The Beatles - Help! (1965)

Wat een prachtig album toch. Paar van mijn favoriete Beatles-songs staan hier op:

- The Night Before
- I've Just Seen A Face
- You've Got To Hide Your Love Away
- Act Naturally
...

Voor mij is You've Got to Hide Your Love Away het eerste nummer in de Beatles-discografie waar ik 5* aan kwijt kan. Echt een juweel van een liedje en wat mij betreft het hoogtepunt van de eerste 5 albums. Dit album bevalt met You Like Me Too Much ook de eerste Harrison-compositie die ik echt leuk vind. Wat me dan weer een beetje tegen staat is het kolderieke karakter van nummers als Act Naturally, waarbij je het gevoel hebt in een country & western-saloon te zijn beland. Gelukkig is dat maar bij een paar nummers het geval. Uiteindelijk is ook dit album weer een stapje voorwaarts, er worden wat meer instrumenten gebruikt en de arrangementen zijn wat rijker.

Hmm, niet zo leuk als Rubber Soul en Revolver dit. Het klinkt allemaal nog een beetje simpel. Een paar hele goede nummers, dat dan weer wel, maar ook een heleboel niemendalletjes waar ik helemaal niets mee kan. Zoals "Act Naturally" bijvoorbeeld. Typisch gaapnummer voor mij. Zoals ik al zei echter, staat er ook mooi op: Help! is een leuke opener. Ook wel een beetje simpel weer. The Night Before is wel een knaller. Goede zanglijnen hier. Het nummer daarna vind ik ook nog opvallend. Ticket To Ride heeft ook wel iets charmants. De beste nummers echter staan meer aan het einde. Natuurlijk Yesterday, hele sterke, doordringende teksten. Maar het toppunt is voor mij "I've Just Seen A Face". Wat een prachtige track is dat zeg! Heerlijk uptempo, aandoenlijke teksten, kort maar krachtig. Verreweg het mooiste Beatles nummer wat ik na drie albums gehoord heb. (Op de voet gevolgd door Norwegian Wood).

Over de gehele linie zeg ik: Voldoende plaatje, maar er zit veel meer in The Beatles, wat ze hierna dus lieten horen.

Op één of andere manier is dit mijn favoriete Beatles album. Nou, voorlopig dan toch, moet nog een drietal reguliere albums van hun ontdekken. Maar voor het moment vindt ik deze het fijnst.

Jij "vindt" deze niet lang meer de beste. De later albums zijn nog stukken beter, maar niet echt vergelijkbaar.

Van de albums die na deze zijn uitgekomen, heb ik Rubber Soul, Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band en Let It Be. En dan vind ik deze "Help!" nog steeds de beste. Hoewel ik "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band" dezelfde score geef.

Lijkt me tijd dat je Revolver of Abbey gaat checken dan! Maar goed, ieder zijn of haar favoriet natuurlijk.

Vanaf dit album kan ik het werk van The Beatles grotendeels wel waarderen. Ik vind deze niet bijzonder goed, en zeker niet zo vernieuwend als de albums vanaf Rubber Soul, maar de eerste aanzet (tenminste voor mij persoonlijk) wordt gegeven. Het titelnummer is typisch zo'n klassieker die geweldig blijft i.p.v. kotsneigingen opwekt.

Halfje erbij. Toch leuker dan ik dacht.

Misschien nog maar een halfje? Ik begin dit relatief simpele album steeds meer te waarderen. Ik luister hier vooralsnog veel vaker en liever naar dan bijv. Sgt. Peppers en Magical Mystery Tour. Ik ben nu bezig met White Album. Die is op momenten weer wat meer down to earth, maar toch lijkt die charme weg te zijn. Die charme die ik vooral op deze Help! de volgende Rubber Soul en (in iets mindere mate) de daaropvolgende Revolver terug lijk te vinden.

Nummers als The Night Before, I Need You, Another Girl, Ticket to Ride en You Like Me Too Much bezitten zo'n ontzettende charme. Hartverwarmend gewoon! En dan heb ik het nog niet gehad over de echte knaller You've Got to Hide Your Love Away en I've Just Seen a Face. Natuurlijk is ook Yesterday niet mis en zo houd ik steeds minder kritiekpunten over op Help! Ik ga naar 4* Gewoon een stuk plezanter om naar te luisteren dan dat hippiegedoe.

Heerlijk vrolijke Beatles plaat met een van mijn favorieten: The Night Before. Dat nummer draaien als ik me slecht voel, en het gaat alweer veel beter !


