Gorillaz - Demon Days (2005)

Vond hun debuut eigenlijk vele malen leuker. Maar aan de andere kant hangt er ook een soort sfeer rond Gorillaz dat het altijd aantrekkelijk maakt. Die animaties, de bonte mix van genres in de muziek. Het is gewoonweg allemaal zeer goed te versmaden.

Spijtig van de split, want deze groep verdiende veel meer dan het gekregen heeft.

Ik ga hier niet veel woorden vuil aan maken, want alles is eigenlijk al gezegd: Prachtplaat. 4,5*

Een erg lekkere plaat. Van nummers als Feel Good Inc. en Every Planet We Reach is Dead kan ik helemaal uit mijn dak gaan. In tegenstelling tot het titelloze eerste album voelt Demon Days meer aan als een album dat één geheel is. Bij het eerste album had ik bij sommige nummers het gevoel dat ze niet helemaal thuis hoorde op het album en bij Demon Days voelt elk nummer aan alsof het werkelijk voor die plaat geschreven is. Vooral het fantastische epos aan het einde van het album dat bestaat uit Fire Coming Out Of A Monkeys Head, Don't Get Lost In Heaven en Demon Days vind ik een heerlijke afsluiter. Dat zouden nou meer artiesten moeten doen.

vind aan deze cd eigenlijk niets meer
ben alles beu gehoord

Ik vind dit ook wel lekker. Het voelt vernieuwend. De sfeer op het album is gewoon goed. Demon Days met aan het eind het gospel choir outro, El Manana blijft hangen net als Dirty Harry. En de tekst van het nummer met D. Hopper is multi intrepetaal. Ik raak er niet op uitgekeken!

'white light' is een nummer dat je kan blijven spelen.Net zoas 'Kids with guns'.

Zo'n zelfde idee heb ik. Nee, ik zou liever een nieuwe Blur horen.

MF Doom steelt de show op November has Come.

Verder een album met veel goede nummers die erg verschillen van elkaar. El manana bijvoorbeeld valt op, maar is wel prachtig. De laatste twee nummers vind ik niks (14 en15 dat is), maar dat zijn ook de enige.

Zou het ooit een 5 hebben gegeven, maar heb het te vaak gehoord, en ben erachter dat ik het niet kan blijven horen. Daarvoor is het allemaal wat te 'apart', 'moeilijk' of 'donker'.

Ontzettend goed. Een van de weinige groepen die altijd dezelfde kwaliteit hebben weten te behouden. En die ook nog eens een keer zo'n uitgesproken, karakteristieke stijl hadden.
Wat jammer dat ze uit elkaar zijn.

Ze zijn helemáál niet uit elkaar?!
Op dit moment zijn ze aan't werken aan het derde album, zal wel ergens 2009/2010 worden voordat je er iets van terug gaat zien, maar het project loopt nog!

Ik vond deze plaat erg goed, wist Live (Manchester) ook érg te overtuigen. Heb het verder nu eigenlijk wel gehad en vind de teksten tegenwoordig iets te simpel nergens-op-slaand. Muzikaal was het in ieder geval toch wel érg goed, alles is ongelofelijk catchy!

Om deze reactie dacht ik dat ze uit elkaar waren..
Maar gelukkig!
Mijn dag is weer goed.

Inderdaad. Hele rits berichten verwijderd.

Bij het debuutalbum van Gorillaz heb ik geleerd dat Gorillaz muziek maakt die erg leuk/ontzettend goed is, zolang je het maar niet te vaak luistert. Dat heb ik bij Demon Days dan ook maar niet gedaan en gelukkig maar, ik vind het nog steeds 'n topplaat. Lekker om zo nu en dan in één rits te luisteren.

De 4 sterren is hij dubbel en dwars waard, alleen zou het niet meer moeten zijn doordat je het niet zo vaak kan luisteren zonder er moe van te worden. Precies goed dus, in mijn ogen.

