menu

Marillion - Holidays in Eden (1991)

mijn stem
3,47 (245)
245 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Splintering Heart (6:51)
  2. Cover My Eyes (3:56)
  3. The Party (5:37)
  4. No One Can (4:39)
  5. Holidays in Eden (5:28)
  6. Dry Land (4:43)
  7. Waiting to Happen (4:56)
  8. This Town (3:18)
  9. The Rakes Progress (1:54)
  10. 100 Nights (6:41)
  11. Sympathy * (3:30)
  12. How Can It Hurt * (4:11)
  13. A Collection * (3:00)
  14. Cover My Eyes [Pain and Heaven) (Acoustic Version] * (2:34)
  15. Sympathy [Acoustic Version] * (2:30)
  16. I Will Walk on Water [Alternative Mix] * (5:14)
  17. Splintering Heart [Live at the Moles Club] * (6:42)
  18. You Don't Need Anyone [Moles Club Demo] * (4:04)
  19. No One Can [Moles Club Demo] * (4:51)
  20. The Party [Moles Club Demo] * (5:46)
  21. This Town [Moles Club Demo] * (4:16)
  22. Waiting to Happen [Moles Club Demo] * (5:31)
  23. Eric * (2:32)
  24. The Epic [Fairground) (Moles Club Demo] * (8:31)
toon 14 bonustracks
totale tijdsduur: 48:03 (1:51:15)
zoeken in:
avatar van Bluebird
4,0
Dat heb ik nu weer met Waiting To Happen............ zoals na de bloedstollende solo die laatste tonen wegebben en je in een totaal ontgoochelde sfeer achterlaten. Magic.

Ozric Spacefolk
Op de livecd Made Again staan van beiden erg mooie versies....

avatar van chevy93
4,0
Opvallend laag gemiddelde. Dit album is één van de beste van Marillion.

avatar van Casartelli
3,0
Voor mij is het na .com de zwakste. Zelfs een integrale uitvoering op het Marillion weekend in 2011 heeft daar geen verandering in gebracht.

avatar van musicborst
4,5
chevy93 schreef:
Opvallend laag gemiddelde. Dit album is één van de beste van Marillion.


Je kunt natuurlijk proberen het gemiddelde op te krikken als het je stoort...

Ozric Spacefolk
Ik houd er wel van als Marillion flirt met pop

Zowel .com als Holidays in Eden scoren hoog bij mij.

Overigens scoort Marillion altijd hoog bij mij.

avatar van Parisa
3,0
Niet zo'n spannend proggy titelnr als op de vorige cd's. En over het geheel wat algemener.

Met bonustracks geluisterd. De akoestische versies klonken fijn. Veel demo's ook.
Ik hang ergens tussen 3 en 3,5*.

Voor nu 3*.

avatar van Leptop
3,5
Gemiddeld album met enkele heel goede nummers en enkele heel slechte nummers. Voor een Marillion album toch wat minder allemaal. Een band met een nieuwe zanger die op zoek was naar haar nieuwe sound, nieuwe identiteit. Is toch nog helemaal goed gekomen

avatar van Brunniepoo
4,0
Met die 'enkele heel goede nummers' ben ik zeker eens (Splintering Heart ) maar wat is er dan heel slecht op dit album?

avatar van vigil
4,5
Het titelnummer vind ik heel matig verder weinig te mekkeren.

Ozric Spacefolk
Ik vind dit een meer dan perfecte popplaat.

Weinig progrock voor de progliefhebbers, maar de pop van deze plaat gooit hoge ogen bij mij. Vooral Dry Land, Waiting to Happen, Splintering Heart, No One Can, Cover My Eyes.

Voor de progliefhebber toch nog The Party, Splintering Heart en de afsluitende trilogie. Hoe neoprog wil je het hebben? Beter dan die drie genoemde songs hoor ik ze niet vaak.

En tja, de pop-tendenties van deze plaat. Ik spring een gat in de lucht, maar niet iedereen deelt dat gevoel.

avatar van Leptop
3,5
Brunniepoo schreef:
Met die 'enkele heel goede nummers' ben ik zeker eens (Splintering Heart ) maar wat is er dan heel slecht op dit album?


