Neil Young & The International Harvesters - A Treasure (2011)

Dat hij het eerst los uitbracht en daarna in de box gooide was een smerige streek, inderdaad. Dat moet je dan goed communiceren zodat mensen zelf kunnen beslissen of ze twee jaar wachten om 'm alvast kopen.

Op dit moment is dat voor deze niet aan de orde, zoals Harm al besproken had op de artiestenpagina: ''at this time, A Treasure is a stand alone NYAPS release and not part of a box set.''

Zelden iemand zulke onzin zien uitkramen op MuMe. Ten eerste is het audio-gedeelte van deze release zeker geen veredelde bootleg, het zou je sieren je eens te verdiepen op dit gebied, aangezien op twee (hooguit drie) nummers na geen enkele performance al in het bootleg circuit circuleert, tenminste, niet de multi-track mastertapes van het mengpaneel die we hier te horen krijgen, maar audience recordings. Daarbij schat ik de technici die zich bezig houden met het restaureren van dit materiaal een stuk hoger in dan de gemiddelde bootlegger die op zijn hoogst een eerste of tweede generatie kopie van deze masters aan het verspreiden is (in het geval van de opname van Austin City Limits en Nashville Now).

Dat er video-materiaal bijzit is om om zeikerds tevreden te houden die anders alleen maar gaan lopen klagen dat ze naar een taperecorder zitten kijken, omdat dat het verwachtingspatroon is bij een blu-ray. Kennelijk heeft men nog nooit van hoge resolutie audio gehoord, of misschien zaten die mensen ook al naar hun platenspeler te kijken, wie weet. Ondertussen wel dure interlinks kopen natuurlijk, want DAT is geen flessentrekkerij. En dat hij video materiaal, krantenknipsels en foto's uit publieke bronnen verzameld is om het plaatje compleet te houden en daar gaat veel tijd en moeite inzitten, die hij echt niet gaat terug verdienen. Bovendien betreft het BONUS-materiaal. Neen, deze releases zijn alleen van de hoogste kwaliteit, in tegenstelling tot inderdaad veel Hendrix en Lennon releases.

Over veredelde bootlegs gesproken, daar zijn de heren van Immortal beter in met hun Live in San Francisco en Live in Chicago 1992 (nog niet op MuMe, want kon de album cover niet vinden).

Om nog even terug te komen op dat dubbel kopen van materiaal. Neil Young Archives Vol. 1 zou oorspronkelijk alleen maar op Blu-Ray uitkomen. Van Live at Fillmore East en Live at Massey Hall was toen alleen maar een CD/DVD uitgekomen, als voorproefje. Een Blu-Ray zou dus een upgrade zijn. Ik heb hier nog nooit iemand horen klagen dat hij CD's ten opzichte van LP's zakkenvullerij vond, maar dit is het dus blijkbaar wel, over met twee maten meten gesproken. De Archives zijn gecreëerd aan de hand van een visie en Blu-Ray is de enige manier om die te realiseren. Voor mijn part had hij het ook zo gelaten, maar nee, toen kwam er gemorrel van de 'fans', of er ook geen CD of DVD versie kon komen, beiden een zwaar compromis op het concept, de DVD qua navigatie en in mindere mate van geluidskwaliteit, de CD in zo ongeveer alles. Toch heeft hij dat gedaan, en om de fans nog verder tegemoet te komen deed hij er bij de DVD en Blu-Ray versie een MP3 download kaart bij. Had hij Live at Fillmore East en Live at Massey Hall eruit gelaten, dan hadden mensen weer geklaagd dat ze die apart moesten kopen, of in het geval van de Blu-Ray dat ze die ook graag in hoge kwaliteit wilden hebben. Overigens kun je ook alle componenten van NYA Vol.1 los kopen, via Neil's site: Order Neil Young's Archives Vol. 1 - neilyoungarchives.warnerreprise.com

Had je dat gedaan, dan had je voor de zes ontbrekende CD's $138 moeten betalen, $38 meer dan de complete set, waar ook een doos omheen zit (maar ja, dan heb je er dus twee cd's dubbel). Voor de acht ontbrekende DVD's, het boek en de poster was je $258 extra kwijt geweest, $58 meer dan de box zelf waar wederom een mooie doos omheen zit, een MP3 kaart, een notepad en Sugar Mountain Live. Daarbij, had je echt zo lang willen wachten op Live at Massey Hall (2 jaar) en Fillmore East (3 jaar)?