Edit: Ik ben helemaal vergeten te vermelden hoe vet White Light is, bij deze dan ^^ Legendarisch.

Werken ze nog samen met Danger Mouse?

Het mooie aan deze plaat is (nog steeds) dat ie het beste tot zijn recht komt als je hem in een keer afluistert. Het is een reis van donker naar licht, alsof je begint in de kelders van het onderaardse met nummers als 'Last Living Souls', 'Kids with Guns' en 'O Green World' en daarna tree voor tree de stairway to heaven beklimt, met als hoogtepunt daarvan de twee nummers 'Dont' Get Lost in Heaven' en daarna 'Demon Days' als eindbestemming.

Ik besef nu pas hoe goed dit album in elkaar zit, zelfs beter dat het debuutalbum. 5* en een 10e plaats in mijn top 10. Dit album is belachelijk goed.

Jep, dat is precies wat dit album voor mij zo ontzettend goed maakt.

Verlaag een half. Reden: uiteindelijk toch veel te veel featurings.

Gorillaz was een van de allereerste meer alternatieve bands die ik kon waarderen. Het nummer Clint Eastwood heeft nog altijd een apart plekje in mijn hart. Dit album heb ik ook een tijdlang veel geluisterd. Toch kan ik er tegenwoordig niet meer zo warm voor lopen. de genialiteit van enkele nummers erken ik nog wel. November Has Come (geweldige rap!), Kids With Guns, Het heerlijk groovy Feel Good Inc. en natuurlijk het prachtige verhaal vertelt door Dennis Hopper. Het gaat alle kanten op van pure rock naar dance naar pure hip-hop. Funky, soms Jazzy deuntjes. O Green World is puur draaitafel werk. Aflsuiten met een koor zelfs! Dirty Harry voelt als ouderwetse toekomst. Snap je? Zoals een sci-fi film uit de jaren 70.

Ondanks deze vele goede punten toch maar 3* Sommige nummers kan ik namelijk bijna niet meer aanhoren. Last Living Souls, All Alone, DARE en Demon Days met name. Maar ook de nummers die ik zojuist prees zijn inmiddels al een beetje over de datum heen. Vandaar dus.

Ik ben het helemaal eens met de eerste alinea van Dn!S. Ik verhoog naar het volle pond. Wat mij verbaast aan het album is eigenlijk dat hij me na ruim 3 jaar nog steeds niet verveelt. DARE heerst wat mij betreft, samen met November Has Come en O Green World. Vooral hard draaien deze plaat! Geweldig!

In mijn ogen het meest complete album aller tijden wat, in mijn ogen, niet alleen aan het brein van Damon ligt maar ook voor een groot deel aan de meesterlijke afwerking van Danger Mouse. Uitschieters zijn O Green World, November Has Come, Dirty Harry, Kids With Guns en Demon Days...

Ben er geen fan van. Alleen Feel Good Inc. is werkelijk geweldig nummer. Maar misschien moet ik de rest ook iets meer gaan beluisteren.

Gorillaz is en blijft voor mij altijd een bijzondere band... waarom? Ten eerste: jeugdsentiment, ten tweede, en veel belangrijker: Gorillaz heeft mijn interesse in de muziek weten op te wekken. Gorillaz heeft er echt voor gezorgd dat ik een muziekliefhebber werd. Dankzij meneer Albarn ben ik verder gaan kijken dan mijn neus lang is, en daar ben ik heb erg dankbaar voor. En dan vooral dit album van de Gorillaz, wat heb ik het vroeger vaak gedraaid. En nog is het album niet kapotgedraaid. Ik vind het nog steeds zó goed dat het album een plekje in m'n top 10 verdient. Ik denk dat dit voor mij tijdloze muziek is.

Het begint met een leuk intro. Normaal gesproken ben ik niet zo'n fan van albumintro's, maar deze werkt goed, omdat het een erg sfeeropwekkend, en ook spanningopwekkend intro is. Het klinkt erg dreigend.