Kan ik me helemaal in vinden.


Wel om het plezier gehalte, maar dat 'hippiegedoe' is wel erg goed hoor!

Ik denk wel doordat alle aandacht toch uitgaat naar de periode Rubber soul t/m Let it Be, dat andere Beatles parels als Hard days night, witth the Beatles of Help! om er maar drie te noemen, erg in de schaduw zijn komen te staan. Persoonlijk luister in ook liever naar Beatles for Sale of Help! dan naar Abbey Road.

Help! is een typische overgangsplaat, vind ik. Het echt simpele van hun eerdere albums is er gelukkig wat uit, progressie zat er altijd al in, maar nu ging het vlugger.

De titelsong schreef Lennon recht uit zijn hart. Hij zat in wat hij toen zijn "fat Elvis period" noemde; hij was te dik, en voelde zich wat verloren. Het was een echte schreeuw voor hulp.

Ticket To Ride, ook al van Lennon, vind ik één van de allerbeste singles die de band ooit afleverden, voor mij later enkel door Penny Lane/Strawberry Fields Forever overtroffen.

De liedjes die echt in de film zitten, zijnde de eerste elpeekant, of hier tracks 1-7, zijn stuk voor stuk prachtnummers.

Maar ook McCartney overtreft zichzelf, en niet enkel met zijn algemeen geprezen Yesterday, maar voor mij zeker ook door het ongelooflijk mooie I've Just Seen A Face. Eén van de echte parels van dit mooie album.

George Harrison probeert het ook nog eens met I Need You. Geen slechte song, maar zijn zwaartepunt als songsmid moest nog komen, hij was nog traag aan het rijpen, zeg maar.

Vanaf Rubber Soul, de plaat die hierna - zelfs vrij snel hierna - werd uitgebracht gaat de evolutie van de Beatlesmuziek nog harder, dan belanden ze echt in hun studiojaren.

Maar met een schitterend album als Help!, de plaat véél mooier dan de wat onnozele film, maakten ze een enorme stap voorwaarts, toch?

The Beatles zijn moeilijk te overschatten hoor je weleens.
Father noemt McCartney's I've just seen a face een echte parel.
In een sessie opgenomen met Yesterday en I'm down .
Zo divers en elk van zo'n hoog niveau dat je alleen over zo'n prestatie al snel in superlatieven vervalt.
En dan heb ik het nog niet eens over de uitvoering van die composities.
Duizenden covers zijn er gemaakt van die nummers : ooit een betere gehoord dan het origineel ?
The Beatles waren ook nog eens fantastische musici !

Absoluut mee eens. Samen met You've Got To Hide Your Love Away mijn hoogtepunt van de plaat. Wat een heerlijke liedje voor als je eens zin hebt om over een dame te dagdromen.

Inderdaad een overgangsplaat, enerzijds in het verlengde van hun vorige twee albums, anderzijds wordt er geëxperimenteerd met arrangementen en instrumentatie, wat op hun volgende albums nog meer het geval zal worden. Het knappe van dit album (trouwens de meeste Beatles-albums) is dat de songs op het eerste gehoor eenvoudig lijken maar doordacht in elkaar zijn gestoken en gelaagd.

Tot "Help!" waren the Beatles eerst en vooral een live- en hitsinglesband, vanaf "Rubber Soul" worden ze meer een studio- en albumband. Merkwaardig omdat hitgroepen doorgaans studiogroepen zijn en albumgroepen vaak live opereren.

Ik heb "Help!", "You've Got to Hide Your Love Away" en "Yersterday" aangevinkt maar "Ticket to Ride" en "I've Just Seen a Face" doen er niet voor onder.

Mijn favoriete composities van Help ?

Help ! , You've got to hide , Ticket to ride , I've just seen a face en Yesterday : onvergetelijke nummers.

Ik bezit verder een zwak voor nummers als The night before en It's only love.

You like me too much , Tell me what you see en I need you , rangschik ik onder de noemer : leuk , maar niet meer dan dat.
Another girl en You're gonna lose that girl zijn nummers die vooral door de aanstekelijke uitvoering van de heren aan belang winnen.

Met Help! heb ik hetzelfde als in mindere mate met Rubber Soul. De kwaliteit van de liedjes benijd ik maar op enkele songs na weten zij nog niet die emotionele trekker over te halen die The Beatles met ingang van hun latere studiojaren.

