mag geen sferisch zeggen van - ik dacht - Paalhaas) slotnummers wel mijn favorieten.
Onlangs heb ik deze trouwens nog een paar keer gedraaid, en bevonden dat de liefde toch een klein beetje bekoeld is; 4,5->4*.
Onlangs heb ik deze trouwens nog een paar keer gedraaid, en bevonden dat de liefde toch een klein beetje bekoeld is; 4,5->4*.
0
geplaatst: 3 november 2010, 22:02 uur
Ik vind Persephone en Amelia de minst sterke nummers.
En Persephone stoort me vooral met die upfront ritmebox beat.
Stampt wat wild om zich heen tussen het eerder akoestische albumgeluid.
Amelia twijfelt tussen buitelen en struikelen en klinkt soms een beetje vals.
Dat maar om aan te geven hoe smaken kunnen verschillen.
Topnummers zijn voor mij Ivo, Lorelei, Beatrix, Pandora, Cicely,
Otterley en Donimo. Aloysius zit tussen deze en de andere twee.
En Persephone stoort me vooral met die upfront ritmebox beat.
Stampt wat wild om zich heen tussen het eerder akoestische albumgeluid.
Amelia twijfelt tussen buitelen en struikelen en klinkt soms een beetje vals.
Dat maar om aan te geven hoe smaken kunnen verschillen.
Topnummers zijn voor mij Ivo, Lorelei, Beatrix, Pandora, Cicely,
Otterley en Donimo. Aloysius zit tussen deze en de andere twee.
0
geplaatst: 1 januari 2011, 14:41 uur
dazzler schreef:
Ik vind Persephone en Amelia de minst sterke nummers.
En Persephone stoort me vooral met die upfront ritmebox beat.
Stampt wat wild om zich heen tussen het eerder akoestische albumgeluid.
Amelia twijfelt tussen buitelen en struikelen en klinkt soms een beetje vals.
Dat maar om aan te geven hoe smaken kunnen verschillen.
Ik vind Persephone en Amelia de minst sterke nummers.
En Persephone stoort me vooral met die upfront ritmebox beat.
Stampt wat wild om zich heen tussen het eerder akoestische albumgeluid.
Amelia twijfelt tussen buitelen en struikelen en klinkt soms een beetje vals.
Dat maar om aan te geven hoe smaken kunnen verschillen.
Vooral Amelia
(Persephone begrijp ik nog wel)Hoe kan dat toch?
Amelia vind ik de beste nummer van de plaat, heel even kreeg ik traantjes toen ik dat nummer hoorde, prachtig!!
Deze nummer wil ik gebruiken voor als ik ooit ga trouwen, en nou weet ik gelijk een goeie naam voor als ik een dochter krijg, moet me toekomstige vrouw dan wel mee eens zijn dan natuurlijk.
0
geplaatst: 1 januari 2011, 15:12 uur
Amelia vond ik ook bijna het beste nummer
toen ik het album pas leerde kennen, maar het is
in de loop der jaren vergleden tot minst sterke song.
Maar als je weet dat dit album de nummer 1 in mijn top 10 is,
hebben we het over het verschil tussen tien 5 sterren songs.
Dus dat valt allemaal nog wel mee.
toen ik het album pas leerde kennen, maar het is
in de loop der jaren vergleden tot minst sterke song.
Maar als je weet dat dit album de nummer 1 in mijn top 10 is,
hebben we het over het verschil tussen tien 5 sterren songs.
Dus dat valt allemaal nog wel mee.
0
geplaatst: 16 januari 2011, 23:16 uur
Dit album vanavond weer opnieuw beluisterd samen met "Garlands" en "Head over Heels". Ondanks de lovende kritieken op dit topic blijf ik dit album van de drie Twin albums toch het minste vinden. Muziek klinkt ook duidelijk anders dan van de door mij genoemde eerste twee albums die voor mij nog behoorlijk depri en juist daarom zo mooi overkwamen.
0
geplaatst: 28 januari 2011, 13:30 uur
Premonition schreef:
Grappig dat Fraser, Guthrie en Raymonde het zelf hun slechtste album vonden. Wat citaten:
Over de songtitels, ons eigen elfje:
Liz Fraser: "I thought it was a really good idea because I thought, Well, what are people gonna see in these names? They're gonna realise it's got nothing to do with mythology and all that bollocks. Well, it's not bollocks, but I foolishly thought people wouldn't think that we were into that sort of thing.
They're beautiful words...It's strange; there's three buildings around Hammersmith, on the way from the Odeon to The Riverside, with names off Treasure. Also, in Holland, there's three buildings right next to each other and they're names off Treasure as well. It's incredible. We didn't know about them. The names didn't come from anywhere. They just came. I don't think it helped sales at all. All that 'Persephone' business."
Grappig dat Fraser, Guthrie en Raymonde het zelf hun slechtste album vonden. Wat citaten:
Over de songtitels, ons eigen elfje:
Liz Fraser: "I thought it was a really good idea because I thought, Well, what are people gonna see in these names? They're gonna realise it's got nothing to do with mythology and all that bollocks. Well, it's not bollocks, but I foolishly thought people wouldn't think that we were into that sort of thing.