Het titelnummer komt voor mij in aanmerking als 1 van de slechtste Marillionnummers ooit, zowel muzikaal als tekstueel. Cover my eyes is ook niet my cup of tea.

Ozric Spacefolk
Ik vind het persoonlijk jammer dat Marillion niet meer van die AOR/pop uitstapjes heeft gemaakt, en meer gegaan is voor een indie-geluid.

Ieder zijn heug en meug, maar ik trek juist dat depressieve indie gedoe niet zo.

avatar van bikkel2
3,5
Ik vind de overgang te groot. Ben niet gek op dit album. De meer popgerichte songs vind ik niet echt bij een band als Marillion passen.
Liever wat meer songs met een spanningsboog en een thema.
Gelukkig zagen ze dit snel in. Met Brave, Affraid Of The Sunlight en het briliante Marbles, zijn ze er in geslaagd tijdloze en interessante platen af te leveren.
En daar zaten best wel wat stijlbreuken tussen.
Nee laat de A.O.R maar lekker aan anderen over.
Ik veroordeel het genre A.O.R niet, maar van Marillion hoef ik het niet te horen.
Ik vind het sowieso meer een amerikaanse aangelegenheid.
Foreigner ( 50 procent) en The Baby's maakten er goede sier mee.

avatar van BoyOnHeavenHill
4,0
Ik ben zelf niet per se blij met een verschuiving richting mainstream, maar wanneer de composities zo ijzersterk zijn als hier kan ik er goed mee leven – sterker nog, ik vind dit een prachtige plaat met diverse uitstekende nummers en zonder ook maar één zwakke broeder. Bovendien vind ik nummers als Splintering heart (voor mij het absolute hoogtepunt van de plaat, en blijkens de statistieken sta ik daarin bepaald niet alleen) en The party muzikaal maar ook tekstueel toch wel iets te donker om echt mainstream te mogen heten.
        Het enige dat me in het begin even tegenstond was de 80's-gedateerdheid van de gitaarsound, met als duidelijkste voorbeelden Cover my eyes (dat als U2 begint) en No one can (waarvan het intro me sterk aan Every breath you take doet denken en de korte solo aan Mark Knopfler). Maar uiteindelijk vervliegt dat bezwaar toch in de kwetsbaarheid van de prachtige melodieën, de intensiteit van de zeer overtuigende zang, en de prima en vaak mooi suggestieve teksten. (Eervolle vermelding voor het even simpele als effectieve en bijzonder opzwepende drumwerk dat This town in gang zet.)

avatar van rkdev
4,0
Mooi verslag BoyOnHeavenHill waar ik me goed in kan vinden.
Ik ben benieuwd naar je waardering voor dit album in *...

Edit, 4* dus. Wederom met je eens

Ozric Spacefolk
Wat mij betreft wordt het niet beter dan dit.
Clutching at Straws met Fish en Holidays in Eden met Hogarth.
Ik hoor Marillion liever pop/rock maken dan indie/alt.rock.

Ik begrijp dat anderen dat geheel andersom zien. Maar het fijne is dan weer, dat er voor elk wat wils is.

Deranged
Wilde ongeveer iets soortgelijks gaan zeggen.

Vandaag sinds lange tijd weer eens aardig verslingerd aan dit plaatje.

Met name de drie singles die hier ook met video staan blijf ik heerlijk vinden.

Perfecte pop tracks met hier en daar een ijzersterke Rothery solo. Zoveel beter dan die zoutloze pogingen van recentere tijden.

MW Flevoland
BoyOnHeavenHill schreef:
Ik ben zelf niet per se blij met een verschuiving richting mainstream, maar wanneer de composities zo ijzersterk zijn als hier kan ik er goed mee leven – sterker nog, ik vind dit een prachtige plaat met diverse uitstekende nummers en zonder ook maar één zwakke broeder. Bovendien vind ik nummers als Splintering heart (voor mij het absolute hoogtepunt van de plaat, en blijkens de statistieken sta ik daarin bepaald niet alleen) en The party muzikaal maar ook tekstueel toch wel iets te donker om echt mainstream te mogen heten.
        Het enige dat me in het begin even tegenstond was de 80's-gedateerdheid van de gitaarsound, met als duidelijkste voorbeelden Cover my eyes (dat als U2 begint) en No one can (waarvan het intro me sterk aan Every breath you take doet denken en de korte solo aan Mark Knopfler). Maar uiteindelijk vervliegt dat bezwaar toch in de kwetsbaarheid van de prachtige melodieën, de intensiteit van de zeer overtuigende zang, en de prima en vaak mooi suggestieve teksten. (Eervolle vermelding voor het even simpele als effectieve en bijzonder opzwepende drumwerk dat This town in gang zet.)


