Neil Young & The International Harvesters - A Treasure (2011)

Ik zou deze zeker aanschaffen, een missing link uit Neil's oeuvre. California Sunset van Old Ways is ook live opgenomen tijdens zijn tour van 1984, dus die stijl mag je hier verwachten, lekker spontane country rock, zonder poespas.

En nu wordt ook Grey Riders al gestreamd: Neil Young, ‘Grey Riders’ – Song Review - Ultimate Classic Rock - ultimateclassicrock.com

lijkt mij een goed idee Ad.

ik geef dit album 4 sterren, ben een groot neil young fan.
verder geen commentaar.

Waar heb jij dit album al gehoord dan?

Tja....geen commentaar. Dat licht geen één tipje van de sluier. En dat is wat jammer, want als je bij een nieuw album van Neil Young de éérste bent die hem heeft gehoord en ook al zelfs hebt becijferd, hangt de rest natuurlijk aan je lippen......

Ik ben afhankelijk van Amazon en zal dus braaf moeten wachten. Wanneer ligt het album eigenlijk officieel in de winkels?

Op Amazon kun je anders al korte stukjes horen van het album, dus wellicht dat die ene stem daar op gebaseerd is ?

Wat betreft de datum wanneer het album in de winkels ligt ?

Bij Amazon te verkrijgen vanaf 14 juni, MuMe zelf zegt 7 juni, Bol.com zegt 10 juni en de officiele site van Neil Young zegt het volgende...

Even geduld dus, kan nooit lang meer duren !

Gelukkig dat zijn site musicmeter gelijk geeft!

Prachtig T-shirt van het album op de site van Neil Young, daar niet van! Dat zou ik wel willen hebben, maar eerst maar eens luisteren (stel je voor, een T-shirt van een draak van een album!)

De eerste reviews via het internet druppelen ook al binnen:

Consequence Of Sound

Dat klopt stalin.
Mijn commentaar is gebaseerd op die korte stukjes.
Ik vind alles goed van neil young, zodoende mijn stem.

Hoe kun je daar nou een cijfer op baseren? Amber Jean en Grey Riders zijn ook in hun geheel te beluisteren, maar op basis daarvan geef ik toch ook nog geen cijfer! Is geloof ik ook tegen de regels op MuMe, op MovieMeter mag je ook geen cijfer geven op basis van de Trailer...

Op basis van de samples kan ik al wel zeggen dat de mix anders klinkt dan op de meeste bootlegs. Drum, bas en steel zijn prominent aanwezig. Overigens vind ik de snelle versie van Get Back to the Country beduidend minder goed dan de langzame versie. Maar goed, een sample van 30 seconden zegt niet zoveel, qua tempo is het wel een stuk anders dan de rest.

Wat de releasedatum betreft: 7 juni op LP, 14 juni op CD/Blu-Ray.

ik geef dus wel een cijfer op basis van wat ik gehoord heb.
Ik bezit ook alle bootlegs tot mei 2011 van neil young.
Maar ja, ieder zijn smaak.
Neil Young is voor mij altijd een 8 waard, dus mijn stem was nog aan de lage kant, lol.

Dat is de niet de manier waarop we hier stemmen, zie ook Stemmen - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl

Ik heb de stem verwijderd (zie ook pm).

Amber Jean staat op YouTube:
YouTube - ‪Neil Young: Amber Jean - from 'A Treasure'‬‏

Evenals Get Back to the Country:
YouTube - ‪Neil Young: Get Back To The Country - From A Treasure‬‏

Het album in zijn geheel beluisterd en goede country-rock.
good old Neil Young op zijn 65ste.
Mijn waardering is een 4 waard.





Eind dit jaar komt er een dvd-box uit van Neil Young, een discografie (31-12-2011).

Waar dan? En kun je inhoudelijk niet wat meer over deze cd kwijt?

Een discografie is die box trouwens niet. Dan zouden er 50+ cd's inzitten. Het gaat hier om de nieuwe Archives set, maar ik moet nog zien dat 'ie eind dit jaar al uitkomt.

