menu

Marillion - Holidays in Eden (1991)

mijn stem
3,47 (245)
245 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Splintering Heart (6:51)
  2. Cover My Eyes (3:56)
  3. The Party (5:37)
  4. No One Can (4:39)
  5. Holidays in Eden (5:28)
  6. Dry Land (4:43)
  7. Waiting to Happen (4:56)
  8. This Town (3:18)
  9. The Rakes Progress (1:54)
  10. 100 Nights (6:41)
  11. Sympathy * (3:30)
  12. How Can It Hurt * (4:11)
  13. A Collection * (3:00)
  14. Cover My Eyes [Pain and Heaven) (Acoustic Version] * (2:34)
  15. Sympathy [Acoustic Version] * (2:30)
  16. I Will Walk on Water [Alternative Mix] * (5:14)
  17. Splintering Heart [Live at the Moles Club] * (6:42)
  18. You Don't Need Anyone [Moles Club Demo] * (4:04)
  19. No One Can [Moles Club Demo] * (4:51)
  20. The Party [Moles Club Demo] * (5:46)
  21. This Town [Moles Club Demo] * (4:16)
  22. Waiting to Happen [Moles Club Demo] * (5:31)
  23. Eric * (2:32)
  24. The Epic [Fairground) (Moles Club Demo] * (8:31)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 48:03 (1:51:15)
zoeken in:
MindRuler
Eén van mijn favoriete Fish-loze Marillionplaten.
Ook geweldig om met hoofdtelefoon te beluisteren als je wilt relaxen.
The Party is één van hun beste nrs. Er staan misschien wel veel tragere songs op maar so what?
Als ze goed zijn, hoor je mij niet klagen.
Jammer dat het algemeen gemiddelde zo laag ligt.

avatar van Metal-D78
3,5
Vergeet No one can, This town, Cover my Eyes en het titelnummer en je hebt een prachtplaat! Vooral het openingsnummer en de laatste twee nummers zijn top.

avatar van ChrisX
4,0
Metal-D78 schreef:
Vergeet No one can, This town, Cover my Eyes en het titelnummer en je hebt een prachtplaat! Vooral het openingsnummer en de laatste twee nummers zijn top.


This Town maakt toch echt onlosmakelijk deel uit van het die slot-trilogie. Niet alleen muzikaal maar ook tekstueel en conceptueel. Het hele yuppie-dom word haarfijn gefileerd wat mij betreft.
En tja, Marillion heeft altijd typische singles gehad op hun albums en daarvan zijn No One Can en Cover My Eyes nog niet eens de slechtste voorbeelden. Ik heb nooit ook maar enig probleem met deze songs gehad en live doen ze het nog steeds goed. Het zorgt voor wat ademruimte binnen alle zware, serieuze stukken die ze hebben.

MindRuler
De bonus-CD is minstens even interessant met pareltjes als Sympathy (in 2 versies), A Collection, Eric en The Epic. De Moles Club Demo's skip ik echter meestal.

Ozric Spacefolk
Je moet wel de DVD From Stokes Row to Ipanema gezien hebben, wil je snappen waar Eric over gaat

avatar van Bravejester
4,5
Ik heb dit altijd een prachtige cd gevonden van Marillion; vooral ook omdat H hierop geweldig klinkt.

Nummers als Splintering Heart, The Party, Waiting To Happen and This Town trilogy zijn prachtige nummers die veel meer verdienen dat de benaming "poppy of pop" . Menig popbandje mocht willen dat ze ooit zulke mooie nummers zouden maken.

Neemt niet weg dat ik ook het titelnummer niet echt geweldig vind en No One Can en Dryland zullen ook nooit in de buurt van de top 10 komen.