Na vandaag weer aan gehad te hebben kan ik me alleen maar aansluiten bij bovenstaande en vandaar ook van mij een dik verdiende 4.

4,0
Geen slechte plaat ,maar de songs lijken minder memorabel dan op andere albums. Of dat nou te maken heeft met de poprichting die ze met deze plaat op lijken te gaan laat ik in het midden. Ik vind het zeker niet onaardig ,maar heb toch minder een "wow"gevoel bij dit album dan bij andere platen . Splintering Heart en 100 Nights zijn voor mij de prijsbeesten hier . 4 sterren lijkt mij op zijn plaats.

avatar van riesj68
3,5
Zo, dat was lang geleden dat ik het album helemaal gedraaid heb! En ik weet ook weer waarom: Cover my eyes, No one can, Dry land en het titelnummer komen al gauw in mijn top 10 van het slechtste wat ze ooit gemaakt hebben. Haal dat weg, en je houdt een paar briljantjes over die het dan (toch) weer meer dan gemiddeld maken. Splintering heart en 100 Nights, heerlijk!!

avatar van lennert
4,0
Ik zal niet zeggen dat ik het jammer vind dat dit album niet zo'n groot succes was, want uiteindelijk vind ik Marillion als het zwaarder en dramatischer is, toch beter dan als ze wat meer de popkant op gaan. Toch is Holidays In Eden onmogelijk een slecht album te noemen, al heb ik nu met No One Can wel het eerste nummer gevonden dat ik echt niet goed vind. Poppy songs als Dry Land en Holidays in Eden gaan er echter alsnog best goed in en liederen als The Splintering Heart, The Party en 100 Nights zijn gewoon ijzersterk en nog steeds proggy. De haat naar Cover My Eyes deel ik niet, aangezien ik het een lekker catchy nummer in de betere U2-traditie vind. Toch staat er buiten The Splintering Heart geen enkel nummer op dat ik echt in de toplijsten van Marillion als band zou zetten, waardoor het album voorlopig in de tussenstand een laatste plaats krijgt toebedeeld. Aan de score zou je het echter amper aflezen.

Voorlopige tussenstand:
1. Clutching At Straws
2. Fugazi
3. Script For A Jester's Tear
4. Seasons End
5. Market Square Heroes
6. Misplaced Childhood
7. Holidays In Eden.

avatar van bikkel2
3,5
Ik vond het aanvankelijk een teleurstellend album. Zeker na het fraaie atmosferische Seasons End, waar ik overigens de scherpe tongval en de vinnige zang van Fish wel enigzins een gemis vond.
Erg wennen aan Hogarth en hier lijkt het of de band een poppyer geluid nastreeft.
Nu is Dry land wel heel mooi, maar met een Cover My Eyes kan ik nog steeds weinig.
De vertrouwder klinkende songs zijn op niveau, maar ik ken ze ook beter van de band.

Met Brave heeft Hogarth zich wat mij betreft meer dan bewezen. En is het hun zwaarste maar tevens 1 van hun beste albums ooit.

avatar van RuudC
3,0
Het begint eigenlijk helemaal niet slecht met Splintering Heart, maar de meeste songs die volgen, zijn me dan echt te simpel en poppy. Ik houd er van als bands risico's nemen, maar dit is wel het andere uiterste. Ik moet wel zeggen dat Hogarth me hier beter bevalt en verder is dit album prima uit te zitten. Het irriteert me nergens, maar eigenlijk is het ook verre van bijzonder. Ik wilde de vergelijking met Genesis verder uit de weg gaan, maar so far lijkt het dezelfde route te volgen. Het is te netjes en ook te makkelijk te doorgronden. De overall sound is daarentegen dan wel redelijk lekker.