Wat valt hier nog aan toe te voegen...

Waar of bij wie kan ik mij afmelden

Hij zal daar zo'n 40 zijn.

exact: Neil Young Trunk Show, een trilogie (31-12-2011)

Dat is één deel uit de trilogie. Heart of Gold is deel één, en zijn Le Noise tour in Massey Hall wordt deel drie.

Verder lijkt me dit een bevestiging van wat Ataloona zegt.

Inderdaad, Neil is hier pas tegen de 40 (hij schreef zelfs nog een nummer met de tekst: 'Hit 39, leaving the top 40 behind', op de melodie van Casting Me Away From You/Emperor of Wyoming).

Het album is vandaag officieel uit op LP, maar of er veel mensen buiten de VS zijn die em hebben... ik vraag het me af. 3 nummers zijn inmiddels in hun geheel te beluisteren, Amber Jean, Get Back to the Country en Grey Riders... volgens NeilYoung.com zou de CD/Blu-Ray volgende week uit zijn, maar ik ga vrijdag (de 10e) toch maar eens even langs de platenboer...

Ik ben eigenlijk vooral benieuwd naar de NYA trailer. De rest ken ik al, op Motor City en Flying on the Ground is Wrong na. Heb ze wel eens gehoord, maar lang niet zo vaak als de rest.

Of Trunk Show inderdaad nog dit jaar uitkomt is maar de vraag, het concert is uit 2007 en de release is meerdere malen uitgesteld. Heart of Gold duurde ook lang, maar dit slaat wel alles.

ach , als je neil grootste fan aller tijden ben ik die vorm van melken meer dan beu !!!!!!!!

Op Bol.com is Trunk Show wel alvast te reserveren:



Ook op Beslist.nl noemen ze dezelfde datum.

Geduld is dus weer eens een schone zaak...

Pfft... beginnen we weer met het geldwolf-verhaal... dat ben ik nu wel meer dan beu.

Bovendien, Neil Young is ons niks verplicht, al laat hij Trunk Show nog 30 jaar op de plank liggen... op Journey Through the Past moesten we immers ook ruim 35 jaar wachten.

Alles op zijn tijd, al duurt het soms inderdaad wat lang. Maar goed, Trunk Show is ook geen reguliere concertregistratie, maar een concertfilm, zoals The Last Waltz, die ook pas in 78 uitkwam, terwijl het concert in 76 al was. Toen had men geen internet en wist men ook niet beter.

Ik heb 'm nu ook gehoord (want hij is inmiddels gelekt), en aangezien ik de tour al goed kende van bootlegs kan ik er wel meteen een stem opplakken.

Het is wel weer een typische Neil release. De bekende nummers die tijdens deze tour ook gespeeld werden, 'Heart of Gold', 'Powderfinger', 'Comes A Time', 'Down by the River', 'Helpless', 'Old Man', 'Needle and the Damage Done' en 'Roll Another Number', worden rustig genegeerd. Om nog maar eens op het geldwolf verhaal in te haken: hoeveel exemplaren zou hij hierdoor minder verkopen?

Het is verder een album waarvan moeilijk in te schatten is of het in de smaak valt voor degenen die nog niet bekend zijn met deze tour. Het is direct herkenbaar als Neil Young, maar het is ook zwaar country. De muziek zit bomvol met pedalsteels, mandolines, banjo's en violen. Zelf ben ik een countryliefhebber, dus dan is één + één al snel twee. Misschien dat het voor twijfelaars verstandig is om eerst op Youtube wat filmpjes te bekijken.

Er is natuurlijk e.e.a. op te merken aan de tracklist, zoals ik hierboven al deed. 'Are You Ready for the Country' is wat mij betreft niet de beste uitvoering van de tour, maar degenen die middels A Treasure kennismaken met deze tour zal het denk ik niet eens opvallen. 'Soul of a Woman' is verder niet echt een vergeten pareltje.