Zoals Stijn al zei, is het meer dan schappelijk dat Neil ons een kijkje in zijn archieven geeft, daar kan Prince nog wat van leren. Ome Bob ook, want die brengt wel veredelde bootlegs uit (bootleg series) maar daar hoor ik ook niemand over, of Zappa, met zijn beat the boots, directe kopieën van bootlegs.

Geen fout woord over Neil. Maar ik trek geen woord terug, want dat is mijn mening. He's only in it for the money.

Allemaal leuk en aardig, maar je hebt gewoon aantoonbaar ongelijk.

Over zakkenvullen gesproken, de Beatles Remasters (in mono EN stereo) die gaan voor de volle mep over de toonbank en het is niet alsof de heren en erven Beatles nu armlastig zijn. Ik weet zeker dat er zat fans zijn die beide boxen hebben gekocht, voor een hoop centjes, meer dan 400 euro voor de twee boxen samen

Ook individueel gaan de albums voor de volle mep over de toonbank, pas nog die blauwe en de rode dubbelaar ook maar even uitgebracht, a 33 euro, kassa! Nee dan de Neil Young remasters (die nog beter klinken ook), die gaan voor 8-10 euro weg.

Je mag dit overbodig vinden, en daar kan ik ook nog wel inkomen. Dit is echt iets voor de die-hard of voor country liefhebbers. Het voegt echter wel iets nieuws toe aan Youngs rijke oeuvre. Het is geen herhaling. Bij Hendrix krijg je voor de tiende keer 'Red House', 'Voodoo Chile' en 'Purple Haze'.

Van zakken vullen kun je echt moeilijk spreken. Young is al sinds minstens de jaren 80 al zijn archieven zorgvuldig aan het uitpluizen (zet al die uren eens om in concerten of studiowerk). Hij verdient nauwelijks aan deze uitgaves, dus die zakken raken dan moeilijk gevuld.

Als Young zijn zakken wil vullen kan hij zich beter op het Harvest-publiek richten.

Ik ben het volledige met deze reaktie eens. Misschien moet de vooraankondiging, uitgebracht door Shakeypictures.com. nederlands ondertiteld worden voor devel-hunt, als hij die tenminste heeft bekeken. Zijn (devel-hunt's) reakties slaan nergens op. Neil Young poetst inderdaad zelf zijn muzikale verleden graag zelf op. Beter dan platenmaatschappijen later met allerlei troep op de markt komen en de schappen bij V&D. Kruitvat enzo opvullen.
Ieder muzikant, die zijn eigen muziek koestert wil dat voor later zo mooi mogelijk achterlaten. En dat "gelul over held en zakkenvullerij". Daar kan ik nog veel sterkere verhalen over vertellen. Ik heb echt niet de indruk dat dat bij Neil van toepassing is gezien zijn levensstijl, gedrag en projecten waarin hij dat geld in pompt.
Laten we wel zijn. Neil zit in de herfst van zijn leven en geeft zijn fans tot het laatst kwaliteit en komt steeds met nieuwe verrassingen.

Daar hebben we the Eagles al voor

Verder ben ik het roerend eens dat deze release wat toevoegt aan Neil's oeuvre. Hij is zo'n veelzijdig artiest dat geen tournee hetzelfde is en er een hoop variatie in zijn setlists zit. Dat kan ik van de paar laatste live DVD's en CD's van bijvoorbeeld Paul McCartney toch niet zeggen.

Aan Greatest Hits Live doet Neil Young in ieder geval niet. Vijf van deze nummers zijn 'unreleased', eentje is pas sinds NYA Vol. 1 op CD uit en de rest zijn compleet anders ten opzichte van de album versies, zelfs de twee nummers van Old Ways.

The Beatles zijn ook enorme zakkenvullers. Harrison liet 300 miljoen na, 5 huizen, 20 sportauto's en een kasteel met 120 kamers Wat nu 'Living in the matarial world? Maar het is o.k. Ook als Neil nog even wil graaien is dat voor mij geen probleem, wel als fans altijd maar denken dat het Neil nooit om geld te doen is, en slechts uit idealen handelt. Ook hij is schatrijk, en vind dat heerlijk!! Iedereen mag zo genieten fans van oude archieven en artiesten van een paar miljoen extra.

