The Beatles - Help! (1965)

Ik hoop niet dat dit bericht weer een hele discussie gaat oplaaien over de invloed van Beatles enzo, want daar heb ik helemaal geen behoefte aan. Dit onderstaande is mijn visie, die (waarschijnlijk) op veel te weinig feiten en kennis van zaken is gebaseerd, maar dat zij dan maar zo.

In principe heb ik niks tegen The Beatles. Het zijn vier ideale schoonzonen, ze schrijven leuke toegankelijke popliedjes en hebben een hoop mensen heel gelukkig gemaakt. Prima. Als je echter gewoon muzikaal gaat evalueren vraag je je toch af waarom The Beatles nou als de uitvinders van de pop worden gezien. Ze begonnen met een aantal platen vol met rock n roll-covers, en daarna maakten ze simpele liefdesliedjes, die makkelijk in het gehoor lagen en daardoor een groot publiek bereikten. Maar er waren genoeg andere bandjes, zoals The Byrds, The Kinks of the Stones, die dat ook deden. Pas vanaf Revolver begonnen ze te experimenten met studio-effecten en dergelijke en crëeerden ze een eigen sound. Dat ze toen inventief bezig waren geloof ik zeker, maar rond die tijd waren er genoeg andere bands die dat ook al waren. De psychedelische scene was in dat jaar tenslotte ook al begonnen (13th Floor El.).

Over dit album dan. Wat ik net zei over simpele popliedjes geld hier natuurlijk ook heel erg. Er is eigenlijk absoluut niks op aan te merken. Allemaal zeer bekwame en goed uitgedachte liedjes met veel charme gebracht door de heren. Maar ik merk altijd dat zodra dit album weer afgelopen is, ik alles meteen weer vergeten ben. Ik zal dit album dan ook nooit uit mezelf opzetten, maar als Ticket to Ride of Help weer eens langskomt op Radio 2 als ik bij m'n ouders in de auto zit zal ik de laatste zijn om te klagen.

Voor mij is You've Got to Hide Your Love Away het eerste nummer in de Beatles-discografie waar ik 5* aan kwijt kan. Echt een juweel van een liedje en wat mij betreft het hoogtepunt van de eerste 5 albums. Dit album bevalt met You Like Me Too Much ook de eerste Harrison-compositie die ik echt leuk vind. Wat me dan weer een beetje tegen staat is het kolderieke karakter van nummers als Act Naturally, waarbij je het gevoel hebt in een country & western-saloon te zijn beland. Gelukkig is dat maar bij een paar nummers het geval. Uiteindelijk is ook dit album weer een stapje voorwaarts, er worden wat meer instrumenten gebruikt en de arrangementen zijn wat rijker.

Hebben jullie ooit de film Help! gezien? Het is een interessante ervaring om daar een keer een avondje aan te besteden, al dan niet nuchter: Help! is namelijk de Citizen Kane van de flauwekul.
De Beatles probeerden de opnames zoveel mogelijk op een vakantie te laten lijken, en reisden dus af naar Oostenrijk en de Bahamas om te spelen in de sneeuw en te rennen op het strand. Naar eigen zeggen warem ze constant knetterstoned. Intussen probeerde de crew de band de scripts te helpen onthouden, die op papier al melig waren, en waar tijdens de opnames nog minder van terecht kwam.

Help! is één van de absurdste films ooit gemaakt. Het gaat, letterlijk, nergens over. Hoewel vooral Lennons verhalen over depressie ('my Fat Elvis period') het beeld dat bestaat van deze periode een beetje hebben gekleurd, lijkt dit vooral op een project waar ze vreselijk veel lol mee hebben gemaakt, zonder dat ze persé wisten waar ze mee bezig waren.

Het zou flauw zijn om deze eigenschappen meteen ook maar op de lp te plakken, en dat verdient de plaat ook niet. Zelfs op hun slechtste momenten hebben de Beatles (meestal) nog meer vakmanschap en talent dan de meeste andere bands uit de geschiedenis. Wel vind ik dit de meest chaotische en minst gretige Beatles-lp. De band had de absolute top bereikt, en was er nu vooral aan toe om een beetje over het strand te rennen, en na te denken over hoe het nu verder moest.

De tijd daarvoor was er natuurlijk niet, er moesten nieuwe hits komen, een nieuwe film en een nieuwe lp. Dat werd dus Help!, waarop de meeste liedjes oké zijn, maar niet persé tot het beste behoren dat het Beatlesoeuvre heeft te bieden.