100 Nights en ook Splintering Heart en Waiting To Happen wel; waarvan 2 zijn verdwenen uit de top 10 sinds Marlbes

Alle mooie nummers hiervan ook nog eens live gehoord ( vooral This Town trilogy meerdere malen ) en in die concerten behoren ze bijna altijd tot de hoogtepunten wat mij betreft.

avatar van vigil
4,5
Ik kan me wel in jouw verhaal qua favorieten vinden

MindRuler
Mooie review, Bravejester.
Het titelnummer is zelf ook mijn minst favoriete nummer op dit overigens prachtige album.
Dat refrein van Dry Land is machtig mooi gezongen, H op z'n best hier.
Favorieten: Splintering Heart en The Party

avatar van duke1111
3,5
Holidays in Eden is Marillions meest commerciële album en is mede door de producer (lees: EMI) een regelrechte poging om te scoren. Dit hebben ze zelf ook toegegeven onlangs! Niet dat het een slecht album is, dat niet.

Een nummer als No One Can had de band al een aantal keer gespeeld voordat men aan de opnames begon en toen bevatte het nummer nog niet de ietwat poppy toetsenpartijen en koortjes in het refrein. Het nummer is hiermee voorgoed bedorven vind ik.
Cover my eyes werd een redelijke hit, lijkt wel erg veel op U2, althans de gitaarpartij.

Absolute hoogtepunt is het openingsnummer Splintering Heart, ook een live favoriet.
Hogarth gebruikte live in het middenstuk zijn 'magic gloves' oftewel handschoenen met druktoetsen waarin hij keyboard geluiden kon spelen (in dit geval gitaarsamples).
Het drieluik van This Town is ook mooi, alleen is mijn mening dat de gitaarpartij (zowel melodie als geluid) in 100 Nights wel erg lijkt op nummers als Warm Wet Circles, Sugar Mice en Seasons End...
Ligt dat aan mij? Toen ik dit voor het eerst hoorde, had ik zoiets als: dat hebben we nu wel gehoord. Overigens wel een mooie climax in dit nummer.
Vanaf Brave is Steve Rothery wat meer met andere gitaargeluiden gaan experimenteren.

Achteraf is het wel lullig dat tijdens de Holidays concerten er zoveel onvrede was bij de oude fans en vooral Steve Hogarth erop aangekeken werd. Het is echt EMI geweest die wilde dat de band een hit zou scoren.

avatar van vigil
4,5
Natuurlijk wil de platenmaatschappij een hit, lijkt me logisch als commercieel bedrijf. Maar jij denkt dat Marillion dat zelf niet wilde? De singles Cover my Eyes en Dryland komen zelfs voort vanuit ouder Hogarth werk dus zeker niet "speciaal" voor EMI geschreven.

Tja die gloves,dan het cricketbat en de spiegeljas nog en ik kan begrijpen dat hardcore Fish fans een makkelijke prooi hadden...

avatar van vanwijk
3,5
Ik ga mijn waardering wat verhogen. Was bezig om was Marillion op mijn ipod te zetten en kwam tot mijn verbazing uit bij 4 nummer s van HiE! Het openingsnummer, en de laatste drie nummers zijn fenomenaal!

avatar van vigil
4,5
Gooi nummer 7 van dit album er ook nog even bij, dat kan je niet teleurstellen

avatar van Bravejester
4,5
vigil schreef:
Gooi nummer 7 van dit album er ook nog even bij, dat kan je niet teleurstellen


En als je dan toch bezig bent voeg ook nummer 3 maar toe; wordt het een echte "Party"

avatar van vigil
4,5
Zo is dat! Al is het tekstueel niet echt gezellig, sluit goed aan bij het Brave verhaal (Op dat moment niet bekend natuurlijk, maar toch...)

avatar van Bravejester
4,5
The Party heeft helemaal niets te maken met het Brave verhaal maar is deels autobiografisch ( kijk maar naar de uitleg op de dvd H - Naked in the Chapel ).