Ik ben benieuwd wat jij nalaat, mijn beste.

Neil is goed gemanaged, dat is één van de redenen dat hij veel geld heeft. De meeste platen van hem gaan niet eens goud. Natuurlijk heeft hij met bepaalde platen goed verdiend (maar verder dan 4x platinum is hij solo nooit gekomen). Hij hoeft zich daarom helemaal niet druk te maken om hoeveel zijn albums verkopen, en dat doet hij dan ook niet.

Die archieven leveren hem echt geen miljoenen op. Platen als On the Beach hebben dat al niet eens opgebracht.

Het vermogen van Young ligt dan ook stukken lager dan dat van Madonna, Neil Diamond, Jagger of McCartney.

Heel veel CD's, waaronder zeker 20 van Neil Young

Prachtig, ik ook. We moeten eens een Neil Youngdag gaan houden bij jou of mij thuis. (Of een Beatles-dag bijv.)

Ik heb alle reguliere (officiële) releases AD en een hoop bootlegs (audio en video) waar je een hele Neil Young week voor kunt organiseren.

@Devil-Hunt: Nee, Neil Young is geen barmhartige samaritaan, anders gaf hij zijn muziek wel gratis weg, ik neem het hem ook totaal niet kwalijk dat hij een paar centen probeert te verdienen, maar de Archives zijn niet voor de massa gemaakt, albums als Greatest Hits wel. Dit is liefdewerk, waarbij het om controle draait, Neil wil alles zelf in de hand houden, anders krijg je inderdaad dubieuze 'kijk eens wat we nog meer vonden'-albums (al zullen die er na zijn dood toch wel komen, ze zijn er zelfs al, bij Immortal). Maar zakkenvullen is zwaar overdreven.

Dat had ik even gemist voor dit album, dus dan ga ik deze tzt toch maar bestellen.

Dus ?

Dus is Neil Young niet meer of minder integer dan genoemde artiesten. Het geld verdienen wordt weer belangrijker gemaakt dan de muziek. Ze doen het allemaal voor geld (hoewel natuurlijk iedereen ooit is begonnen met muziek maken omdat hij of zij het leuk vond), dus als dat het criterium is dan kun je niks meer kopen. Je hebt bijvoorbeeld bij Harry Potter naast de boeken en de films ook spelletjes en andere prullaria. De "echte fans" kopen dit soort dingen allemaal, omdat men bang is wat te missen en de fabrikanten lachen in hun vuistje. Maar wat geeft dat als de "echte fans" er plezier aan beleven. Dan snijdt het mes aan 2 kanten. Dus als mensen belang bij hebben bij het zoveelste werk van Neil Young dan moeten ze dat vooral aanschaffen. Ik zie het probleem niet. Ik ben geen Neil Young fan (al wil ik Le Noise nog wel hebben), maar wel van Dylan en de vroegere Spingsteen, maar geen haar op mijn hoofd die erover peinst de bootlegs van Dylan aan te schaffen of de nieuwe liveplaat van Spingsteen uit het jaar 0. Ik houd het bij originele studioalbums. Livealbums zijn ook gewoon opnames met publiek erbij. Maar er zijn genoeg mensen die het belangrijk vinden alles van hun favoriete artiest in huis te hebben en weer elk feitje met anderen te kunnen delen. Prima toch.

Dus moet hij ook niet op gelijke lijn worden gezet met de allergrootste graaiers. Ter vergelijking: James Taylor heeft meer verkocht dan hij. Op de één of andere manier heeft Young een hele grote naam, en grote namen zijn altijd geldwolven...

Mensen roepen vaak van alles, maar als nu eerst eens de verkoopcijfers en de standpunten van Young en naasten van hem bekeken worden.

Ik verheug me in ieder geval op deze release, en ik wil nog wel wedden dat deze niet verder dan goud gaat (als 'ie dat al haalt). Ook al ben ik de enige ter wereld die een exemplaar koopt, dan nog zal dit album weggezet worden als een zakkenvullertje.... Neil heeft zijn zakken best eens gevuld, maar hier is dat niet van toepassing.