Een onvoldoende vind ik het zeker niet waard, omdat de ondergrens te hoog ligt, en ook vooral omdat er vier nummers op staan die, volgens mij, wel degelijk tot het beste behoren dat de Beatles hebben gedaan, sterker nog, bij het beste horen dat de topperdetop van de popperdepop heeft te bieden:

1. Help!
Lennon meende het erg serieus met dit nummer, en schreef het oorspronkelijk als een Roy Orbison-achtige klaagzang. De band veranderde het in een popsingle, iets wat Lennon altijd dwars is blijven zitten. Onnodig, want Help! vind ik één van de beste dingen die de Beatles ooit hebben opgenomen. Mooie tekst over hoe zelfstandig je je kunt voelen als je jong bent, en hoe meer de twijfel en het verlangen naar een ander toeslaan als je ouder wordt. Bovendien is de melodie prima, de vocalen prachtig en Ringo drumt te gek. Persoonlijke favoriet!

2. You´ve Got To Hide Your Love Away
Opnieuw Lennon, dit keer bitter gestemd. Het eerste volledig akoestische nummer dat de Beatles ooit opnamen. De invloed van Dylan is zeer voelbaar. Trivia-feitje: rond dezelfde tijd dat de Beatles dit opnamen, zat Dylan in de studio om zijn eerste elektrisch versterkte nummer op te nemen, Subterranean Homesick Blues. Hij erkende hiervoor te zijn beïnvloed door de frisse rock 'n' roll-aanpak van The Beatles. Lennon gebruikt hier de invloed van Dylan vooral om zichzelf bloot te geven in een liedje, en het resultaat is ernaar.

3. Ticket To Ride
Het zal wel niet het eerste heavy metal nummer zijn, maar het is wel heavy shit. Elke gitaarnoot is een klein juweeltje, en ik vind dit één van Lennons betere melodieën. Als je dit op het juiste moment hoort, kan het uitermate hard inslaan.

4. I've Just Seen A Face
Dandy-chanson van de hand van McCartney, met invloeden van folk en country. Het gevoel van een grote, bruisende stad. Waanzinnig goed liedje met hemelse gitaarloopjes. Is om een of andere reden geen echte Beatlesklassieker, terwijl het stukken beter is dan sommige andere liedjes die dat wel zijn.

Voor de rest schrijft McCartney een paar melodieuze, Harrison een paar aardige, en Lennon een paar leuke nummers, maar volgens mij niks waarover iemand op zijn sterfbed over moet gaan liggen stressen als hij het nog niet gehoord heeft. Dat is althans mijn mening, met excuses aan de mensen die geen kritiek op de Beatles kunnen verdragen. Vooral sorry voor het niet noemen in het bovenstaande rijtje van Yesterday, wat natuurlijk onomstotelijk een klassieker is, en prachtig gearrangeerd, en het vaakst gecoverde nummer ooit, etc., maar eerlijk gezegd vind ik het maar een dwaas nummer met een matige tekst. Er zullen mensen zijn die mij daardoor een slechter mens of een beperktere muziekliefhebber zullen vinden, en dat accepteer ik dan maar, als ik maar niet te vaak naar Yesterday hoef te luisteren.

Favoriete track: Help!

Mijn smaak ten aanzien van The Beatles is nogal wisselvallig. De ene keer vind ik het briljant en de andere keer doet het me niet zo veel. Een plaat als "Beatles for Sale" kan me bijvoorbeeld totaal niet boeien, terwijl een "Abbey Road" of "A Hard Day's Night" ik wel weer goed vind. Op "Help!" bekruipt me nu precies dat dubbele gevoel. Er staan een aantal klassiekers op in de titeltrack, "Ticket to Ride" en "Yesterday". Maar over het algemeen vind ik het niet heel bijzonder. Ook niet slecht natuurlijk, want we hebben het wel over The Beatles. Uiteindelijk valt de balans positief uit en vind ik "Help!" een voldoende, maar de eerlijkheid gebied me te zeggen dat ik de plaat, gezien bovenstaande, niet heel vaak draai.

In geremastered mono op 180gr. klinkt deze plaat warm en vol, echt een mooi geluid. Dit is nog deels een lekkere rock 'n roll plaat van the Beatles, maar er staan ook echt een paar van die typisch mooie popliedjes op. Voor sommigen klinkt dit meer als een verzamelalbum, maar ik vind toch wel dat er een bepaalde gemeenschappelijke sound en productie overheen hangt.
Ik weet nog steeds dat mijn geschiedenisleraar vertelde dat iedereen in 1965 zo onder de indruk was van de single Help! die op 1 binnenkwam in de hitparade, voor het eerst dat dat gebeurde zei hij. Wow, vonden wij als klas. Nu, veel later, heb je de wikipedia en daar staat op dat Help! op 4 binnenkwam, maar daarna wel 6 weken op 1 en 6 weken op 2 genoteerd stond. Alsnog: wow! Het is ook een erg lekker nummer, hoewel het over Lennon (hij schreef het) ging die depressief was. Eén van zijn favoriete Beatles songs.
Het basisniveau van deze plaat is altijd heel aardig, maar er staan toch een paar (echt) goede nummers op. Naast de titelsong, The Night Before, You've Got to Hide Your Love Away, You're Going To Lose That Girl, het heerlijke Ticket to Ride, I've Just Seen A Face en natuurlijk Yesterday.
Help! was gemeend en is een goede plaat van the Beatles die ik niet zou willen missen. Liefst in mono.

