The Beatles - Help! (1965)

In geremastered mono op 180gr. klinkt deze plaat warm en vol, echt een mooi geluid. Dit is nog deels een lekkere rock 'n roll plaat van the Beatles, maar er staan ook echt een paar van die typisch mooie popliedjes op. Voor sommigen klinkt dit meer als een verzamelalbum, maar ik vind toch wel dat er een bepaalde gemeenschappelijke sound en productie overheen hangt.
Ik weet nog steeds dat mijn geschiedenisleraar vertelde dat iedereen in 1965 zo onder de indruk was van de single Help! die op 1 binnenkwam in de hitparade, voor het eerst dat dat gebeurde zei hij. Wow, vonden wij als klas. Nu, veel later, heb je de wikipedia en daar staat op dat Help! op 4 binnenkwam, maar daarna wel 6 weken op 1 en 6 weken op 2 genoteerd stond. Alsnog: wow! Het is ook een erg lekker nummer, hoewel het over Lennon (hij schreef het) ging die depressief was. Eén van zijn favoriete Beatles songs.
Het basisniveau van deze plaat is altijd heel aardig, maar er staan toch een paar (echt) goede nummers op. Naast de titelsong, The Night Before, You've Got to Hide Your Love Away, You're Going To Lose That Girl, het heerlijke Ticket to Ride, I've Just Seen A Face en natuurlijk Yesterday.
Help! was gemeend en is een goede plaat van the Beatles die ik niet zou willen missen. Liefst in mono.

Het album met toch wel een van de slechtste nummers dat ze ooit hebben uigebracht: Act Naturally.
Ringo moet gewoon lekker drummen.

Maar ook met het heerlijke You´re going to lose that girl, Ticket to ride en I´ve seen a Face.

The Beatles kunnen bij mij weinig kwaad doen, alleen inderdaad Ringo kan beter zijn mond houden daarom niet de volle 5 points

Vanaf de eerste dag dat ie uitkwam tot op heden blijk ik 'm draaien. Fijne plaat. Behalve Yesterday, dat vond (en vind ik nog steeds) een draak van een nummer. Heb begrepen dat de overige 3 Beatles ook nogal wat moeite met dit mierzoete nummer van MacCartney hadden. Een redelijk ongecompliceerde plaat. Hierna gingen de boys het serieuzer aanpakken met Rubber Soul en Revolver.

Daar verraad je je leeftijd

Als je goed had opgelet tijdens de NPO Blokhuis / Nieuwkerk show vond Lennon yesterday nog wel acceptabel, maar de andere 2 niet. Had meer met de tijdsgeest te maken begreep ik er uit.

Ik persoonlijk vind het een waanzinnig mooie compositie, en kan me haast niet voorstellen dat er iemand is op deze aardkloot die kan onderbouwen dat het een slechte melodie is... Dat je niet van een ballad houdt is een ander verhaal natuurlijk. Maar dit nummer is niet voor niks het meest gecoverde nummer ooit. En maakt niet uit hoe oud dit nummer is, ik blijf het een dijk van een nummer vinden!

Ik vind dit persoonlijk de leukste Beatlesplaat. Met het meesterlijke Act Naturally.

Met de vroege Beatles heb ik nooit veel gehad en Help! luister ik dan ook zelden. Het titelnummer vind ik eerder een irritante oorwurm dan een toffe single. Maar goed, catchy is het wel.

Pas later dat jaar zouden ze met Rubber Soul laten zien waar hun échte klasse lag. Dit leunt nog erg veel op de traditionele rock n' roll, daar waar Rubber Soul echt een mijlpaal voor de muziek betekende, zowel qua productie als qua songmateriaal. Het werden opeens echte albums en meer dan een verzameling (naar mijn mening grotendeels vrij inwisselbare) singles.

De muziek die The Beatles gedurende de jaren 60 opnamen heeft op mij altijd een stimulerende en positieve uitwerking gehad, en het was dan ook een weloverwogen beslissing om vandaag Help weer eens in de speler te doen. Ik zou geen enkel album van de heren echt willen missen, al is er voor mij wel een rangorde. Rubber Soul en Revolver zijn voor mij hun fijnste albums, en dít album is voor mij slechts marginaal wat minder, wat toe te schrijven is aan wat ondergeschikte details. Zo vind ik de solo-gitaar op Another Girl (door Paul McCartney) niet echt mooi, en ook kan de mix van het titelnummer me niet bekoren.
Maar overigens staan er naar mijn mening heel erg veel prachtige nummers op Help, zowel qua compositie als uitvoering. Voor mij is dit album zeer fris gebleven, en dat kan ik helaas niet van alle sixties-albums zeggen. Zelfs Act Naturally vind ik prachtig (al hoor ik nóg liever het origineel van Buck Owens) en in Dizzy Miss Lizzie evenaart Lennon bijna Larry Williams.