Voor de fan is het vooral een genot om de eerder onuitgebrachte cd's nu ook origineel in huis te hebben. Ook zoiets als het intro van 'Southern Pacific', dat veel weg lijkt te hebben van 'White Line' (van Chrome Dreams, en later terechtgekomen op Ragged Glory), is een moment waar de die-hard van smult.

Een mooi document uit een door de massa onderschatte periode van Neil Young, hoewel je op zich vollediger uit bent als je een bootleg van Austin City Limits. A Treasure bewijst dat de jaren 80 voor Neil Young niet alleen maar kommer en kwel waren. Dat zal nog meer blijken als er ook nog shows uit bijv. 1986 worden uitgegeven (wat in de toekomst vast zal gebeuren).

Indien er een volledige show was uitgegeven had ik een nog hogere beoordeling toegekend.

Maar waarom dan niet compleet? Dit is één cd met 52 minuten. Een compleet concert had op 2 cd's gekund.

Maar ja, het is wel waar, menig 'regulier' nummer hebben we natuurlijk al op de een of andere live cd in huis. Maar het blijft bijzonder. Ik moet wachten op Amazon en die houdt de releasedatum op 13 juni.

Dit album is bedoeld om een impressie te geven, niet een heel concert. Dat waren Live at Fillmore East, Dreamin' Man en Live at the Riverboat immers ook niet. Dit is echt een geval van zo klonk Neil Young live in 84/85.

Dat is zo, maar de vraag blijft waarom slechts een impressie?

Uit deze tour had ik liever een volledig concert gehad, omdat 'ie behoorlijk afwijkt van andere Neil Young shows. Het is toch anders dan Neil met een akoestische gitaar, zoals op Dreamin' Man en Live at the Riverboat.

Dat past denk ik niet in het format van NYA Performance Series, maar we zullen het maar niet hebben over wat er allemaal niet op dit album staat, dat deden we bij Live at Fillmore East immers ook niet. Daar ontbrak namelijk de akoestische set en (geheel terecht overigens) Cinnamon Girl van de elektrische set. Ik blijf erbij dat dit, samen met de Bluenotes periode van 1987-88 de meest creatieve periode is van Neil Young in de jaren 80. Naast de vijf niet eerder uitgebrachte nummers (voor het gemak tel ik daar Nothing is Perfect, wat al op de Live Aid DVD staat, even bij) zijn er nog genoeg andere nummers over om nog een album mee te vullen, denk hierbij aan Comes a Time, Field of Opportunity, Old Man, Heart of Gold, Powderfinger, Down by the River en Helpless. Als ik de mensen van Neil's team mag geloven hadden ze best twee of zelfs drie cd's kunnen vullen met International Harvesters materiaal. Maar er moeten nu eenmaal keuzes gemaakt worden, en je kunt beter verlangen naar meer dan verzadigd raken, nietwaar?

Dus blijven de twaalf nummers over die op 'A Treasure' staan. De naam is bedacht door (wijlen) co-producer Ben Keith, die bij het horen van dit materiaal opperde dat het 'a Treasure' was en gelijk heeft hij. Zoals gezegd zijn er vij niet eerder uitgebrachte nummers op dit album te horen, te weten Amber Jean, Let Your Fingers Do The Walking (ook wel bekend bij bootleggers als Good Phone), Soul of a Woman, Nothing is Perfect en Grey Riders. Daarnaast hoorden we It Might Have Been pas voor het eerst op Neil Young Archives Vol. 1, live met Crazy Horse en staan nummers als Motor City en Southern Pacific op het relatief onbekende album Re-Ac-Tor en is het arrangement dusdanig omgegooid dat ze bijna onherkenbaar zijn; hetzelfde geldt voor Flying on the Ground is Wrong, een Buffalo Springfield song. De twee Old Ways nummers uit deze periode zijn dan weer met de passie gespeeld die op het album ontbrak.