Eerste nummer dat ik echt goed vind is eindelijk gespot! You've Got to Hide Your Love Away is een mooie folky ballad die niet te zeikerig klinkt. Het kostte vier albums, maar ik ben er alsnog blij mee. Jammer dat opvolger I Need You weer ongelooflijk zeikerig is. Ticket To Ride bevalt me als single ook nog best wel door de gitaarsound. Act Naturally is beduidend beter in de Buck Owens versie. Like Me too Much (And I Like You) is wederom een zeiknummer eersteklas. Voor Yesterday kan ik nog wel een beetje liefde opbrengen, aangezien het tekstueel in ieder geval oprecht overkomt. Jammer dat het afsluitende rock 'n roll-nummertje Dizzy Miss Lizzy weer verschrikkelijk is.

Ik hoop er echt op dat Rubber Soul me toch iets echt spannends laat horen, dat ik Help! voorlopig het beste vind is nog niet echt een compliment op zich.

Voorlopige tussenlijst:
1. Help!
2. A Hard Day's Night
3. With The Beatles
4. Beatles For Sale
5. Please Please Me

Ja, dit is waar ik op hoopte! Eindelijk een Beatlesplaat waar het grootste deel van de songs echt goed is. Help! en Yesterday zijn natuurlijk de bekende krakers, maar ik vind The Night Before en You've Got To Hide Your Love Away misschien nog wel beter. Dit is nou een fijne rockplaat waar de heren lekker op tekeer gaan, maar ook op heel goede wijze rustig aan kunnen doen. Het is alleen wel heel jammer van de compleet overbodige covers en de kwalitatieve terugval op het eind. Yesterday springt er daardoor wel wat beter uit. Toch zorgt de minder boeiende B-kant ervoor dat het cijfer geen 4,5* wordt, want The Beatles hebben hier wel hun beste moment tot nu toe.

Tussenstand:
1. Help!
2. A Hard Day's Night
3. Please, Please Me
4. Beatles For Sale
5. With The Beatles

Ik blijf dit toch een leuk Beatles album vinden. Het is en blijft een ontzettend toegankelijk album, dus ook zeer geschikt voor wie nog niet zo bekend is met de muziek van de heren. You've Got to Hide Your Love Away, You're Going to Lose That Girl, Ticket to Ride en Yesterday zijn voor mij de hoogtepunten van dit album. Met het nummer Dizzy Miss Lizzy laten de heren zien dat zij wel degelijk kunnen rocken. Daarnaast zorgt Ringo er met z'n typische Ringo-zang voor dat Act Naturally een aandoenlijke cover is van een mooi Buck Owens liedje.

4 sterren

Ik zei het bij A Hard Day’s Night ook al, maar ik vind het zo indrukwekkend dat ik het nog eens wil vermelden: in wat voor een rottempo hebben de Beatles uitstekende platen uitgebracht? Naar mijn gevoel zat er veel meer tijd tussen Help! en Rubber Soul, maar nee: gewoon in hetzelfde jaar uitgebracht… Sinds begin dit jaar moet ik wat verder fietsen naar mijn werk en ik merk dat dat nog wat aangenamer wordt met de Beatles in de oren. De openingstrack is natuurlijk een oorwurm van jewelste, maar eigenlijk zijn dit allemaal wel nummers die blijven hangen. Dat betekent niet dat er geen onderling verschil in kwaliteit zit. Zo’n Tell Me What You See bijvoorbeeld is charmant, maar moet het wel afleggen tegenover Tell Me What You See of You've Got to Hide Your Love Away. Over charmant gesproken, is het erg dat ik Act Naturally één van de leukste nummers van deze plaat vind? Het heeft er misschien sowieso al mee te maken dat ik het origineel van Buck Owens niet ken, maar ik vind het om de een of andere reden gewoon enorm goed bij de stem van Ringo Starr passen. Ik vraag me af of ik een versie door John Lennon of Paul McCartney ook zo had kunnen waarderen. In ieder geval heeft Help! ook wel één van de leukste afsluiters van een Beatles plaat met Dizzy Miss Lizzy. Wel trouwens een beetje onverwacht dat Yesterday hier ook al op te vinden is, om de een of andere reden een nummer dat ik meer in de iets latere periode van de Beatles situeer. Het is in ieder geval samen met het titelnummer één van de meest bekende tracks uit hun oeuvre, maar er valt gewoon in het algemeen veel leuks te beleven bij Help! Ook een toffe albumhoes trouwens, maar in tegenstelling tot wat ik altijd dacht vormen ze niet het woord "help"… Blijkbaar zag dat er niet zo tof uit op foto en hebben ze dan maar wat willekeurige poses aangenomen en zou dit nog het dichtst aanleunen bij NUJV of NVUJ. Dat bekt wel niet zo lekker in een liedje natuurlijk.