Marillion - Clutching at Straws (1987)

Dat is de volgende lp-boxset die ik ga kopen, maar dat gaat even op de lange baan.

Overigens heb ik niet een echte favoriet hoor. De twee (Misplaced Childhood en Clutching at Straws) ontlopen elkaar niet veel. Het is ook geen wedstrijd, maar ik vind wel dat Misplaced Childhood een minder mooie afsluiter heeft en wat kil geproduceerd op mij overkomt.
De versie op La Gazza Ladra is dan wel wat beter, maar op LP is deze niet in zijn geheel.

Ach .....beauty is in the eye of the beholder. MC staat in mijn geheugen gegrift en betekent meer voor me........dat zal ook meespelen.

CAS is ook goed en misschien moet ik die weer wat vaker beluisteren....

Slainthe mahth BRILJANT

Deze vanmiddag samen met Misplaced Childhood ‘blind’ gekocht. Ik ben benieuwd!

Beide albums zijn parels, maar dat zeg ik als een bevooroordeelde Marillion liefhebber. Veel luisterplezier!

Uitstekende dubbelslag

Nou inderdaad! Veel beter gaat het naar mijn mening niet worden wat Marillion betreft.

Komende week komt ook nog het debuut binnen. Die hoorde ik gisteren voor de eerste keer.

En "Torch Song" ook. Iedere keer als ik voornemens ben om er een gezondere leefstijl op na te gaan houden, niet meer roken, minder drinken, draai ik dat nummer ter motivatie zal ik maar zeggen.... Anderzijds, ik ben 62 jaar en verkeer in blakende gezondheid.... Kennelijk is mijn manier van leven zo slecht nog niet als wat mensen die er verstand van hebben willen doen geloven. Doe dus nog maar een glas whisky met een lekker sigaartje.

Wat een FANTASTICH album is dit toch eigenlijk!!! Lang niet meer gehoord in tijden, maar snel weer terug in mijn top 10 gezet

Onlangs vanwege ruimtegebrek besloten alleen mijn beste CD's te houden en de minst gedraaide en voor mij slechtste albums in een doos te doen om naar de Waar te brengen. Deze zat er als eerste in. Het was mijn eerste CD. Direct een miskoop. Maar wellicht is dat nog een reden om hem toch te bewaren, want de doos staat er nog. Blijft wel mijn eerste CD he.

Gewoon bewaren, als jij later oud of gewoon dronken bent vind jij best ok.

Miskoop is in dit geval geen diskwalificatie van Marillion hoor. Ik snap de waardering van anderen echt wel en de teksten zijn bij vlagen subliem. Maar ik ben nou eenmaal geen symfonische rock liefhebber. Daar was ik op mijn 18e nog niet van overtuigd.

Haal die cd maar snel uit de doos, stop 'm in je cdspeler en zet vervolgens "Torchsong" en "Slainte Mhath" op repeat. Hendrik68, jij gaat je bedenken en je geeft ongetwijfeld met terugwerkende kracht "Clutching at Straws" een mooie plek in je cd kast...
Een als eerste gekochte lp/cd moet je zowiezo nooit van de hand doen.

Laatste zit wat in. Denk ook dat ik hem daarom toch maar houd. Maar die cd heb ik al zo vaak opnieuw geprobeerd, dat nogmaals proberen geen zin heeft.

Beste Marillion met Fish. Lang was het voor mij Misplaced Childhood, maar deze is verfijnder, bondiger en beter uitgewerkt. Fish is het ook met mij eens. Sowieso één van hun beste werkjes.

Waanzinnig album. Toch geen 5,0, maar een half punt aftrek vanwege Incommunicado

Incommunicado trekt het album wat mij betreft juist naar de volle mep.

Ik durfde het bijna niet te zeggen. Maar ik vind dus Incommunicado één van de weinige rockende songs (samen met Assassing) die wél werkt bij Marillion.

Hier ook de volle mep. Prachtsong dat Incommunicado.

Dan ben ik wel de lachende vierde in deze, al heb ik 'Warm Wet Circles' en 'White Russian' als favorieten aangevinkt.

Vijf vijfjes op een rij.

Welkom in de Clutching at Straws-chatroom. Niet meer dan 25 woorden toegestaan.

Is een mooie cd. Vroeger nog wezen kopen ergens. Vaak zat van begin tot eind geluisterd.

Marillion FTW! FML! FOMO Yolo!

Nou loop je gewoon te raaskallen.

Terug naar Incommunicado. Ik lees heel vaak dat het nummer een rip-off schijnt te zijn van een The Who-nummer. Maar ik ken The Who helemaal niet zo goed, dat ik dat ook zo zie.

Ik vind wel dat een plaat dat zo low en midtempo is de hele tijd, wel minstens een rocknummer of 2 kan gebruiken. Just for the Record is een wat kortere rocker (een beetje net als Punch and Judy) en Incommunicado is de wat langere rocker, waar met name Fish even goed boos kan zijn. Lekker stevig gedrumd ook. Dat gebeurt niet vaak bij de band, dat Ian echt even los kan (op Fugazi kan hij nog het meest losgaan).

Ben ik wel benieuwd welke nummer dat zou moeten zijn dan. Ken ze allemaal en heb dat er nog nooit in gehoord.

Ook altijd wel een aardig opzwepend intermezzo gevonden hier. Valt ook niet uit de toon of iets. Wat dat betreft vind ik Kayleigh meer naar een zwakkere schakel neigen en een matige representatie voor de band.

Hoef dat nummer ook echt niet meer te horen, zo ondervond ik laatst nog eens op Sky Radio dacht ik dat het was.

Volgens mij Baba O'Riley. Ik zit het nummer nu te luisteren (ik kende het niet echt), maar ik denk dat mensen het intro bedoelen. Dat de intro's van beide songs op elkaar lijken.

Nou nee.

Dit zou zelfs de erven van Marvin Gaye nog te gortig worden denk ik.