The Beatles - Let It Be... Naked (2003)

Waar ik het meest van op sta te kijken is dat ze ergens 2/3 januari beginnen met het opzetten van dit album en dat ze een dikke drie weken later dit album (en nog wat andere nummers) hebben gecreëerd. En wat voor een album ! Deze band was zo goed, upperclass and beyond..



Dank je west

Asjemenou meneer!

Na lange tijd weer eens geluisterd. En ik kan gewoon niet ontkennen dat dit gewoon super goed klinkt. ´The wall of sound´ van Spector was misschien toch niet zo´n goed idee voor dit album.

Naked is de beste uitvoering. Klinkt ook gewoon fantastisch, beter dan de 2021 Let It Be versie imo.

Ja, het is wel anders, maar buiten The long and winding road, Across the universe en de titeltrack nou ook weer niet zo héél anders, en in ieder geval niet zódanig anders dat ik het onderga als een nieuwe ervaring. Voor iemand die dertig jaar heeft moeten leven met het frustrerende gevoel dat de oorspronkelijke plaat niet werd hoe hij hem vóór zich zag (zoals McCartney) kan deze nieuwe versie louterend werken, maar ik heb zelf nooit moeite gehad met Spectors toevoegingen, en Across the universe klinkt nu zelfs een beetje kaal, als een veredelde demo. Dus ik beschouw dit maar als een interessante maar zeker niet essentiële variant en hou het verder bij het origineel, waar ik prima tevreden mee ben.

Same, heb totaal geen moeite met Spector's Wall of Sound, deze release is vooral een afrekening van McCartney, die nooit veel had met Spector, die vooral veel met Lennon en Harrison werkte.

Waarom kies je toch het woord 'afrekening'? Het is toch interessant om te horen hoe de McCartney visie klinkt? Het klinkt allemaal zo rancuneus.

Het is natuurlijk op zijn minst vreemd dat 1 bandlid alleen kan bepalen wat hij met een Beatles plaat doet alsof McCartney in de aanname is dat hij de enige Beatle was, of John Lennon en George Harrison hier hun fiat voor hadden gegeven valt te betwijfelen, het lijkt meer de rancune die McCartney drijft, hij had een hekel aan Phil Spector, zijn hand moest gewist, The long and winding road, het zal en moest de kale versie worden, hij haatte de Spectoriaanse productie van dat nummer, zei hij keer op keer, vreemd is dat hij het nummer live op zijn Spectoriaans speelt en niet de kale versie, een dominante meneer die McCartney die de geschiedenis graag wat veranderd, zoals de film let it be die een band in verval laat zien terwijl de 5 uur durende nieuwe Let it be documentaire op Disney Chanel een beeld laat zien van een band in de bloei van zijn bestaan, de werkelijkheid moet soms worden weggepoetst. En waar is Ringo in dit verhaal? Die vindt alles best zolang het maar love & peace uitstraalt en de Beatles kassa flink blijft rinkelen.

Ik heb sterk de indruk dat je een heleboel aannames doet, dingen invult en zelfs verzint. Waarom zou Ringo Starr zich hier druk over maken? Misschien hebben ze contact gehad. Wat weet jij er van? En waarom speculeer jij over wat de overleden bandleden hier van hadden gevonden? Dat weet je toch helemaal niet?
Tijdens let it be waren the beatles in de bloei van hun bestaan? Welk boek lees jij? Het ging richting de finish allemaal steeds moeizamer. Waarom zou McCartney anders een nieuwe versie van dit album uitbrengen? Omdat er kennelijk al spanningen waren ten tijde van dit album kan ik me zo voorstellen.

m@rcel_a dat klopt het zijn louter, alleen en slechts aannames en veronderstellingen, niets meer en minder en wel goed lezen hoor wat ik over de film let it be schrijf en daarmee bedoel. Tot horens.

Tuurlijk, niemand kan in het hoofd van McCartney kijken, maar ook ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat hij zich met name de laastste pakweg 20 jaar inspant om de 'legacy' van zijn werk veilig te stellen, met name ook voor jongere generaties. Dat zie je ook een beetje aan al die Deluxe-boxsets van zijn solo-albums. Ook daar zie je dat sommige nummers een remix hebben ondergaan ten opzichte van het origineel (Tug of war bijvoorbeeld, dat natuurlijk duidelijk het stempel van een begin-jaren-tachtig productie draagt, en dat moet dan worden rechtgezet voor moderne oortjes).

Wat mij betreft hoeft McCartney niets meer te bewijzen, en aan de andere kant heb ik ook wel waardering voor zijn ijver en inzet. Want ook op hoge leeftijd weet hij nog met acceptabel nieuw werk aan te komen. Maar zeker voor deze Let it be 'Naked' geldt dat het een herschrijven van de historie is. The Beatles hadden er destijds zelf geen zin meer in om uit de honderden uren aan opnamesessies een acceptabel album samen te stellen. Ze zaten er duidelijk doorheen, en Spector heeft hen hoe dan ook uit de brand geholpen.

Ik heb deze versie meerdere malen beluisterd, en het is aardig om te horen hoe het had kunnen uitpakken als Paul zich er destijds wél mee bemoeid had. Maar heel groot zijn de verschillen nou ook weer niet. En het mooiste nummer van de plaat is hier ontdaan van de strijkerspartijen, waardoor het voor mijn gevoel ook wat kaal klinkt. Nou ja, in ben zó gewend aan de uiteindelijke versie van The long and winding road dat ik het liever niet meer op een andere manier wil horen. Ik heb deze CD nooit aangeschaft, terwijl mijn Beatles-collectie verder redelijk compleet is.

kaztor had in 2008 al oog voor de ironie van de titel: dat juist een plaat die 'Let it be' is genaamd in de revisie wordt gegooid... Why can't they just let it be? Maar goed, ik vind het toch wel leuk om de versies te horen voordat Phil Spector er zijn eigen geluiddssaus overheen goot. Want daarmee werd het naar mijn gevoel toch voor 50% een Spector-plaat in plaats van een Beatles-album.

We weten in ieder geval dat George Harrison hier in 2001 wel zijn fiat voor heeft gegeven. Dat hebben we eerder besproken. In de sfeer van toentertijd hadden Harrison en Lennon vast niet naar McCartney willen luisteren denk ik. En verder is het naar mijn mening vooral een herinterpretatie van hoe McCartney Let It Be graag had willen laten klinken. Met zijn bril van 2003. Of hij het in 1969 ook zo had willen laten klinken, weten we natuurlijk niet. En hoe de anderen naar de interpretatie van Macca hadden gekeken in 1969 als er géén onderlinge spanningen en frustraties zouden zijn, weten we niet. Wel kunnen we stellen dat Macca het niet eens was met het invliegen van Spector.

Ik vind het geen afrekening, daar geloof ik niet in. Dat is ruim 30 jaar na dato ook wel wat afgezaagd lijkt mij. Dat hij The Long And Winding Road later vaker Spectoriaans heeft uitgevoerd, geeft wellicht ook aan dat McCartney wat milder tegen The Wall Of Sound van Spector aankijkt dan in 1970. ik vind het vooral een interessante en leuke herinterpretatie van Macca. Mooie toevoeging aan mijn collectie. Net als het origineel trouwens. Ik ben blij dat Macca dit gedaan heeft.

Het had eigenlijk perfect geweest als men de nummers van het rooftop optreden op 1 kant hadden gezet en de degene die de binnen zijn opgenomen op de andere kant. Dat had hem veel leuker gemaakt.