Help! bevat voor mij de eerste voorzichtige stapjes richting Rubber Soul. Het Dylanesque You've Got To Hide Your Live Away zou zo op Rubber Soul hebben gepast. Zelfde geldt voor It's Only Love. Sterker, dat laatste nummer staat op de US versie van dat album. Het van Rubber Soul afkomstige Wait is een outtake van Help!. De electrische piano op The Night Before, het akoestische I've Just Seen A Face en het fantastische drumwerk op Ticket To Ride. Allemaal nummers die voor mij meer dan vullers zijn omdat de groep hier de grenzen op zocht. Ik heb wel eens gelezen dat men de periode Beatles For Sale/Help! als de periode van relatieve stagnatie beschouwd. Als je daar al van kunt spreken bij The Beatles, dan is dat misschien zo bij Beatles For Sale. Maar Help! is voor mij het opstapje naar Rubber Soul. Fijn album.

Eerste nummer dat ik echt goed vind is eindelijk gespot! You've Got to Hide Your Love Away is een mooie folky ballad die niet te zeikerig klinkt. Het kostte vier albums, maar ik ben er alsnog blij mee. Jammer dat opvolger I Need You weer ongelooflijk zeikerig is. Ticket To Ride bevalt me als single ook nog best wel door de gitaarsound. Act Naturally is beduidend beter in de Buck Owens versie. Like Me too Much (And I Like You) is wederom een zeiknummer eersteklas. Voor Yesterday kan ik nog wel een beetje liefde opbrengen, aangezien het tekstueel in ieder geval oprecht overkomt. Jammer dat het afsluitende rock 'n roll-nummertje Dizzy Miss Lizzy weer verschrikkelijk is.

Ik hoop er echt op dat Rubber Soul me toch iets echt spannends laat horen, dat ik Help! voorlopig het beste vind is nog niet echt een compliment op zich.

Voorlopige tussenlijst:
1. Help!
2. A Hard Day's Night
3. With The Beatles
4. Beatles For Sale
5. Please Please Me

Een Beatle fan gaat lennert volgens mij nooit worden, jammer voor hem

Ik blijf proberen. Er zit alsnog een stijgende lijn in tot nu toe. Als er een 4-sterren album tussen zit, ben ik allang blij!

Ik weet zeker dat dat vanaf Revolver gaat veranderen. ?

lennert is een metal-liefhebber (aan zijn stemmen te zien) en The Beatles zijn geen metal.

LucMDat is waar, maar als je van boerenkool houd mag je soms best trek hebben in een Tandoori Chicken van de vegetarische slager.

Ja man, en de recensies van Pink Floyd, Genesis, Queen, The Who, Bad Company, CCR en Earth & Fire zijn er allemaal ook voor niets.

Blijk je voorlopig nog gelijk in te hebben gekregen ook

Ja, dit is waar ik op hoopte! Eindelijk een Beatlesplaat waar het grootste deel van de songs echt goed is. Help! en Yesterday zijn natuurlijk de bekende krakers, maar ik vind The Night Before en You've Got To Hide Your Love Away misschien nog wel beter. Dit is nou een fijne rockplaat waar de heren lekker op tekeer gaan, maar ook op heel goede wijze rustig aan kunnen doen. Het is alleen wel heel jammer van de compleet overbodige covers en de kwalitatieve terugval op het eind. Yesterday springt er daardoor wel wat beter uit. Toch zorgt de minder boeiende B-kant ervoor dat het cijfer geen 4,5* wordt, want The Beatles hebben hier wel hun beste moment tot nu toe.

Tussenstand:
1. Help!
2. A Hard Day's Night
3. Please, Please Me
4. Beatles For Sale
5. With The Beatles

Voor mij een van de betere Beatles albums, ondanks Act Naturally wat ik toch een misser vind. Elke keer dat ik dit album beluister switchen mijn 3 favorieten. Ook vind ik de eerste helft van het album wat
fraaier dan de tweede helft. Maar daarin ben ik niet de enige lees ik hierboven.
Van de eerste 7 nummers is het ene nummer nog aanstekelijker als het andere. Het subtiele accoordje in I Need You is prachtig, de manier waarop Help begint. De sterke melodie van The Night Before en You've Got to Hide Your Love Away. Het is allemaal 'af'.
4* blijft 4* voor de nummer 6 in de 100 Greatest Albums of 1965 en op dit moment 5 in BestEverAlbums.