Het sterkste album van de Fab 4 uit hun begin periode. Het is allemaal net iets volwassener dan de vorige albums, en dat geeft het album meerwaarde.

Ik denk dat je dit gerust hun middenperiode mag gaan noemen, het was tenslotte hun 5de plaat, in hun derde jaar van plaatopnames... productief zijn ze die 8 jaar als platenartiesten zeker geweest!

Help! Een schreeuw om hulp in de titel van het vijfde Beatles-album. Ook de titel van het eerste nummer, geschreven door Lennon. Lennon in de periode dat hij beïnvloed werd door Bob Dylan. Dat kon je op het voorgaande album al aan de teksten zien (niet zozeer qua genialiteit maar wel qua inhoud). Hij zat ook in de periode die hij later zijn 'fat elvis'-periode zou noemen, en dat was dus een mindere periode van hem (niet op muzikaal gebied overigens), waar teksten als die van Help! dus vandaan kwamen.

Maargoed, het eerste nummer is verder een aanstekelijk nummer, erg catchy met de samenzang. En erg goed mee te zingen. Jammer van het einde van het nummer, dat vind ik erg slecht gedaan. Niet heel bijzonder, wel leuk nummer.

The Night Before is een aardig McCartney nummertje, maar vind ik ook nog niet echt heel bijzonder. Ik ben dat nummer vrij snel zat. Het is me iets te makkelijk, dat nummer.

Dan een prachtig nummer! You've Got To Hide Your Love Away, prachtig gezongen door Lennon, en ook geschreven door hem. Erg mooie melodie, mooie instrumentatie. Prachtig gewoon. Qua zang één van Lennons hoogtepunten. Je leest wel eens dat hij op dat nummer qua zang ook beïnvloed is door Dylan, geen idee of het waar is, maar zo ja, dan is het goede invloed geweest.

Dan komt er iets wat we een paar albums lang hebben gemist, een nummer geschreven door Harrison! Ik vind het wel oké, maar een beetje aan de saaie kant. Harrison gaat er wel op vooruit qua zang naar mijn mening.

Another Girl is een erg leuk nummer! Lekker up-tempo voor de variatie. Prima nummer van McCartney. En daarop volgt meteen nog een leuk nummer, deze keer één van Lennon. Alweer lekker up-tempo. Ook leuk zijn die bongo's. En lekker gitaarspel. Erg lekker nummer dus.

En dan komt één van de hoogtepunten: Ticket To Ride. Alweer Lennon, wat toch wel mijn favoriete Beatle is. Geweldige drums, geweldig gitaarspel, overigens speelt McCartney lead gitaar op dit nummer, een primeur! En dat doet ie goed! Wat minder catchy, maar juist een nummer dat niet snel verveelt.

Dan het nummer gezongen door Ringo, waarvan er op bijna elk album wel eentje staat. Die vind ik vaak niet zo leuk. Zo ook deze. Hoe sympathiek ik Ringo ook vind, ik vind hem de minste zanger van de vier, en hij krijgt vaak ook de minste nummers om te zingen. Dit is een cover, en hoewel het lekker vrolijk is, stelt het niet veel voor.

Dan alwéér een prachtig nummer van Lennon. Alleen al die intro is super. Het nummer is prachtig gezongen, erg mooie compositie ook. Het derde hoogtepunt op het album. En alledrie zijn ze van Lennon.

Dan weer een nummer geschreven door Harrison. Hij is nog geen begenadigd songschrijver. Maar dit nummer is zo slecht nog niet. Lekker vrolijk niets-aan-de-hand-nummertje. Niet verkeerd.

Dan een nummer wat de heren McCartney en Lennon samen zingen, maar vooral geschreven door de eerste. Het weet me niet echt zo te boeien. Enige leuke moment is als die drums er hard in komen. Voor de rest een beetje saai.

Dan het erg leuke I've Just Seen A Face, een erg snel nummer. Het gaat zelfs een klein beetje richting country. Lekker om mee te zingen, en moeilijk om op stil te blijven zitten.

Dan Yesterday, een evergreen van McCartney, wat hij in z'n eentje heeft opgenomen. Met alleen hem zingen en op z'n gitaartje tokkelend, met strijkers erbij. Het nummer is alleen behoorlijk veel gedraaid. Ik heb het heel lang niet meer kunnen aanhoren. Maar sinds kort hoor ik weer de pracht van het nummer, en kan ik het weer waarderen. Wat is het toch eigenlijk een prachtig nummer. Mooi gezongen, mooie melodie. Mooi, die strijkers erbij. Niks mis mee. Alleen mag men het nummer wel wat minder wel wat minder draaien.