Perfect daarop aansluitend is het vrolijke begin van Last Living Souls, waarin Damons stem toch wel een mooi contrast vormt, want die klinkt best somber. Hierin valt ook al meteen duidelijk de invloed van Danger Mouse op. Erg mooi nummer.
En daar staat het vol mee, het album, over het gehele album voegt de producer Danger Mouse echt een hoop toe, en dat compenseert het gemis van Del The Funkee Homosapien, want zijn rap vond ik op het eerste album toch wel érg leuk.
Ook heeft Damon toch wel een erg mooie stem, vind ik, en schrijft hij gewoon erg mooie nummers, die dan ook nog eens tot in de puntjes perfect uitgeworden qua instrumentatie en productie, écht geweldig. Ik let bij dit album nooit zo op de tekst, vind ik op dit album op een of andere manier niet zo belangrijk.
Het is ook zo'n evenwichtig album, er zitten geen missers tussen, en ik heb echt heel erg moeite om hier sterretjes bij favoriete nummers te zetten, wat érg positief is.
Er valt zóveel in dit album te ontdekken, en elk klein dingetje voegt zoveel toe, wat bij elkaar zo'n samenhangend en geweldig geheel vormt.
Ook hoor allerlei uiteenlopende invloeden, en tóch vormt het hele album een geheel. Je hoort dance, je hoort hip-hop, je hoort rock, je hoort dance, je hoort funk, en toch zijn het allemaal popnummers, op een enkeling na, als je het mij vraagt.
Het album is heel erg toegankelijk, en klinkt op het eerste gehoord meteen erg goed, en toch zit er zoveel in, wat je met meerdere luisterbeurten kan ontdekken, gewéldig, een groeialbum, waarvan je dat op het eerste gehoord misschien niet meteen verwacht.
Ik kan wel nummers of delen van nummers noemen die ik geweldig vind, maar dan blijf ik bezig, gewoon één van de beste albums ooit!

En dan wil ik nog even één ding kwijt:

Gorillaz

Allebei hun albums zijn vijf sterren waard, dus ik kan niet wachten tot hun volgende!!!

niets geeft me hetzelfde gevoel als dit album.
het ene moment is het alsof je bij een hiphopconcert staat het volgende moment waan je je weer in aziatische sferen.
waarmee ik wil zeggen: geen enkel nummer is hetzelfde.
el manana is een van mijn favoriete nummers samen met feel good inc.
het gaat niet om de tekst zelf bij dit liedje maar om de stemmen die de tekst zingen.
dit album zal ik altijd in mijn hart blijven dragen als het meest veelzijdige album ooit.

Hoe vaker je deze CD beluisterd hoe meer je ontdekt, het zijn bijna allemaal lekkere nummers. Heel origineel!

Schandalig dat ik me nooit eerder aan dit album heb gewaagd..
Gezien ik al hun hits + nog wat andere losse nummers erg kan waarderen.. Nooit echt verder gekeken wat ze nog meer te bieden hadden..

Zonde, want dit is een band met klasse, beats, stijl, wat mij betreft.
Het luistert echt zo heerlijk weg. Een beoordeling volgt nog

Wat 'n mooie schijf blijft dit toch! Toen en nu nog steeds vrij uniek in de ten gehore gebrachte muziek. Ik ben het overigens zeker mee eens, zoals hier eerder is vermeld, dat de hele manier waarop de Gorillaz indertijd gepresenteerd zijn erg veel heeft bijgedragen aan de 'magie' van de Gorillaz en deze plaat.

Maar die sound... blijft zo vet!

Gorillaz gaan samenwerken met The Horrors op hun derde cd (verwacht 2010)

Oh boy oh boy oh boy! Weer 2 tracks met De La, en weer helemaal een andere sound, als ik de demo's hoor.