En de betere Marillion teksten zijn zo wie zo niet "gezellig" maar dat maakt ze niet minder mooi; integendeel toch? Maar dat hoef ik jou vast niet te vertellen Vigil

avatar van vigil
4,5
Natuurlijk heeft het er niets mee te maken, dat schrijf ik toch ook niet

avatar van ChrisX
4,0
vigil schreef:
Zo is dat! Al is het tekstueel niet echt gezellig, sluit goed aan bij het Brave verhaal (Op dat moment niet bekend natuurlijk, maar toch...)


Heb The Party nooit als een donker nummer gezien. Er gebeurt toch eigenlijk niets dramatisch met de hoofdpersoon behalve dat ze de laatste bus mist. Het beschrijft juist heel goed dat gevoel van voor het eerst uitgaan, op feestjes komen waar het misschien iets minder gezapig aan toegaat dan dat je voor heen gewend was.

avatar van vigil
4,5
Wellicht heb je gelijk, je kan het ook op meerdere manieren interpreteren. Volgens mij is onder invloed ontmaagd door een willekeurig iemand die haar "toevallig" tegen kwamen daar heeft ze spijt van de volgende dag. Het nadrukkelijk gezongen "Enchanted" wordt ook wel uitgelegd als zijnde dat de jongen misbruik maakte van de situatie

avatar van vanwijk
3,5
Ben het met jullie eens, ga in ieder geval 3 en 7 toevoegen op mijn ipod. Eigenlijk een bijzonder goed album. Heeft jaren geduurd voordat ik dat in de gaten had.....
Ben eigenlijk een fan van Seasons End, Afraid of Sunlight, This Strange Engine Marbles en Happiness is the Road.
Ik heb al het andere werk ook, misschien moet ik die ook maar eens opnieuw beluisteren, met een open mind!

avatar van vigil
4,5
Dan zou ik beginnen met de beste die je niet vernoemd namelijk Brave!

avatar van vanwijk
3,5
Klopt Vigil, ik ken dat album behoorlijk goed, zowel studio als live. Ik snap ook dat het onder de Marillionfans een hele hoge waardering krijgt, zelf geef ik die ook. Toch is het een van mijn minder gedraaide cd's van de band. Komt ook debk ik omdat het een conceptalbum is en die moet je m.i. in zijn geheel draaien, net als The Wall, The Lamb Lies Down on Broadway, noem maar op.
Ga vanavond een uurtje zitten!

avatar van ChrisX
4,0
vigil schreef:
Wellicht heb je gelijk, je kan het ook op meerdere manieren interpreteren. Volgens mij is onder invloed ontmaagd door een willekeurig iemand die haar "toevallig" tegen kwamen daar heeft ze spijt van de volgende dag. Het nadrukkelijk gezongen "Enchanted" wordt ook wel uitgelegd als zijnde dat de jongen misbruik maakte van de situatie


Mwah... volgens mij word er dan te veel naar drama gezocht. Net nog weer ff de hele tekst bekeken. Enchanted betekent gewoon niet meer 'betoverd' ... goh, ze is verliefd geworden maar ik zie ik er niks onoirbaars in. Ook dat element van spijt zie ik nergens terug in de tekst. Ze maakt zich druk over wat ANDEREN vinden van wat ze gedaan heeft ("They're gonna go crazy When they hear what she's done") en er staat helemaal niks over van wat ze er zelf van vind.

avatar van Bravejester
4,5
Zoals bij zoveel teksten ( en ook bij Marillion ) is het inderdaad voor meerdere uitleg vatbaar.

Ik denk dan ook zeker dat er meer gebeurd is dan zomaar een 1e feestje en ik gun haar dat ook.. Ik krijg namelijk niet de indruk dat ze ergens spijt van heeft... en de volgende ochtend is ze na het missen van de bus niet alleen....