We eindigen met een energieke cover, gezongen door Lennon: Dizzy Miss Lizzy. Vind ik een erg leuk nummer eigenlijk. Ze zijn de rock&roll al ontgroeid, maar toch nemen ze nog een rock&roll nummertje op, voor de plezier, denk ik. Dat kan je horen! Erg lekker!

Maar dan: hoeveel sterren zal ik het geven? Ik twijfel tussen de 3,5* en 4*. Toch maar vier sterretjes, vanwege die paar geweldige nummers die erop staan en het gemiddelde behoorlijk omhoog trekken voor mij. Maar wel een krappe 4*. Dus het kan nog omlaag gaan... Maar voorlopig staan er vier mooie sterren voor de Beatles

Drie echt goede songs: Help!, You've Got to Hide Your Love Away en Ticket to Ride. Another Girl en The Night Before zijn nog aardig, maar behoren niet tot McCartneys beste songs.

Vooral de B-kant, in elpeetermen, van de plaat bevat een paar van slechtste opnames die de Beatles ooit hebben gemaakt.

Super goede cd. Heerlijke periode. Met Help en Beatles for sale hebben ze toch nog dat Jeugdige blije gevoel. Maar ze beginnen ook prachige dingen te schrijven. Bij rubber soul iets minder blije liedjes maar betere composities. Je kan bij de Beatles heel goed de veranderingen zien.

Favorieten van de cd:

I've just seen a face
Act Naturally
You've got to hide your love away

idem als A hard day's night. Hele goede plaat , maar de latere van the Beatles zijn beter.
****

Niet het beste album van de Beatles maar toch een paar ijzersterke songs (Help, You got to hide your love en you gonna lose that girl) . Ik denk dat als de rest van het oeuvre niet zo uitzonderlijk van kwaliteit was geweest dit album hoger zou scoren. Je blijft toch vergelijken.......

Ik denk dat elke band van nu met dit album een uitzonderlijke score zou krijgen. Voor de Beatles is dit echter een tussenalbum. Geeft wel aan dat we hier met een uitzonderlijke band te maken hebben die nu nog steeds tijdloos klinkt.

Hebben jullie ooit de film Help! gezien? Het is een interessante ervaring om daar een keer een avondje aan te besteden, al dan niet nuchter: Help! is namelijk de Citizen Kane van de flauwekul.
De Beatles probeerden de opnames zoveel mogelijk op een vakantie te laten lijken, en reisden dus af naar Oostenrijk en de Bahamas om te spelen in de sneeuw en te rennen op het strand. Naar eigen zeggen warem ze constant knetterstoned. Intussen probeerde de crew de band de scripts te helpen onthouden, die op papier al melig waren, en waar tijdens de opnames nog minder van terecht kwam.

Help! is één van de absurdste films ooit gemaakt. Het gaat, letterlijk, nergens over. Hoewel vooral Lennons verhalen over depressie ('my Fat Elvis period') het beeld dat bestaat van deze periode een beetje hebben gekleurd, lijkt dit vooral op een project waar ze vreselijk veel lol mee hebben gemaakt, zonder dat ze persé wisten waar ze mee bezig waren.

Het zou flauw zijn om deze eigenschappen meteen ook maar op de lp te plakken, en dat verdient de plaat ook niet. Zelfs op hun slechtste momenten hebben de Beatles (meestal) nog meer vakmanschap en talent dan de meeste andere bands uit de geschiedenis. Wel vind ik dit de meest chaotische en minst gretige Beatles-lp. De band had de absolute top bereikt, en was er nu vooral aan toe om een beetje over het strand te rennen, en na te denken over hoe het nu verder moest.

De tijd daarvoor was er natuurlijk niet, er moesten nieuwe hits komen, een nieuwe film en een nieuwe lp. Dat werd dus Help!, waarop de meeste liedjes oké zijn, maar niet persé tot het beste behoren dat het Beatlesoeuvre heeft te bieden.