Niet bij Neil Young. Als dit album straks uitkomt moet je het maar eens vergelijken met Old Ways. Je kan natuurlijk ook nu al Live at Fillmore East vergelijken met Everybody Knows this is Nowhere of Southern Man van Four Way Street (CSNY) met de album versie. Daarbij zijn nummers van Live at Massey Hall ook vaak echt anders dan hun studio-versie (die vaak elektrisch zij gespeeld).

De eerste track is alvast te beluisteren op RollingStone.com: Exclusive: Hear Neil Young's Unreleased Country-Rock Gem 'Amber Jean' | Rolling Stone Music - rollingstone.com

Ik zie dat de eerste stem binnen is. Bij mijn weten is 'ie nog niet gelekt (alleen twee fake versies), of zit ik ernaast? Ik weet ook wel hoe dit min of meer gaat klinken op basis van bootlegs, maar dan vul ik toch ook nog geen stem in..

Volgens mij komt de LP versie vandaag of begin volgende week uit, maar het lijkt me heel sterk dat mensen nu al de moeite hebben genomen een LP rip te maken.

Vreemd dat dit album nog niet bij Cosmox of BOL.com bekend is. Heb 'm nu maar met de nieuwe van Bon Iver bij Amazon besteld. Bedankt voor de link Harm, want dat klinkt in ieder geval al veel belovend.

Ik moet altijd zo lachen als ik de devil hunts van deze wereld hoor/zie spreken over zakkenvullers.

Ten eerste ; we hebben het hier over beroepsmuzikanten. dat is wat ze doen voor de kost.

Ten tweede: jij met je 20 Neil Young titels , ik , en miljoenen anderen, zorgen er voor dat er uberhaupt iets in de zakken van de muzikanten terecht komt, dus ook bij meneer Young.
Daardoor is hij ook in staat een project als de Archives te doen. Alle zichzelf serieus nemende muzikanten zouden dat moeten doen.

Ten derde: Young heeft groot gelijk dat hij zijn eigen materiaal beheert en op de best mogelijke manier uitbrengt, het is immers zijn eigen werk, in plaats van blij te wezen over de kwaliteit en de werklust van de man, zeuren, zeuren, zeuren.

Als Laatste; heb jij van andere bands /muzikanten geen dubbel werk in de kast staan?

Oh nee? bol.com | A Treasure -Cdblry- | Muziek

Ah, een nieuw country album van Neil Young

Gelukkig komt de muziek uit een ver verleden.

Is het een soort Dreamin' man 2 of is het muziek uit toch wat een andere richting, bijvoorbeeld bluegrass? Want zo ja, dan wordt het allicht al beter. Dan is de stap naar westcoast niet zo groot meer en ik vind dat wat beter om aan te horen.

Nee, zeker geen Dreamin' Man. Je moet hier eerder denken aan Old Ways, maar dan met beter songmateriaal.

Begrijp niet waarom ik die niet heb gevonden Harm, maar Amazon was toch wel goedkoper.

Hm. Toch constateer ik in de gauwigheid Are your ready for the country van Harvest en wat te denken van Southern Pacific, dat is toch een stamper van Re.ac.tor?

Tenzij Young hier een Old Ways sausje overheen heeft gedaan, kan ik met dat soort nummers best leven.

Er zit een Old Ways sausje overheen inderdaad. Verwacht geen ronkende gitaren, maar pedalsteels, banjo's en violen.

Dan ga ik hem toch kopen, verandering van spijs doet eten

Sinds ik The Great divide heb van Tommy Shaw kijk ik met een wat ander oog naar pedalsteels en banjo's, toch instrumenten die thuishoren bij de bluegrass-muziek. Nu kan Shaw er weer een geheel eigen interpretatie aan hebben gegeven maar die vind ik dan juist wel alleraardigst.

Ik kan mij Old Ways helemaal niet meer herinneren met pedalsteels, banjo's etc. maar wel als country waarbij ik letterlijk gemakkelijk de slaap kon vatten. Ik heb de LP (toen nog) ook weggedaan, mede uit onvrede over het gebodene.
De jaren '80 staan ook niet bekend als Young's sterkste jaren.

Er staan ook slechts 2 nummers van Old Ways op het komende nieuwe album..... Dus ik ben benieuwd.