They're beautiful words...It's strange; there's three buildings around Hammersmith, on the way from the Odeon to The Riverside, with names off Treasure. Also, in Holland, there's three buildings right next to each other and they're names off Treasure as well. It's incredible. We didn't know about them. The names didn't come from anywhere. They just came. I don't think it helped sales at all. All that 'Persephone' business."
Opmerkelijk citaat. Zeker in het licht van de bewering dat de songtitels deels gebasseerd zouden zijn op Les Filles du Feu (vrije vertaling; meisjes van het vuur) van Gérard de Nerval.
'Les Filles du feu' is a collection of short stories published by the French poet Gérard de Nerval during January 1854, a year before his death. During 1853, Nerval had suffered three nervous breakdowns and spent five months in an asylum, and he saw Les Filles du feu as an opportunity to show the public, his friends, and his father that he was sane.
Een voorbeeldje van de mythes uit de popmuziek. Deze 'schat' heb ik als pure gok nog niet zo lang geleden uit de bakken gegrist. Ik kende de Cocteau Twins enkel van naam en had in mijn achterhoofd gehouden dat Treasure een prima plaat zou zijn. Op basis van de hoes had ik mij niet voorbereid op deze hemelachtige sfeer die mij deed denken aan Kate Bush. Ook aan de drumcomputer moest ik even wennen maar inmiddels staat mijn vizier op scherp. Voorlopige favoriet is Aloysius.
0
geplaatst: 28 januari 2011, 14:56 uur
Let maar niet te veel op Guthries bewering dat ze dit hun slechtste plaat vinden.
Dat zei hij namelijk erg graag bij elke volgende plaat over de vorige.
Zie het maar als een artiest die vooruit denkt en niet steeds opnieuw
met dat ene meesterwerk uit het verleden wenst geconfronteerd te worden.
Dat zei hij namelijk erg graag bij elke volgende plaat over de vorige.
Zie het maar als een artiest die vooruit denkt en niet steeds opnieuw
met dat ene meesterwerk uit het verleden wenst geconfronteerd te worden.
0
geplaatst: 28 januari 2011, 15:20 uur
Ik vond die opmerking van Guthrie eigenlijk wel de spijker op de kop / de nagel op z'n kop, en ben het verder geheel met Wibro eens.
0
geplaatst: 28 januari 2011, 15:51 uur
fatima schreef:
Ik vond die opmerking van Guthrie eigenlijk wel de spijker op de kop / de nagel op z'n kop, en ben het verder geheel met Wibro eens.
Ik vond die opmerking van Guthrie eigenlijk wel de spijker op de kop / de nagel op z'n kop, en ben het verder geheel met Wibro eens.
Ik trek me zelden wat aan van de woorden van een artiest over zijn/haar eigen albums. Ze vinden altijd de laatste het mooiste, ook omdat er zoveeeel tijd in is gaan zitten
En cijfers voor vlijt worden nou eenmaal na de lagere school niet gegeven.Als een artiest eenmaal een plaat, een boek of een schilderij heeft afgeleverd is het autonoom geworden en bepaalt het publiek het hoe en het wat.
Heb zelf een beetje moeite met de becijfering van Wibro - hij hanteert heel vaak de 3,5* - voor de meest uiteenlopende dingen, zonder voor mij inzichtelijke redenering.
De eerste drie van CT onlopen elkaar imo niet zoveel; de eerste kwam binnen als een meteoor (out of the blue, totaal onverwacht), maar op de twee erna wordt gewoon beter gemusiceerd. En depri van/voor muziek is voor mij nooit een criterium geweest.
0
geplaatst: 17 maart 2012, 20:51 uur
Ziezo, eindelijk de vinyl hoes van mijn nummer 1 album op deze site.
Tot heden stond er de cd hoes van de 1986 cd release.
Tot heden stond er de cd hoes van de 1986 cd release.
0
geplaatst: 2 september 2012, 11:48 uur
De naam Cocteau Twins was bij mij al langere tijd bekend, maar wat voor muziek er achter die naam schuilging wist ik niet. Verder dan 'jaren 80' kwam ik niet en met zo'n omschrijving kun je niet veel. Daarom besloot ik om het eens wat nummertjes van deze groep uit te proberen.
Vrijwel het eerste wat ik hoorde was een hoog 'engelenstemmetje'. Het soort stemmetjes waar ik normaliter een grondige hekel aan heb. Toch ligt dat nu anders, want bij Cocteau Twins lijk ik zo'n stemmetje wél te trekken. Het past gewoon perfect bij de muziek: dromerig, sfeervol en lieflijk.
Ik begrijp nog niet goed waarom deze zang (en muziek) me zo pakt, maar ik ga zeker eens achter het hele album aan. Misschien kom ik er dan vanzelf achter.
Vrijwel het eerste wat ik hoorde was een hoog 'engelenstemmetje'. Het soort stemmetjes waar ik normaliter een grondige hekel aan heb. Toch ligt dat nu anders, want bij Cocteau Twins lijk ik zo'n stemmetje wél te trekken. Het past gewoon perfect bij de muziek: dromerig, sfeervol en lieflijk.