De oudere albums van The Beatles en ik zal nooit een goed huwelijk worden. Na een nummer of vijf is mijn aandacht al volledig verslapt. Ik hoor wel dat er wat goed geschreven nummers tussenstaan - al is het merendeel gewoon middelmatig - maar het is allemaal weinig verheffend. You’ve Got to Hide Your Love Away, Yesterday en Dizzy Miss Lizzy vallen wat betreft op als afwijkend, maar hebben alledrie hun zwakten. You’ve Got to Hide Your Love Away is een matige Bob Dylan-imitatie, Yesterday is me meestal wat té klef en Dizzy Miss Lizzy heeft weinig om het lijf. Help! en Ticket to Ride zijn nog wel aardig. De rest is het antoniem van memorabel.

Om even een totaal ander album uit 1965 erbij te pakken; het debuut van France Gall heeft alles wat The Beatles hier missen: dynamiek, variatie, speelsheid, avontuur, etc. Misschien wat kneuterige productie, maar dat lijkt me van secundair belang.

Help! wordt nooit gerekend tot de 'grote' Beatles platen, volgens de kenners begint dat pas bij Rubber Soul.
Dat zal wel, maar ook Help! vind ik niet te versmaden. Heerlijk album is dit, waar ook stevige country invloeden op te vinden zijn.

Ik blijf dit toch een leuk Beatles album vinden. Het is en blijft een ontzettend toegankelijk album, dus ook zeer geschikt voor wie nog niet zo bekend is met de muziek van de heren. You've Got to Hide Your Love Away, You're Going to Lose That Girl, Ticket to Ride en Yesterday zijn voor mij de hoogtepunten van dit album. Met het nummer Dizzy Miss Lizzy laten de heren zien dat zij wel degelijk kunnen rocken. Daarnaast zorgt Ringo er met z'n typische Ringo-zang voor dat Act Naturally een aandoenlijke cover is van een mooi Buck Owens liedje.

4 sterren

Eerste stap vooruit richting de echt goede albums. In mijn beleving zijn de albums hiervoor veel te nietszeggend met af en toe een leuk nummer. Het zal de tijdgeest wel zijn dat de periode voor Help! Mij niet zoveel doet, op de singles na.

Toch verhoogd naar 5*. Het beste kwam nog later maar ik vind dit een ontzettend leuk Beatles-album door de (gezellige) sfeer en diversiteit.

Hallo allemaal, een nieuwe naam op dit forum. Al bijna zestig jaar een groot muziekliefhebber. De radio of cd-speler staan ALTIJD aan. Een muziekloze dag is een verloren dag.
Help van de Beatles was mijn allereerste elpee. Gekocht van mijn verjaardagsgeld toen ik tien werd. Oh ja, en samen met de single Satisfaction. Stones of Beatles fan? Ik heb mijn hele leven van beide bands genoten. Afhankelijk van de stemming draaide ik de Beatles en de Stones. Terug naar 1965: ik kreeg van mijn ouders voor m'n verjaardag een Philips koffergrammofoon, een pick-upje die in een deksel zat die de speaker vormde. De ouderen onder ons kennen ze nog wel. Die dag draaide ik Help wel honderd keer. En soms expres op het verkeerde toerental want dat was grappig (voor een tienjarige.....).
Het spreekt vanzelf dat dit album een van mijn favorieten is.

Leuk dat je je hebt ingeschreven, Koos Brinckmann! Als doorgewinterde muziekfanaat zul je vast bij meer platen mooie (persoonlijke) verhalen weten te vertellen waar wij als mede-musicmeteraars van kunnen genieten. Schroom niet je favoriete albums van een stem te voorzien en om je ervaringen met ons te delen!