Een onvoldoende vind ik het zeker niet waard, omdat de ondergrens te hoog ligt, en ook vooral omdat er vier nummers op staan die, volgens mij, wel degelijk tot het beste behoren dat de Beatles hebben gedaan, sterker nog, bij het beste horen dat de topperdetop van de popperdepop heeft te bieden:

1. Help!
Lennon meende het erg serieus met dit nummer, en schreef het oorspronkelijk als een Roy Orbison-achtige klaagzang. De band veranderde het in een popsingle, iets wat Lennon altijd dwars is blijven zitten. Onnodig, want Help! vind ik één van de beste dingen die de Beatles ooit hebben opgenomen. Mooie tekst over hoe zelfstandig je je kunt voelen als je jong bent, en hoe meer de twijfel en het verlangen naar een ander toeslaan als je ouder wordt. Bovendien is de melodie prima, de vocalen prachtig en Ringo drumt te gek. Persoonlijke favoriet!

2. You´ve Got To Hide Your Love Away
Opnieuw Lennon, dit keer bitter gestemd. Het eerste volledig akoestische nummer dat de Beatles ooit opnamen. De invloed van Dylan is zeer voelbaar. Trivia-feitje: rond dezelfde tijd dat de Beatles dit opnamen, zat Dylan in de studio om zijn eerste elektrisch versterkte nummer op te nemen, Subterranean Homesick Blues. Hij erkende hiervoor te zijn beïnvloed door de frisse rock 'n' roll-aanpak van The Beatles. Lennon gebruikt hier de invloed van Dylan vooral om zichzelf bloot te geven in een liedje, en het resultaat is ernaar.

3. Ticket To Ride
Het zal wel niet het eerste heavy metal nummer zijn, maar het is wel heavy shit. Elke gitaarnoot is een klein juweeltje, en ik vind dit één van Lennons betere melodieën. Als je dit op het juiste moment hoort, kan het uitermate hard inslaan.

4. I've Just Seen A Face
Dandy-chanson van de hand van McCartney, met invloeden van folk en country. Het gevoel van een grote, bruisende stad. Waanzinnig goed liedje met hemelse gitaarloopjes. Is om een of andere reden geen echte Beatlesklassieker, terwijl het stukken beter is dan sommige andere liedjes die dat wel zijn.

Voor de rest schrijft McCartney een paar melodieuze, Harrison een paar aardige, en Lennon een paar leuke nummers, maar volgens mij niks waarover iemand op zijn sterfbed over moet gaan liggen stressen als hij het nog niet gehoord heeft. Dat is althans mijn mening, met excuses aan de mensen die geen kritiek op de Beatles kunnen verdragen. Vooral sorry voor het niet noemen in het bovenstaande rijtje van Yesterday, wat natuurlijk onomstotelijk een klassieker is, en prachtig gearrangeerd, en het vaakst gecoverde nummer ooit, etc., maar eerlijk gezegd vind ik het maar een dwaas nummer met een matige tekst. Er zullen mensen zijn die mij daardoor een slechter mens of een beperktere muziekliefhebber zullen vinden, en dat accepteer ik dan maar, als ik maar niet te vaak naar Yesterday hoef te luisteren.

Favoriete track: Help!

My god Sandokan, sla je nu niet en beetje door. Volgens Nostradamus vergaat de wereld 7000 na chr en zal alles wat de mensheid ooit teweeg heeft gebracht in stof veranderen dus van geen enkele betekenis zijn geweest. Dus waar maak je jezelf druk om?? Dat Beatles fans je aan het kruis nagelen?

Je weet best hoe eng Beatlesfans kunnen zijn toch?

Hm, ik kan me er niet echt in vinden. Vind je een matig album als Beatles for Sale echt beter dan deze?

De film vind ik echt ontiegelijk leeghoofdig, maar de plaat beschouw ik als de sleutelplaat van The Beatles. De plaat die precies tussen de ontwikkeling die The Beatles doormaakten van melige tienerpop tot een meer serieuze studioband staat.

Het belang van deze plaat in de ontwikkeling van de Beatles lijkt me niet omstreden, dat ben ik dan ook absoluut met je eens, Stijn. Misschien heb ik gewoon een hogere tolerantie tegen melige tienerpop dan jij? Wisselvallig als For Sale is, vind ik wel dat op de meeste tracks in ieder geval wordt geprobeerd een samenhangende popplaat te maken, al is het dan een melige popplaat voor de fans. Op Help! lijkt het er -wat mij betreft- op dat de Beatles op de helft van de tracks rustig achteroverleunden op hun kwaliteiten, wat nietszeggende liedjes eruit persten en dan snel, snel terug naar de meisjes en de jointjes. Dus ja, For Sale is een plaat die mij toch wel een stukje meer weet te raken.