Datzelfde Old Ways, dat nogal een moeilijke geboorte had (zie ook mijn commentaar bij Everybody's Rockin') is nou niet een van Neil's beste albums, zwaar overgeproduceerd en wars van alle passie van de live shows uit die periode. Ik roep dit al jaren, maar behalve een selecte kring mede fans gelooft niemand me, denk ik. Ik riep bij de aankondiging van dit album dan ook al dat ik er wel eens vijf sterren aan zou kunnen gaan uitdelen, en dat was niet eens heel voorbarig. Deze periode is een van mijn favoriete periodes van Neil Young en dit album bewijst (ook al is het feitelijk incompleet) waarom. De 'nieuwe' nummers zijn minstens zo sterk als zijn beste materiaal, zeker in deze live setting en de andere nummers barsten van de energie die zijn platen uit de jaren 80 ontbeerden.

Zoals ik al eerder zei ga ik dit album beoordelen op de nummers die erop staan en niet wat er ontbreekt, al had dat voor de score niets uitgemaakt, want ook al zijn nummers een tikje fout (Let Your Fingers Do The Walking), ze zijn gewoon zo ontzettend lekker om naar te luisteren, om maar te zwijgen over de laatste drie nummers van deze CD. Als een stoomlocomotief raast hij erdoorheen. Southern Pacific is hier te horen in de definitieve versie, Nothing is Perfect is zo 'in your face' dat je er niet omheen kunt en Grey Riders, met die fantastische solo in het midden is een instant klassieker. Het samenspel tussen Rufus Thibodeaux, Young, Ben Keith en Anthony Crawford is werkelijk geweldig, van begin tot eind. Amber Jean is een gevoelig nummer, geschreven voor zijn dochtertje en It Might Have Been, in welke uitvoering dan ook, is een dijk van een nummer, ook al heeft hij het zelf niet geschreven. En de opening van Are You Ready for the Country? Om je vingers bij af te likken!

Krijgt dit dan 5 sterren? Niet meteen. Ik vind het jammer dat de prachtige harmonica solo van Amber Jean die het liedje opent eraf is gehaald. Ook vind ik Let Your Fingers do the Walking niet per se de beste versie die er is, maar dat kan ook gewoon zijn omdat ik nu eenmaal gewend ben aan de bootleg versies, van onder andere Austin City Limits, die ik al jaren heb. De editing had ook net wat strakker gekund, dat gepingel aan het begin van Are You Ready for the Country had niet perse gehoeven, verder wel een leuke uitvoering, waar hij wat lyrics van Waylon Jennings overneemt.

Waar ik overigens wel zeer over te spreken ben is de mix. Daar is veel aandacht aan besteedt. Zelfs bij de Austin City Limits bootleg is de mix nog gitaar-heavy, hier komen drum, bas, viool en steel veel meer naar voren. Verder staat dit album bol van de kleine kippenvel momentjes, zoals de piano-solo van Spooner Oldham op Amber Jean en de harmoniezang van Anthony Crawford op Flying on the Ground is Wrong.

Maar goed, zijn die paar puntjes van kritiek nu zo groot dat er een half punt af moet? Omgerekend naar de schaal van 10 zou dat een vol punt schelen en dat is misschien wel erg drastisch, een 10- is misschien wat realistischer. Ik kan me erger storen aan de mix van Weld op CD dan aan het feit dat de nummers op deze CD wel een goede impressie geven van de ontwikkeling van de International Harvesters als Band, maar niet per se van een typisch concert. Daar opende Neil Young meestal met Are You Ready for the Country en kwam Amber Jean wat later aan bod. Dit is nu eenmaal het format waar Neil voor gekozen heeft. De nummers staan namelijk chronologisch op CD en van elk nummer is dit, volgens Neil Young, de beste uitvoering, zo ging het met Dreamin' Man en hier dus ook.

Dus nu ben ik een luisterbeurt of 7 verder (heb mijn MP3 speler heen en weer naar Utrecht opgehad) en gezien de geweldige kwaliteit die hier tentoongespreid wordt, op het gebied van geluidskwaliteit (en dan zijn dit nog maar MP3-tjes!), performance en songwriting is 5* gewoon niet meer dan terecht.

Kom maar op met die Blu-Ray (weten we ook wat die NYA Trailer inhoudt!)