Ik begrijp nog niet goed waarom deze zang (en muziek) me zo pakt, maar ik ga zeker eens achter het hele album aan. Misschien kom ik er dan vanzelf achter.
0
Zephyr
geplaatst: 2 september 2012, 12:13 uur
Als je in het kader van de muzikale omlijsting op dit album hebt over een engelenstem, kan ik een heel eind met je mee gaan. Want de meeste songs hebben inderdaad een hoog droom- en misschien wel sprookjesgehalte.
Maar vergis je niet; luister maar eens naar het debuut van Cocteau Twins, en dan zou je wel eens met een heel andere mening c.q. omschrijving van de stem van Liz Fraser over de brug kunnen komen .......
En of je op dit album nou van een specifiek jaren 80 geluid kunt spreken ? Nee, wat mij betreft niet. Ik vind deze CT-plaat (hoogstwaarschijnlijk) het meest tijdloos klinken.
Maar vergis je niet; luister maar eens naar het debuut van Cocteau Twins, en dan zou je wel eens met een heel andere mening c.q. omschrijving van de stem van Liz Fraser over de brug kunnen komen .......
En of je op dit album nou van een specifiek jaren 80 geluid kunt spreken ? Nee, wat mij betreft niet. Ik vind deze CT-plaat (hoogstwaarschijnlijk) het meest tijdloos klinken.
0
geplaatst: 2 september 2012, 12:19 uur
Zephyr schreef:
En of je op dit album nou van een specifiek jaren 80 geluid kunt spreken ? Nee, wat mij betreft niet.
Dat zou ik niet weten. Dat was het enige beeld dat ik van Cocteau Twins had, heb nog geen idee of dat gaat kloppen. Daarom wil ik daar nu achter proberen te komen En of je op dit album nou van een specifiek jaren 80 geluid kunt spreken ? Nee, wat mij betreft niet.
De nummers die ik al gehoord heb ademen inderdaad niet direct een typisch jaren '80-geluid uit.
0
geplaatst: 2 september 2012, 13:44 uur
Deze plaat ga ik zeker nog beluisteren. De nummers met Liz Fraser op het album Mezzanine van Massive Attack zijn het beste.
0
geplaatst: 15 september 2012, 16:18 uur
Dit album staat vol met nummers die stuk voor stuk best mooi zijn, maar die me niet allemaal even goed weten te boeien. Het dromerige en zweverige sfeertje is mooi, maar werkt dit album ook een beetje tegen. Treasure[ is voor mij iets teveel van hetzelfde.
Nummers als Persephone en Cicely brengen wel wat leven in de brouwerij, omdat deze nummers meer rock-georiënteerd dan dromerig zijn en dat spreekt me aan. Toch is dit niet voldoende om het album te redden. Samen met Lorelei en Aloysius vormen ze de lichtpunten van Treasure, de andere zes nummers weten niet uit hun schaduw te treden.
Hoewel het misschien niet helemaal past bij de sfeer van dit album, ben ik toch erg gecharmeerd van de drummachine. Vooral in Persephone vind ik de drums echt heerlijk!
Nummers als Persephone en Cicely brengen wel wat leven in de brouwerij, omdat deze nummers meer rock-georiënteerd dan dromerig zijn en dat spreekt me aan. Toch is dit niet voldoende om het album te redden. Samen met Lorelei en Aloysius vormen ze de lichtpunten van Treasure, de andere zes nummers weten niet uit hun schaduw te treden.
Hoewel het misschien niet helemaal past bij de sfeer van dit album, ben ik toch erg gecharmeerd van de drummachine. Vooral in Persephone vind ik de drums echt heerlijk!
0
Sammael
geplaatst: 15 september 2012, 18:40 uur
Als ik je bericht zo lees zou het kunnen dat Heaven or Las Vegas wat meer in je straatje ligt. Misschien de moeite waard om die eens te proberen.
0
geplaatst: 3 oktober 2012, 16:53 uur
Premonition schreef:
Mm, ik denk eerder aan Head Over Heels.
Daar ben ik inmiddels aan begonnen. Heaven or Las Vegas zal binnenkort ook wel aan de beurt komen denk ik.Mm, ik denk eerder aan Head Over Heels.
Na dit album een paar weken met rust gelaten te hebben en een beetje extra CT-ervaring op te hebben gedaan, heb ik dit album zojuist weer eens opgezet. Het levert meteen een stemverhoging van 3 naar 3,5 sterren op. Dat dromerige stoot me nog steeds een beetje tegen de borst, maar ik merk dat ik veel meer van dit album (vooral ook van het geheel) kan genieten dan een paar weken terug. Mijn stem bracht ik toen uit na een week lang dit album intensief geluisterd te hebben en dat doet een album als dit geen goed.
Mijn Cocteau Twins-ontdekkingstocht gaat verder en wie weet ga ik dit album gaandeweg nog wel meer waarderen. Want eigenlijk vind ik dit geen album voor 3,5 sterren. Meer een alles-of-nietsplaat.
* denotes required fields.