Ik zei het bij A Hard Day’s Night ook al, maar ik vind het zo indrukwekkend dat ik het nog eens wil vermelden: in wat voor een rottempo hebben de Beatles uitstekende platen uitgebracht? Naar mijn gevoel zat er veel meer tijd tussen Help! en Rubber Soul, maar nee: gewoon in hetzelfde jaar uitgebracht… Sinds begin dit jaar moet ik wat verder fietsen naar mijn werk en ik merk dat dat nog wat aangenamer wordt met de Beatles in de oren. De openingstrack is natuurlijk een oorwurm van jewelste, maar eigenlijk zijn dit allemaal wel nummers die blijven hangen. Dat betekent niet dat er geen onderling verschil in kwaliteit zit. Zo’n Tell Me What You See bijvoorbeeld is charmant, maar moet het wel afleggen tegenover Tell Me What You See of You've Got to Hide Your Love Away. Over charmant gesproken, is het erg dat ik Act Naturally één van de leukste nummers van deze plaat vind? Het heeft er misschien sowieso al mee te maken dat ik het origineel van Buck Owens niet ken, maar ik vind het om de een of andere reden gewoon enorm goed bij de stem van Ringo Starr passen. Ik vraag me af of ik een versie door John Lennon of Paul McCartney ook zo had kunnen waarderen. In ieder geval heeft Help! ook wel één van de leukste afsluiters van een Beatles plaat met Dizzy Miss Lizzy. Wel trouwens een beetje onverwacht dat Yesterday hier ook al op te vinden is, om de een of andere reden een nummer dat ik meer in de iets latere periode van de Beatles situeer. Het is in ieder geval samen met het titelnummer één van de meest bekende tracks uit hun oeuvre, maar er valt gewoon in het algemeen veel leuks te beleven bij Help! Ook een toffe albumhoes trouwens, maar in tegenstelling tot wat ik altijd dacht vormen ze niet het woord "help"… Blijkbaar zag dat er niet zo tof uit op foto en hebben ze dan maar wat willekeurige poses aangenomen en zou dit nog het dichtst aanleunen bij NUJV of NVUJ. Dat bekt wel niet zo lekker in een liedje natuurlijk.

Dan toch maar eens wat van die "klassiekers" van The Beatles integraal gaan beluisteren.
Op een paar uitzonderingen na, vind ik het over het geheel redelijk futloos, gezapig overkomen. Vooral You've Got to Hide Your Love Away, I Need You en I've Just Seen a Face zijn ondermaats. Wat die op dit album te zoeken hebben? En had van Dizzy Miss Lizzy gedacht dat het een energiek rock 'n roll nummer zou zijn, maar die viel toch ook wel tegen. Daarbij ging ik er vanuit dat het een soort Good Golly Miss Molly zou zijn, maar daar komt het niet bij in de buurt.
Another Girl en You're Going to Lose That Girl, vormen, naast de grote hits, de positieve uitzondering. Vandaar nog net 2,5* voor dit album.

Help. Ticket to ride en Yesterday steken er (ver) bovenuit. Ik moet altijd mijn best doen om de genialiteit van de Beatles te begrijpen, maar voor zelfstandige singer-songwriters zijn dit nummers die zeker wel vernieuwend waren. Absolute klasse, zelfs.
De rest van dit album heeft, zoals ik dat zo vaak heb met volledige Beatles albums, een overvloed aan matigheid. Ik kan er niets aan veranderen, dat is wat ik hoor.

Bij oude artiesten wordt er vaak gezegd dat je erbij had moeten zijn, toen het uitkwam. Dat je dan pas de impact van een album echt kan bepalen. Maar ik weet zeker dat als ik een tiener was geweest in de sixties, ik ver van de Beatles was gebleven, met de schreeuwerige hordes fans en alle media-aandacht. ik had het waarschijnlijk veel te commercieel en hyperig gevonden, en me geconcentreerd op obscure psychedelic rock, jazz, blues of proto-hardrockbands.

Ik vind dat de Beatles zeker wel leuke liedjes hebben, maar heb de genialiteit nooit weten te ontdekken, net zo min als dat ik dat bij sommige andere wereldberoemde pop-artiesten (uit verschillende tijdperken) heb. Ik ga niet de Beatles afbranden en zeggen dat het niks is, want daarvoor brengt de band teveel plezier in het leven van velen. Alleen zal ik nooit iets voelen bij hun muziek dat meer is dan: 'goh, wat een leuk popliedje'.

Als ik deze plaat opzet, betrap ik mezelf er wel op dat ik de bekende songs meezing, maar na een kwartier wordt het ook wel weer wat banaal. Verder dan een half uurtje Beatles luisteren en meezingen, zit er vaak niet in. Gelukkig duren hun platen lekker kort en echte irritatie blijft altijd uit.

Deze plaat heb ik thuis staan, en draai ik echt werkelijk nooit. Ik heb een Franse versie, getiteld Chansons Du Film Help ! van Les Beatles. Ticket to Ride vind ik de leukste song van deze plaat. Yesterday vind ik echt een vreselijk nummer. Maar die moesten we ook altijd zingen tijdens muziekles op de middelbare school. Samen met Goodnight Saigon en Groovy Kind of Love.