Tussenstand:
1. Misplaced Childhood
2. Fugazi
3. Script For A Jester's Tear
4. Clutching At Straws
5. Market Square Heroes
6. Season's End
7. Holidays In Eden

avatar van bikkel2
3,5
Ja, één van hun minste. Overgangsplaat met duidelijk de gedachte van " zullen we proberen hits te scoren."
Daar zal best wel eens iets tussen zitten ( Beautiful en You're Gone, van latere albums bijv.)
Maar dat is niet de kracht van een band als Marillion.
Hogarth heeft nog een liedje hier van zijn periode als lid van de band How We Live ( Dry Land) en dat is best mooi, maar zonder echte urgentie.
Cover My Eyes is te oppervlakkig en te makkelijk scoren. Het was de 1e single en dat vond ik toendertijd niet goed genoeg.
Een plaat met twee gezichten en dat is de valkuil hier een beetje. Idd zoals Genesis dat in hun 80's periode deed.
Nergens slecht, maar de visie is wat vaag hier.

avatar van lennert
4,0
RuudC schreef:
Het begint eigenlijk helemaal niet slecht met Splintering Heart, maar de meeste songs die volgen, zijn me dan echt te simpel en poppy. Ik houd er van als bands risico's nemen, maar dit is wel het andere uiterste. Ik moet wel zeggen dat Hogarth me hier beter bevalt en verder is dit album prima uit te zitten. Het irriteert me nergens, maar eigenlijk is het ook verre van bijzonder. Ik wilde de vergelijking met Genesis verder uit de weg gaan, maar so far lijkt het dezelfde route te volgen. Het is te netjes en ook te makkelijk te doorgronden. De overall sound is daarentegen dan wel redelijk lekker.

Tussenstand:
1. Misplaced Childhood
2. Fugazi
3. Script For A Jester's Tear
4. Clutching At Straws
5. Market Square Heroes
6. Season's End
7. Holidays In Eden


Hogarth zit ook vanaf dit album (maar vooral vanaf Brave) voor mijn gevoel beduidend beter in zijn vel als Marillion-zanger dan op het voorgaande album het geval was. Ik had alsnog een lagere score voor dit album van je verwacht, dus dit valt me nog mee!

avatar van bikkel2
3,5
Het is ook niet per definitie een slechte plaat.
Van een goede popplaat kan ik ook genieten.
Ik ben ook niet specifiek een progfan, ben er zelfs zelfs veel minder mee bezig dan voorheen.
Het is vooral even wennen als je weet wat Marillion hiervoor deed en dat was spannender, duisterder en Fish hield je goed bij de les met zijn bijtende zang en donkere poëtische teksten.
Hier is het wat meer gewoontjes en tracht de band een mix te maken van prog en pop.
Dat lukt deels, maar het is mij niet memorabel genoeg.
Op Marbles bijvoorbeeld klopt het allemaal wel.
Het is dan natuurlijker en de songs zijn overtuigender.

avatar van Pietro
3,5
Marillion klinkt op deze plaat meer poppy en commercieel dan ooit tevoren, maar toch is dit best een aardig album. Tussen de sterke voorganger Season’s End en de nog betere opvolger Brave valt Holidays in Eden misschien een beetje uit de toon, maar in de vorm van de epische opener Splintering Heart en smaakvolle rustige nummers als Dry Land en No One Can laat de band hier toch een goede indruk achter op mij. Geen echte missers op deze plaat, hoewel het catchy Cover My Eyes een van de minst sterke nummers is die ik van ze ken: 3,5*.

avatar van Zagato
3,5
geplaatst:
Toen het album uitkwam was het een teleurstelling voor mij. Ik moet vandaag constateren dat het album met drie nummers vertegenwoordigd is in mijn Best of Marillion playlist op Spotify. Kan dus onmogelijk een slecht album zijn. Vooral het afsluitende 100 nights gaat bij mij door merg en been, die solo van Rothery is er een in de Comfortably Numb categorie.

avatar van Leptop
3,5
geplaatst:
Hmmm...straffe uitspraak. Dat ga ik controleren

Gast
geplaatst: vandaag om 04:48 uur

geplaatst: vandaag om 04:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.