En de geweldige gitaarsolo ondersteund door het "Yeeeeaaaah! " is niet alleen muzikaal een hoogtepunt maar beeld volgens mij ook een belangrijk hoogtepunt uit in het verhaal ( en haar leven )

avatar van vigil
4,5
ChrisX schreef:
(quote)


Mwah... volgens mij word er dan te veel naar drama gezocht. Net nog weer ff de hele tekst bekeken. Enchanted betekent gewoon niet meer 'betoverd' ... goh, ze is verliefd geworden maar ik zie ik er niks onoirbaars in. Ook dat element van spijt zie ik nergens terug in de tekst. Ze maakt zich druk over wat ANDEREN vinden van wat ze gedaan heeft ("They're gonna go crazy When they hear what she's done") en er staat helemaal niks over van wat ze er zelf van vind.


Ik zoek helemaal nergens naar... Dat is mijn bescheiden interpretatie. Jij denkt hier anders over, prima. Dat is ook het mooie aan muziek. Je hoeft niet alles maar te verklaren (...)

Dan lijkt het mij verder niet nodig om met "goh" en worden met enkel hoofdletters aan te komen...

Ozric Spacefolk
Ik blijf erbij dat het drieluik This Town/The Rakes Progress/100 Nights één van de mooiste epics is van de band...

4,0
Ik vind op de tweede CD vooral "A Collection" een prachtig, rustig nummertje.

avatar van vigil
4,5
Zeker weten, was de b kant van No One Can. Ik kan me nog heugen tijdens de tour dat Hogarth dit liedje zong met minimale begeleiding terwijl hij dia's liet zien op een groot projectie scherm.

avatar van bikkel2
3,5
Toch een halfje verhoogd, al blijf ik vinden dat het een wat halfslachtige Marillionplaat is. Marillion bewees later dat er met Hogarth veel meer is uit te halen.
Slecht is het zeker niet, maar waarschijnlijk ben ik te verwend met Marillion muziek in het algemeen.
Ik vind het als geheel net even te weinig avontuurlijk, al staan er bijzondere nummers op.
Ik mis een beetje de magic touch. Nogmaals, met een paar prima tot sublieme albums hierna uitgekomen kon deze line-up met Hogarth voor mij niet meer stuk.

avatar van lennert
4,0
De dubbel-cd is eindelijk binnen, dus ik kan meteen doorgaan met de complete Marillion collectie reviewen. Vanzelfsprekend voelt het allemaal aan als Marillion 'light', maar ik vind het alsnog een behoorlijk geslaagd album, al moet ik wel toegeven dat we in de vorm van No One Can ook meteen het eerste Marillion nummer hebben wat me echt helemaal niets doet. Daar staat wel tegenover dat tracks als Splintering Heart, The Party en 100 Nights gewoon vallen onder Marillion klassiekers die absoluut nog vallen onder het kopje progrock.

Wat ik echter niet snap is de haat voor Cover My Eyes, wat ik persoonlijk een erg geslaagde hitsingle vind. Goed, het heeft iets van U2 en is allemaal een stuk lichtvoetiger en softer dan we van de band gewend zijn, maar ik vind het erg catchy en genietbaar. Nummers als Holidays In Eden en Dry Land doen me daarnaast iets meer aan Toto denken, maar kunnen nog steeds prima door de beugel.

Echt een grote stijlbreuk in vergelijking met de voorgaande albums vind ik Holidays In Eden nog niet, het klinkt allemaal wat minder gelaagd, maar in essentie hoor ik nog steeds dezelfde band zonder dat er echt heel erg wordt afgeweken van voorgaande nummers. Wat aanstekelijker en minder ingewikkeld bij vlagen, maar nog steeds Marillion.

Voorlopige tussenstand:
1. Clutching At Straws
2. Seasons End
3. Fugazi
4. Script For A Jester's Tear
5. Misplaced Childhood
6. Holidays In Eden

Ozric Spacefolk
No One Can vind ik één van de mooiste songs van Marillion. Erg veel gevoel zit er in.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:12 uur

geplaatst: vandaag om 15:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.